ქრისტიანეთა მიცვალებისათვის – იოანე ოქროპირი (For the death of Christians – St John Chrysostom) ╰⊰¸¸.•¨* Georgian

http://saintsofmyheart.wordpress.com

SAINTS OF MY HEART


ქრისტიანეთა მიცვალებისათვის –

იოანე ოქროპირი

For the death of Christians

St John Chrysostom

საყვარელნო! ქრისტიანეთა მიცვალებასა ზედა ანგელოსნი მოივლინებიან ზეცით მეუფისა მიერ, და მოუწოდებენ მონასა მას ღირსსა: ჰოი, ვითარ დიდი საიდუმლო აღესრულების, საშინელი და შესაძრწუნებელი, და ღირსი გალობისა და სახე დიდისა მის სიბრძნისა საღმრთოჲსა! ვითარ განვალს სული ხორცთაგან, ვითარცა სახლისა რაჲსაგანვე, და მივალს მეუფისა თვისისა. ვითარცა ოდეს იგი იშვებოდეს ყრმა, ეგრეთვე მიცვალებაჲცა კაცისა: შობა არს ფრიად უაღრესი მის შობისა, რამეთუ მივალს სული იგი ნათლად ბნელისა ამის სოფლისაგან, – განიხსნების, ვითარცა საკრველისაგან – განვალს დიდებისა ამისგან, განთავისუფლდების ღვაწლისაგან, და მივალს განსვენებად. რამეთუ, ვითარცა მზე ცისკარსა განწმედილსა აღმობრწყინდეს რა, ეგრეთვე სული, განვიდის რა ხორცთაგან, გონებითა წმიდითა ბრწყინავენ, და ვითარცა მეფე შარავანდითა შერავალნ პალატად შემკობილი, ესრეთ არს სული განმავალი ხორცთაგან, და მიმავალი ღმრთისა დიდებასა.

ამას უკვე ესე ვითარსა საღმრთოდ განგებულსა ვიხსენებდეთ, საყვარელნო, და ნუ ვიგლოვთ მიცვალებულთა ზედა უწესოდ და უშვერად, არამედ ვიქმოდეთ მათთვის ქველის საქმესა, და საღმრთოსა მსხვერპლისა შეწირვასა, გლახაკთა მიმართ წყალობასა, ქვრივთა და ობოლთა გამოზრდასა, ლოცვასა და ფსალმუნებასა. ესე არს წესი ქრისტიანეთა და სათნო ღმრთისა შესაწირავი, მიცვალებულისა მის ფრიადი შესაძინელი, და თავთა ჩვენთა დიდი სარგებელი. ამას ვიქმოდეთ, ძმანო, რათა მათცა და ჩვენცა სასუფეველი ღმრთისა დავიმკვიდროთ, რომელსა ღირსმცა ვართ ყოველნი მიმთხვევად მადლითა და კაცთ-მოყვარებითა უფლისა ჩვენისა იესო ქრისტესითა, რომლისა არს დიდება თანა მამით, და სულით წმიდითურთ, აწ და მარადის, და უკუნითი უკუნისამდე, ამინ.

Advertisements

聖金口イオアンの聖体礼儀 Divine Liturgy of St John Chrysostom – PDF ╰⊰¸¸.•¨* Japanese

https://japanofmyheart.wordpress.com

https://saintjohnchrysostomquotes.wordpress.com

SAINT JOHN CHRYSOSTOM QUOTES

JAPAN OF MY HEART

fe1a27d4bf57a959c0880a3902fbe8dd.jpg

http://www.orthodox-jp.com/liturgy/prayerbook/Liturgy_Gr_Sl_Jp.pdf

聖金口イオアンの聖体礼儀 Divine Liturgy of St Chrysostom

PDF

Saint John Chrysostom: Paschal Homily

http://saintsofmyheart.wordpress.com

SAINTS OF MY HEART

Saint John Chrysostom: Paschal Homily

Source:

http://www.orthodoxchurchquotes.com

ORTHODOX CHURCH QUOTES

If anyone is devout and a lover of God, let him enjoy this beautiful and radiant festival.

If anyone is a wise servant, let him, rejoicing, enter into the joy of his Lord.

If anyone has wearied himself in fasting, let him now receive his recompense.

If anyone has labored from the first hour, let him today receive his just reward.

If anyone has come at the third hour, with thanksgiving let him keep the feast.

If anyone has arrived at the sixth hour, let him have no misgivings; for he shall suffer no loss. If anyone has delayed until the ninth hour, let him draw near without hesitation. If anyone has arrived even at the eleventh hour, let him not fear on account of his delay. For the Master is gracious and receives the last, even as the first; he gives rest to him that comes at the eleventh hour, just as to him who has labored from the first. He has mercy upon the last and cares for the first; to the one he gives, and to the other he is gracious. He both honors the work and praises the intention.

Enter all of you, therefore, into the joy of our Lord, and, whether first or last, receive your reward. O rich and poor, one with another, dance for joy! O you ascetics and you negligent, celebrate the day! You that have fasted and you that have disregarded the fast, rejoice today! The table is rich-laden; feast royally, all of you! The calf is fatted; let no one go forth hungry!

Let all partake of the feast of faith. Let all receive the riches of goodness.

Let no one lament his poverty, for the universal kingdom has been revealed.

Let no one mourn his transgressions, for pardon has dawned from the grave.

Let no one fear death, for the Saviour’s death has set us free.

He that was taken by death has annihilated it! He descended into hades and took hades captive! He embittered it when it tasted his flesh! And anticipating this Isaiah exclaimed, “Hades was embittered when it encountered thee in the lower regions.” It was embittered, for it was abolished! It was embittered, for it was mocked! It was embittered, for it was purged! It was embittered, for it was despoiled! It was embittered, for it was bound in chains!

It took a body and, face to face, met God! It took earth and encountered heaven! It took what it saw but crumbled before what it had not seen!

“O death, where is thy sting? O hades, where is thy victory?”

Christ is risen, and you are overthrown!

Christ is risen, and the demons are fallen!

Christ is risen, and the angels rejoice!

Christ is risen, and life reigns!

Christ is risen, and not one dead remains in a tomb!

For Christ, being raised from the dead, has become the First-fruits of them that slept.

To him be glory and might unto ages of ages. Amen.

 

Les Saintes Écritures sont vraiment le moyen par lequel Dieu parle à notre âme – Saint Jean Chrysostome, Archevêque de Constantinople (+407) ╰⊰¸¸.•¨* French

http://franceofmyheart.wordpress.com

FRANCE OF MY HEART

Jean-Chrysostome.jpg

Les Saintes Écritures sont vraiment

le moyen par lequel Dieu parle à notre âme

Saint Jean Chrysostome, Archevêque de Constantinople (+407)

(IVème-Vème siècle)

Nous vous partageons ici quelques extraits choisis de la première et de la seconde homélie de Saint Jean Chrysostome sur l’Évangile selon Saint Matthieu. Les homélies de cette colonne de l’Eglise du Christ sont vraiment un grand trésor pour nos âmes, un grand don de Dieu pour Son Peuple Orthodoxe. Nous espérons que ces quelques passages vous donnerons l’envie, la curiosité et la joie de découvrir toute la profondeur de la Parole de Dieu, expliquée par ce Saint immense, qui était tout rempli du Saint-Esprit.

Les sous-titres récapitulent l’idée centrale du passage qui vient, mais ne sont pas du Saint.

╰⊰¸¸.•¨*

Comment Dieu parlait-Il aux Saints dans l’Ancien Testament ?

Mes Frères, nous ne devrions, pas avoir besoin du secours des Écritures. Si notre vie était assez pure, la grâce du Saint-Esprit nous tiendrait lieu de tous les livres.

Tout ce qu’on écrit sur le papier avec de l’encre, l’Esprit l’imprimerait lui-même dans nos coeurs.

Déchus de ce Bien, attachons-nous du moins résolument à la planche de salut qui nous reste.

Cette première manière de communiquer avec Dieu valait mieux: Dieu Lui-même nous l’a bien montré par ses actes non moins que jar ses paroles.

Il a parlé à Noé, à Abraham, et aux descendants d’Abraham, Job, et Moïse, non par des caractères et par des lettres, mais immédiatement par lui-même : parce que la pureté de coeur qu’il avait trouvée en eux, les avait rendus susceptibles de cette grâce. Mais le peuple juif étant tombé depuis dans l’abîme de tous les vices, il fallut nécessairement que Dieu se servît de lettres et de tables, et qu’il traitât avec lui par le moyen de l’Ecriture.

Comment Dieu parle-t-Il aux Saints dans le Nouveau Testament ?

Dieu a gardé dans le Nouveau Testament la conduite qu’il avait suivie dans l’Ancien, et il en a usé avec les apôtres comme il avait fait avec les patriarches. Car Jésus-Christ n’a rien laissé par écrit à ses apôtres, mais il leur a promis au lieu de livres la grâce de son Esprit-Saint : « Il vous fera, » dit-il, « souvenir de toutes choses. » (Jean, XIV, 26) Pour comprendre l’avantage que cette instruction intérieure a sur l’autre, il ne faut qu’écouter ce que Dieu nous dit par son Prophète: « Je ferai un Testament nouveau : j’écrirai ma loi dans leurs âmes, et je la graverai dans leurs coeurs; et ils seront tous les disciples de Dieu.» (Jérém. 31:33.)

Saint Paul soulignant pour nous l’excellence de cette loi du Saint-Esprit, dit: «Qu’il avait reçu la loi non sur des tables de pierre, mais sur les tables d’un coeur de chair.» (Jean, 6:45; II Cor. 3:3.)

Mais, parce que dans la suite des temps, les hommes avaient malheureusement dévié du droit chemin, les uns par la dépravation de leur doctrine, les autres par la corruption de leur vie et de leurs moeurs, nous avons eu besoin de nouveau que Dieu nous donnât par écrit ses instructions et ses préceptes.

Ne dédaignons pas les Saintes Ecritures: cela nous serait fatal

Que nous sommes coupables! Notre vie devrait être tellement pure, que sans avoir besoin de livres, nos coeurs fussent toujours exposés au Saint-Esprit, comme des tables vivantes où il écrirait tout ce qu’il voudrait nous apprendre; et après avoir perdu un si grand honneur, et avoir eu besoin que Dieu nous donnât ses instructions par écrit, nous ne nous servons pas même de ce second remède qu’il nous a donné pour guérir nos âmes! Si c’est déjà une faute de nous être rendu l’Ecriture nécessaire, et d’avoir cessé d’attirer en nous par nous-mêmes la grâce du Saint-Esprit; quel crime sera-ce de ne vouloir pas même user de ce nouveau secours pour nous avancer dans la piété; de mépriser ces écrits divins, comme des choses vaines et inutiles; et de nous exposer à une condamnation encore plus grande par cette négligence et par ce mépris? Pour éviter ce malheur lisons avec soin l’Ecriture, et apprenons comment l’ancienne et la nouvelle loi ont été données. (…)

Pourquoi écouter avec soin la Parole de Dieu?
Parce que dans l’Ancien Testament, comme dans le Nouveau, Dieu descend du Ciel pour nous parler

Dans l’Ancien Testament, Dieu descend sur la montagne après que Moïse y est monté; mais, dans le Nouveau, le Saisit-Esprit descend du ciel après que notre nature y a été élevée comme sur le trône de sa royale grandeur.

Et ceci même nous fait voir que le Saint-Esprit n’est pas moins grand que le Père, puisque la Loi nouvelle qu’il a donnée est si élevée au-dessus de L’Ancienne. Car ces tables de la seconde alliance sont, sans comparaison, supérieures à celles de la première, et leur vertu a été beaucoup plus noble et plus excellente.

Les apôtres ne descendirent point d’une montagne, comme Moïse, portant des tables de pierre dans leurs mains ; ils descendirent du cénacle. de Jérusalem, portant te Saint-Esprit dans leur coeur. Ils avaient en eux un trésor de science, des sources de grâces et des dons spirituels qu’ils répandaient de toutes parts; et ils allèrent prêcher dans toute la terre, étant devenus comme une loi vivante, et comme des livres spirituels et animés par la grâce du saint-Esprit.

Citate Ortodoxe despre dragoste ╰⊰¸¸.•¨* Romanian

http://orthodoxyislove.wordpress.com

http://romaniaofmyheart.wordpress.com

ROMANIA OF MY HEART

ORTHODOXY IS LOVE

Citate Ortodoxe despre dragoste

Unde este iubire, acolo este Dumnezeu. ( Fericitul Augustin)

Nu în unirea trupurilor sta necuratia, ci în cugetele si în intentia oamenilor. ( Sfântul Ioan Gura de Aur)

Iubirea e tare pentru ca poate merge pâna la moarte. ( pr. Dumitru Staniloae)

A-i iubi pe vrajmasi înseamna a-L imita pe Dumnezeu. ( Sfântul Ioan Gura de Aur)

Dragostea schimba însasi natura lucrurilor. În mâna dragostei, toate devin bune. ( Sfântul Ioan Gura de Aur)

A iubi cineva pe cel drag este un lucru al firii; a iubi cineva si pe vrajmasi este un lucru al harului. ( Sfântul Ioan Gura de Aur)

Dragostea este bucuria de a face altora bucurie. ( Sfântul Ioan Gura de Aur)

Saracia sau bogatia nu pot învinge dragostea, dar dragostea poate învinge si saracia si bogatia. (Sfântul Ioan Gura de Aur)

Cea dintâi si cea mai mare datorie a noastra este sa pastram între noi legatura dragostei. (Nicodim Patriarhul României)

Iubirea este principiul vietii si Iisus Hristos, Fiul lui Dumnezeu, ne reveleaza iubirea si viata în iubire, de la obârsia ei divina. (pr. Constantin Galeriu)

Iubirea duce la cunoastere. (…) Dupa cum amintirea focului nu-ti încalzeste trupul, tot astfel credinta fara dragoste nu-ti va încalzi sufletul. (Sfântul Maxim Marturisitorul)

Revelatia ne învata ca Dumnezeu este dragoste. Existenta îsi are începutul, de asemenea, în dragoste ca dar al lui Dumnezeu. Rascumpararea si nasterea noastra din nou s-a facut tot prin dragoste, o dragoste atât de mare, încât a dus la jertfa Fiului lui Dumnezeu. Semnele Rascumpararii trebuie sa reveleze în cele din urma si in noi <chipul> lui Dumnezeu, aceasta realitate fundamentala, pentru a putea spune : omul este dragoste. (pr. Constantin Galeriu)

Doua iubiri au zidit doua cetati : iubirea de sine, mergând pâna la dispretul fata de Dumnezeu – cetate terestra, si iubirea de Dumnezeu, mergând pâna la dispretul de sine – cetate celesta. Una este glorificata în sine însusi, cealalta în Domnul Dumnezeu. (Fericitul Augustin)

Dragostea îl preface pe cel ce iubeste în chipul celui iubit : daca-L iubesti pe Dumnezeu, dumnezeu vei fi; daca-l iubesti pe diavol, diavol vei fi; daca-ti iubesti trupul, trup vei fi. Aceasta este cea dintâi lucrare a iubirii : de a uni pe cel ce iubeste cu cel iubit. (Fericitul Augustin)

Lumea este o tesatura de sentimente, puse în miscare de diferite vointe. (…) Cum ar fi lumea daca toti ar iubi ? (pr. Al. Constantinescu)

Iubirea de Dumnezeu este extatica, facându-ne sa iesim din noi însine. ( Sfântul Dionisie Areopagitul)

Iubirea lui Dumnezeu este forta motrice, modalitate de manifestare si de recunoastere a Lui, cerc etern, care îsi are originea în bine si se întoarce în bine. ( Sfântul Dionosie Areopagitul)

Unicul adevar este iubirea. (…) Iubirea este aceea care da viata si caldura, care inspira si calauzeste. Iubirea este sigiliul pus creatiei, semnatura Creatorului. Iubirea explica lucrul mâinilor Sale. ( pr. Theoklitos)

Dragostea, radacina si izvorul binelui. ( Sfântul Ioan Gura de Aur)

Dragostea frateasca este hrana duhovniceasca. ( Sfântul Clement Alexandrinul)

Pe calea iubirii, urcam spre Dumnezeu. ( Fericitul Augustin)

Când l-ai vazut pe aproapele tau, pe Dumnezeu L-ai vazut. ( Sfântul Clement Alexandrinul)

Când am ajuns la iubire, am ajuns la Dumnezeu. ( Sfântul Isaac Sirul)

Dragostea duce la fericire. ( Fericitul Augustin)

Dragostea este adevarata slujba pentru Dumnezeu. ( Sfântul Ciprian)

Dragostea este raiul. ( Sfântul Cadoc)

Întrucât este iubire, Dumnezeirea se misca; iar întrucât este iubita, misca spre sine toate lucrurile care sunt capabile de dragoste. ( Sfântul Maxim Marturisitorul)

Dumnezeu nu se uita la fapte, ci la dragostea cu care au fost facute. Nu e nimic mult, când oamenii iubesc putin, asa cum nu este putin, când oamenii iubesc mult. ( Sfântul Vasile cel Mare)

Numai cine îsi iubeste aproapele, Îl iubeste pe Dumnezeu. ( Sfânta Scriptura)