Saint Theodora’s journey through the Aerial Toll-Houses


Saint Theodora’s journey

through the Aerial Toll-Houses

According to the teachings of the Church, the particular judgment of souls by God is preceded by their torments, or rather a series of tests; these take place in the regions of the air, where the evil spirits have their domain (Eph. 6. 12). They detain the souls and declare and make manifest all the sins which these souls perpetrated during their lives. We know about these torments in great detail because they were revealed to Gregory, the disciple of the holy monk St. Basil the New, who lived in the first half of the Tenth century. Gregory in his vision learned about the hour of death and the passing through torments of a woman known as the Blessed Theodora.

When Gregory asked her to tell him about her passing away and about the circumstances that attended her death and followed it, she told him in great detail the following. “My child Gregory,” she said, “you have asked me about a terrible thing, which it is frightening even to recollect.

“When the hour of my death came, I saw faces such as I had never seen before, and heard words such as I had never heard. What shall I say? Cruel and hard to endure evils, of which I formerly had no idea, encountered me then because of my evil deeds. However, through the prayers and the assistance of our common spiritual father Basil I was saved from these hardships. But how shall I tell you about that physical pain, that stress and close feeling which the dying experience? Like a man who, entirely naked, falls into a great fire, burns, melts, andturns into ashes; so the dying are destroyed by their deathly illness in the bitter hour when the soul parts from the body.

“When I drew near the end of my life and the time of my departure hence had come, I saw a great multitude of Ethiopians who had surrounded my couch. Their faces were dark like soot and pitch, their eyes were like glowing coals, their entire appearance was as frightening and evil as the fiery hell itself. They began to grow indignant and to make noise like dogs; others howled like wolves. As they looked at me, they were full of anger; they threatened me, kept rushing at me and gnashing their teeth, and appeared ready to devour me. Yet they seemed to wait for a judge who had not yet come but would do Continue reading “Saint Theodora’s journey through the Aerial Toll-Houses”

Story about Toll booths (Partial Judgment) – From Experiences during the Divine Liturgy – Fr. Stephan Anagnostopoulos


Story about Toll booths (Partial Judgment)

From Experiences during the Divine Liturgy

Fr. Stephan Anagnostopoulos:

The Middle state takes place after the soul’s “First” or “partial judgments”,
which takes place right after the soul is separated from the body. This ‘First”or “Partial Judgment” of man is also our Church Dogma.

We will conclude with an incidence which was mentioned to me by a grandchild of a certain priest many years ago during Confession.

A young man told me this about his grandfather, who was a priest. When he was a boy of about 5 or 6, the grandfather died and they burried him the next day. On the third day the family went to read the memorial prayers at the Continue reading “Story about Toll booths (Partial Judgment) – From Experiences during the Divine Liturgy – Fr. Stephan Anagnostopoulos”

ქრისტიანეთა მიცვალებისათვის – იოანე ოქროპირი (For the death of Christians – St John Chrysostom) ╰⊰¸¸.•¨* Georgian


ქრისტიანეთა მიცვალებისათვის –

იოანე ოქროპირი

For the death of Christians

St John Chrysostom

საყვარელნო! ქრისტიანეთა მიცვალებასა ზედა ანგელოსნი მოივლინებიან ზეცით მეუფისა მიერ, და მოუწოდებენ მონასა მას ღირსსა: ჰოი, ვითარ დიდი საიდუმლო აღესრულების, საშინელი და შესაძრწუნებელი, და ღირსი გალობისა და სახე დიდისა მის სიბრძნისა საღმრთოჲსა! ვითარ განვალს სული ხორცთაგან, ვითარცა სახლისა რაჲსაგანვე, და მივალს მეუფისა თვისისა. ვითარცა ოდეს იგი იშვებოდეს ყრმა, ეგრეთვე მიცვალებაჲცა კაცისა: შობა არს ფრიად უაღრესი მის შობისა, რამეთუ მივალს სული იგი ნათლად ბნელისა ამის სოფლისაგან, – განიხსნების, ვითარცა საკრველისაგან – განვალს დიდებისა ამისგან, განთავისუფლდების ღვაწლისაგან, და მივალს განსვენებად. რამეთუ, ვითარცა მზე ცისკარსა განწმედილსა აღმობრწყინდეს რა, ეგრეთვე სული, განვიდის რა ხორცთაგან, გონებითა წმიდითა ბრწყინავენ, და ვითარცა მეფე შარავანდითა შერავალნ პალატად შემკობილი, ესრეთ არს სული განმავალი ხორცთაგან, და მიმავალი ღმრთისა დიდებასა.

ამას უკვე ესე ვითარსა საღმრთოდ განგებულსა ვიხსენებდეთ, საყვარელნო, და ნუ ვიგლოვთ მიცვალებულთა ზედა უწესოდ და უშვერად, არამედ ვიქმოდეთ მათთვის ქველის საქმესა, და საღმრთოსა მსხვერპლისა შეწირვასა, გლახაკთა მიმართ წყალობასა, ქვრივთა და ობოლთა გამოზრდასა, ლოცვასა და ფსალმუნებასა. ესე არს წესი ქრისტიანეთა და სათნო ღმრთისა შესაწირავი, მიცვალებულისა მის ფრიადი შესაძინელი, და თავთა ჩვენთა დიდი სარგებელი. ამას ვიქმოდეთ, ძმანო, რათა მათცა და ჩვენცა სასუფეველი ღმრთისა დავიმკვიდროთ, რომელსა ღირსმცა ვართ ყოველნი მიმთხვევად მადლითა და კაცთ-მოყვარებითა უფლისა ჩვენისა იესო ქრისტესითა, რომლისა არს დიდება თანა მამით, და სულით წმიდითურთ, აწ და მარადის, და უკუნითი უკუნისამდე, ამინ.