“Που είναι ο Θεός; Εμένα με εγκατέλειψε!”

http://atheismosapantiseis.blogspot.com

ΑΘΕΪΣΜΟΣ – ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

“Που είναι ο Θεός; Εμένα με εγκατέλειψε!”

Αναφέρει η Μοναχή Πορφυρία (+2015), πρώην οδηγός ταξί σε Αθήνα και Πειραιά:

Η βάρδια μου είναι νυκτερινή, από τις τέσσερις το απόγευμα έως τις πέντε τα ξημερώματα. Το κέντρο μας εκφωνεί κλήσεις ως επί το πλείστον για το λιμάνι του Πειραιά, για τα πρακτορεία των λεωφορείων και τα Αεροδρόμια.

Πολύς κόσμος φεύγει για διακοπές. Άλλωστε το έχουν πολλή ανάγκη. Χαίρομαι πολύ, όταν οι άνθρωποι μπορούν να ξεκλέψουν λίγο χρόνο από τα καθημερινά τους προβλήματα, για να ξεκουρασθούν.

Είναι περασμένα μεσάνυχτα- το κέντρο μας, αραιά και πού, εκφωνεί κάποια διαδρομή, οι δρόμοι άδειοι. Οδηγώντας στους άδειους δρόμους, άρχισα να μελαγχολώ… Έφτασα στο λιμάνι του Πειραιά- τίποτα, ούτε ένα καράβι!
Και τώρα πού να πάω; σκεφτόμουν. Έτσι, πήρα τον δρόμο προς την παραλιακή. Είναι γεγονός, πως αυτή η διαδρομή μ’ αρέσει πάρα πολύ. Έφτασα στο Καβούρι. Κατέβηκα με το ταξί, μέχρι την παραλία. Βγήκα από το ταξί και ακουμπώντας στο καπό, κοιτούσα τη θάλασσα, που έπαιζε με το φεγγάρι.

Σήκωσα τα μάτια μου στον ουρανό- μου άρεσε να βλέπω το στερέωμα, που ήταν γεμάτο από φωτεινά αστέρια. Ευχαριστούσα τον Θεό για όλα αυτά που μας έχει χαρίσει και Τον παρακαλούσα να μας συγχωρέσει, για το κακό που κάνουμε καταστρέφοντας την όμορφη δημιουργία, που Εκείνος έφτειαξε για μας. Σιγά – σιγά αισθάνθηκα να φεύγει από την ψυχή μου η μελαγχολία και στη θέση της να μπαίνει πάλι η γαλήνη, η ηρεμία. Έτσι ήρεμη και με γεμάτη την ψυχή μου από Θεό, μπήκα στο ταξί για να γυρίσω στον Πειραιά. Άλλωστε σε λίγο τελείωνε η βάρδια μου.

Φθάνοντας στο ύψος της Γλυφάδας, είδα κόσμο μαζεμένο, κοίταξα το ρολόι μου, μ!! ώρα που κλείνουν τα νυχτερινά κέντρα. Με το που με είδαν, τα χέρια σηκώθηκαν, για να σταματήσω. Όμως η βάρδια μου τελείωνε, δεν είχα πολύ χρόνο, ώστε να εξυπηρετήσω τους ανθρώπους. Στο ύψος του Παλαιού Φαλήρου, με σταμάτησαν τέσσερα νέα παιδιά, δύο αγόρια και δύο κορίτσια. Ασυναίσθητα το πόδι μου πήγε στο φρένο… Σταμάτησα.

-Πού πάτε παιδιά; τους ρώτησα.

-Πεύκη- σας παρακαλούμε μπορείτε να μας πάτε; Όμως δεν έχουμε χρήματα και κανένας ταξιτζής δεν μας παίρνει.

Η απόσταση μεγάλη! Χωρίς να το πολυσκεφτώ, τους είπα:

-Ναι, παιδιά, ελάτε!

Μπήκαν μέσα και μ’ ευχαρίστησαν όλα μαζί. Το παλληκάρι που κάθισε δίπλα
μου, μου λέει:

-Είστε πολύ καλή κυρία.

-Κι εσύ πού το κατάλαβες ότι είμαι καλή κυρία;

-Φαίνεται στο πρόσωπο σας.

-Δηλαδή, τι βλέπετε στο πρόσωπο μου; γράφει η κυρία είναι καλή; τον ρώτησα γελώντας.

-Όχι, αλλά να… πώς να σας πω…

-Να μην πεις τίποτα. Απλά εσύ είσαι καλό παιδί και είδες και εμένα καλή.

Αυτό ήταν η αφορμή να ξεκινήσω να τους μιλήσω για τον Θεό, πόσο καλός είναι, πόσο μας αγαπάει, πόσο πολύ δίπλα μας είναι σε κάθε δύσκολη στιγμή μας- τους μίλησα για την αξία της εξομολόγησης και πόσο πολύ ανακουφίζει την ψυχή, της δίνει φτερά να πετάει, να ανεβαίνει ψηλά στον ουρανό, να συναντάει τον Θεό και πατέρα της. Τους μίλησα για την αξία της Θείας Κοινωνίας, για τους Αγίους μας και τα θαύματα τους, την ευτυχία της οικογένειας, όταν ο Θεός βρίσκεται ανάμεσα στα μέλη της…

Τα λόγια μου άγγιξαν την ψυχούλα τους και ένα-ένα άρχισε να την ανοίγει.

Το ένα παιδί όμως μου άγγιξε με πόνο την ψυχή μου. Μου είπε λυπημένα:

-Πού είναι ο Θεός; εμένα με εγκατέλειψε!

-Καρδούλα μου, Τον γνώρισες;

-Όχι!

-Πώς, λοιπόν, σε εγκατέλειψε, αφού δεν Τον γνωρίζεις;

Άρχισε τότε να μου διηγείται την ιστορία του. Και οι δύο γονείς του καρκινοπαθείς. Ο χρόνος της ζωής τους λιγόστευε και αυτός μοναχοπαίδι! Ο πόνος του βαρύς, η ανασφάλεια του μεγάλη, η μοναξιά του μεγαλύτερη. Και η ζούγκλα που λέγεται ζωή παραμόνευε να τον κατασπαράξει. Όλα ήταν μαύρα γύρω του, φως δεν φαινόταν πουθενά.

Δεν μπορούσα να αφήσω αυτό το παιδί να φύγει έτσι, με άδεια την ψυχή, γεμάτη πόνο, όπως και τα υπόλοιπα παιδιά. Ας σημειωθεί ότι αυτά τα παιδιά ανήκουν σε ευκατάστατες οικογένειες. Όμως τα χρήματα τους δεν τους γέμισαν τις ψυχές. Γιατί τους έλειπαν τα κυριότερα, ο Θεός, η αγάπη, η ελπίδα, η σωστή οικογένεια. Γι’ αυτό πήρα τηλέφωνο τον συνεργάτη μου και τον παρακάλεσα να κρατήσω και τη δική του βάρδια. Έτσι είχα πολύ χρόνο να ασχοληθώ μ’ αυτά τα καλά, μα πολύ πονεμένα πλάσματα του Θεού.

Με τα παιδιά πήγαμε και καθίσαμε σε μια πλατεία.

Είπαμε πάρα πολλά. Βρήκαν ευκαιρία και με βομβάρδισαν με διάφορα σοβαρά προσωπικά και οικογενειακά τους θέματα. Δεν θα σας πω τι συζητήσαμε, γιατί αυτά τα παιδιά είναι τα γνωστά άγνωστα. Ωστόσο φοβόμουν μη τυχόν δώσω κάποια λάθος απάντηση και πληγώσω αυτές τις ψυχούλες, τις ήδη πονεμένες.

Εκλιπαρούσα τον Θεό να απαντάει Εκείνος για μένα. Στο τέλος τους είπα: «Παιδιά, ενώστε τον πόνο σας και κάντε τον μια αγκαλιά αγάπης, ενωθείτε, γίνετε και τα τέσσερα μια γροθιά και χτίστε έναν καινούργιο κόσμο, τον κόσμο που εσείς τα παιδιά βλέπετε μόνο μέσα από τα όνειρα σας. Παιδιά, δώστε στα όνειρα σας φως, ζωή, ελπίδα, χαρά, αγάπη, Θεό!»

Τα παιδιά έφυγαν πολύ, μα πάρα πολύ ικανοποιημένα, χαρούμενα και με την υπόσχεση πως θα ψάξουν να βρουν και να γνωρίσουν τον ουράνιο Πατέρα. Τους υπέδειξα και έναν καλό Πνευματικό, που θα μπορούσε να τα βοηθήσει.

Τα παιδιά δεν ζητούν πολλά, λίγη αγάπη ζητούν και δύο γλυκές κουβέντες. Είναι τόσο δύσκολο να τους τα δώσουμε;

Από το βιβλίο:

Μοναχής Πορφυρίας

Ταξιδεύοντας στά Τείχη της Πόλης

εκδ. Νεκτάριος Παναγόπουλος

Αθήνα 2010

Η Μοναχή Πορφύρια (+2015) πρώην οδηγός ταξί, οδηγεί έναν νέο στην Θεία Εξομολόγηση

http://holyconfessionofyourheart.wordpress.com

HOLY CONFESSION OF YOUR HEART

Η Μοναχή Πορφύρια (+2015) πρώην οδηγός ταξί,

οδηγεί έναν νέο στην Θεία Εξομολόγηση

Ἀναφέρει ἡ Μοναχή Πορφυρία (+2015), πρώην ὁδηγός ταξί σέ Ἀθήνα και Πειραιά κατά τά ἔτη 1997-2017:

Ἐννέα ἡ ὥρα τὸ βράδυ, βρίσκομαι στὴν πλατεία Παγκρατίου. Ἕνα παιδὶ γύρω στὰ 17 μὲ σταματάει.

–Καλησπέρα, στὰ Village.

Ἀπὸ τὸ ραδιόφωνο τοῦ αὐτοκινήτου ἔχει ἀρχίσει τὸ ἀπόδειπνο. Τὸ παιδί, ποὺ κάθισε δίπλα μου, μοῦ λέει:

–Δὲν βγάζεις τὸν παπά, νὰ βάλεις τραγούδια;

–Γιατί, ἀγόρι μου, δὲν σοὺ ἀρέσει ἡ ἀκολουθία;

–Ἡ ἀκολουθία δὲν μὲ νοιάζει… Τοὺς παπάδες δὲν θέλω νὰ ἀκούω.

–Γιατί, τί σου ἔκαναν οἱ παπάδες;

–Ἐμένα τίποτε… Ὁ πατέρας μου τοὺς βρίζει, γι’ αὐτὸ δὲν τοὺς θέλω.

–Ὁ πατέρας σου γιατί τοὺς βρίζει;

–Δὲν ξέρω.

–Ἔχεις πάει ποτέ σου στὴν Ἐκκλησία;

–Ὄχι! Ποτέ!

–Καλά, στὴν Ἀνάσταση δὲν πάτε; Τὰ…. Χριστούγεννα δὲν πάτε;

–Ὄχι!

–Σὲ γάμους, σὲ βαφτίσια, πάτε;

–Ναί, πᾶμε.

–Ἡ μανούλα σου δὲν σοὺ ἔχει μιλήσει γιὰ τὸν Θεό;

–Ὄχι!

–Οὔτε τὸ σταυρό σου κάνεις;

–Ὄχι!

Χριστέ μου, δὲν εἶναι δυνατόν!

–Ἀγόρι μου γλυκό, στὸ σχολεῖο θρησκευτικὰ δὲν κάνετε;

–Ἐ, κάνουμε κάτι λίγο.

–Ἄκουσε νὰ σοὺ πῶ, ἀγόρι μου, ὁ Θεὸς εἶναι ἡ ζωή, ἡ Ἐκκλησία εἶναι τὸ σπίτι τοῦ Θεοῦ καὶ ὁ παπὰς εἶναι γιὰ νὰ μᾶς μεταφέρει τὰ λόγια του Θεοῦ. Χωρὶς τὸν Θεὸ εἴμαστε νεκροί!

–Νεκροί;

–Ναί! Χωρὶς Θεὸ εἴμαστε πνευματικὰ νεκροί. Στὸ σπίτι σᾶς εἶστε εὐτυχισμένοι, οἱ γονεῖς σου εἶναι ἀγαπημένοι;

–Μμ!! ὄχι.

–Γιατί; Τί συμβαίνει;

–Ὁ πατέρας μου εἶναι νευρικός, ὅλο μαλώνει μὲ τὴν μάννα μου καὶ μέ μας. Ὅλα του φταῖνε.

–Βλέπεις πῶς μακριὰ ἀπὸ τὸν Θεὸ εἴμαστε δυστυχισμένοι; Ἐνῶ, ὅταν εἴμαστε κοντά Του, εἴμαστε χαρούμενοι καὶ ἤρεμοι, δὲν νευριάζουμε, ξέρουμε νὰ συγχωροῦμε, εἴμαστε γεμάτοι ἀπὸ ἀγάπη. Ἐσὺ θὰ ἤθελες, ὅταν θὰ μεγαλώσεις καὶ παντρευτεῖς, νὰ κάνεις οἰκογένεια σὰν καὶ αὐτὴ ποῦ ζεῖς;

–Ὄχι, γιατί δὲν μ’ ἀρέσει.

–Γιὰ νὰ κάνεις καλύτερη οἰκογένεια, πρέπει νὰ πλησιάσεις τὸν Θεό.

–Πῶς θὰ τὸν πλησιάσω;

–Νά, θὰ σὲ πάω τώρα νὰ μιλήσεις μὲ ἕναν παπά, ὅπως τοὺς λὲς ἐσύ. Πᾶμε;

–Ὄχι, ὄχι, δὲν θέλω!

–Σὲ παρακαλῶ, σὲ ἱκετεύω, τοῦ εἶπα πολὺ γλυκά, πολὺ τρυφερά. Πήγαινε μόνο μία φορὰ καὶ μὴν ξαναπᾶς ποτέ σου, σὲ παρακαλῶ. Καὶ ἐγὼ θὰ ἔρθω μαζί σου καὶ ὕστερα θὰ σὲ πάω στὰ, VILLAGE, χωρὶς χρήματα.
Αὐτὸ τοῦ ἄρεσε καὶ μοῦ λέει:

–Τὸ λόγο σου;

–Τὸ λόγο μου!

Βιαζόμουν νὰ προλάβω, πρὶν φύγει ὁ ἱερέας ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία. Εὐτυχῶς πρόλαβα. Τὸ παλληκάρι μπῆκε γιὰ ἐξομολόγηση. Ὅταν μετὰ ἀπὸ μισῆ ὥρα βγῆκε, ἦταν τόσο ἀλλαγμένος, ποὺ μὲ εὐχαρίστησε καὶ μοῦ εἶπε: «Ὡραῖος αὐτὸς ὁ παπάς, θὰ ξανάρθω!»

Μετὰ τὸν πῆγα στὰ VILLAGE. ὅπως τοῦ εἶχα ὑποσχεθεῖ. Ἡ χαρά μου ἦταν ἀπερίγραπτη• τὸ παιδὶ ξεκινοῦσε μία νέα σωτήρια πορεία.

Πηγή:

Πορφυρία Μοναχή

Ταξιδεύοντας στά Τείχη της Πόλης

ἐκδ. Νεκτάριος Παναγόπουλος

Ἀθήνα 2010

Ο Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης (+1991) σε έναν οίκο ανοχής

http://textsorthodoxy.wordpress.com

TEXTS – ORTHODOXY

Ο Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης της Αθήνας (+1991)

σε έναν οίκο ανοχής

Ὁ Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης ο οποίος ήταν Ιερέας και Πνευματικός Πατέρας για 33 χρόνια στόν Ι. Ναό της Πολυκλινικής στην Πλατεία Ομονοίας στην Αθήνα μάς διηγείται την παρακάτω προσωπική του εμπειρία:

Παλαιά συνηθίζαμε, κατά την εορτή των Θεοφανείων, να αγιάζουμε τα σπίτια. Κάποια χρονιά πήγα κι εγώ κι αγίαζα. Χτυπούσα τις πόρτες των διαμερισμάτων, μου ανοίγανε κι έμπαινα μέσα ψάλλοντας: “Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε…”.

Όπως πήγαινα στην οδό Μαιζώνος, βλέπω μια σιδερένια πόρτα. Ανοίγω, μπαίνω μέσα στην αυλή, που ήταν γεμάτη από μανταρινιές, πορτοκαλιές, λεμονιές, και προχωρώ στη σκάλα. Ήταν μια σκάλα εξωτερική, που ανέβαινε πάνω και κάτω είχε υπόγειο. Ανέβηκα τη σκάλα, χτυπάω την πόρτα και παρουσιάζεται μια κυρία. Αφού μου άνοιξε, εγώ άρχισα κατά τη συνήθειά μου το “Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου, Κύριε…”. Με σταματάει απότομα. Εντωμεταξύ με ακούσανε και δεξιά κι αριστερά στο διάδρομο βγαίνανε κοπέλες από τα δωμάτια. “Κατάλαβα, έπεσα σε οίκο ανοχής”, είπα μέσα μου. Η γυναίκα μπήκε μπροστά μου να με εμποδίσει.

“Να φύγεις”, μου λέει. “Δεν κάνει αυτές να φιλήσουν το Σταυρό. Να φιλήσω εγώ το Σταυρό και να φύγεις, σε παρακαλώ”.

Εγώ τώρα πήρα σοβαρό και επιτιμητικό ύφος και της λέω: “Εγώ δεν μπορώ να φύγω! Εγώ είμαι παπάς, δεν μπορώ να φύγω! Ήλθα εδώ να αγιάσω”.

“Ναι, αλλά δεν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές”.

“Μα δεν ξέρουμε αν κάνει να φιλήσουν το Σταυρό αυτές ή εσύ. Διότι αν με ρωτήσει ο Θεός και ζητήσει να Του πω ποιος κάνει να φιλήσει το Σταυρό, οι κοπέλες ή εσύ, μπορεί να έλεγα: ‘Οι κοπέλες κάνει να τον φιλήσουν και όχι εσύ. Οι ψυχές τους είναι πιο καλές από τη δική σου'”.

Εκείνη τη στιγμή κοκκίνησε λίγο. Της λέω λοιπόν: “Άσε τα κορίτσια να φιλήσουν το Σταυρό”. Τους έκανα νόημα να πλησιάσουν. Εγώ πιο μελωδικά από πρώτα έψαλλα το “Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου Σου Κύριε…”, διότι είχα μια χαρά μέσα μου, που ο Θεός οικονόμησε τα πράγματα να πάω και σ’ αυτές τις ψυχές. Φιλήσανε όλες το Σταυρό. Ήταν όλες περιποιημένες, με τις πολύχρωμες φούστες κλπ.. Και τους είπα: “Παιδιά μου, χρόνια πολλά. Ο Θεός μάς αγαπάει όλους. Είναι πολύ καλός και ‘βρέχει επί δικαίους και αδίκους’. Όλοι Τον έχομε Πατέρα και για όλους μας ενδιαφέρεται ο Θεός. Μόνο να φροντίσουμε να Τον γνωρίσουμε και να Τον αγαπήσουμε κι εμείς και να γίνουμε καλοί. Να Τον αγαπήσετε και θα δείτε πόσο ευτυχισμένες θα είστε. Κοιτάξανε απορημένες. Κάτι πήρε η ψυχούλα τους η ταλαιπωρημένη. “Χάρηκα”, τους λέω τέλος, “που με αξίωσε ο Θεός να έλθω σήμερα και να σας αγιάσω. Χρόνια πολλά!”.

“Χρόνια πολλά”, είπαν κι εκείνες κι έφυγα.

Πηγή:

Γέροντος Πορφυρίου

Βίος & Λόγοι

εκδ. Ι. Μονής Χρυσοπηγής Χανίων

Κρήτη

“Πατέρα με σκότωσες” – Μοναχή Πορφυρία (+2015), πρώην οδηγός TAXI σε Αθήνα και Πειραιά

http://faithbookorthodoxy.wordpress.com

FAITHBOOK – ORTHODOXY

Ἡ Μοναχὴ Πορφυρία (+2015) γεννήθηκε καὶ μεγάλωσε στὸν Πειραιᾶ. Ἄσκησε κατὰ καιροὺς διάφορα ἐπαγγέλματα. Ἐπὶ δέκα χρόνια (1997-2007) ἐργάστηκε ὡς ὁδηγὸς ταξὶ στὴν Ἀθήνα καὶ στὸν Πειραιᾶ. Γνώρισε τὸν σύγχρονο ἐνάρετο καὶ ἔνθεο Γέροντα Πορφύριο ἀπὸ βιβλία σχετικὰ μὲ τὴν ζωὴ καὶ τὴν διδασκαλία του. Αὐτὴ ἡ γνωριμία τὴν ἔφερε πιὸ κοντὰ στὸν Χριστὸ καὶ τὴ συνειδητὴ χριστιανικὴ ζωή. Μὲ δυνατὴ πίστη καὶ βαθιὰ ἀγάπη στὸν Θεὸ ἔβαλε στόχο τὴ δόξα Του καὶ τὴ σωτηρία τῶν συνανθρώπων της. Ἔτσι τὸ ταξί της ἔγινε ἕνας σύγχρονος ἄμβωνας, ποὺ ὁδήγησε πολλοὺς σὲ ἀλλαγὴ ζωῆς, στὴν εὐλογημένη ἀλλοίωση. Τὰ τελευταῖα χρόνια περιεβλήθη τὸ ταπεινὸ μοναχικὸ τριβώνιο, μὲ διπλὸ σκοπό: νὰ ἀγωνιστεῖ ἀπερίσπαστη γιὰ τὴ σωτηρία της καὶ νὰ διακονήσει τὸν σύγχρονο δοκιμαζόμενο ἄνθρωπο. Κοιμήθηκε το 2015.

* * *

Διηγείται ἡ Μοναχή Πορφυρία στό βιβλίο της με τις εμπειρίες της από το TAXI, Ταξιδεύοντας στά Τείχη της Πόλης:

Οδηγώντας σε μια μεγάλη λεωφόρο, μπροστά στα μάτια μιας κυρίας έγινε ένα τροχαίο ατύχημα, με αποτέλεσμα να τραυματισθεί σοβαρά ένας νέος. Με τη βοήθεια κάποιων ανθρώπων, έβαλαν στο αυτοκίνητο της το παλικάρι, περιπου 20 ετών, να το μεταφέρει στο εφημερεύον νοσοκομείο…

Το παλικάρι αιμοραγούσε, η κυρία έφτασε στο νοσοκομείο όσο πιο γρήγορα μπορούσε… οι τραυματιοφορείς της βάρδιας το πήραν μέσα. Μπήκε μαζί τους και η κυρία, για να μάθει ποιος είναι, και να ειδοποιήσει τους συγγενείς του. Οι γιατροί της βάρδιας διέγνωσαν πως έπρεπε να μπει επειγόντως στο χειρουργείο. Ειδοποίησαν τον χειρούργο, ο οποίος για να τον χειρουργήσει ήθελε 1000 δολάρια. Το είπαν στην κυρία η οποια τους είπε τι ακριβώς συνέβη και οτι δεν γνώριζε το παλικάρι..

Εξήγησαν στον γιατρό αλλά αυτός ανένδωτος, ήθελε τα χρήματα…

Η κυρία βλέποντας το παλικάρι να αργοπεθαίνει… είπε: Ξεκινήστε να το σώσετε και πάω να σας φέρω τα χρήματα..

Η κυρία πράγματι έφερε τα χρήματα και τότε ήρθε ο γιατρός…

Όμως τι ειρωνεία!! Τι οδυνηρό παιχνίδι του φύλαξε αυτή τη νύχτα η αγάπη του για τα χρήματα…

Με το που είδε το παλικάρι, έμεινε ακίνητος, κιτρίνισε, άσπρισε πήρε το χρώμα του νεκρού… Έπεσε πάνω στο παιδι ουρλιάζοντας… Και το παιδί είπε τις τελευταίες του λέξεις.:

-Πατερα με σκότωσες, και ξεψύχησε…

Η κυρία συγκλονισμένη από αυτό το συμβάν πέταξε τα χρήματα στα μούτρα του γιατρού και του είπε:

-Πάρε τα, να κάνεις την κηδεία του παιδιού σου…

Σημειωτέον πως ήταν το μόνο παιδί που είχε…

Από το βιβλίο: Μοναχής Πορφυρίας, Ταξιδεύοντας στά Τείχη της Πόλης, εκδ. Νεκτάριος Παναγόπουλος, Αθήνα 2010

Ο ερημίτης Επίσκοπος Κίτρους Πιερίας

https://agiosioannisdamaskinos.blogspot.com

ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΣ

Ο ερημίτης Επίσκοπος Κίτρους Πιερίας

Αναφέρει ο Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος τῆς Πάρου (Ἀπό τό προσκύνημά του στό Ὅρος Σινᾶ τό 1924):

«Mᾶς διηγήθηκε ὁ Γέροντας Κωστῆς Ἀραβαντινός ἀπ᾽ τήν Κεφαλληνία, δόκιμος Σιναΐτης, ὁ ὁποῖος μένει στόν ἀμπελῶνα τῆς Μονῆς (Μποστάνι), ὅπου ἐκεῖ ὑπάρχει ἀρχαῖος Ναός στό ὄνομα τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, τήν ἑξῆς διήγησι: Ὅ,τι, ὅταν ἦταν ὁπλαρχηγός, κατά τά ἔτη 1905-1906, καί καθάριζε τή Μακεδονία ἀπ᾽ τούς Βούλγαρους Κομητατζῆδες, ἐνῶ βρισκόταν μέ τά παληκάρια του στόν Ὄλυμπο, βλέπουν μέσα στό δάσος κάποιον Γέροντα σεβάσμιο μακρυγένη, μέ πεπαλαιωμένα καί ξεσχισμένα ροῦχα, τοῦ ὁποίου ἡ ὄψι φαινόταν ὡς ὄψι Ἁγίου. Ἦταν δέ τόσο ἀδύνατος ἀπ᾽ τή νηστεία, ὥστε μόνο τά ὀστᾶ καί τό δέρμα διέκριναν σ᾽ αὐτόν. Τόν εἶδαν πού πλησίαζε στήν πηγή πού βρισκόταν ἐκεῖ κοντά καί στάθηκε καί εὐλόγησε μέ τά δύο του χέρια τό νερό καί κατόπιν ἤπιε.

Ἕνας ἀπ᾽ τά παληκάρια τοῦ Γέρο Κωστῆ, καταγόμενος ἀπ᾽ τήν ἐπαρχία Κίτρους, λέει στόν ἀρχηγό καί στούς ἄλλους “μοῦ φαίνεται ὅτι ὁ φαινόμενος θά εἶναι ὁ Μητροπολίτης Κίτρους. Διέκρινα ἕνα σημεῖο πού εἶχε στό πρόσωπο καί ὁ ὁποῖος πρό ἐτῶν ἄφησε ἐπάνω στήν Ἀγ. Τράπεζα τό Ὠμοφόριό του καί ἐπιστολή, ὅτι παραιτεῖται, καί ἔκτοτε ἔγινε ἀφανής”.

Ἀφοῦ ἤπιε νερό τόν πλησίασε ὁ καπετάν Κωστῆς μέ τά παληκάρια του, τόν χαιρέτισαν καί κάθισαν καί τούς ἐνουθέτησε περί Μετανοίας καί ἐξομολογήσεως. Τόσο δέ κατανύγησαν, ὥστε ὅλοι δάκρυσαν καί μετανόησαν. Τοῦ λέει ὁ καπετάν Κωστῆς:

—Γέροντα, μήπως εἶσθε ὁ ἅγιος Κίτρους;

Ἀπ᾽ τή συγκίνησι δέν μπόρεσε νά μιλήση, ἀλλά ἀπ᾽ τούς ὀφθαλμούς του ἔρρευσαν δάκρυα. Ἀφοῦ δέ λίγο συνῆλθε, τούς λέει:

—Ἐγώ εἶμαι, ἀλλά προσέξτε νά μήν πῆτε σέ κανένα ὅτι μέ εἴδατε.
Τοῦ λέει ὁ καπετάν Κωστῆς:

—Γέροντα ἐμεῖς εἴμασθε ἁμαρτωλοί καί δέν ἔχουμε ἐλπίδα νά σωθοῦμε.

Ὁ Γέροντας ἐξήγαγε ἀπ᾽ τό στῆθος του εἰκόνα ἀσημένια, ἡ ὁποία εἶχε τή σταύρωσι τοῦ Χριστοῦ, καί λέει σ᾽ αὐτόν:

—Βλέπεις Αὐτόν ὁ ὁποῖος κρεμᾶται στό Σταυρό; Ἐφόσον Αὐτόν ὁ ὁποῖος κρεμάται στό Σταυρό πάντοτε θά μᾶς βοηθῆ νά μήν ἀπελπιζόμασθε.

Ἀφοῦ δέ τούς ἐνουθέτησε πολύ τοῦ ἔδωσαν χρήματα, ἄρτους, ἐνδύματα, ἀλλά δέν θέλησε τίποτε τό παρά μικρό νά λάβη. Εὐχόμενος δέ σ᾽ αὐτούς ἀναχώρησε καί κρύφθηκε στό δάσος».

Πηγή:

https://www.truthtarget.gr

TRUTH TARGET – ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΗ

Αν ο Χριστός ερχόταν σήμερα σ’ αυτόν τον κόσμο θα Τον έκλειναν σε ψυχιατρείο – π. Seraphim Rose της Platina  της California, ΗΠΑ (+1982)

http://californiaofmyheart.wordpress.com

CALIFORNIA OF MY HEART

Αν ο Χριστός ερχόταν σήμερα σ’ αυτόν τον κόσμο

θα Τον έκλειναν σε ψυχιατρείο

π. Seraphim Rose της Platina  της California, ΗΠΑ (+1982):

«… Είναι αλήθεια ότι αυτή η γενιά είναι μπερδεμένη.

Το μόνο πρόβλημα με μένα είναι ότι δεν είμαι μπερδεμένος και γνωρίζω πολύ καλά ποιο είναι το καθήκον του ανθρώπου: να λατρεύει το Θεό και τον Υιό Του και να προετοιμάζεται για τη ζωή στον επερχόμενο κόσμο, όχι να ζει άνετα κι ευτυχισμένα σ’ αυτόν τον κόσμο εκμεταλλευόμενος τον συνάνθρωπό του και ξεχνώντας το Θεό και τη Βασιλεία Του.

Αν ο Χριστός ερχόταν σήμερα σ’ αυτόν τον κόσμο, ξέρετε τι θα του συνέβαινε; Θα Τον έκλειναν σε ψυχιατρείο και θα Τον υπέβαλαν σε ψυχοθεραπεία και το ίδιο θα έκαναν στους Αγίους Του.

Ο κόσμος θα τον σταύρωνε σήμερα ακριβώς όπως έπραξε πριν από δυο χιλιάδες χρόνια, διότι ο κόσμος δεν έχει μάθει τίποτα πέρα από το να κατεργάζεται ακόμη δολιότερες μορφές υποκρισίας.

Ζούμε σε μια κοινωνία πιο ειδωλολατρική και πιο εχθρική προς το Χριστό, από εκείνη στην οποία ο ίδιος γεννήθηκε.

Πρόσφατα ένας Ρωμαιοκαθολικός ιερέας, στο Πανεπιστήμιο της California στο Los Angeles, τόλμησε να πει ότι το Πανεπιστήμιο είχε παγανιστική ατμόσφαιρα και οι ιθύνοντες του Πανεπιστημίου τον χαρακτήρισαν “φανατικό” και Continue reading “Αν ο Χριστός ερχόταν σήμερα σ’ αυτόν τον κόσμο θα Τον έκλειναν σε ψυχιατρείο – π. Seraphim Rose της Platina  της California, ΗΠΑ (+1982)”

Άγιος Ιωάννης Μαξίμοβιτς: Ο προστάτης των Ισπανών Ορθοδοξων

http://stjohnmaximovitchofsanfrancisco.wordpress.com

ST JOHN MAXIMOVITCH OF SAN FRANCISCO

Άγιος Ιωάννης Μαξίμοβιτς:

Ο προστάτης των Ισπανών Ορθοδοξων

«Ὁ Κύριος ἐξακολουθεῖ νά μᾶς δείχνη τήν προστατευτική του ἀγάπη μέσα ἀπό τόν πιστό Του ὑπηρέτη, Ἅγιο Ἰωάννη Μαξίμοβιτς, τόν ἱδρυτή τῆς Ορθόδοξης ἱεραποστολῆς στήν Ἱσπανία. Θά σᾶς πῶ γιά ἕνα ἀπό τά θαύματά του, τό ὁποῖο ἔγινε ἀναμφίβολα μέ τίς πρεσβεῖες του στό ἴδιο μας τό σπίτι.

Ἕνα βράδυ, ἡ γυναῖκα μου κι ἐγώ,  ἤμασταν στό κρεβάτι καί εἴχαμε ἤδη ἀποκοιμηθῆ. Ἡ ὥρα ἦταν περίπου 3 τό πρωΐ. Ξαφνικά, ἕνας πολύ δυνατός παράξενος θόρυβος ἦρθε ἀπό τήν κουζίνα καί μᾶς ξύπνησε καί τούς δύο. Ἀμέσως σηκωθήκαμε, τρέξαμε στήν κουζίνα και εἴδαμε ὅτι τό ψυγεῖο καιγόταν. Οἱ φλόγες ἔγλυφαν τό ταβάνι τῆς κουζίνας πού ἤδη εἶχε γίνει μαῦρο. Δίπλα στό ψυγεῖο ἦταν ἕνα παράθυρο μέ κουρτίνες ἀπό ἀκρυλική δαντέλα, ὑλικό πού ὅπως ξέρετε εἶναι ἰδιαίτερα εὔφλεκτο. Καί ὅμως δέν εἶχαν καεῖ! Ἀργότερα συνειδητοποιήσαμε ὅτι ἕνα πορτραῖτο τοῦ Ἁγίου Ἰωάννη Μαξίμοβιτς, μέ ἕνα κομμάτι ἀπό τό ράσο του, βρισκόταν κρεμασμένο στόν τοῖχο πού χωρίζει τήν κρεβατοκάμαρά μας ἀπό τήν κουζίνα! Δοξάζουμε τόν ἀληθινό Θεό μας, καθώς καί τόν Ἅγιο Ἰωάννη Μαξίμοβιτς, ὁ ὁποῖος τόσο θαυμαστά ἔδειξε τήν προστασία του σε ἐμᾶς τούς ἁμαρτωλούς ».

 Χοσέ Γ. Ὀνσίνα Χέβια

Μαδρίτη, Ἱσπανία

4 Νοεμβρίου 1977

 Πηγή:

Ἅγιος Ἰωάννης Μαξίμοβιτς,

Ἐπίσκοπος Σαγγάης καί Σάν Φρανσίσκο, ὁ Θαυματουργός

ἐκδ. Ἱ. Μονῆς Ἁγ. Νεκταρίου Φωκίδος

Τρίκορφο 2009

Η μεταστροφή του ιατρού Κωνσταντίνου Σακελλαρίου (+1916) στην Γαλλία από τον αθεϊσμό στην Ορθόδοξη Πίστη

http://atheistsmetorthodoxy.wordpress.com

ATHEISTS MET ORTHODOXY

Η μεταστροφή του ιατρού Κωνσταντίνου Σακελλαρίου (+1916)

από τον αθεϊσμό στην Ορθόδοξη Πίστη

Πηγή:

http://www.truthtarget.gr

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΗ – TRUTH TARGET

Ὁ ἰατρός Κωνσταντίνος Σακελλαρίου (1856-1916), γυιός Ἱερέως, σπούδασε ἰατρική στή Γαλλία ὅπου καί ἔχασε τήν πίστι του. «Πολλές φορές κρατώντας τό περίστροφο στό χέρι, τό ἀκουμποῦσε στό στῆθος του ἤ στόν κρόταφο, ἀλλά τό περίστροφο δέν ἐκπυρσοκροτοῦσε —σάν νά μήν ἤθελε νά ὑπακούση. Ἔστρεφε τότε πρός τά ἔξω τό πιστόλι του καί τότε ἐκπυρσοκροτοῦσε. Τό γεγονός αὐτό τοῦ ἔκανε μεγάλη ἐντύπωσι, ἄν καί δέν ἦταν σέ θέσι νά ἐννοήση ὅτι αὐτό ἦταν ἐπέμβασι τῆς θείας Προνοίας. Θυμήθηκε, ὅμως, ἀμυδρά τή σεβάσμια μορφή τοῦ πατέρα του.

Καί σέ ἄλλη περίπτωσι ὁ νεαρός γιατρός ἀποφάσισε νά θέση τέρμα στή ζωή του. Εἶχε πάει στό Παρίσι καί ἦταν καλοκαίρι. Ἔμενε σέ ξενοδοχεῖο. Τό βράδυ ἀνέβηκε νά κοιμηθῆ στήν ταράτσα καί, μάλιστα, πάνω στό πεζούλι, μέ τήν ἀπόφασι νά πέση κάτω κατά τόν ὕπνο του καί νά γκρεμισθῆ στό δρόμο χωρίς νά τό καταλάβη. Ἀλλά καί ἐδῶ οἱ ἐλπίδες του διαψεύσθηκαν. Τή νύκτα ἔπεφτε ἀπό τό μέσα μέρος καί ποτέ πρός τά ἔξω, ὅσες φορές κι ἄν ἐπεχείρησε. Κάτι παρόμοιο δοκίμασε καί στήν ὄχθη τοῦ Σηκουάνα, ἀλλά κι ἐδῶ τό ἴδιο ἀποτέλεσμα. Τό γεγονός αὐτό τοῦ ἔκανε μεγάλη ἐντύπωσι». Βλέπουμε στά περιστατικά αὐτά τή φανερή ἐπέμβασι τοῦ Θεοῦ στό μετέπειτα πιστό παιδί του.

Πηγή:

Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ

Θεός Ἐφανερώθη – Ἀπό τόν Ἀθεϊσμό στό Χριστό

ἐκδ. Ἁγ. Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός

Αθήνα 2011

Η συγκινητική αλλαγή μιας πρώην πόρνης στην Αθήνα – Μοναχή Πορφυρία (+2015): Ταξιδεύοντας στά τείχη της πόλης, Αθήνα 1997-2007

http://atheistsmetorthodoxy.wordpress.com

ATHEISTS MET ORTHODOXY

DrpbzFGU4AEFqEs.jpg

Η συγκινητική αλλαγή μιας πρώην πόρνης στην Αθήνα

Μοναχή Πορφυρία (+2015):

Ταξιδεύοντας στά τείχη της πόλης, Αθήνα 1997-2007

Η Μοναχή Πορφυρία γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Πειραιά. Άσκησε κατά καιρούς διάφορα επαγγέλματα. Επί δέκα χρόνια, τα έτη 1997-2007, εργάστηκε ως οδηγός Ταξί στην Αθήνα και στον Πειραιά. Γνώρισε τον σύγχρονο ενάρετο και ένθεο Γέροντα Πορφύριο από βιβλία σχετικά με την ζωή και την διδασκαλία του. Αυτή η γνωριμία την έφερε πιο κοντά στον Χριστό και τη συνειδητή χριστιανική ζωή. Με δυνατή πίστη και βαθιά αγάπη στον Θεό έβαλε στόχο τη δόξα Του και τη σωτηρία των συνανθρώπων της. Έτσι το Ταξί της έγινε ένας σύγχρονος άμβωνας, που οδήγησε πολλούς σε αλλαγή ζωής, στην ευλογημένη αλλοίωση. Το 2008 περιεβλήθη το ταπεινό μοναχικό τριβώνιο, με διπλό σκοπό: να αγωνιστεί απερίσπαστη για τη σωτηρία της και να διακονήσει τον σύγχρονο δοκιμαζόμενο άνθρωπο. Η Μοναχή Πορφυρία κοιμήθηκε το 2015.

* * *

Η μοναχή Πορφυρία (+2015), η επί δεκαετίας (1997-2007) πρώην οδηγός TAXI  σε Αθήνα και Πειραιά μας αναφέρει:

«Ἡ βάρδια μου εἶναι νυκτερινή, ἡ ὥρα ἕντεκα τό βράδυ. Ἀνέβαινα τήν ὁδό Πειραιῶς, πρός Ὀμόνοια. Μέσα στό ταξί, ὡς συνήθως, μιλοῦσα μέ τόν γλυκύ μου Ἰησοῦ. Αὐθόρμητα εἶπα μέσα μου στό Χριστό μου: Τόν πρῶτο ἄνθρωπο πού θά μοῦ κάνη σινιάλο νά σταματήσω, θά τόν πάω χωρίς χρήματα, ἀρκεῖ νά τόν φέρω κοντά Σου. Δέν μέ σταμάτησε κανείς, μέχρι πού ἔφθασα Πειραιῶς καί Μενάνδρου. Ἐκεῖ στή γωνία στεκόταν μιά κοπέλλα. Σταμάτησα καί τήν κοιτοῦσα. Περίμενε πελάτη, γιά τό μεροκάματο. Χωρίς νά τό καλοσκεφθῶ, κατέβηκα καί πῆγα κοντά της.

—Καλησπέρα!

—Καλησπέρα!, μοῦ ἀπάντησε.

—Ξέρεις, αὐτή τήν ὥρα, αἰσθάνομαι πολύ πόνο στήν ψυχή μου καί θέλω μέ κάποιον νά τόν μοιρασθῶ.

Μέ κοιτοῦσε παραξενεμένη καί μοῦ λέει:

—Καλά, καί βρῆκες ἐμένα νά μιλήσης;

—Ναί! Ἡ καρδιά μου μοῦ λέει πώς ἐσύ θά μέ καταλάβης.

—Ξέρεις τί δουλειά κάνω ἐγώ;

—Τό βλέπω.

—Καί θέλεις νά μιλήσης μαζί μου;

—Ναί! Θέλω νά μιλήσω μαζί σου. Εἶσαι νά χάσουμε σήμερα καί οἱ δύο τό μεροκάματο; Ἴσως νά μπορέσης νά μέ βοηθήσης καί νά σωθῶ.

—Πᾶμε, μοῦ λέει διστακτικά.

—OΚ, φύγαμε!

Ἔρριξε μιά ματιά γύρω της καί μπῆκε γρήγορα στό ταξί.

Χαρούμενη ἐγώ, ἀλλά καί προβληματισμένη· τί θά τῆς ἔλεγα; Θεέ μου! ἔλα κάτω καί βοήθησέ με, τί νά κάνω τώρα; Τί νά τῆς πῶ; Ἀφοῦ συστηθήκαμε, τῆς λέω:

—Δύσκολα τά ἐπαγγέλματα πού διαλέξαμε νά κάνουμε, ἔ;

Καί ἔτσι ἀρχίζει μιά πολύ ὡραία συζήτησι.

Στήν ἀρχή γύρω ἀπ’ τό ταξί καί τίς δυσκολίες του. Καί δειλά-δειλά ἄρχισα νά μπαίνω στή δική της ζωή. Ὡστόσο, φθάσαμε στό Καβούρι. Τῆς εἶπα:

—Θά κατέβουμε ἐδῶ νά πιοῦμε καφέ καί νά συνεχίσουμε τήν κουβέντα μας.

Ἐκείνη τότε μοῦ εἶπε κάτι πού μέ συγκίνησε:

—Δέν ντρέπεσαι νά πᾶμε μαζί μέσα;

Ὅπως καταλαβαίνετε, τό ντύσιμό της ἦταν διαφορετικό ἀπ’ τό δικό μου, ἀλλά καί ἡ ὅλη της ἐμφάνισι. Τῆς εἶπα:

—Ὄχι! Δέν ντρέπομαι! Νά ντρέπωνται αὐτοί πού σέ ἔφεραν σ’ αὐτή τήν κατάστασι! Γιά μένα εἶσαι ἕνα γλυκό καί τρυφερό πλάσμα τοῦ Θεοῦ.

Μπήκαμε μέσα· τά βλέμματα ὅλων πέσανε ἐπάνω μας. Ὅμως, αὐτό δέν μέ ἐνδιέφερε καθόλου, οὔτε οἱ μελανιές τίς ὁποῖες εἶχε στά πόδια της μέ ἔκαναν νά ντραπῶ καί νά ἀρχίσω νά τρέχω. Γιά μένα ἐκείνη ἡ ὥρα ἦταν ἱερή. Ἔπρεπε, μέ τή βοήθεια τοῦ Θεοῦ, νά ἀναστήσω πάσῃ θυσία αὐτό τό κορίτσι.

Ὅπως κι ἄλλες φορές, αἰσθανόμουν πώς δέν μιλάω ἐγώ, ἀλλά κάποιος ἄλλος μέσα ἀπό ἐμένα· τό ἴδιο συνέβη καί σ’ αὐτή τήν περίπτωσι· κάποιος ἄλλος μέ ὠθοῦσε νά βοηθήσω αὐτή τήν κοπέλλα. Μοῦ διηγήθηκε ὅλη τή ζωή της ἀπ’ τά παιδικά της χρόνια μέχρι σήμερα. Καί, ἐπίσης, πῶς ἔφθασε νά κάνη αὐτό τό ἐπάγγελμα.

Ἕνα ἐπάγγελμα ὀδυνηρό, ὄχι ἁπλᾶ δύσκολο. Αὐτό τό ἐπάγγελμα σοῦ καταρρακώνει τήν προσωπικότητα, τήν ἀξιοπρέπεια, ξεχνᾶς ἄν εἶσαι ἄνθρωπος, ξεχνᾶς τά θέλω σου, ζῆς καί λειτουργεῖς μέ τά θέλω τῶν ἄλλων. Ἐσύ δέν ὑπάρχεις πουθενά, γιατί, ἐκτός ἀπ’ τή σάρκα σου, γι’ αὐτούς δέν ἔχεις τίποτε ἄλλο. Γι’ αὐτό καί εἶσαι ὑποχρεωμένος νά ὑπακοῦς στίς διαταγές τους. Δηλαδή, βρίσκεσαι στήν ὑπακοή τοῦ Διαβόλου καί ὄχι τοῦ Θεοῦ. Τή δυσκολία αὐτοῦ τοῦ ἐπαγγέλματος τήν ἄκουσα γιά πρώτη φορά αὐτή τή βραδιά. Πιστέψτε με, ρομφαία τρύπησε τήν καρδιά μου! Ἡ ἐξομολόγησι αὐτοῦ τοῦ κοριτσιοῦ μέ πόνεσε τόσο πολύ, πού ἀνάλογο πόνο δέν θυμᾶμαι νά ἔχω νοιώσει στή ζωή μου!

Τότε ἄρχισα νά τῆς μιλῶ γιά τό Θεό καί γιά τή μεγάλη εὐτυχία τήν ὁποία μᾶς χαρίζει, ὅταν εἴμασθε κοντά Του· τῆς μίλησα γιά τήν Παναγία μας καί τό πόσο γλυκειά, τρυφερή καί προστατευτική εἶναι γιά τά παιδιά Της. Τῆς μίλησα γιά τά θαύματα τῶν Ἁγίων μας, γιά τό Γέροντα Πορφύριο, γιά τά θαύματα τά ὁποῖα ἔζησα μέσα στό ταξί, μά καί πολλοί ἄνθρωποι μαζί μου. Τῆς μίλησα γιά τή δύναμι τῆς Ἐξομολογήσεως, τῆς Θείας Κοινωνίας καί γιά πάρα πολλά θέματα γύρω ἀπ’ τό Θεό καί τήν πίστι. Προσπαθοῦσα νά τήν πείσω νά ἀλλάξη τή ζωή τήν ὁποία ἔκανε, ἀφήνοντας τά δάκρυά μου νά τρέχουν συνέχεια, ἀσταμάτητα, κρατώντας της τρυφερά τά χέρια.

Ὅταν πιά, κουρασμένη ἀπ’ τό κλάμα μου, τῆς εἶπα: “Ὥρα εἶναι νά πηγαίνουμε”, πλήρωσα καί σηκωθήκαμε νά φύγουμε.

Ὅταν φθάσαμε στό ταξί, μέ περίμενε ἡ μεγάλη ἔκπληξι. Ἦλθε κοντά μου καί μοῦ λέει:

—Μ’ ἀφήνεις νά σέ ἀγκαλιάσω;

—Καί, βέβαια, νά μέ ἀγκαλιάσης, τῆς εἶπα μέ πολύ χαρά.

Μέ ἀγκάλιασε καί τότε ξέσπασε σέ λυγμούς. Μέσα ἀπ’ τούς λυγμούς της μοῦ ἔλεγε:

—Βοήθησέ με, βοήθησέ με, ὁ Θεός σου σέ ἔστειλε, βοήθησέ με νά ἀλλάξω τή ζωή μου, κουράσθηκα νά κάνω αὐτή τή δουλειά! Εἶμαι πολύ νέα, ὅπως λές κι ἐσύ, ἄν καί νιώθω ἑκατό χρονῶν. Βοήθησε νά κάνω μιά καινούργια ἀρχή, νά κάνω οἰκογένεια, νά κάνω παιδιά. Ἔχεις δίκηο, μπορῶ νά ξαναρχίσω ἀπ’ τήν ἀρχή. Ὁ Θεός σου σέ ἔστειλε. Σέ παρακαλῶ, πήγαινέ με στό δικό σου Θεό καί, σέ παρακαλῶ, πές Του νά μοῦ δώση καί μένα ὅ,τι ἔδωσε σέ σένα. Νά γίνω κι ἐγώ εὐτυχισμένη καί χαρούμενη ὅσο καί ἐσύ.

Τῆς ὑποσχέθηκα πώς θά τή βοηθήσω. Τή φιλοξένησα ἐπί ἕνα μῆνα σπίτι μου. Ἕνας μῆνας μαρτυρικός καί ἐπικίνδυνος γιά μένα. Γιατί, ὅπως γνωρίζετε, αὐτές οἱ κοπέλλες ἔχουν καί κάποιον πού τίς “προστατεύει”. Κινδύνευσε ἡ ζωή μου μερικές φορές. Ὅμως, ἤμουν σίγουρη πώς ὁ Θεός δέν θά ἐπέτρεπε νά μοῦ συμβῆ κανένα κακό· ἀντιθέτως θά μέ βοηθοῦσε νά σώσω αὐτό τό κορίτσι· γιατί Ἐκεῖνος μέ ἔστειλε στό δρόμο της.

Ἔτσι κι ἔγινε· ἀπό ἐκείνη τή νύκτα ἡ ζωή της ὁλοκληρωτικά ἄλλαξε. Σήμερα εἶναι παντρεμένη, εὐτυχισμένη καί κοντά στό Θεό, ἔχει καί δύο παιδάκια.

Ἐκείνη ἡ νύκτα ἦταν εὐλογημένη, ἦταν θεϊκή!».

Πηγή:

Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ

Θεός Ἐφανερώθη – Ἀπό τόν Ἀθεϊσμό στό Χριστό

ἐκδ. Ἁγ. Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός

Ἀθήνα 2011

 Μοναχή Πορφυρία: Πρώην οδηγός TAXI σε Αθήνα και Πειραιά κατά τα έτη 1997-2007 

Αφιέρωμα της Νορβηγικής εφημερίδας Dagen: Νορβηγικοί ύμνοι για το Άγιον Όρος

http://norwayofmyheart.wordpress.com

NORWAY OF MY HEART

596e6d20bd10f.jpg

Αφιέρωμα της Νορβηγικής εφημερίδας Dagen:

Νορβηγικοί ύμνοι για το Άγιο Oρος

Παναγιώτης Σαββίδης

«Το Άγιον Όρος είναι το πνευματικό κέντρο της Ορθοδοξίας. Η μοναστική πολιτεία και χερσόνησος της Μακεδονίας είναι ένας βαθύτατα πνευματικός τόπος, πλήρης σημείων και θαυμαστών γεγονότων», αναφέρει η εφημερίδα «Dagen»

Με τίτλο: «Θαύματα στο τελευταίο προπύργιο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας», η καθημερινή εφημερίδα «Dagen» της Νορβηγίας, δημοσιεύει πολυσέλιδο αφιέρωμα – ύμνο στη μοναστική πολιτεία του Αγίου Όρους. «Απαράλλακτο για περισσότερα από 1.000 χρόνια. Συχνά απροσπέλαστο στο γενικό κοινό. Το Άγιον Όρος είναι το πνευματικό κέντρο της Ορθοδοξίας. Η μοναστική πολιτεία και χερσόνησος της Μακεδονίας είναι ένας βαθύτατα πνευματικός τόπος, πλήρης σημείων και θαυμαστών γεγονότων», αναφέρει στην εισαγωγή του αφιερώματος ο αρχισυντάκτης της εφημερίδας Bjørn Olav Hammerstad, επισημαίνοντας με νόημα:

«Δεν επιχειρούμε με αυτό το αφιέρωμα να τεκμηριώσουμε θαύματα. Διηγούμαστε απλώς, λίγες από τις συγκλονιστικές ιστορίες που συνδέονται με τον βίο της πνευματικής αυτής χερσονήσου».

Η εφημερίδα Dagen κυκλοφορεί από το 1919 στο Μπέργκεν και είναι καθημερινή, ενώ έχει και διαδικτυακή έκδοση. Ο διευθυντής έκδοσης, Vebjørn Selbekk, είναι ένας Continue reading “Αφιέρωμα της Νορβηγικής εφημερίδας Dagen: Νορβηγικοί ύμνοι για το Άγιον Όρος”

π. Συμεών Γρηγοριάτης από το Περού – Από τον Ρωμαιοκαθολικισμό, Ορθόδοξος Μοναχός στο Άγιο Όρος

http://latinamericaofmyheart.wordpress.com

LATIN AMERICA OF MY HEART

π. Συμεών Γρηγοριάτης από το Περού

Από τον Ρωμαιοκαθολικισμό, Ορθόδοξος Μοναχός στο Άγιο Όρος

Περουβιανός Συμεών Γρηγοριάτης:

«Μιά μέρα συνάντησα στό Παρίσι σ᾽ ἕνα ἑστιατόριο ἕναν ὀρθόδοξο μοναχό πού ἐπρόκειτο ν᾽ ἀλλάξη ὁλόκληρη τή ζωή μου. “Ἡ ὀρθοδοξία ἀνακεφαλαιώνεται σ᾽ αὐτά τά λόγια, μοῦ εἶπε. Ὁ Θεός ἔγινε ἄνθρωπος γιά νά γίνη ὁ ἄνθρωπος θεός κατά χάριν καί μετοχήν. Καί αὐτό σημαίνει ὅτι ὅπως ὅταν βάλης ἕνα σίδερο στή φωτιά τό σίδερο γίνεται φωτιά διά τῆς συμμετοχῆς στό πῦρ, ἔτσι κι ὅταν ὁ ἄνθρωπος μετέχη τοῦ θείου πυρός γίνεται κι αὐτός καί πῦρ καί φῶς καί θεός κατά χάριν”.

Αὐτός μοῦ εἶπε τότε ὅτι στήν Ἑλλάδα ὑπάρχει μιά χερσόνησος ὅπου οἱ μοναχοί ἐπαναλαμβάνουν τό ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ ὥσπου νά γραφῆ στίς καρδιές τους. Τόν ρώτησα τότε ἄν ὑπάρχουν ποιητές στήν ὀρθοδοξία καί μοῦ ἀπάντησε ὅτι ὑπάρχουν πολλοί, κι ἕνας ἀπ᾽ αὐτούς εἶναι ὁ Ἅγιος Συμεών, ὁ νέος θεολόγος, πού ἔγραψε ὔμνους ἔρωτος γιά τό Θεό.

Ὅμως, ἡ πρώτη μου ἐπαφή μέ τήν ὀρθοδοξία ἔγινε μιάν αὐγή στή Λίμα ὅπου μέ τόν ἀγαπημένο μου ξάδερφο Φερνάντο περπατούσαμε στούς ἄδειους δρόμους μετά ἀπό μιά νύκτα ἀγρυπνίας ὅπου φτιάχναμε ἕνα κολάζ. Αὐτή τήν ὥρα πέφτει μιά δροσούλα στή Λίμα, ἡ γῆ μυρίζει λιγάκι, κι ἐκείνη τήν ὥρα ξεφουρνίζουν τ᾽ ἀρτοπωλεῖα καί μυρίζει ψωμί ἡ ἀτμόσφαιρα. Μιά τέτοια ὥρα περάσαμε ἀπό τήν ὀρθόδοξη ἐκκλησία κι ὁ Φερνάντο μοῦ πρότεινε νά μποῦμε:

—Εἶναι ὡραῖα ἐκεῖ μέσα: ἔχουν σταφύλια, κρασί, ἄρτους.

Ἐγώ φαντάσθηκα κάτι σάν ἀρχαιοελληνικό συμπόσιο καί φυσικά δέχθηκα (γέλια). Ἦταν ἀνοικτή, ἀλλά ἄδεια —λίγο πρίν ξημερώση. Μ᾽ ἐντυπωσίασε βαθειά ἡ σιγή πού βασίλευε ἐκεῖ, οἱ εἰκόνες στούς τοίχους καί τ᾽ ἀναμμένα καντήλια. Καί δεξιά μου ἕνα τραπεζάκι γεμάτο ἀρτίδια —τά πρόσφορα τά ὁποῖα συνηθίζουν νά κάνουν οἱ Ρῶσοι μοῦ φάνηκαν τόσο κομψά, καί νομίζω γιά πρώτη φορά στή ζωή μου ἔκλεψα κάτι. Λίγο μετά τό ἄφησα πάνω στό πήλινο χέρι τοῦ Δημιουργοῦ πού εἶχε φτιάξει ὁ Φερνάντο στό στούντιό του, καί λίγο ἀργότερα μ᾽ “ἔκλεψε” μέ τόν ἴδιο τρόπο ἡ ὀρθοδοξία, ὅπως συνηθίζει».

Πηγή:

Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ

Θεός Ἐφανερώθη – Από τόν Ἀθεϊσμό στό Χριστό

ἐκδ. Ἁγ. Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός

Ἀθήνα 2011

http://www.truthtarget.gr

TRUTH TARGET

Μάρτιος 2019: Υψώθηκε υπερμεγέθης σιδερένιος Σταυρός στη Μυτιλήνη! 36 παλικάρια κρατούνται στην Ασφάλεια Μυτιλήνης γι’ αυτό το “έγκλημα” της ύψωσης του Σταυρού στην Μυτιλήνη!

Μάρτιος 2019

Υψώθηκε υπερμεγέθης σιδερένιος Σταυρός στη Μυτιλήνη!

36 παλικάρια κρατούνται στην Ασφάλεια Μυτιλήνης γι΄ αυτό το “έγκλημα” της ύψωσης του Σταυρού στην Μυτιλήνη!

«Σταυρός υψούται σήμερον και κόσμος αγιάζεται»!

«Ω του παραδόξου θαύματος! το ζωηφόρον φυτόν, ο Σταυρός ο πανάγιος, εις ύψος αιρόμενος, εμφανίζεται σήμερον»!

«Σταυρός ο φύλαξ πάσης της Οικουμένης,
σταυρός η Ωραιότης της Εκκλησίας,
σταυρός βασιλεων το κραταίωμα,
σταυρός πιστών το στήριγμα,
σταυρός αγγέλων η δόξα,
και των δαιμόνων το τραύμα.»!

Πηγή:

http://apantaortodoxias.blogspot.com/2019/03/blog-post_3.html

ΑΠΑΝΤΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Η Εκκλησία ποτέ δεν δίδαξε το “πίστευε και μη ερεύνα” – Αρχιμ. Ιωάννης Κωστώφ

http://walkingbytheseaorthodoxy.wordpress.com

WALKING BY THE SEA – ORTHODOXY

Η Εκκλησία ποτέ δεν δίδαξε το “πίστευε και μη ερεύνα”

Αρχιμ. Ιωάννης Κωστώφ

Άνθρωποι κακοπροαίρετοι απέναντι στην Εκκλησία και τις θέσεις της, έχουν κυκλοφορήσει την άτυχη έκφραση “πίστευε και μη ερεύνα”. Η Εκκλησία ποτέ δεν δίδαξε το “πίστευε και μη ερεύνα”. Αντιθέτως, παροτρύνει να ερευνούμε τις Γραφές διότι “ἐκεῖναί εἰσιν αἱ μαρτυροῦσαι” περί του Χριστού (Ιωάννην 5, 39).

Από το βιβλίο:

Αρχιμ. Ιωάννου Κωστώφ, Πίστη και Λογική, Εκδόσεις Μανώλης Μελινός, Αθήνα 2002, τηλ. 6978461846

Όχι με χρήματα αίματος – Γέροντας Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος της Αθήνας (+1989)

http://africaofmyheart.wordpress.com

AFRICA OF MY HEART

Όχι με χρήματα αίματος 

Γέροντας Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος της Αθήνας (+1989)

Διηγεῖται ὁ Πολυνείκης Θεοδωρόπουλος γιά τόν κατά σάρκα ἀδελφό του Γέροντα Ἐπιφάνιο Θεοδωρόπουλο τῆς Ἀθήνας:

«Ἕτος 1972. Ἔχω ἐπιστρέψη ἀπ’ τήν Νότια Ἀφρική –ὅπου ἐκείνη τήν ἐποχή οἱ φυλετικές διακρίσεις κυριαρχοῦν– μετά ἀπό δύο χρόνια παραμονῆς μου ἐκεῖ. Τήν περίοδο ἐκείνη, ἔχοντας ὁλοκληρωθῆ οἱ οἰκοδομικές ἐργασίες, προχωρᾶ ἡ ἁγιογράφισι στό ἐκκλησάκι τοῦ Ἁγ. Ἐπιφανίου σέ κτήμα τῆς οἰκογενείας μας, στό Βουρνάζι Μεσσηνίας, μέ τή φροντίδα τοῦ π. Ἐπιφανίου. Ἐρχόμενος ἀπ’ τήν Νότια Ἀφρική ἔφερα μαζί μου καί ἀρκετά χρήματα. Σκέφθηκα κι ἐγώ, ἕνα μέρος τῶν χρημάτων νά τό διαθέσω γιά τήν ἁγιογράφισι τοῦ ναϋδρίου, καί τήν ἀνωτέρω σκέψι μου τή μοιράσθηκα μέ τόν π. Ἐπιφάνιο. Ἡ ἀπάντησί του σταθερή καί κρυστάλλινη: “Ὄχι Πολυνείκη μου, ν’ ἁγιογραφήσουμε τό ἐκκλησάκι μας μέ ‘χρήματα αἵματος’ κι ἐκμεταλεύσεως” καί συνέχισε, “δέν φταῖς ἐσύ παιδάκι μου γιά τό καθεστώς πού κυβερνᾶ τή Νότια Ἀφρική, ἀλλά τά χρήματα τά ὁποῖα κέρδισες σ’ αὐτή τή χώρα προέρχονται ἀπό καταπίεσι πού ἀσκοῦν οἱ λευκοί στούς μαύρους. Στήν ἐν λόγῳ χώρα πληρώνεται ‘τό χρῶμα’ κι ὄχι ἡ ἀξία. Συγχώρεσέ με ἄν σέ πίκρανα, ἀλλά αὐτό μαρτυρεῖ ἡ συνείδησί μου”».

Από το περιοδικό: Ἐνοριακή Εὐλογία, τεῦχος 115

Άγιος Βαλεντίνος, ένας Ορθόδοξος Άγιος (+269) – 14 Φεβρουαρίου, 19 Ιανουαρίου & 6 Ιουλίου ╰⊰¸¸.•¨* Στα Ελληνικά Συναξάρια αναφέρεται επίσης στις 19 Ιανουαρίου & στις 6 Ιουλίου μαζί με τους συμμάρτυρές του Άγιο Μάριο τον Πέρση κλπ. – Ανακηρύχθηκε επίσημα Άγιος το 496 από τον Άγιο Γελάσιο Πάπα Ρώμης

http://orthodoksa-istologia.blogspot.com

ΟΡΘΟΔΟΞΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΑ

800x0_147836199450e3f032.jpg

Άγιος Βαλεντίνος, ένας Ορθόδοξος Άγιος (+269)

14 Φεβρουαρίου, 19 Ιανουαρίου & 6 Ιουλίου

Στα Ελληνικά Συναξάρια αναφέρεται επίσης στις 19 Ιανουαρίου & στις 6 Ιουλίου μαζί με τους συμμάρτυρές του Άγιο Μάριο τον Πέρση κλπ.. Ανακηρύχθηκε επίσημα Άγιος το 496 από τον Άγιο Γελάσιο Πάπα Ρώμης

* * *

Επιμέλεια κειμένου

Άβελ-Αναστάσιος Γκιουζέλης

http://gkiouzelis.blogspot.com

ORTHODOX HEART SITES

4-russian-orthodox-ceremony

Άγιος Βαλεντίνος της Ρώμης, ένας Ορθόδοξος Άγιος

(14 Φεβρουαρίου, 19 Ιανουαρίου & 6 Ιουλίου, +269)

Η λεγόμενη “γιορτή των ερωτευμένων” έχει θεσπιστεί από κοσμικούς ανθρώπους και προσβάλει τον Άγιο. Δεν παύει όμως ο Άγιος να είναι προστάτης όσων θέλουν να παντρευτούν με Ορθόδοξο Γάμο. Όταν ο Ἀγιος ήταν εν ζωή, ο αυτοκράτορας είχε απαγορέψει να παντρεύονται οι στρατιώτες και όσοι δεν είχαν παει στρατό και έτσι οι Χριστιανοί νέοι είχαν πρόβλημα. Αλλά ο Άγιος Βαλεντίνος τους πάντρευε κρυφά και έτσι τον συνέλλαβαν και μαρτύρησε.

Ο Άγιος Βαλεντίνος στα συναξάρια της Ελλάδας και της Ανατολής μνημονεύεται μαζί με τους συμμάρτυρές του στις 19 Ιανουαρίου και στις 6 Ιουλίου! Οι συμμάρτυρές του είναι ο Αγιος Μάριος ο Πέρσης, η σύζυγός του Μάρθα, οι υιοί τους Αββακούμ και Αυδιφάξ και οι μάρτυρες Κρισπίνος και Αστέριος.

Μαρτύρησαν όλοι μαζί το 269 μαζί με τον Αγιο Ιερομάρτυρα Βαλεντίνο ο οποίος είναι Ορθόδοξος Άγιος επειδή μαρτύρησε πριν το σχισμα των Ρωμαιοκαθολικών το οποίο έγινε το 1054.

Βλ. παρακάτω:

Αγιολόγιο Τσολακίδη: 14 Φεβρουαρίου -ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΔΥΟ ΒΑΛΕΝΤΙΝΟΙ Ίερομάρτυρες – Ή διάκριση αυτών των Αγίων δεν είναι σαφής. ο πρώτος ήταν κληρικός της Ρώμης και μαρτύρησε κατά τους διωγμούς του Κλαυδίου Β’. ο δεύτερος ήταν επίσκοπος Τέρνι και μαρτύρησε στη Ρώμη.

και

12.Βαλεντίνων (δύο) ἱερομαρτύρων ἐν Ρώμῃ ὁ πρῶτος ἐπὶ Κλαυδίου Β΄ (διάκρισις ἀσαφής) (῾Αγιολόγιον Τσολακίδου) (Ρμ).

http://www.worldsaints.org/αρχική-σελίδα/μηναίον/φεβρουάριος/14-φεβρουαριου/

και

‘Aββακοὺμ καὶ ᾿Οδιφάκιος τέκνα Μάριου καὶ Μάρθας μάρτυρες, (270) 19/1.

http://www.worldsaints.org/αρχική-σελίδα/αλφαβητάρι/αλφαβητικώς/a/

και

6 Ιουλίου:

8.Μαρίνου καὶ Μάρθας μαρτύρων, τῶν τέκνων αὐτῶν ᾿Αβδιφὰξ καὶ ᾿Αββακοὺμ καὶ τῶν κάτωθι σὺν αὐτοῖς· Κυρίνου, Βαλεντίνου Πρεσβυτέρου καὶ ᾿Αστερίου (269) (ΡΔ).

http://www.worldsaints.org/αρχική-σελίδα/μηναίον/ιούλιος/6-ιουλιου/

c37671-1392042077

Η ζωή του Αγίου Βαλεντίνου

Ημέρες εορτής:

14 Φεβρουαρίου, 19 Ιανουαρίου & 6 Ιουλίου (+269)

╰⊰¸¸.•¨*

Ο Ἀγιος Βαλεντίνος είναι ένας Ορθόδοξος Άγιος διότι μαρτύρησε το 269

πρίν το σχίσμα των Ρωμαιοκαθολικών (1054)

Τα αρχαία Μαρτυρολόγια της Εκκλησίας της Ρώμης σημειώνουν τη 14η Φεβρουαρίου ως ημέρα μνήμης του «μάρτυρος Βαλεντίνου, πρεσβυτέρου Ρώμης» (Valentinus = σθεναρός στα λατινικά). Δυστυχώς τα ιστορικά στοιχεία που Continue reading “Άγιος Βαλεντίνος, ένας Ορθόδοξος Άγιος (+269) – 14 Φεβρουαρίου, 19 Ιανουαρίου & 6 Ιουλίου ╰⊰¸¸.•¨* Στα Ελληνικά Συναξάρια αναφέρεται επίσης στις 19 Ιανουαρίου & στις 6 Ιουλίου μαζί με τους συμμάρτυρές του Άγιο Μάριο τον Πέρση κλπ. – Ανακηρύχθηκε επίσημα Άγιος το 496 από τον Άγιο Γελάσιο Πάπα Ρώμης”

Η Μακεδονία είναι Ελλάδα – Συλλαλητήριο Αθήνας, 20 Ιανουαρίου 2019

Η Μακεδονία είναι Ελλάδα

Συλλαλητήριο Αθήνας, 20 Ιανουαρίου 2019

 

Ένας Ορθόδοξος Ιερέας από το Exeter της Αγγλίας μας αφηγείται τη δική του μοναδική ιστορία με την οποία γνώρισε την Ορθοδοξία

http://conversionstoorthodoxy.wordpress.com

CONVERSIONS TO ORTHODOXY

cznvkc.jpg

Ένας Ορθόδοξος ιερέας από το

Exeter της Αγγλίας μας αφηγείται τη δική του μοναδική ιστορία

με την οποία γνώρισε την Ορθοδοξία

Κι ἕνας ἱερεύς ἀπό τό Exeter τῆς Ἀγγλίας: «Ἕνας ἀπ’ τούς ἱερεῖς τῆς ἐνορίας τοῦ Exeter τῆς Αγγλίας, ὁ μεγαλύτερος σέ ἡλικία, μᾶς ἀφηγήθηκε τή δική του μοναδική ἱστορία μέ τήν ὁποία γνώρισε τήν Ὀρθοδοξία:

“Ἦμουν στό Παρίσι, ἔβρεχε κι ἔπρεπε κάπου νά πάω γιά νά μείνω στεγνός. Εἶδα κοντά μου μιά πόρτα καί μπῆκα. Δέν μπορῶ νά πῶ ὅτι εἶδα τό ἐξωτερικό τῆς ἐκκλησίας διότι ἔβρεχε· ἁπλά εἶδα τήν πόρτα καί μπῆκα. Ἄν δέν ἔβρεχε, δέν θά ἔμπαινα! Ἀνοίγοντας ἀπότομα τήν ἐξωτερική πόρτα, παραπάτησα κι ἔπεσα σέ μιά ἄλλη πόρτα κι ἔτσι μπῆκα στήν ἐκκλησία. Χωρίς νά θέλω νά ἐνοχλήσω κανένα, κάθισα πίσω στή γωνία καί παρακολουθοῦσα. Μόλις ἀπέκτησα περισσότερη αὐτοπεποίθησι, προχώρησα γιατί ἤθελα νά μάθω τί συμβαίνει, ποῦ βρίσκομαι. Εἶδα τίς εἰκόνες, τούς σταυρούς καί σκέφθηκα ὅτι πρέπει νά ἦταν ἐκκλησία. Ἀναρωτιόμουν ἄν ἦταν Συναγωγή, γιατί δέν εἶχα δεῖ ποτέ νά φοροῦν τά ἄμφια μέ τέτοιο τρόπο. Τά ἄμφια, τό λιβάνι, ὁλόκληρη ἡ ὀπτική ἐντύπωσι τῆς ἀκολουθίας μοῦ ἄρεσαν καί δέν ἤθελα νά φύγω. Ἄκουσα τή χορωδία σέ τελείως διαφορετική γλῶσσα, οὔτε κἄν στά Γαλλικά. Ἦταν Σλαβικά. Καθόμουν κι ἔβλεπα τότε τίς εἰκόνες. Κι ἄν μοῦ ἔλεγαν τότε, ὅτι σέ ὀκτώ χρόνια θά ἔκανα κι ἐγώ τό ἴδιο, ὡς Διάκος, δέν θά τούς πίστευα καθόλου.

Ὅσο ἤμουν στό ναό καί ἔβλεπα τόν τρόπο μέ τόν ὁποῖο ἐτελεῖτο ἡ ἀκολουθία, τήν τάξι πού ὑπῆρχε ἀπό ἱερεῖς καί πιστούς, αἰσθανόμουν πώς ἐκεῖ ἦταν ὁ οὐρανός καί σκέφθηκα: ‘Ἄν ὑπάρχη Θεός —διότι ἀναρωτιόμουν ὥς ἐκείνη τή στιγμή ἄν ὑπῆρχε— αὐτός εἶναι ὁ τρόπος μέ τόν ὁποῖο πρέπει νά λατρεύεται’. Ἀπό τότε στήν ἐνορία μας λένε πώς ‘ὁ Νικάνωρ μπῆκε στό ναό γιά νά προστατευθῆ ἀπ’ τή βροχή τοῦ οὐρανοῦ καί βρέθηκε στόν Οὐρανό!’. Πάντα λέω σέ ὅποιον ἔρχεται στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία γιά πρώτη φορά ‘Μπές στό ναό, προχώρησε στό μέσον τῆς ἐκκλησίας καί θά δῆς μπροστά σου τίς πύλες τοῦ Παραδείσου!’ πού δέν εἶναι τίποτε ἄλλο ἀπ’ τό τέμπλο.

Πρίν γίνω Ὀρθόδοξος, ἤμουν πιστός μέ τήν ἀγγλική ἔννοια τοῦ ὅρου: ὁ Θεός ἦταν πάντα ἐκεῖ! Ἤξερα νά προσεύχωμαι ὅταν τό ἤθελα. Ἐπειδή ἤμουν καί ἀπό στρατιωτική οἰκογένεια, εἶχα τή νοοτροπία ὅτι ‘ἄν ἡ Ἀγγλικανική Ἐκκλησία εἶναι ἀρκετά καλή γιά τό Ναυτικό, εἶναι ἀρκετά καλή καί γιά μένα!’(If God is good enough for the Royal Navy, then it is good enough for me!). Αὐτό ἦταν τό εὖρος τῆς θεολογίας μου!

Γύρισα πίσω στήν Ἀγγλία κι ἄκουσα ὅτι στό Λονδίνο ὑπῆρχε ἕνας ἐπίσκοπος, ὁ Antony Bloom, ἀλλά δέν κυνήγησα τά πράγματα. Μιά μέρα παρακολουθοῦσα στήν τηλεόρασι μιά ταινία γιά τή Γαλλική Ἐπανάστασι. Τότε τό πρόγραμμα τῆς τηλεοράσεως τελείωνε τά μεσάνυκτα καί ὑπῆρχε ἡ συνήθεια στό BBC νά προσκαλοῦν κάποιον γιά νά κάνη τόν ἐπίλογο τῆς ἡμέρας. Ὡς ἐπίλογος ἐκείνης τῆς βραδιᾶς ἦταν κάποιες προσευχές τίς ὁποῖες παρουσίασε ὁ ἐπίσκοπος Bloom, τῆς Ρωσσικῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας. Ἤμουν ἕτοιμος νά κλείσω τήν τηλεόρασι, ἀλλά σκόνταψα στό χαλί πού ἦταν μπροστά της καί ἔτσι δέν κατάφερα νά τήν κλείσω. Ἀκούγοντας τίς προσευχές παραξενεύθηκα καί κάθισα ξανά νά δῶ τή συνέχεια. Τότε ἦλθαν στή μνήμη μου οἱ εἰκόνες ἀπ’ τήν ἐκκλησία στό Παρίσι!

Δέν εἶχα τή διεύθυνσί του, ὡστόσο τοῦ ἔγραψα ἕνα γράμμα λέγοντάς του ‘σᾶς ἄκουσα πρίν ἀπό μιά ἑβδομάδα στήν τηλεόρασι καί ἐνδιαφέρομαι νά γίνω Ὀρθόδοξος. Θά μποροῦσα κάποια στιγμή νά σᾶς συναντήσω;’. Ἔγραψα στό φάκελλο ‘Ἐπίσκοπος Antony Bloom, Ρωσσική Ἐκκλησία, Λονδίνο’, δέν ἤξερα τίποτε ἄλλο. Ἄλλωστε δέν θά ὑπῆρχαν πολλές τέτοιες ἐκκλησίες στό Λονδίνο! Τελικά μοῦ ἀπάντησε καί τόν συνάντησα γιά ἕνα ὁλόκληρο ἀπόγευμα. Ἀργότερα μοῦ πρότεινε νά ἐπικοινωνήσω μέ κάποιον ἱερέα. Εἶχα ἐπικοινωνία μαζί του μέσῳ ἀλληλογραφίας γιά θέματα Ὀρθοδοξίας, εἴχαμε δηλαδή κάτι σάν μαθήματα Ὀρθοδοξίας δι’ ἀλληλογραφίας! Συνεχίσαμε αὐτή τήν ἐπικοινωνία γιά ἀρκετό καιρό κι ἕνα Πάσχα ἔγινα Ὀρθόδοξος καί μετά ἀπό λίγα χρόνια Διάκονος”».

Από το βιβλίο:

Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ

Τά Ἴχνη του Θεού – Ἀπό τόν Προτεσταντισμό στήν Ὀρθοδοξία

ἐκδ. Ἅγ. Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός (τηλ. 6978461846)

Ἀθήνα 2011

Αγία Βαλμπούργκα (St Walburga) η Αγγλίδα, ηγουμένη της Μονής του Heidenheim Γερμανίας (+779) – 25 Φεβρουαρίου

http://saintsofmyheart.wordpress.com

SAINTS OF MY HEART

Αγία Βαλμπούργκα (St Walburga) η Αγγλίδα,

ηγουμένη της Μονής του Heidenheim Γερμανίας (+779)

25 Φεβρουαρίου

1 Μαρτίου & 21 Σεπτεμβρίου

Η Αγία Βαλμπούργκα (St Walburga) ήταν κόρη του Αγίου Ρίτσαρντ (St Ritchard) του Wessex της Αγγλίας και της Winna και αδελφή των Αγίων Winebald και Willibald.

Μεγάλωσε με την ηγουμένη Tetta του Wimborne της Αγγλίας και το 748 η ηγουμένη την έστειλε μαζί με τήν Αγία Λιόμπα (St Lioba) στη Γερμανία.

Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού το πλοίο τους βυθίστηκε στη θάλασσα και οι προσευχές της Αγία Βαλμπούργκα (St Walburga) έσωσαν τη ζωή όλων, και μέχρι σήμερα, θεωρείτε προστάτιδα των ναυτικών μαζί με τον Άγιο Νικόλαο Μυρών Λυκίας.

Πέρασε από το Antwerp στο δρόμο της για τη Γερμανία, και μέχρι σήμερα είναι η Continue reading “Αγία Βαλμπούργκα (St Walburga) η Αγγλίδα, ηγουμένη της Μονής του Heidenheim Γερμανίας (+779) – 25 Φεβρουαρίου”

Τι είναι πραγματικά η Γιόγκα – Johannes Aagaard Καθηγητού Θρησκειολογίας στό Πανεπιστήμιο Aarhus της Δανίας

http://whataboutyoga.wordpress.com

WHAT ABOUT YOGA?

Tinuy-an_Falls,_Bislig_City,_Philippines

Τι είναι πραγματικά η Γιόγκα

του

Johannes Aagaard

Καθηγητού Θρησκειολογίας στό Πανεπιστήμιο Aarhus της Δανίας.

Μετάφραση Γρηγόριος Μπάγκαβος, Θεολόγος-Φιλόλογος

Πηγή:

http://www.egolpion.com

http://www.egolpion.com/tieinai_yoga.el.aspx

ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟ ΕΓΚΟΛΠΙΟ

1. Εισαγωγή

Υπάρχουν πολλές καινούργιες λέξεις και έννοιες που εισέρχονται στη γερμανική γλώσ­σα της καθημερινότητος χωρίς να είναι πάντα σαφές τι σημαίνουν στην πραγματικότητα. Είναι σημαντικό εμείς οι Χριστιανοί να γνωρίσουμε αυτές τις έννοιες, για να τις κατανοή­σουμε καλύτερα, διαφορετικά δεν θα μπορέ­σουμε να τοποθετηθούμε πραγματικά απένα­ντι στις έννοιες που αυτές οι λέξεις μεταφέ­ρουν.

2. Όλα είναι στάχτη!

Η στάση ζωής της Γιόγκα εκφράζεται ως ακολούθως: «Η στάχτη είναι φωτιά, η στάχτη είναι νερό, η στάχτη είναι γη, όλα είναι στά­χτη, ο αιθέρας είναι στάχτη, οι αισθήσεις είναι στάχτη, τα μάτια και κάθε άλλος τρόπος αντίληψης είναι στάχτη» (Ατάρβα Σίρας). Με αυτά τα λόγια υπογραμμίζεται ότι όλα είναι πρόσκαιρα, προσωρινά, πόνος, βάσανα και θάνατος. Η ζωή με τα βάσανα της και με το θάνατο συνεχίζεται σε έναν αιώνιο κύκλο (πε­ριπλανήσεις ψυχών), από τον όποιο δεν μπο­ρεί να ξεφύγει κανένας άνθρωπος. H αιώνια ζωή είναι το ατελείωτο και ανυπέρβλητο βά­σανο. Οι συνεχείς επαναγεννήσεις θα γεμί­ζουν το μέλλον και το αν θα πάει κανείς προς τα πάνω, προς μια καλύτερη ζωή, είτε προς τα κάτω, προς μια χειρότερη ζωή, αυτό δεν έχει καμμία σημασία, γιατί όλη η ζωή είναι στάχτη.

Οι διάφορες ινδουιστικές θρησκείες έχουν αυτό το κοινό σημείο: επιδιώκουν να εξέλθουν αυτού του κύκλου της ζωής, για να γλυτώσουν από το βάσανο της ζωής! Αυτό δεν μπορεί να το χαρακτηρίσει κανείς ως ώθηση προς θάνα­το, διότι επιδιώκουν να ξεφύγουν και από τον θάνατο επίσης. Κάποιος θα μπορούσε να το Continue reading “Τι είναι πραγματικά η Γιόγκα – Johannes Aagaard Καθηγητού Θρησκειολογίας στό Πανεπιστήμιο Aarhus της Δανίας”

Αδιόρατες μεταστροφές – π. Anthony Bloom, Παρίσι: “Να μην αφεθείς ποτέ στην απελπισία”

http://conversionstoorthodoxy.wordpress.com

CONVERSIONS TO ORTHODOXY

Αδιόρατες μεταστροφές – π. Anthony Bloom, Παρίσι:

“Να μην αφεθείς ποτέ στην απελπισία”