Όταν μια ψυχή αγωνίζεται χρόνια & δεν βλέπει πρόοδο, τι συμβαίνει; ╰⊰¸¸.•¨* Απαντάει ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994)

http://heavenonearthorthodoxy.wordpress.com

HEAVEN ON EARTH – ORTHODOXY

CANADA FFE

Geron-Paisios-65

Όταν μια ψυχή αγωνίζεται χρόνια & δεν βλέπει πρόοδο, τι συμβαίνει;

╰⊰¸¸.•¨*

Απαντάει ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994)

—Γέροντα Παΐσιε, ὅταν μιά ψυχή ἀγωνίζεται χρόνια καί δέν βλέπη πρόοδο, τί συμβαίνει;

—Ὅταν δέν βλέπουμε πρόοδο στόν ἀγῶνα μας, σημαίνει ἤ ὅτι δέν ἔχουμε ἐγρήγορσι ἤ ὅτι ὁ Θεός δέν ἐπιτρέπει νά προχωρήσουμε περισσότερο, γιά νά μήν ὑπερηφανευθοῦμε καί βλαφθοῦμε.

—Γέροντα, ὅπως βλέπω τόν ἑαυτό μου, κάθε μέρα γίνομαι χειρότερη [μιλοῦσε σέ μοναχές], τί θά γίνη;

—Κοίταξε, εὐλογημένη, ὑπάρχουν τρία στάδια. Στό πρῶτο στάδιο, ὁ Θεός δίνει καραμέλες καί σοκολάτες, γιατί βλέπει τήν ἀνάγκη καί τήν ἀδυναμία τῆς ψυχῆς. Στό δεύτερο, παίρνει λίγο τή Χάρι Του γιά παιδαγωγία, γιά νά καταλάβη ὁ ἄνθρωπος ὅτι χωρίς τή βοήθειά Του δέν μπορεῖ νά κάνη τό παραμικρό, ὥστε νά ταπεινωθῆ καί νά αἰσθανθῆ τήν ἀνάγκη νά καταφύγη σ’ Αὐτόν. Καί τό τρίτο στάδιο εἶναι μιά μόνιμη καί σταθερή καλή πνευματική κατάστασι. Ἐσύ βρίσκεσαι ἀνάμεσα στό δεύτερο καί τρίτο στάδιο. Προχωρᾶς λίγο, μετά ξεχνᾶς τήν ἀδυναμία σου, παίρνει ὁ Χριστός τή Χάρι Του, ἀπογυμνώνεσαι ἀπό τή θεία Χάρι, βλέπεις ξανά τήν ἀδυναμία σου καί συνέρχεσαι. Ἄν μοῦ ἔλεγες ὅτι, ὅσο προχωρᾶς, εἶσαι καλύτερα, θά φοβόμουν, γιατί θά ἔβλεπα ὅτι ἔχεις ὑπερηφάνεια. Τώρα, ὅμως, πού λές ὅτι ὅλο καί πιό χάλια βλέπεις τόν ἑαυτό σου, ἐγώ χαίρομαι, γιατί βλέπω ὅτι εἶσαι καλά. Μή φοβᾶσαι. Ὅσο προχωράει κανείς, τόσο περισσότερο βλέπει τίς ἐλλείψεις του καί τίς ἀτέλειες του καί αὐτό εἶναι πρόοδος.

Από το Βιβλίο:

Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ, GPS ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ, Δέν ὑπάρχει δευτέρα εὐκαιρία ἀλλά Δευτέρα Παρουσία, Περί Πνευματικοῦ Ἀγῶνος 2, ΕΚΔ. ΑΓ. ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΣ (τηλ. 2108220542), ΑΘΗΝΑ 2011

Πηγή:

http://www.truthtarget.gr

TRUTH TARGET – ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΗ

Advertisements

Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994) για τις προγαμιαίες σχέσεις

http://saintpaisios.wordpress.com

SAINT PAISIOS OF MOUNT ATHOS

Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994)

για τις προγαμιαίες σχέσεις

Ήρθαν δύο-τρεις φοιτήτριες σήμερα και μου είπαν: «Γέροντα, κάντε προσευχή να περάσουμε στις εξετάσεις» και εγώ τις είπα: «Θα προσευχηθώ να περάσετε τις εξετάσεις της αγνότητας. Αυτό είναι το πιο βασικό. Όλα τα άλλα βολεύονται μετά». Καλά δεν τις είπα; Ναι, είναι μεγάλο πράγμα να βλέπεις στα πρόσωπα των νέων σήμερα τη σεμνότητα, την αγνότητα! Πολύ μεγάλο πράγμα!

Έρχονται μερικές κοπέλες οι καημένες τραυματισμένες. Ζουν άτακτα με νέους, δεν καταλαβαίνουν πως ο σκοπός τους δεν είναι καθαρός και σακατεύονται. «Τι να κάνω, πάτερ;» με ρωτούν. «Ο ταβερνιάρης, τις λέω, έχει φίλο τον μπεκρή, αλλά γαμπρό δεν τον κάνει στην κόρη του». Να σταματήσετε τις σχέσεις. Αν σας αγαπούν πραγματικά, θα το εκτιμήσουν. Αν σας αφήσουν, σημαίνει ότι δεν σας αγαπούν και θα κερδίσετε χρόνο».

Ο πονηρός εκμεταλλεύεται τη νεανική ηλικία, που έχει επιπλέον και τη σαρκική επανάσταση και προσπαθεί να καταστρέψει τα παιδιά στη δύσκολη αυτή περίοδο που περνούν. Το μυαλό είναι ανώριμο ακόμα, υπάρχει απειρία μεγάλη και απόθεμα πνευματικό καθόλου. Γι’ αυτό ο νέος πρέπει πάντα να αισθάνεται ως ανάγκη τις συμβουλές των μεγαλυτέρων σ’ αυτή την κρίσιμη ηλικία, για να μη γλιστρήσει στο Continue reading “Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994) για τις προγαμιαίες σχέσεις”

Ο Γέροντας Αρσένιος ο Σπηλαιώτης-Αγιορείτης (+1983) & η βοήθεια της Παναγίας

http://holyvirginmary.wordpress.com

HOLY VIRGIN MARY MOTHER OF GOD

Ο Γέροντας Αρσένιος ο Σπηλαιώτης-Αγιορείτης (+1983)

& η βοήθεια της Παναγίας

Ἀρχιμ. Ἰωάννης Κωστώφ:

«Ἡ Παναγία βοηθάει ὅταν ἐμεῖς συνεισφέρουμε μέ ἄσκησι στόν πνευματικό ἀγῶνα.

Συζήτησι μέ Γέροντα Ἀρσένιο Σπηλαιώτη (†1983):

—Γέροντα, ἐκεῖ ψηλά νερό ποῦ βρίσκατε;

—Εἴχαμε μιά στέρνα καί μαζεύαμε μέ τά λούκια βρόχινο, ἴσα γιά πρῶτες ἀνάγκες· ὅμως, γιά ἐπισκευές τῶν κελλιῶν μας κουβαλοῦσα στόν ὦμο ἀπό μακρυά. Μιά μέρα ἦταν πολύ καυτός ὁ ἥλιος, μέ λυπήθηκε ὁ Γέροντας καί λέει στήν Παναγία μας: “σέ παρακαλῶ Παναγία μου, κανόνισε λίγο νερό, γιατί πολύ κοπιάζει ὁ π. Ἀρσένιος”. Ἀμέσως τότε ἀκούει κάποιο κρότο ἀπ’ τό διπλανό βράχο· στρέφει τό βλέμμα καί τί νά δῆ! Ἴδρωνε ὁ βράχος καί κατέβαζε κάτω νερό σταλαματιά-σταλαματιά. Βάλαμε ἀμέσως λεκάνη καί τό μαζεύαμε. Ἦταν ἀρκετό. Ἔκτοτε ἀπαλλάχθηκα ἀπ’ τό κουβάλημε τοῦ νεροῦ».

Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ, GPS ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ, Δέν ὑπάρχει δευτέρα εὐκαιρία ἀλλά Δευτέρα Παρουσία, Περί Πνευματικοῦ Ἀγῶνος 2, ΕΚΔ. ΑΓ. ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΣ, ΑΘΗΝΑ 2011

Πηγή:

http://www.truthtarget.gr

TRUTH TARGET – ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΣ

Τι πρέπει να κάνει ένας ομοφυλόφιλος για την σωτηρία της ψυχής του; Ένας ομοφυλόφιλος είναι αποδεκτός από την Εκκλησία;

http://heartquestionsandanswers.wordpress.com

HEART QUESTIONS & ANSWERS

Τι πρέπει να κάνει ένας ομοφυλόφιλος για την σωτηρία της ψυχής του;

Ένας ομοφυλόφιλος είναι αποδεκτός από την Εκκλησία;

Ένας που είναι ομοφυλόφιλος πρέπει νά αρχίσει την Θεία Εξομολόγηση σε έναν καλό Ορθόδοξο Ιερέα, Πνευματικό Πατέρα και πρέπει με την βοήθεια του Θεού να κάνει αγώνα ώστε να μην κάνει πράξη την ομοφιλοφιλία. Αυτό θα το καταφέρει με την συχνή Θεία Εξομολόγηση.

Μας λέει ο Θεώδορος Ρηγινιώτης, Θεολόγος:

Ο ομοφυλόφιλος άνθρωπος είναι απόλυτα αποδεκτός από την Ορθόδοξη Εκκλησία, όσο και κάθε άλλος άνθρωπος. Δεν υπάρχει άνθρωπος, που κάποια ιδιότητά του ή προτίμηση ή πράξη του να κάνει την Εκκλησία να τον απορρίψει· υπάρχουν μόνο άνθρωποι που οι ίδιοι έχουν απορρίψει την Εκκλησία και πορεύονται προς το Θεό απ’ το δρόμο που νομίζουν αυτοί, ο οποίος όμως συνήθως είναι λάθος δρόμος.

Αν ένας δολοφόνος είναι αποδεκτός από την Εκκλησία, γιατί δεν είναι ένας ομοφυλόφιλος; Αν εγώ, με τη χλιαρή και συχνά υποκριτική πίστη και αγάπη, είμαι αποδεκτός από την Εκκλησία, γιατί δεν είναι ένας ομοφυλόφιλος; Εκείνος μάλιστα μπορεί να έχει πολύ πιο θερμή πίστη και αγάπη από τη δική μου. Καμιά ρατσιστική διάθεση δεν υπάρχει στην Εκκλησία απέναντι σε κανένα άνθρωπο ή ομάδα ανθρώπων. Ρατσιστές γίνονται οι άνθρωποι που δεν έχουν καταλάβει καθόλου τι είναι ο ορθόδοξος χριστιανισμός ή που δε μπορούν να κάνουν έστω ένα βήμα για ν’ απομακρυνθούν από τις φοβίες και τα πάθη τους.

Κι αυτούς ακόμη τους ανθρώπους, η Εκκλησία τους αποδέχεται, γιατί η Εκκλησία υπάρχει για να θεραπεύει τον κόσμο από τα πάθη και τις φοβίες (με τη βοήθεια του Ιατρού Ιησού Χριστού φυσικά), όχι για να κρίνει τους ανθρώπους. (Πηγή: http://o-nekros.blogspot.gr/2011/07/gay-agenda.html – ΝΕΚΡΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ)

╰⊰¸¸.•¨*

Άβελ-Τάσος Γκιουζέλης

http://gkiouzelis.blogspot.com

Απαντήσεις σε Ερωτήσεις σας περί Χριστιανισμού

Ρωτήστε οτιδήποτε επιθυμεί η καρδιά σας στο email μου gkiouz.abel@gmail.com ή στην παρακάτω φόρμα:

Η τυφλή Ασπασία & η Καινή Διαθήκη – π. Στέφανος Αναγνωστόπουλος

http://havefaithorthodoxy.wordpress.com

HAVE FAITH – ORTHODOXY

Η τυφλή Ασπασία & η Καινή Διαθήκη

Διηγείται ο π. Στέφανος Αναγνωστόπουλος:

Σε μια κωμόπολη της βορείου Ελλάδος ζούσε μια κοπέλα τυφλή, ονόματι Ασπασία. Ήταν ορφανή, πολύ φτωχή και εγκαταλελειμμένη από όλους γι’ αυτό και μεγάλωσε χωρίς να μπορέση να μάθη γράμματα.

Ήταν περίπου 18-20 ετών , όταν πέρασε κάποιος ιεροκήρυκας της μητροπολιτικής περιφερείας και την είδε, την πήρε μαζί του και την έβαλε στη Σχολή Τυφλών στη Θεσσαλονίκη κι έτσι έμαθε ανάγνωσι δια της αφής κατά το σύστημα των τυφλών. Εν συνεχεία, αφού έμαθε καλώς να διαβάζη, της χάρισε και μια Καινή Διαθήκη , γραμμένη στην ίδια γλώσσα, στη γλώσσα των τυφλών.

Άρχισε λοιπόν η κοπέλα να τη διαβάζη ψηλαφώντας τη με τα δάχτυλα. Κι όσο τη μελετούσε, τόσο και μάθαινε τι ήταν ο Χριστός και τι έκανε για αυτήν προσωπικά καθώς και για ολόκληρο τον κόσμο. Και όσο μάθαινε, τόσο γαλήνευε και τόσο ειρήνευε η ταραγμένη της καρδιά.

Ο πόνος από τα τόσα βασανιστικά χρόνια που πέρασε, μαλάκωσε μέσα από τη μελέτη της Καινής Διαθήκης. Κι όχι μόνον αυτό, αλλά γέμισε από χαρά και ειρήνη. Πλημμύρισε από ευτυχία. «Βρήκα τη χαρά, έλεγε. Τώρα άνοιξαν τα μάτια της ψυχής μου κι αν λείπουν τα μάτια του σώματος, δεν με πειράζει. Με τα μάτια της ψυχής μπορώ να δω όλο τον κόσμο». Έβλεπε το φως του Θεού σε κάθε Θεία Λειτουργία και εχαίρετο. ( Εμείς που είμαστε «ανοιχτομάτηδες» το βλέπουμε αυτό το Φως;…).

Κάποτε όμως έπαθε μια φοβερή δερματική νόσο που επρόσβαλε ακόμη και τα χέρια της, τα οποία «κάηκαν» , με αποτέλεσμα να χάση από τα δάχτυλά της την αφή. Δεν μπορούσε πλέον να ψηλαφήση την Αγία Γραφή ούτε και κανένα άλλο ιερό βιβλίο.

Η λύπη της και ο πόνος της ήταν απερίγραπτος. Έκλαιγε μέρα-νύχτα. Είχε χάσει τη δυνατότητα να παίρνη δύναμι και χαρά μέσα από το άγιο Βιβλίο. Της είχε μείνει όμως η προσευχή. Διότι, όταν ήταν στη Θεσσαλονίκη, στη Σχολή τυφλών ένας Αγιορείτης μοναχός, της δίδαξε τον τρόπο πώς να λέγη την ευχή «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με».

Έκανε λοιπόν πολλή προσευχή , για να δώση ο Ιησούς Χριστός μια καλή λύσι. Και ο Θεός απάντησε.

Μια μέρα πήρε με λαχτάρα το ιερό Βιβλίο , την Καινή Διαθήκη, και το έφερε στο στόμα της, για να ασπαστή τα γράμματά του, που αυτά τα γράμματα , μας μεταφέρουν τη σοφία του Θεού, τη λύτρωσι και τη σωτηρία. Και τότε ανακάλυψε κάτι παράξενο: κατάλαβε ότι μπορούσε να διαβάζη την γραφή των τυφλών με τα χείλη της! Και ξαναγέμισε η ζωή της χαρά, που της την έδινε πάλι η μελέτη του λόγου του Θεού. Και μέσα απ’ αυτή την παράδοξη μελέτη, ήλθε η δοξολογία, ήλθε η ευχαριστία, ήλθε η ζώσα προσευχή.

Μελετούσε και ύστερα έκανε προσευχή μετά δακρύων για όσους είχαν τα ίδια προβλήματα με σωματικές αναπηρίες και ασθένειες και ιδιαιτέρως προσευχή για όσους ήσαν τυφλοί στην ψυχή από την αμαρτία. Με την προσευχή της έβλεπε το θρόνο του Θεού και Τον παρακαλούσε και Τον ικέτευε για τους πτωχούς , τα ορφανά, τους ανέργους, τους αστέγους, για όλους τους ασθενείς. Για τους καλούς και τους κακούς, για τους αγαθούς και πονηρούς, για τους δικαίους και αδικουμένους, αλλά και για εκείνους που εξακολουθούν να αδικούν τον κόσμο… για τους άρχοντας και τους αρχομένους. Όλοι τους να φωτιστούν κι όλοι τους να δουν το Φως το αληθινό, τον Χριστό, τον Σωτήρα του κόσμου!

Κάποτε, αρρώστησε βαρειά. Εξομολογήθηκε για τελευταία φορά και κοινώνησε των αχράντων Μυστηρίων. Και ζήτησε την Καινή Διαθήκη, είπε να την ανοίξουν και ανοιχτή να της την ακουμπήσουν στα χείλη της.
Άπλωσε τα χέρια της η Ασπασία και την κράτησε γερά, αλλά ξεψυχισμένα. Οι οικείοι της κατά Θεία Πρόνοια την άνοιξαν στο Α΄ κεφάλαιο του Ευαγγελιστή Ιωάννη. Και επαναλαμβάνοντας συνεχώς το «Εν αρχή ην ο Λόγος ,και ο Λόγος ην προς τον Θεόν», πέταξε η ψυχούλα της ψηλά στον ουρανό, ενώ συγχρόνως πλημμύρισε το δωμάτιό της με άρρητη γλυκύτατη ευωδία. Είναι κι αυτή μια αφανής Αγία!…

Από το βιβλίο:

π. Στεφάνο Αναγνωστοπούλου

Οι Αναβαθμοί στην εν Χριστώ Πορεία

Εκδόσεις Ι. Γυναικείου Ησυχαστηρίου “Το Γενέθλιο της Θεοτόκου”, Σέργουλα Δωρίδος

Πειραιάς 2011

Έλληνες Νεομάρτυρες του Εμφυλίου της Ελλάδας κατά τα έτη 1945-1949 από αθέους (οι αδίκως παραγκωνισμένοι Άγιοι)

http://orthodoxos-synaxaristis.blogspot.com

ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ

Έλληνες Νεομάρτυρες

του Εμφυλίου της Ελλάδας κατά τα έτη 1945-1949 από αθέους

(οι αδίκως παραγκωνισμένοι Άγιοι)

╰⊰¸¸.•¨*

Κωνσταντίνος Αθ. Οικονόμου, Δάσκαλος, Συγγραφέας

ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ: Ο μαρξισμός, οι ποικοιλώνυμοι ιδεολογικοί του απόγονοι και οι κάθε λογής “σέκτες” του, θεωρούν τη θρησκεία «όπιο του λαού», δηλ. πνευματικό ναρκωτικό, που εξαπατά τους ανθρώπους και συνεπώς πρέπει να εκλείψει απ’ τον κόσμο. Πρόκειται φυσικά για πλάνη, αφενός γιατί προϋποθέτει ως σίγουρο ότι δεν υπάρχει Θεός, περιφρονώντας ως ψεύδη τις εμπειρίες των αγίων, και, αφετέρου, γιατί ο χριστιανισμός έχει παρακινήσει χιλιάδες ανθρώπους ν’ αγωνιστούν με αυτοθυσία για τον πλησίον. Άλλωστε το αγιολόγιο της Ορθοδοξίας είναι γεμάτο τέτοιες περιπτώσεις. Εξαιτίας αυτής της πλάνης, όπου επικράτησε κομουνιστικό καθεστώς, ίσως με κάποιες εξαιρέσεις που απλώς επιβεβαιώνουν τον κανόνα, ξέσπασε διωγμός κατά της θρησκείας, κάποτε ήπιος και άλλοτε ανελέητος. Αναρίθμητοι χριστιανοί μαρτύρησαν στη Ρωσία (ΕΣΣΔ), τη Ρουμανία, την Αλβανία, ιδιαίτερα από την ελληνική μειονότητα, κ.α.

ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ: Η Ελλάδα δεν ξέφυγε απ’ το γενικό κανόνα. Οι κομουνιστές αντάρτες, στον Εμφύλιο Πόλεμο (1945-1949), εξολόθρευαν συχνά ιερείς του Κυρίου. Ήταν φυσικό και επόμενο οι ιερείς, και γενικά οι πιστοί χριστιανοί, να θεωρήσουν τον κομουνισμό εχθρικό. Στην χώρα μας, βέβαια, είχαμε και έχουμε και πολλούς κομουνιστές που είναι και ορθόδοξοι πιστοί, καθώς και ιερείς που συμπαθούν την ευρύτερη αριστερά. Οι άνθρωποι αυτοί βρίσκουν στην ηθική του κομουνισμού κοινά στοιχεία με το χριστιανισμό και συνδυάζουν τα δύο. Αξίζει να σημειωθεί πως η Εκκλησία δεν προχώρησε σε αγιοκατάταξη κανενός μάρτυρα της περιόδου του Εμφυλίου για λόγους, ουσιαστικά, πολιτικούς: την ομόνοια των Ελλήνων. Βεβαιώς αυτό επιδέχεται τουλάχιστον συζήτηση, αν όχι κατακραυγή, αλλά δεν είναι αυτό εδώ το θέμα μας.

ΠΗΓΗ: Οι μαρτυρίες προέρχονται από το βιβλίο του π. Γρηγορίου, ηγουμένου της μονής Δοχειαρίου Αγίου Όρους, “Μορφές που γνώρισα να ασκούνται στο σκάμμα της Εκκλησίας”, Σεπτέμβριος 2010, [σ. 149-166]. Είναι διηγήσεις για ανθρώπους, κυρίως ιερείς, που βασανίστηκαν(!) και θανατώθηκαν κατά τον Εμφύλιο εξαιτίας της χριστιανικής ή ιερατικής τους ιδιότητας. Γράφουμε κι εμείς γι΄αυτούς για λόγους πνευματικούς, χωρίς διάθεση πολιτικής σκοπιμότητας. Άλλωστε η αλήθεια δεν ταιριάζει με τη σκοπιμότητα. Μακάρι ο Θεός να συγχωρέσει και τους δήμιους, με τις πρεσβείες των μαρτύρων-θυμάτων τους. Ακόμη, μακάρι οι ιδεολογικοί τους επίγονοι, οιαδήποτε απόχρωσης, να έχουν θεία φώτιση στις επιλογές τους.

Α. Ο Π. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΣ: Την ιστορία αυτή [Σημ.: Καταγράφηκε από το συγγραφέα το Πάσχα του 1966 στο Μεγαλοχώρι των Τρικάλων] διηγήθηκε η αδελφή του ιερέα, Αριάδνη, που έτυχε να συναντήσει σε κάποιο εστιατόριο έναν άνθρωπο, που φορούσε ρούχα που ανήκαν στον αδελφό της. Δηιγείται λοιπόν η Αριάδνη: “Κάθομαι στο τραπέζι απέναντί του. Το γκαρσόν φωνάζει: “Βάβω, δεν είναι αυτού η θέση σου”. Έκανα τον κουφό. Γεμίζω από θάρρος ανδρίκιο και του λέγω: “Ξένε, το κουστούμι, τα ρούχα που φοράς τα ’χω εγώ ραμμένα. Τα παρατήρησα καλά και είδα τις δαχτυλιές μου επάνω. Θα μου πεις πού τα βρήκες. Δεν θα μου κρύψεις τίποτες. Κι εγώ, σου υπόσχομαι στο Χριστό μου, δεν θα σε προδώσω. Αλλιώς, τούτη την ώρα θα κράξω και θα φωνάξω”. “Θα σου πω όλη τη αλήθεια”, απάντησε εκείνος “αλλά μη με καταδώσεις· κι εγώ διαταγές εκτελούσα.
Άκουε λοιπόν. Εκεί που μέναμε έφεραν έναν, μάλλον πρέπει να ήταν παπάς. Δεν Continue reading “Έλληνες Νεομάρτυρες του Εμφυλίου της Ελλάδας κατά τα έτη 1945-1949 από αθέους (οι αδίκως παραγκωνισμένοι Άγιοι)”

Video: Μοναχοί που έκαναν το Θεό να χαμογελάσει ╰⊰¸¸.•¨* Αρχιμ. Ιωάννης Κωστώφ

http://heavenonearthorthodoxy.wordpress.com

HEAVEN ON EARTH – ORTHODOXY

Μοναχοί που έκαναν το Θεό να χαμογελάσει

╰⊰¸¸.•¨*

Αρχιμ. Ιωάννης Κωστώφ

Άγιος Παναγής Μπασιάς της Κεφαλληνίας, Ιερέας & διά Χριστόν Σαλός (+1888)

http://foolforchristfullofchrist.wordpress.com

FOOL FOR CHRIST – FULL OF CHRIST

Άγιος Παναγής Μπασιάς της Κεφαλληνίας,

Ιερέας & ο διά Χριστόν Σαλός (+1888)

7 Ιουνίου

Ο Άγιος Παναγής γεννήθηκε το 1801 στην Κεφαλληνία από ευγενή οικογένεια, ενώ από μικρό παιδί φανέρωσε ζωηρή ευφυΐα και μεγάλη αγάπη για την ανάγνωση των ιερών βιβλίων. Όταν πέθανε ο πατέρας του υποχρεώθηκε να αναλάβει την προστασία της μητέρας του και της αδελφής του και άρχισε να ασκεί το επάγγελμα του δασκάλου, παρά το νεαρόν της ηλικίας του. Σύντομα όμως παραιτήθηκε για να αποφύγει συμβιβασμούς υπό την πίεση των Αρχών της αγγλικής κατοχής <1>, ως προς την πίστη του και τα πατριωτικά του αισθήματα, και άσκησε το επάγγελμά του ιδιωτικά, μέχρι την ημέρα που αποφάσισε να κόψει κάθε δεσμό με τον κόσμο εγκαταλείποντας την οικογένειά του και την σταδιοδρομία του και γινόμενος μοναχός στην Μονή της Παναγίας των Βλαχερνών στην νήσο Δίο. Μετά από τις επίμονες παρακλήσεις της μητέρας του επέστρεψε στο Ληξούρι, χωρίς ωστόσο να απαρνηθεί την ασκητική βιοτή που διήγε σε όλη του την ζωή, κάτω από οποιεσδήποτε περιστάσεις. Χειροτονήθηκε πρεσβύτερος σε ηλικία τριάντα πέντε ετών και έκτοτε αφιερώθηκε ολόκληρος στην υπηρεσία της Εκκλησίας, με την καθημερινή σχεδόν τέλεση της θείας Λειτουργίας, με το κήρυγμα και κυρίως με το παράδειγμα των ευαγγελικών αρετών του. Στεκόταν στην εκκλησία ως στύλος προσευχής, και όταν έβγαινε το έκανε για να μοιράσει ελεημοσύνες, να επισκεφθεί δεινοπαθούντες ή να φέρει πίσω στο ποίμνιο παραστρατημένες ψυχές. Αρνήθηκε πάντα να διορισθεί σε κάποια ενορία, προκειμένου να αποφύγει τους βιοτικούς περισπασμούς και τις πιέσεις των κατακτητών, και εγκαταστάθηκε στο μονύδριο του Αγίου Σπυρίδωνος, απ’ όπου για πενήντα χρόνια μοίραζε σε όλο τον λαό της Continue reading “Άγιος Παναγής Μπασιάς της Κεφαλληνίας, Ιερέας & διά Χριστόν Σαλός (+1888)”

Ο Γέροντας Φιλάρετος Κωνσταμονίτης (+1963) και τα χελιδόνια

http://animalsofmyheart.wordpress.com

ANIMALS OF MY HEART

Ο Γέροντας Φιλάρετος Κωνσταμονίτης (+1963) και τα χελιδόνια

Μιά μέρα ἔξω ἀπό τό κελλί τοῦ Γέροντος Φιλαρέτου Κωνσταμονίτου (+1963) στό Ἅγ. Ὄρος, γινόταν μεγάλος θόρυβος. Δυό χελιδόνια εἶχαν ἀρχίσει μεταξύ τους σφοδρή μονομαχία!

Ὁ Γέροντας ἀνησύχησε. Βγαίνει ἔξω καί ἀντικρύζει θέαμα θλιβερό. Τό ἰσχυρότερο χελιδόνι κτυποῦσε μέ τό ράμφος του τό ἄλλο καί τό μαδοῦσε κυριολεκτικά. Χωρίς νά χάση καιρό τό ἔδιωξε, πῆρε στοργικά στά χέρια του τό κτυπημένο καί τό γλύτωσε. Τό περιποιήθηκε καί τό ἀποτέλεσμα ἦταν τό χελιδόνι νά ζήση…

Μιά μέρα ὁ Γέροντας εἶχε βγεῖ λίγο ἔξω… Τό χελιδόνι, πιστός φίλος καί σύντροφος ἱπτάμενος, κοντά του. Εἶχε ξαπλώσει σ᾽ ἕνα ἁλώνι, λίγο πιό πέρα ἀπ᾽ τό μοναστήρι, καί χωρίς νά τό καταλάβη, ἀποκοιμήθηκε. Ἀλλά ξαφνικά τό χελιδόνι ἄρχισε νά πετάη ὁρμητικά πάνω ἀπό τό κεφάλι τοῦ κοιμισμένου Γέροντος τιτιβίζοντας, σάν νά ἤθελε νά τόν ξυπνήση καί νά ἐπισημάνη κάποιο κίνδυνο. Πράγματι, ὅταν ὁ Γέροντας ξύπνησε, τί νά δῆ· λίγο πιό πέρα ἕνα μεγάλο ἑρπετό…

Ὁ συνοδός του εἶχε κάνει μέ τή σειρά του τό δικό του ἔλεος στόν ἐλεήμονα Γέροντα.

Ἀπό το βιβλίο: Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ, ΤΑ ΘΑΥΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, Τά θ(α)ύματα εἶναι θύματα στά χέρια τῶν ἀρνητῶν, ΕΚΔ. Ι. Μ. ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ ΛΟΥΚΟΥΣ, τηλ. 2755041260, ΑΣΤΡΟΣ ΚΥΝΟΥΡΙΑΣ 2014

Πηγή:

http://www.truthtarget.gr

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΗ

Η απλότητα & η αγάπη ενός Μοναχού για όλη την κτίση

http://animalsofmyheart.wordpress.com

ANIMALS OF MY HEART

Ἡ ἁπλότητα & η ἀγάπη ἑνός Μοναχοῦ γιά ὅλη τήν κτίση

Ἐνθυμοῦμαι ἐδῶ, στήν Μετάνοιά μας, ἕνα Γεροντάκι μοναχό ἀπ᾽ τήν Ἤπειρο. Εἶχε τόσο ἁπλότητα καί ἀγάπη γιά τήν κτίσι ὅλη, πού ἄμα ἤθελε νά πάη στό διακόνημά του, στό ξυλουργεῖο, ἀνέβαινε ἀλλαχόθεν, ἀπ᾽ τόν πιό πάνω στένο δρομίσκο.

“Γιατί, Γέροντα, δέν πᾶς εὐθεία καί ταλαιπωρεῖσαι νά ἀνεβαίνης ἀπ᾽ τήν πάνω μεριά;”, τοῦ λέγαμε οἱ νεώτεροι.

Καί ἀπαντοῦσε:

“Ποῦ νά πάω εὐθεία, ἀδελφέ μου; Δέν βλέπεις πού εἶναι ξαπλωμένα ἐδῶ οἱ γάτοι τῆς μονῆς; Δέν θέλω νά τούς χαλάσω τήν ἡσυχία”.

Πηγή:

http://www.truthtarger.gr

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΗ