Ο Άγιος Φύλακας Άγγελος ενός Σέρβου τον γλινώνει από το να γίνει δολοφόνος

http://holyangelsofyourheart.wordpress.com

HOLY ANGELS OF YOUR HEART

783fd051783f2fd87188c15daceff709.jpg

Νικόλαος Αχρίδος Βελιμίροβιτς 01-1.jpg

Ο Άγιος Φύλακας Άγγελος

ενός Σέρβου τον γλινώνει από το να γίνει δολοφόνος

Μᾶς ἀναφέρει ὁ Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς ὁ “Χρυσόστομος τῆς Σερβίας”:

«Κάποιος Ράικο Ν. ἀπ᾽ τό χωριό Βέλικο Ὀράστιε [της Σερβίας] διηγήθηκε τό ἑξῆς θαῦμα: “Ἤθελα νά σκοτώσω τό θεῖο μου, γιατί μαλώσαμε γιά ἕνα ἀμπελῶνα. Μία νύκτα πῆρα τήν ἀπόφασι νά τό κάνω. Ἐκείνη τή νύκτα εἶχε φεγγαρόφωτο. Στεκόμουν ὄρθιος στή σκιά ἑνός δένδρου, δίπλα στό δρόμο, ἀπ᾽ τό ὁποῖο θά περνοῦσε ὁ θεῖος μου. Στά χέρια μου κρατοῦσα ἕνα τσεκούρι καί τόν περίμενα. Εἶδα τό θεῖο μου νά πλησιάζη καί σήκωσα τό τσεκούρι, γιά νά τόν κτυπήσω στό κεφάλι. Ἐκείνη τή στιγμή ἄκουσα μία δυνατή καί τρομακτική φωνή πού μοῦ εἶπε: ‘Οὐ φονεύσεις’. Ἐκείνη τή στιγμή παρέλυσαν τά χέρια μου καί λιποψύχησα. Ἄφησα τό τσεκούρι νά πέση κάτω. Ὁ θεῖος μου ἔφυγε καί κατάλαβα ὅτι δέν ἄκουσε τίποτε, ἐνῶ ἐγώ παρέμεινα στή σκιά τοῦ δένδρου. Γύρω μου πουθενά δέν ὑπῆρχε ζωντανή ψυχή, οὔτε στό μέρος πού στεκόμουν, οὔτε στή γύρω περιοχή. Ἀπόρησα ποιός μοῦ φώναξε ἀπό πίσω. Ὅποιος καί νά ἦταν μέ ἀπέτρεψε ἀπό αὐτή τήν θανατηφόρα ἁμαρτία. Ἐγώ ἀκόμη καί τώρα πιστεύω μέ βεβαιότητα ὅτι ἡ φωνή πού ἄκουσα ἦταν ἡ φωνή τοῦ Ἀγγέλου Φύλακά μου”».

Πηγή:

http://www.truthtarget.gr

TRUTH TARGET – ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΗ

Advertisements

Ο Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς (+1966) αναφέρει ένα συγκινητικό περιστατικό φιλοξενίας στη Σερβία

http://orthodoxyislove.wordpress.com

ORTHODOXY IS LOVE

Ο Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς (+1966)

αναφέρει ένα συγκινητικό περιστατικό φιλοξενίας στη Σερβία

 

 

Γράφει ὁ Ἅγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς: «Σ’ ἕνα μικρό σταθμό περιμέναμε τό τραῖνο. Παρατήρησα μία γριά χωριάτισσα δίπλα τίς ράγες. Μαραμένο γέρικο πρόσωπο, ὅμως, φωτισμένο μ’ ἐκεῖνο τό παράξενο μυστηριῶδες φῶς, τό ὁποῖο συχνά παρατηρεῖται στά πρόσωπα πνευματικῶν ἀνθρώπων. Τή ρώτησα:

—Ποιόν περιμένεις, ἀδελφή;

—Αἴαἴ!, ὅποιον μοῦ στείλει ὁ Κύριος, εἶπε ἐκείνη.

Ἀπό τή συζήτησι πού ἀκολούθησε μάθαμε ὅτι κάθε μέρα ἐρχόταν στό σταθμό γιά νά δῆ, ἄν θά ὑπάρξη κάποιος πτωχός ταξιδιώτης, πού νά χρειάζεται ψωμί καί κλίνη. Καί, ὅταν τύχη κάποιος τέτοιος, τόν δεχόταν μέ χαρά σάν ἀπ’ τόν Κύριο σταλμένο. Καί τόν πήγαινε σπίτι της, πού βρίσκεται 1 χιλιόμετρο πιό μακρυά.

Ἀκόμα καταλάβαμε ἀπ’ τή συζήτησι ὅτι ἐκείνη διάβαζε τήν Ἁγ. Γραφή, πήγαινε στήν ἐκκλησία στίς Λειτουργίες, νήστευε καί κρατοῦσε ὅλο τό νόμο τοῦ Θεοῦ. Οἱ γείτονές της ὕστερα μᾶς εἶπαν ὅτι αὐτή ἡ γυναῖκα ἦταν πραγματική Ἁγία. Στό τέλος ἐγώ προσπάθησα νά παινέψω τήν εὐαγγελική της φιλοξενία. Ὅμως, πρίν τελειώσω ἐκείνη ἀναστέναξε καί εἶπε:

—Μά δέν εἴμασθε ἐμεῖς οἱ φιλοξενούμενοί Του κάθε μέρα, σέ ὁλόκληρη τή ζωή; Καί δάκρυα ἔλαμψαν στά μάτια της».

Πηγή:

Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ,

Τό Χαμόγελο τοῦ Θεοῦ,

ἐκδ. Ἁγ. Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός,

Ἀθήνα 2012

http://www.truthtarget.gr

TRUTH TARGET

button_ask_a_question3