Η τυφλή Ασπασία & η Καινή Διαθήκη – π. Στέφανος Αναγνωστόπουλος

http://havefaithorthodoxy.wordpress.com

HAVE FAITH – ORTHODOXY

Η τυφλή Ασπασία & η Καινή Διαθήκη

Διηγείται ο π. Στέφανος Αναγνωστόπουλος:

Σε μια κωμόπολη της βορείου Ελλάδος ζούσε μια κοπέλα τυφλή, ονόματι Ασπασία. Ήταν ορφανή, πολύ φτωχή και εγκαταλελειμμένη από όλους γι’ αυτό και μεγάλωσε χωρίς να μπορέση να μάθη γράμματα.

Ήταν περίπου 18-20 ετών , όταν πέρασε κάποιος ιεροκήρυκας της μητροπολιτικής περιφερείας και την είδε, την πήρε μαζί του και την έβαλε στη Σχολή Τυφλών στη Θεσσαλονίκη κι έτσι έμαθε ανάγνωσι δια της αφής κατά το σύστημα των τυφλών. Εν συνεχεία, αφού έμαθε καλώς να διαβάζη, της χάρισε και μια Καινή Διαθήκη , γραμμένη στην ίδια γλώσσα, στη γλώσσα των τυφλών.

Άρχισε λοιπόν η κοπέλα να τη διαβάζη ψηλαφώντας τη με τα δάχτυλα. Κι όσο τη μελετούσε, τόσο και μάθαινε τι ήταν ο Χριστός και τι έκανε για αυτήν προσωπικά καθώς και για ολόκληρο τον κόσμο. Και όσο μάθαινε, τόσο γαλήνευε και τόσο ειρήνευε η ταραγμένη της καρδιά.

Ο πόνος από τα τόσα βασανιστικά χρόνια που πέρασε, μαλάκωσε μέσα από τη μελέτη της Καινής Διαθήκης. Κι όχι μόνον αυτό, αλλά γέμισε από χαρά και ειρήνη. Πλημμύρισε από ευτυχία. «Βρήκα τη χαρά, έλεγε. Τώρα άνοιξαν τα μάτια της ψυχής μου κι αν λείπουν τα μάτια του σώματος, δεν με πειράζει. Με τα μάτια της ψυχής μπορώ να δω όλο τον κόσμο». Έβλεπε το φως του Θεού σε κάθε Θεία Λειτουργία και εχαίρετο. ( Εμείς που είμαστε «ανοιχτομάτηδες» το βλέπουμε αυτό το Φως;…).

Κάποτε όμως έπαθε μια φοβερή δερματική νόσο που επρόσβαλε ακόμη και τα χέρια της, τα οποία «κάηκαν» , με αποτέλεσμα να χάση από τα δάχτυλά της την αφή. Δεν μπορούσε πλέον να ψηλαφήση την Αγία Γραφή ούτε και κανένα άλλο ιερό βιβλίο.

Η λύπη της και ο πόνος της ήταν απερίγραπτος. Έκλαιγε μέρα-νύχτα. Είχε χάσει τη δυνατότητα να παίρνη δύναμι και χαρά μέσα από το άγιο Βιβλίο. Της είχε μείνει όμως η προσευχή. Διότι, όταν ήταν στη Θεσσαλονίκη, στη Σχολή τυφλών ένας Αγιορείτης μοναχός, της δίδαξε τον τρόπο πώς να λέγη την ευχή «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με».

Έκανε λοιπόν πολλή προσευχή , για να δώση ο Ιησούς Χριστός μια καλή λύσι. Και ο Θεός απάντησε.

Μια μέρα πήρε με λαχτάρα το ιερό Βιβλίο , την Καινή Διαθήκη, και το έφερε στο στόμα της, για να ασπαστή τα γράμματά του, που αυτά τα γράμματα , μας μεταφέρουν τη σοφία του Θεού, τη λύτρωσι και τη σωτηρία. Και τότε ανακάλυψε κάτι παράξενο: κατάλαβε ότι μπορούσε να διαβάζη την γραφή των τυφλών με τα χείλη της! Και ξαναγέμισε η ζωή της χαρά, που της την έδινε πάλι η μελέτη του λόγου του Θεού. Και μέσα απ’ αυτή την παράδοξη μελέτη, ήλθε η δοξολογία, ήλθε η ευχαριστία, ήλθε η ζώσα προσευχή.

Μελετούσε και ύστερα έκανε προσευχή μετά δακρύων για όσους είχαν τα ίδια προβλήματα με σωματικές αναπηρίες και ασθένειες και ιδιαιτέρως προσευχή για όσους ήσαν τυφλοί στην ψυχή από την αμαρτία. Με την προσευχή της έβλεπε το θρόνο του Θεού και Τον παρακαλούσε και Τον ικέτευε για τους πτωχούς , τα ορφανά, τους ανέργους, τους αστέγους, για όλους τους ασθενείς. Για τους καλούς και τους κακούς, για τους αγαθούς και πονηρούς, για τους δικαίους και αδικουμένους, αλλά και για εκείνους που εξακολουθούν να αδικούν τον κόσμο… για τους άρχοντας και τους αρχομένους. Όλοι τους να φωτιστούν κι όλοι τους να δουν το Φως το αληθινό, τον Χριστό, τον Σωτήρα του κόσμου!

Κάποτε, αρρώστησε βαρειά. Εξομολογήθηκε για τελευταία φορά και κοινώνησε των αχράντων Μυστηρίων. Και ζήτησε την Καινή Διαθήκη, είπε να την ανοίξουν και ανοιχτή να της την ακουμπήσουν στα χείλη της.
Άπλωσε τα χέρια της η Ασπασία και την κράτησε γερά, αλλά ξεψυχισμένα. Οι οικείοι της κατά Θεία Πρόνοια την άνοιξαν στο Α΄ κεφάλαιο του Ευαγγελιστή Ιωάννη. Και επαναλαμβάνοντας συνεχώς το «Εν αρχή ην ο Λόγος ,και ο Λόγος ην προς τον Θεόν», πέταξε η ψυχούλα της ψηλά στον ουρανό, ενώ συγχρόνως πλημμύρισε το δωμάτιό της με άρρητη γλυκύτατη ευωδία. Είναι κι αυτή μια αφανής Αγία!…

Από το βιβλίο:

π. Στεφάνο Αναγνωστοπούλου

Οι Αναβαθμοί στην εν Χριστώ Πορεία

Εκδόσεις Ι. Γυναικείου Ησυχαστηρίου “Το Γενέθλιο της Θεοτόκου”, Σέργουλα Δωρίδος

Πειραιάς 2011

Advertisements

Qui est le célébrant, pendant la Divine Liturgie? – Le prêtre seul ou toute la communauté dans son ensemble? – Père Stéphane Anagnostopoulos ╰⊰¸¸.•¨* French

http://franceofmyheart.wordpress.com

http://heartquestionsandanswers.wordpress.com

http://divine-liturgie-orthodoxe.blogspot.com

FRANCE OF MY HEART

HEART QUESTIONS AND ANSWERS

DIVINE LITURGIE ORTHODOXE

Qui est le célébrant, pendant la Divine Liturgie?

Le prêtre seul ou toute la communauté dans son ensemble?

Père Stéphane Anagnostopoulos

Qui est le célébrant, pendant la Divine Liturgie? Le prêtre seul ou toute la communauté dans son ensemble?

Toute la communauté: le peuple de Dieu et le prêtre.

L’Église constitue le Corps mystique de Jésus-Christ dont nous tous, le clergé et le peuple, nous sommes les membres. L’Église en tant que Corps du Christ prie pour le monde entier. Elle s’intéresse au salut de tous. Cependant, elle célèbre la Divine Liturgie seulement avec les fidèles chrétiens orthodoxes, c’est-à-dire avec ceux qui ont reçu le saint Baptême et le saint Chrême. Eux seuls, constituent les membres de l’Une Église, Sainte, Catholique et Apostolique. Eux, ils sont le peuple de Dieu. La Divine Liturgie est le culte public de tous les fidèles. Elle est offerte à Dieu de la part du peuple de Dieu et du prêtre célébrant. Son don divin et son fruit salutaire, c’est-à-dire le sacrifice rédempteur, sont offerts à nous tous, qui constituons le peuple de Dieu.

Source:

Père Stéphane Anagnostopoulos

Vivre la Divine Liturgie

Expériences Liturgiques

Le Pirée 2011

東正教會: 瑞士阿爾卑斯山脈 Orthodoxy in Swiss Alps ╰⊰¸¸.•¨* 东正教在中国 – Chinese Video

http://edelweissofmyheart.wordpress.com

EDELWEISS OF MY HEART

東正教會: 瑞士阿爾卑斯山脈 Orthodoxy in Swiss Alps

Μια προσωπική μαρτυρία όπως ακριβώς είδαμε το Άγιο Φως πάνω στον Τάφο του Χριστού στα Ιεροσόλυμα

Μια προσωπική μαρτυρία όπως ακριβώς είδαμε

το Άγιο Φως πάνω στον Τάφο του Χριστού στα Ιεροσόλυμα

Πηγή:

http://holyfire.org/eng/

HOLY FIRE

Μια προσωπική μαρτυρία, όπως ακριβώς είδαμε το Άγιο Φως, πάνω στον Τάφο του Χριστού στα Ιεροσόλυμα, το Πάσχα του 1994 & 1995 (μαζί με εκατοντάδες άλλους ανθρώπους).

Δεν πέρασαν πολλά χρόνια από τότε που συνέβησαν τα γεγονότα που θα περιγράψω, όσο μπορώ πιο αντικειμενικά και χωρίς συναισθηματισμούς, όσο γίνεται γιατί πρόκειται για τόσο μεγάλα γεγονότα.

Δεν μου ήταν εύκολο να κάνω κάτι τέτοιο επειδή πρόκειται για εντελώς προσωπικές στιγμές που δεν θάθελα ποτέ να κοινοποιώ δημόσια παρότι σαν ψυχίατρος είμαι συνηθισμένος στο να ακούω τα προσωπικά, των άλλων όμως… Ωστόσο το χρέος προς την Αιώνια Αλήθεια αλλά και τους αδελφούς μου υπερνίκησε κάθε δισταγμό.

ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΕΧΟΥΝ ΜΕΓΑΛΗ ΦΑΝΤΑΣΙΑ !

Ήμουν φοιτητής της Ιατρικής, στα τελευταία έτη, όταν ήρθαν στο σπίτι μας ένα φιλικό ζευγάρι από τη Φλώρινα για να μας πουν τις εντυπώσεις τους από το ταξίδι που μόλις είχαν κάνει στους Αγίους Τόπους.

Μιλούσε περισσότερο η γυναίκα που ήταν ενθουσιασμένη από αυτά που είδε και έζησε.
Μας διηγήθηκε το φαινόμενο του Αγίου Φωτός που βγαίνει κάθε Πάσχα και το βλέπει όλος ο κόσμος. Η ίδια υπήρξε αυτόπτης μάρτυς και μας είπε, ότι ενώ ήταν στον περίβολο της εκκλησίας, είδε ένα γαλάζιο φως να πλανιέται πάνω από τ α κεφάλια τους σαν ηλεκτρικές εκκενώσεις και με ένα ανεπαίσθητο θρόισμα που τους γέμιζε με αγαλλίαση…

Άκουγα με δυσπιστία και σκεπτόμενος πόσο εύκολα φορτίζονται συναισθηματικά οι γυναίκες ώστε να βλέπουν πράγματα φανταστικά και σε ομαδικό ακόμη Continue reading “Μια προσωπική μαρτυρία όπως ακριβώς είδαμε το Άγιο Φως πάνω στον Τάφο του Χριστού στα Ιεροσόλυμα”

Saint Porphyrios of Athens, Greece (+1991): Love for the Person with Aids 

 

http://heavenonearthorthodoxy.wordpress.com

HEAVEN ON EARTH – ORTHODOXY

Athens, Greece

Saint Porphyrios of Athens, Greece (+1991)

Feast day: December 2

Saint Porphyrios of Athens, Greece (+1991):

Love for the Person with Aids 

At one time, I took a sick person to him who was diagnosed with AIDS. Some of my friends who knew that I was friendly with the Elder Porphyrios of Athens and Oropos, Greece (+1991) asked me to help this sick person who was extremely depressed. The AIDS victim was in really bad shape and he wanted to commit suicide. When I heard that he wanted to commit suicide, I sent him to another priest who was also a doctor. His name is Fr. Stamatis. The sick person went to this priest but the priest advised him to go and see Elder Porphyrios.

I took him to the Elder. He was a person who did not appear to look like a Christian. He had a very worldly look about him. I left him in the cell with the Elder. The Elder kept him there for a long time. When he finished, he came out of the cell crying but he was very serene with a prayer rope in his hand that the Elder had given him. He was crying but not in a way that made him appear helpless. His eyes were filled with light. The Elder called me into his cell. “Come in here so that I can speak to you. What was that soul that you brought to me? What a marvelous soul that was!”

The person from that encounter repented and he truly lives in a spirit of penance. I have seen him many times since then as a doctor. I see that he has been reborn. He visits monasteries. He goes to confession. He receives Holy Communion and he thanks Christ for AIDS because this has become for him the reason for his true salvation.

From the book:

“Miraculous Occurences and Counsels of Elder Porphyrios”

Περί του Αγίου Μάρτυρος Τούνομ, ο οποίος μαρτύρησε μετά το θαύμα του Αγίου Φωτός στον Πανάγιο Τάφο το 1579

http://saintsofmyheart.wordpress.com

SAINTS OF MY HEART

Περί του Αγίου Μάρτυρος Τούνομ,

ο οποίος μαρτύρησε μετά το θαύμα του Αγίου Φωτός

στον Πανάγιο Τάφο το 1579

Στην Ιερά Μονή της Μεγάλης Παναγίας στα Ιεροσόλυμα, την καλουμένη και Μονή των ‘’Σπουδαίων Μοναχών’’, η οποία είναι κτισμένη εκεί που σύμφωνα με την παράδοση στάθηκε η Υπεραγία Θεοτόκος και είδε τη Σταύρωση του Χριστού, εκεί σ’ αυτή την Ιερά Μονή, φυλάσσονται ανάμεσα στα λείψανα άλλων Αγίων και τα λείψανα του Αγίου Μάρτυρος Τούνομ του εμίρη, ο οποίος μαρτύρησε από τους Τούρκους, επειδή ομολόγησε την πίστη του στον Χριστό. Αυτόν το Μάρτυρα εορτάζει η Εκκλησία μας στις 18 Απριλίου.

Όταν το έτος 1579 μ. Χ. κατάφεραν οι αντιχαλκηδόνιοι Αρμένιοι να πάρουν άδεια από τους Τούρκους, για να εισέλθουν στον Πανάγιο Τάφο για να πάρουν αυτοί το Άγιο Φως, ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων Σοφρώνιος και οι Ορθόδοξοι πιστοί, μαζεύτηκαν στην Αγία Αυλή του Ιερού Ναού της Αναστάσεως. Ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων προσευχόταν μπροστά από τη μεγάλη εξωτερική αριστερή κολώνα του Ναού. Αίφνης η κολώνα εσχίσθη και εξήλθε από εκεί το Άγιο Φως. Ο εμίρης Τούνομ εκείνη τη στιγμή ήταν ψηλά στον απέναντι μιναρέ.

Μόλις είδε το θαύμα του Αγίου Φωτός ο εμίρης Τούνομ, αρνήθηκε την βλάσφημη και αντίθεη πλάνη του Ισλάμ και ομολογώντας τον Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν ως αληθινόν Θεόν, έπεσε από τον ‘’λογχίζοντα’’ των ουρανό μιναρέ και δεν έπαθε τίποτε. Η ομολογία του στον Χριστό τον οδήγησε στον διαπυρός θάνατο από τους Τούρκους.

Όσοι Ορθόδοξοι Χριστιανοί αμφισβητούν το Άγιο Φως, κατ’ ουσία προσπερνούν και αυτή την ιστορική μαρτυρία, που το Άγιο Φως εξήλθε από την εξωτερική κολώνα του Ναού της Αναστάσεως και κατ’ επέκταση αμφισβητούν και τον Άγιο Μάρτυρα Τούνομ. Τους αμφισβητούντας «τον θεασάμενον ως πυρ το Φως το Άγιον, επ’ Ορθοδόξους κατεβαίνον», όπως το Κοντάκιον του Αγίου Τούνομ αναφέρει, δεν είναι εύκολο κανείς να πείσει, γιατί η αιτία της αμφισβήτησης των δεν είναι απλά η ιστορική άγνοιά των.

Τον «ως ληστήν μνήσθητί μου κραυγάσαντα την ενδεκάτην ώραν, και εις την πίστιν του Χριστού προσχωρήσαντα, εμίρην Τούνομ» (Απολυτίκιον του Αγίου), κατ’ ουσία τον αμφισβητούν Αυτή όμως η σημαντική ιστορική μαρτυρία, έγινε άλλος στηριγμός για πολλούς ολιγοπίστους.

Οι αφισβητούντες όμως δεν διερωτούνται γιατί από τότε εκδόθηκε σουλτανικό φιρμάνι, με το οποίο εδικαιούντο μόνο οι Έλληνες Ορθόδοξοι να εισέρχονται στον Πανάγιο Τάφο για την Τελετή της αφής του Αγίου Φωτός. Αυτή αποτελεί αδιάψευστη ιστορική μαρτυρία, την οποία και οι αντιχαλκηδόνιοι Αρμένιοι παραδέχονται. Οι αφισβητούντες δεν διερωτούνται γιατί το δικαίωμα των Ορθοδόξων Ελλήνων δεν αμφισβητήθηκε ούτε και όταν οι Σταυροφόροι καταδυνάστευσαν τους Αγίου Τόπους, όπως αναφέρει ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος Παπαδόπουλος στο βιβλίο του ‘’Ιστορία της Εκκλησίας Ιεροσολύμων’’.

«Χαίροις ο το όνομα του Χριστού καθομολογήσας, ότε είδες το Θείον Φώς, Τούνομ καλλιμάρτυς» (Από το Μεγαλυνάριον του Αγίου Μάρτυρος Τούνομ).

Πηγή:

http://aktines.blogspot.gr

http://aktines.blogspot.gr/2017/04/blog-post_19.html

ΑΚΤΙΝΕΣ

Ο κίονας που διερράγη και ανεφλέγη διά του Αγίου Φωτός (1579)

http://abelletters.wordpress.com

ABEL LETTERS

Ο κίονας που διερράγη και ανεφλέγη διά του Αγίου Φωτός (1579)

Πηγή:

http://www.skarlakidis.gr/el/thema/18–1579-.html

Το Μεγάλο Σάββατο του 1579, σύμφωνα με τα εκκλησιαστικά χρονικά της πόλης των Ιεροσολύμων, οι Τούρκοι κυβερνήτες απαγόρευσαν στον Έλληνα πατριάρχη και στους ορθοδόξους πιστούς να εισέλθουν στον Ναό της Αναστάσεως για την καθιερωμένη τελετή του Αγίου Φωτός.
Τα συγγράμματα που αναφέρονται στο γεγονός δεν προσδιορίζουν το ακριβές έτος. Αναφέρουν, όμως, ότι την περίοδο εκείνη πατριάρχης Ιεροσολύμων ήταν ο Σωφρόνιος, ενώ πατριάρχες Κων/πόλεως, Αλεξανδρείας και Αντιοχείας ήταν αντιστοίχως ο Ιερεμίας, ο Σιλβέστρος και ο Ιωακείμ· τέλος, σουλτάνος της οθωμανικής αυτοκρατορίας ήταν ο Μουράτ Γ΄.2

Αν ανατρέξουμε στους επίσημους καταλόγους (ή στις ιστοσελίδες) των τεσσάρων αυτών Πατριαρχείων, διαπιστώνουμε πως οι τέσσερις ελληνορθόδοξοι πατριάρχες πράγματι διετέλεσαν τα καθήκοντά τους στο δεύτερο μισό του 16ου αιώνα· και αν εξετάσουμε την ακριβή περίοδο πατριαρχίας του καθενός, και την αντίστοιχη περίοδο βασιλείας του σουλτάνου Μουράτ Γ΄, προκύπτει ότι το μοναδικό έτος που συνέπεσε η διοίκηση των πέντε αντρών είναι το 1579.3

Το προαύλιο και η είσοδος του Ναού της Αναστάσεως.

Σύμφωνα με τις γραπτές πηγές, το Μεγάλο Σάββατο εκείνης της χρονιάς, μια ομάδα Τούρκων στρατιωτών, ύστερα από διαμεσολάβηση των Αρμενίων, απαγόρευσε τη διέλευση των ορθοδόξων στον Ναό της Αναστάσεως. Το πλήθος των πιστών παρέμεινε στο προαύλιο του ναού καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας, αλλά ακόμη και μετά τη δύση του ηλίου.

Ο Πατριάρχης Σωφρόνιος Δ΄, που διήνυε το πρώτο έτος της πατριαρχίας του, ανέλαβε για πρώτη φορά να φέρει εις πέρας την πιο σημαντική τελετή τoυ έτους, όμως, οι Τούρκοι τού στέρησαν το νόμιμο δικαίωμα.

Ο πατριάρχης στεκόταν προσευχόμενος στο αριστερό μέρος της πύλης του ναού, πλησίον ενός κίονα. Και ξαφνικά, ενώ είχε ήδη πέσει η νύχτα, ο κίονας διερράγη και το Άγιο Φως ξεπήδησε από το εσωτερικό του.

Ο πατριάρχης άναψε αμέσως τη λαμπάδα του και μεταλαμπάδευσε το Άγιο Φως στους πιστούς. Μέσα σε λίγα λεπτά, η ιερή φλόγα εξαπλώθηκε σε όλους τους παρευρισκόμενους και το προαύλιο του ναού φωτίστηκε. Οι έκπληκτοι Τούρκοι φρουροί άνοιξαν τότε τις πύλες του ναού και ο πατριάρχης, μαζί με το πλήθος των ορθοδόξων, κατευθύνθηκαν πανηγυρικά προς τον Πανάγιο Τάφο.

Ο κίονας που διερράγη αριστερά της πύλης του Ναού της Αναστάσεως και δίπλα του ο γράφων. Οι κίονες της πύλης κατασκευάστηκαν τον 12ο αιώνα.

Τα γεγονότα εκείνης της ημέρας καταγράφονται σε όλα τα αποκαλούμενα Προσκυνητάρια Ιεροσολύμων, που είναι οδηγοί για τους προσκυνητές των Αγίων Τόπων. Το αρχαιότερο απ’ αυτά τα Προσκυνητάρια, στο οποίο αναφέρεται η διάρρηξη του κίονα, περιέχεται σε ένα πολύτιμο χειρόγραφο που βρίσκεται στη Continue reading “Ο κίονας που διερράγη και ανεφλέγη διά του Αγίου Φωτός (1579)”

Père Ephraïm d’Arizona Ephraïm d’Arizona sur la confession et la responsabilité spirituelle ╰⊰¸¸.•¨* French

http://franceofmyheart.wordpress.com

http://arizonaofmyheart.wordpress.com

ARIZONA OF MY HEART

FRANCE OF MY HEART

Slot Canyon Arizona by David Thompson

geronda efraim 18

Père Ephraïm d’Arizona

sur la confession et la responsabilité spirituelle

Source:

http://laprieredejesus.blogspot.com

http://laprieredejesus.blogspot.com/2015/11/pere-ephraim-darizona-sur-la-confession.html

LA PRIÈRE DE JÉSUS

La confession a donné à mon âme beaucoup de joie, parce que Dieu et les anges, qui l’attendaient, se sont réjouis. Tu as réussi à faire honte au Diable, lui qui se réjouit grandement quand quelqu’un cache ses pensées à son père spirituel.

Quand un serpent sort de sa tanière, il se précipite pour se cacher quelque part parce qu’il sent qu’il sera frappé – la même chose se produit avec une pensée diabolique, qui est comme un serpent venimeux. Quand une telle pensée quitte la bouche d’une personne, elle se disperse et disparaît, parce que la confession est humilité, et puisque Satan ne peut même pas supporter l’odeur de l’humilité, comment pourrait-il rester après une humble confession sincère?

Mon enfant, je te souhaite un bon début et un progrès prudent. N’aie pas honte devant moi. Ne me vois pas comme un homme, mais comme un représentant de Dieu. Dis-moi tout, même si tu as une mauvaise pensée sur moi, parce que je suis expérimenté au sujet des influences démoniaques, et je sais comment le Diable combat homme.

Je sais que les enfants spirituels ont des cœurs simples et que si les mauvaises pensées viennent à eux, cela est dû à la malice du Diable et à l’ego de l’enfant spirituel, qui est autorisé à tomber et à avoir des pensées contre son frère, afin que l’enfant spirituel puisse être plus humble. Par conséquent, ne t’inquiète pas. Je vais toujours me réjouir quand tu me parles librement et sincèrement , car sans confession franche, il n’y aura pas de progrès spirituel.

Mon enfant, n’aie pas de soucis. J’ai pris ton fardeau. Je te prie seulement d’être en paix. Tes paroles peuvent être seulement sur le papier, mais je sens la force, le sens et l’essence de ce que tu écris; J’entre dans l’esprit de tes mots. Je te prie d’être en paix à partir de maintenant. Tu es tout pardonné avec la confession que tu as faite. Satan a perçu ton caractère et te tourmente, mais sans que rien de grave n’ait eu lieu. Tout ce que tu écris (c’est à dire les pensées qui te torturent) est une astuce du Diable pour te faire désespérer, être affligé, et ainsi de suite. Jette tout ce qui t’est arrivé dans les profondeurs de la mer. Trace une nouvelle voie dans ta vie. Si tu continues à penser de la même façon, sache que tu vas devenir la risée des démons. Je te prie, de m’être seulement obéissant.

Après ta confession, tout a été pardonné, alors passe l’éponge. Ne gratte pas une blessure qui t’a fait tant souffrir. Ne sois pas trompé par la pensée que c’est de ta faute. Si vous ne l’avais pas amené chez les médecins, etc, alors ces pensées auraient raison de te combattre. Alors que, les choses étant ce qu’elles sont maintenant, tu as rempli ton devoir. Dieu a voulu le prendre, pour une raison que seule Son infinie sagesse connaît, tandis que tu envisages que tu l’as tué! Sois prudent avec cette pensée, sinon il peut se cacher dans ton cœur. Il s’agit d’une ruse du Diable pour te faire du mal, comme il sait le faire. Ce filou habile a noyé dans les profondeurs de l’enfer des multitudes innombrables par le désespoir. Lorsque quelque chose arrive et que le Diable voit qu’une personne est bouleversée par elle, son astuce consiste à empiler une multitude de pensées soi-disant légitimes afin de mener la pauvre personne dans une grande tempête et la noyer. (Comme dit le proverbe, un renard aime la bagarre). Et quand l’orage passe, elle voit qu’elle était en danger de se noyer dans une cuillère d’eau seulement.

Sois humble, et à partir de maintenant confesse-toi, car la confession contient la très sainte humilité, sans laquelle personne n’est sauvé. Le Diable se réjouit grandement quand il réussit à persuader une personne de cacher des pensées diaboliques. C’est parce qu’il va atteindre son but prémédité de détruire l’âme.

Je t’ai écrit au sujet de la conscience, de devoir veiller à ne pas faire quelque chose qui va donner lieu à des reproches et nous condamner. Garde à l’esprit que Dieu Qui voit tout et que rien n’est caché à Ses yeux. Alors, comment pourrais-je dire des mensonges devant Dieu? Ne sais-tu pas que les mensonges viennent du Diable, et que, en n’étant pas prudent, ils deviennent une pratique, une habitude, puis une passion, et ne sais-tu pas que les menteurs n’hériteront pas le Royaume de Dieu? (cf. Ap 21, 8). Crains Dieu. Dieu n’est pas content des offrandes matérielles quand nous négligeons de veiller sur notre cœur intérieur. Mais il est nécessaire de faire celles-ci [les offrande] également sans négliger de faire les autres. (cf. Mt 23:23). Veille sur ta conscience, car nous ne savons pas l’heure de notre mort. Et si nous ne remboursons pas à notre créancier (c’est-à-dire à notre conscience) tout ce que nous lui devons, elle nous accusera avec véhémence, et sans retenue. Alors -hélas!- notre bouche sera réduite au silence, n’ayant pas de réponse à donner.

Chaque nuit, examine la façon dont tu as passé la journée, et à l’examen du matin comment la nuit s’est passée, de sorte que tu saches où en sont les comptes de ton âme. Si tu constates une perte, essaie de la retrouver par la prudence et la vigueur. Si tu constates un bénéfice, glorifie Dieu, ton aide invisible. Ne laisse pas ta conscience te poindre pour longtemps, mais donne-lui rapidement ce qu’elle veut, de peur qu’elle ne t’amènes au juge et à la prison (cf. Mt. 5:25). Est-ce que ta conscience veut que tu t’occupes de ta règle de prière et retrouve la prière? Donne-lui ces choses, et voici, tu es délivrer de l’obligation d’aller devant le juge. N’affaiblis pas la voix salvatrice de ta conscience en l’ignorant, parce que plus tard, tu le regretteras en vain.

Père Ephraïm d’Arizona

Video: Blessing of the Kindling – Celtic Prayer for the Morning

http://prayerofyourheart.wordpress.com

PRAYER OF YOUR HEART

Blessing of the Kindling – Celtic Prayer for the Morning

Video: Ένας Κινέζος στο Πεκίνο κάνει το Σταυρό του Ορθόδοξα

http://taiwanhongkongofmyheart.wordpress.com

TAIWAN & HONG KONG OF MY HEART

Ένας Κινέζος στο Πεκίνο κάνει το Σταυρό του Ορθόδοξα