Η Βίκινγκ Αγία Άννα Ολοφσντότερ της Σουηδίας, Πριγκίπισσα & Μοναχή του Νόβγκοροντ της Ρωσίας (+1050) – 10  Φεβρουαρίου & 4 Οκτωβρίου

http://saintsofmyheart.wordpress.com

SAINTS OF MY HEART

Η Βίκινγκ Αγία Άννα Ολοφσντότερ της Σουηδίας, 

Πριγκίπισσα & Μοναχή του Νόβγκοροντ της Ρωσίας (+1050)

10  Φεβρουαρίου & 4 Οκτωβρίου

Η Αγία Άννα η Σουηδή του Νόβγκοροντ ήταν Βίκινγκ και γεννήθηκε στη Σιγκτούνα (Sigtuna) της όμορφης Σουηδίας το 1001. Μέχρι το Άγιο Βάπτισμά της ονομαζόταν Ίνγκεγκερντ Όλοφσντοτερ (Ingegerd Olofsdotter). Όταν βαπτίστηκε πήρε το όνομα Ειρήνη και όταν έγινε μοναχή έλαβε το όνομα Άννα.

Ήταν η μεγαλύτερη κόρη του Σουηδού βασιλιά Αγίου Όλαφ Σκότκονουνγκ του Αγαπητού, ο οποίος γεννήθηκε το 980 και βασίλεψε από το 994 ως το 1022 και μαρτύρησε στη Στοκχόλμη μετά την άρνηση του να κάνει θυσία στους παγανιστικούς θεούς.

Το 1008, ο βασιλιάς, η οικογένειά του, και η προσωπική σωματοφυλακή του έλαβαν όλοι το Άγιο Βάπτισμα. Η Ειρήνη Όλοφσντοτερ έλαβε μια εξαιρετική εκπαίδευση για μια γυναίκα της εποχής της: Μελέτησε την Αγία Γραφή, Ιστορία και Λογοτεχνία. Ήταν μια αληθινή κόρη της Σκανδιναβίας την εποχή των Βίκινγκς και έτσι από τις πρώτες μέρες της, απολάμβανε μεγάλη ελευθερία, έλαβε μέρος στη δημόσια ζωή της πατρίδας της και ήταν κάτοχος της χρήσης όπλων. Ιστορικές πηγές κυρίως κάνουν αναφορά για τη μεγάλη της οξυδέρκεια, την ανδρεία της, και τη μεγάλη επιρροή της στους γύρω της.

Το 1017, ο πατέρας της την πάντρεψε με έναν που ήταν άξιος της φιλίας του, τον Μεγάλο Πρίγκιπα Yaroslav το Σοφό (1019-1054). Ως προίκα, έφερε την πόλη του Aldeigjuborg (Παλαιά Lagoda) στη Ρωσία. Μόλις η Αγία έγινε η Μεγάλη πριγκίπισσα του Κιέβου, χρησιμοποίεισαι όλη τη δύναμη της καρδιάς και της ψυχής της, όλα τα ευγενικά χαρίσματά της, για να υπηρετήσει τη νέα πατρίδα της, και ήταν μια πιστή βοηθός και σύμβουλος στις υποθέσεις του σύζυγό της.

Κάποτε, όταν μία μισθωμένη νορβηγική φρουρά επαναστάτησε και ζήτησε από τη Μεγάλη Πριγκίπισσα να μεσολαβήσει μεταξύ αυτών και του Yaroslav, συμφώνησε, αλλά τους προειδοποίησε ότι θα υπερασπιστεί τα συμφέροντα του συζύγου της. Όταν ο Mstislav Tmutorakansky, ο αδελφός του Μεγάλου Πρίγκιπα, ξεσηκώθηκe εναντίον του με τον οικοδεσπότη του, η Ειρήνη τον προκάλεσε να διευθετήσει το επιχείρημα με μια μονομαχία μαζί της. Ο Mstislav, όμως, απάντησε ότι δεν είχε συνηθίσει να μάχεται με γυναίκες και υποτάχθηκε στον αδελφό του.

H Ειρήνη είχε μεγάλη επιρροή στη δημιουργία καλών σχέσεων με τις χώρες της Βόρειας Ευρώπης. Έδωσε καταφύγιο στους εξόριστους Edwin και Edward, γιους του Άγγλου βασιλιά Edmund, στο Κίεβο, καθώς και στον Πρίγκιπα Magnus της Νορβηγίας ο οποίος δεν επέστρεψε στην πατρίδα του έως ότου η Μεγάλη Πριγκίπισσα ήταν πεπεισμένη ότι οι Νορβηγοί θα του δώσουν το θρόνο του πατέρα του και οτι θα σέβονται τα δικαιώματά του. Σε αυτό το χρονικό σημείο, η κυβέρνηση των Ρως έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη ζωή της Ευρώπης, καθώς η επιρροή και η εξουσία τους ήταν ισχυρότερη από ποτέ. Αυτό σε μεγάλο μέρος οφείλεται στο έργο της Μεγάλης Πριγκίπισσας Ειρήνης.

Η βασιλεία του Yaroslav του Σοφού και της Ειρήνης ήταν η συμαντικότερη περίοδος των Ρως του Κιέβου. Ο Yaroslav είχε σκοπό να κάνει την πρωτεύουσα του Κιέβου «πόλη του Θεού», μία επίγεια αντανάκλαση της Ουράνιας Ιερουσαλήμ (Αποκ 2, 10). Η εκκλησία της Αγίας Σοφίας έγινε το κέντρο του Κιέβου. Η είσοδος σε αυτή την πόλη της Σοφίας του Θεού ήταν από τη Χρυσή Πύλη, στην οποία χτίστηκε μία εκκλησία αφιερωμένη στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου. Εκείνοι που ήταν μέχρι πρόσφατα ειδωλολάτρες τώρα τιμούσαν βαθιά την Υπεραγία Θεοτόκο, βλέποντας την ως Ναό της Σοφίας του Θεού. Εξαιτίας αυτού, η ημέρα της γιορτής του καθεδρικού ναού της Αγίας Σοφίας στο Κίεβο ήταν η Γέννηση της Θεοτόκου.

Στο 1046, όταν η Ελληνίδα πριγκίπισσα Άννα παντρεύτηκε τον Vsevolod, το γιο της Ειρήνης και του Yaroslav, έφερε μαζί της στο Κίεβο την Εικόνα της Θεοτόκου η οποία είναι γνωστή ως Οδηγήτρια, ως ευλογία από την Υπεραγία Θεοτόκο στο Ρωσικό κράτος. Τα λόγια του Ακαθίστου στη Θεοτόκο δείχνουν την πνευματική έννοια της Εικόνας αυτής για τους Χριστιανούς Ρως: “Χαίρε, ακλόνητε τοίχε του Βασιλείου». Αργότερα, αυτή η Εικόνα άρχισε να ονομάζεται «Εικόνα της Παναγίας του Σμολένσκ».

Στο 1051, ο όσιος Αντώνιος των Σπηλαίων ήρθε από το Άγιο Όρος στο Κίεβο για να ιδρύσει τη Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου. Μέσω αυτού, η Μητέρα του Θεού ευλόγησε το Κίεβο ως τρίτο επίγειο κήπο της.

Ο Yaroslav ο Σοφός προσπάθησε να κάνει τους Ρως ένα οργανικό μέρος της παγκόσμιας Χριστιανοσύνης. Εκκλησίες χτίστηκαν σε όλη τη Ρωσική γη. Έλληνες ψάλτες άρχισαν να διδάσκουν τους Ρώσους Ορθόδοξη εκκλησιαστική μουσική και μεταφράστηκε το Πηδάλιο στα Ρωσικά. Ο Yaroslav συγκέντρωσε βιβλία και χειρόγραφα τα οποία μεταφράστηκαν από τα ελληνικά στα σλαβικά. Προκειμένου να διαδοθεί ο αλφαβητισμός μεταξύ των ανθρώπων, ζήτησε από τους κληρικούς να εκπαιδεύσουν τα παιδιά και έχτισε ένα σχολείο στο Νόβγκοροντ.

Πολύ σημαντικό ρόλο στην μόρφωση των Ρώς έπαιξαν οι Άγιοι Κύριλλος και Μεθόδιος οι οποίοι μετέφρασαν μια τεράστεια συλλογή απο βιβλία και λειτουργικά κείμενα απο τη Βουλγαρία σε μια γλώσσα που ήταν κοντινή και κατανοητή στους Ρώς.

Η Αγία απέκτησε δέκα παιδιά, έξι γιούς και τέσσερεις κόρες. Τα παιδιά της ήταν ο Άγιος Βλαδίμηρος ο Φωτιστής των Ρως, η Ελισάβετ βασίλισσα της Νορβηγίας, η Αναστασία βασίλισσα της Ουγγαρίας, η Άννα βασίλισσα της Γαλλίας, η Αγάθη σύζυγος του Edward του Εξορίστου, ο Ιζιάσλαβ, ο Σβιάτοσλαβ, ο Σβεβολόντ και ο Ίγκορ Γιαροσλάβιτς.

Όλη η οικογένεια της ήταν ευσεβής και βαθιά αφοσιωμένη στο Θεό. Στο Κίεβο, η Αγία Ειρήνη-Άννα ίδρυσε το μοναστήρι της Αγίας Ειρήνης της Μεγαλομάρτυρος στο οποίο έγινε ηγουμένη αφού εκάρη μοναχή με το όνομα Άννα.

Κοιμήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου το 1050 και τάφηκε στον Καθεδρικό Ναό της Αγίας Σοφίας στο Κίεβο οπού κοντά της λίγο αργότερα θάφτηκε και ο γιός της Αγιος Βλαδίμηρος.

Το Ιερό της Λείψανο μαζί με του γιού της Αγίου Βλαδιμήρου Γιαροσλάβιτς παραμένουν άφθαρτα.

Μέρος των Ιερών Λείψανο της Αγίας Άννας μεταφέρθηκε στην Ορθόδοξη Εκκλησία στην Eskilstuna της Σουηδίας το 2008.

Μετά από 1.000 χρόνια, η Αγία Άννα επέστρεψε στην αρχαία πατρίδα της και είναι η ουράνια πολιούχος της Σουηδίας.

 

Deep Roots In Fresh Soil – Orthodox Christianity Comes To Erie, Colorado, USA

http://usaofmyheart.wordpress.com

http://conversionstoorthodoxy.wordpress.com

CONVERSIONS TO ORTHODOXY

USA OF MY HEART

Deep Roots In Fresh Soil

Orthodox Christianity comes to Erie, Colorado, USA

250-member St. Luke grew from tiny Lafayette church established nearly two decades ago

By John Aguilar

Source:

http://journeytoorthodoxy.com

Deep Roots In Fresh Soil

JOURNEY TO ORTHODOXY

The building is brand-new, the land never before scraped, but the site in Erie where St. Luke Orthodox Christian Church now sits has roots going back nearly two millennia.

A vivid, larger than life-size image of the Virgin Mary, accompanied by a young Jesus, stretches her arms out above the altar. The Messiah — surrounded by painted prophets — gazes down from the dome inside the church’s temple, which is adorned with Byzantine arches and columns.

There’s no organ here — all music is chanted or sung a cappella. There are no statues — warm-hued iconography is the rule.

Standing inside St. Luke evokes a different time, a different era.

”It’s the one that was established by the Lord and the apostles,” said the Rev. David Mustian, pastor at St. Luke. ”When people look at the Orthodox Church, it feels new to them, but when they start digging, they see it has old Continue reading “Deep Roots In Fresh Soil – Orthodox Christianity Comes To Erie, Colorado, USA”

How an Icon Brought a Calvinist to Orthodoxy – Robert K. Arakaki, Hawaii, USA

http://usaofmyheart.wordpress.com

USA OF MY HEART

How an Icon Brought a Calvinist to Orthodoxy

By Robert K. Arakaki, Hawaii, USA

A Journey to Orthodoxy

It was my first week at seminary. Walking down the hallway of the main dorm, I saw an icon of Christ on a student’s door. I thought:

“An icon in an evangelical seminary?! What’s going on here?”

Even more amazing was the fact that Jim’s background was the Assemblies of God, a Pentecostal denomination. When I left Hawaii in 1990 to study at Gordon-Conwell Theological Seminary, I went with the purpose of preparing to become an evangelical seminary professor in a liberal United Church of Christ seminary. The UCC is one of the most liberal denominations, and I wanted to help bring the denomination back to its biblical roots. The last thing I expected was that I would become Orthodox.

Called by an Icon

After my first semester, I flew back to Hawaii for the winter break. While there, I was invited to a Bible study at Ss. Constantine and Helen Greek Orthodox Church. At the Bible study I kept looking across the table to the icons that were for sale. My eyes kept going back to this one particular icon of Christ holding the Bible in His hand. For the next several days I could not get that icon out of my mind.

I went back and bought the icon. When I bought it, I wasn’t thinking of Continue reading “How an Icon Brought a Calvinist to Orthodoxy – Robert K. Arakaki, Hawaii, USA”

Εκπομπή 1: Η μεταστροφή μίας πρώην πόρνης από τη Μοναχή Πορφυρία – ORTHODOX HEART

http://orthodox-heart.blogspot.com

http://holyconfessionofyourheart.wordpress.com

HOLY CONFESSION OF YOUR HEART

ORTHODOX HEART

Εκπομπή 1:

Η μεταστροφή μίας πρώην πόρνης από τη Μοναχή Πορφυρία

ORTHODOX HEART

Εκπομπή 24: Συνάντηση με Ορθόδοξους Αγίους της Ιρλανδίας & της Μ. Βρεταννίας – ORTHODOX HEART

http://heavenonearthorthodoxy.wordpress.com

HEAVEN ON EARTH – ORTHODOXY

scotland

Εκπομπή 24: Συνάντηση με Ορθόδοξους Αγίους της Ιρλανδίας & της Μ. Βρεταννίας – ORTHODOX HEART

Saint Einion of Holy Virgin Mary’s Monastery on Bardsey Island, Wales (+6th ce.) – Former King who became Priest-Monk and Confessor in Wales

http://saintsofmyheart.wordpress.com

SAINTS OF MY HEART

St Einion Frenin of Holy Virgin Mary’s Monastery

on Bardsey Island, Wales (+6th ce.)

Former King who became Priest-Monk and Confessor in Wales

February 9

╰⊰¸¸.•¨*

Photo: Ruins of the St Enion’s Monastery on

Bardsey Island, Wales

Saint Einion was a son of Owain Whitetooth (Ddantgwyn) and the brother of Cuneglas, king of Rhos, and of saints Seiriol and Meirion. Part of Gwynedd’s Cuneddan dynasty, he seems to have ruled as a local king over the Llŷn Peninsula southwest of Anglesey and possibly over Anglesey itself. He was credited with granting his brother Seiriol the land for his monastery at Penmon on Anglesey and, later, his hermitage on Puffin Island.[12] He also lured the Breton saint Cadfan from Tywyn to found St Mary’s Abbey, the first religious establishment on Bardsey Island. Although not part of the Cistercian Way, this became a major site of pilgrimage in Wales. Einion himself is sometimes said to have joined Cadfan’s community on the island, although his relics were claimed by the church at Llanengan.

Einion Frenin was credited with the establishment of the original church at Llanengan (St Einion’s).

Miraculous locations nearby include Ffynnon Engan (“Einion’s Well”) and Ol Troed March Engan (“The Hoofprint of Einion’s Horse”), a petrosomatoglyph near Castell Cinan whose collected rainwater was claimed to possess curative powers.

April 24, 2015: Mass Orthodox Baptism in Purok Tagumpay, Poblacion Alabel, Sarangani Province, Philippines – Former “Philippine Independent Catholic Church” members baptized Orthodox Christians

http://philippinesofmyheart.wordpress.com

http://romancatholicsmetorthodoxy.wordpress.com

ROMAN CATHOLICS MET ORTHODOXY

PHILIPPINES OF MY HEART

6837247_orig.jpg

Orthodox Philippines

mass-baptism-phillipines-4-1024x683.jpg

April 24, 2015:

Mass Orthodox Baptism in Purok Tagumpay,

Poblacion Alabel, Sarangani Province,

Philippines

╰⊰¸¸.•¨*

Former “Philippine Independent Catholic Church”

members baptized Orthodox Christians

Source:

http://journeytoorthodoxy.comHERE

JOURNEY TO ORTHODOXY

Mass Baptism of the Catechumens of St. Isidore (of Rostov) the Wonderworker Orthodox Church: Photos taken during the Mass Baptism (April 24, 2015) of the catechumens of the newly accepted “St. Isidore the Wonderworker Orthodox Church” in Purok Tagumpay, Poblacion Alabel, Sarangani Province, Philippines. A former parish of the “Philippine Independent Catholic Church” (also known as Aglipayan Church) now embracing Orthodoxy. This is the third parish of the Moscow Patriarchate in the Philippines. Another dozens of Aglipayan parishes is set to be receive and baptize in the next few months. Many years to the newly baptized Filipino Orthodox Christians!

mass-baptism-phillipines-1024x683.jpg

mass-baptism-phillipines-3.jpg

mass-baptism-phillipines-2-1024x683.jpg

पवित्र क़ब्र में एक चमत्कार का जन्म – The Holy Fire (Holy Light) Jerusalem Christ’s Holy Tomb Sepulchre ╰⊰¸¸.•¨* Hindi (India)

2272717841

पवित्र क़ब्र में एक चमत्कार का जन्म

The Holy Fire (Holy Light) Jerusalem Christ’s Holy Tomb Sepulchre

KATHOLIKON की गंभीर जुलूस तीन बार (चर्च ग्रीक पादरी से संबंधित का हिस्सा), (पवित्र क़ब्र के एक पत्थर की पटिया पर मंदिर के केंद्र में चैपल) Edicule चारों ओर चलता है। तब podrjasnike लिनन में यरूशलेम कुलपति एक Edicule जो पहले से जांच की कोई मेल नहीं, लाइटर, आदि है कि वहाँ है, जिससे प्रकाश निकाला जा सकता है प्रवेश करती है।

और रहस्य शुरू होता है। चर्च रोशनी में इस समय बुझा रहा है। होल्डिंग तिमिराच्छन्न पास्का (बड़े उत्सव मोमबत्ती) वर्तमान प्रार्थना, अपने पापों का पश्चाताप और पवित्र अग्नि प्रदान करने भगवान पूछते हैं। रिया नोवोस्ती के अनुसार, विभिन्न वर्षों में, उम्मीद में कई घंटे पांच मिनट तक चला।

, पहले कभी कभी, और फिर कठिन है और कठिन हवाई क्षेत्र मंदिर घुसना प्रकाश चमक क़ब्र में कुलपति दर्ज करने के बाद। वे एक नीले रंग, चमक और लहरों के आकार में वृद्धि कर रहा है। यहाँ और वहाँ बिजली का एक छोटा सा पर्ची। धीमी गति स्पष्ट रूप से पता चलता है कि वे मंदिर के विभिन्न स्थानों से आते – Edicule से अधिक फांसी आइकन से, मंदिर के गुंबद से, खिड़कियां और अन्य स्थानों से, और सभी चमकदार रोशनी के चारों ओर डालना।

एक पल बाद में, पूरे मंदिर बिजली और फ्लेयर्स कि नीचे इसकी दीवारों और स्तंभों पर zmeyatsya, जैसे कि मंदिर के पैर करने के लिए नीचे प्रवाह और तीर्थयात्रियों के बीच क्षेत्र पर प्रसार करने के लिए से girdled है। एक ही समय में दीपक कि Edicule की दिशा में हैं, तो क्या वो चमकता शुरू होता है और वह Edicule, और आकाश के ताबूत में मंदिर के गुंबद में छेद से बाहर प्रकाश की एक ऊर्ध्वाधर स्तंभ गिर जाता है।

इस समय गुफा दरवाजा खोला, और बाहर रूढ़िवादी पैट्रिआर्क, जो भीड़ आशीर्वाद दिया। यरूशलेम के आचार्य पवित्र अग्नि विश्वासियों जो दावा करते हैं कि आग अभिसरण के बाद पहले मिनट में जला नहीं भेजता है। कभी कभी, चश्मदीद गवाह, लैंप और वफादार प्रकाश स्वयं के हाथों में मोमबत्ती के अनुसार। अधिकांश कुछ मोमबत्ती के हाथों में रखा जाता है, तो उन्हें अपने मंदिरों के लिए ले और प्रियजनों को देने के लिए।

മെറ്റെയോറ, ഗ്രീസ് Meteora ╰⊰¸¸.•¨* Malayalam (India)

http://havefaithorthodoxy.wordpress.com

HAVE FAITH – ORTHODOXY

23548192826_4d0a84f5b1_b

മെറ്റെയോറ, ഗ്രീസ്

ഗ്രീസിലെ പൗരസ്ത്യ ഓർത്തഡോക്സ് സഭയുടെ സന്യാസിമഠ സമുച്ചയങ്ങളാണ് മെറ്റെയോറ. ഇവിടെയുള്ള 6 മഠങ്ങൾ പ്രകൃതിയിൽ സ്വാഭാവികമായി കാണപ്പെടുന്ന ചെങ്കുത്തായ മണൽക്കൽ ശിലകളുടെ ഉച്ചിയിലാണ് പടുതുയർത്തിയിരിക്കുന്നത്. തെസ്സല്ലിയിലെ പിനിയോസ് നദിക്കും പിൻഡോസ് പർവ്വതനിരയ്ക്കും സമീപത്തായാണ് മെറ്റെയോറ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്.

 

Vietnam, 2017: The Mother of God appears to Vietnamese woman in coma, who then converts to Orthodoxy

http://holyvirginmary.wordpress.com

http://conversionstoorthodoxy.wordpress.com

http://vietnamofmyheart.wordpress.com

HOLY VIRGIN MARY

CONVERSIONS TO ORTHODOXY

VIETNAM OF MY HEART

Limestone-outcrops-in-Ha-Long-Bay-and-tourist-boat-at-sunset

The newly-baptized Anna is seated in the picture

vietnamese-woman

Vietnam, 2017:

The Mother of God appears to Vietnamese woman in coma,

who then converts to Orthodoxy

Source:

http://journeytoorthodoxy.com

The Mother of God Appears to Vietnamese Woman in Coma, who then Converts to Orthodoxy

JOURNEY TO ORTHODOXY

Fr. George Maximov, a Moscow priest who often serves on missionary trips throughout Asia, has posted on his Facebook page the words of a Vietnamese woman who converted to Orthodoxy after the Mother of God appeared to her.

The woman, Nguyen Thi Mai Anh, a former Buddhist living and working in Vũng Tàu, Vietnam, was baptized into Holy Orthodoxy on Holy Saturday this year [2017].

She writes of “something incredible” happening in her life about a year ago: “I was lying in a coma in the hospital. During this time I saw a radiance, a bright light, and directly in front of me appeared the Virgin Mary Theotokos. She handed me a bottle of water and gave me to drink. As soon as I drank the water, the light and the Theotokos disappeared.”

“In the morning the next day,” she continues, “I suddenly came out of the coma after being unconscious for so long.” Nguyen survived, and she began to pray to the Lord Jesus Christ and His Mother for a speedy recovery, and decided she would become a Christian when she returned home.

“A few days later, another vision appeared to me in a dream, that there would be a man who would lead me to the Church, and that I would eat Bread there and drink Holy Water together with everyone, and walk around the church,” she continues.

After she was released and returned home, a friend came to her, bearing an icon of the Mother of God with the Savior. “I was incredibly happy, because it was the same image I had seen in my dream. I was very happy, and I told my friend about what I had seen in the dream, and he took me to an Orthodox Church where Russians pray in the 5th district of the city of Vũng Tàu, to meet the Lord and the Theotokos there,” Nguyen recalls.

The woman was later baptized in the same church and “born again under the protection of the Most-Holy Theotokos and by the grace of the Lord.”

“I am infinitely happy!” she exclaims, continuing, “Thanks to Thee, O Lord and to thee, O Theotokos, for my ‘second birth’ and the gift of the Fountain of Life!”

Fr. George notes that she broke her leg just before her Baptism, but this did not deter her. She was baptized with the name of Anna, and now reads prayers in the Vietnamese language during the services.

Ivory Coast, Africa: From Protestantism to Orthodoxy

http://africaofmyheart.wordpress.com

AFRICA OF MY HEART

Ivory Coast, Africa: From Protestantism to Orthodoxy

Africa… «Faith possible, many wonders . ” We arrived ,” recounts Bishop Panteleimon of Ghana , “after 18 hours journey in the Ivory Coast and said : Now what? … And, when disappointed and we decided to return to Ghana , the phone rings . It was a group of people who for six years was looking the roots of Christianity upon research discoveries to Orthodoxy … their intentions are pure … I decided to baptize them… We went to see the lagoon , where the next day would be a baptism. Full trash (up to 2,5 m from the coast). That will take the oil ? Where are It will be the mystery ? Would like months to clean it up … In the evening windstorm broke… the next morning there was not a debris… after… Blessed with captured heartbreaking pain. I had to go to hospital… I kept… were the first Orthodox Christians”».

 

 

Ακτή Ελεφαντοστού, Αφρική: Ομαδική μεταστροφή από τον Προτεσταντισμό στην Ορθοδοξία & το θαύμα που έγινε στη λιμνοθάλασσα που βαπτίστηκαν

 http://heavenonearthorthodoxy.wordpress.com

HEAVEN ON EARTH – ORTHODOXY

photo_01

Ακτή Ελεφαντοστού, Αφρική:

Ομαδική μεταστροφή από τον Προτεσταντισμό στην Ορθοδοξία

& το θαύμα που έγινε στη λιμνοθάλασσα που βαπτίστηκαν

«Ἡ Πίστι δυνατή, τά θαύματα πολλά. “Φθάσαμε”, διηγεῖται ὁ Ἐπίσκοπος Γκάνας Παντελεήμων, “μετά ἀπό 18 ὧρες ταξίδι στήν Ἀκτή Ἐλεφαντοστοῦ καί εἴπαμε: Τώρα τί κάνουμε;… Καί, ὅταν ἀπογοητευθήκαμε καί πήραμε τήν ἀπόφασι νά ἐπιστρέψουμε στή Γκάνα, κτύπησε τό τηλέφωνο. Ἦταν μία ὁμάδα ἀνθρώπων πού γιά ἕξι χρόνια ἔψαχνε τίς ρίζες τοῦ Χριστιανισμοῦ καί κατόπιν ἔρευνας τίς ἀνακάλυψε στήν Ὀρθοδοξία… Οἱ προθέσεις τους ἁγνές… ἀποφάσισα νά τούς βαπτίσω… Πήγαμε νά δοῦμε τή λιμνοθάλασσα, ὅπου τήν ἑπόμενη μέρα θά γινόταν ἡ βάπτισι. Γεμάτη σκουπίδια (μέχρι 2,5m ἀπ᾽ τήν ἀκτή). Ποῦ θά ρίξουμε τό λάδι; Ποῦ θά γίνη τό μυστήριο; Θά θέλαμε μῆνες, γιά νά τήν καθαρίσουμε… Τό βράδυ ξέσπασε ἀνεμοθύελλα… Τό ἄλλο πρωΐ δέν ὑπῆρχε οὔτε ἕνα σκουπιδάκι… Μετά τό Ἑὐλογητός…᾽ μέ κατέλαβαν σπαρακτικοί πόνοι. Ἔπρεπε νά πάω σέ νοσοκομεῖο… Συνέχισα… Ἦταν οἱ πρῶτοι Ὀρθόδοξοι”».

Πηγή:

Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ

Ὁ Ἡχος τῶν Θεϊκῶν Βημάτων

ἐκδ. Ἅγ. Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός

Ἀθήνα 2011

http://www.truthtarget.gr

TRUTH TARGET – ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΣ

The Chapel of St. John Chrysostom in Bangalor, India, of the Russian Orthodox Church & an Indian man who converted along with his family to Orthodoxy after Christ miraculously appeared to him

http://conversionstoorthodoxy.wordpress.com

CONVERSIONS TO ORTHODOXY

A chapel dedicated to St. John Chrysostom in Bangalor, India, of the Russian Orthodox Church.

Among the parishioners is a former Brahmin, who converted along with his whole family to Orthodoxy after Christ miraculously appeared to him.

Source:

http://www.pravoslavie.ru/foto/image14124.htm

ORTHODOX CHRISTIANITY

2014: Russian Orthodox Church Outside Russia established in India with Deacon Fr. Silouan being ordained

2014: Russian Orthodox Church Outside Russia

established in India with Deacon Fr. Silouan being ordained

Deacon Fr. Silouan was formally ordained to the Holy Priesthood in Archangel Michael Orthodox Church in Blacktown, NSW and established as the Rector of St John Chrysostom Orthodox Church (ROCOR) located in Bangalore, India under the Deanery of India and Pakistan of ROCOR which is under the Diocese of Australia and New Zealand.

Fr. Silouan in his public life is also Asst Vice President of Deutsche Bank in India.

Glory to God for all His Mercies.

Source:

http://orthochristian.com

http://orthochristian.com/67405.html

ORTHODOX CHRISTIANITY

Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994) στην Αυστραλία για ένα μήνα κατά το έτος 1977 – “Η μεγαλύτερη ευλογία που δέχτηκε ποτέ η ήπειρος της Αυστραλίας”

http://saintpaisios.wordpress.com

SAINT PAISIOS OF MOUNT ATHOS

Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης στην Αυστραλία για ένα μήνα κατά το έτος 1977

“Η μεγαλύτερη ευλογία που δέχτηκε ποτέ η ήπειρος της Αυστραλίας”

Η επίσκεψη του Αγίου Παϊσίου στην Αυστραλία έμεινε ιστορική. Είκοσι χρόνια αργότερα ένας Έλληνας μετανάστης είπε: “Όσοι Έλληνες έρχονται στην Αυστραλία, έρχονται για να πάρουν. Νομίζουν ότι εδώ είμαστε πλούσιοι· δεν ξέρουν πόσο αγωνιζόμαστε. Μόνο ένας Μοναχός, ο Πατήρ Παΐσιος, όταν ήρθε και τον ρωτήσαμε: ‘Τί θέλετε να σας δώσουμε;’, απάντησε: ‘Εμείς ήρθαμε να πάρουμε λίγο από τον πόνο σας'”. Οἱ ομογενείς των πόλεων, από τις οποίες πέρασε, ένιωσαν ότι ένας Άγιος πέρασε από τον τόπο τους και τον ευλόγησε. Σήμερα πιστεύουν ότι αυτή είναι η μεγαλύτερη ισως ευλογία που δέχτηκε ποτέ η ήπειρος της Αυστραλίας. Ο Πατήρ Παΐσιος όμως, όταν επέστρεψε στο Άγιο Όρος, είπε: “Καλύτερα να πήγαιναν στην Αυστραλία δύο Πνευματικοί παρά εγώ. Το πετραχήλι είναι αυτό που χρειάζεται κανείς εκεί μακριά, στην ξενιτειά”

http://paintingleaves.blogspot.com

PAINTING LEAVES

Πριν από την Μεγάλη Τεσσαρακοστή του 1977, ο Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας Στυλιανός προσκάλεσε τον Ηγούμενο της Μονής Σταυρονικήτα π. Βασίλειο καθώς και τον Άγιο Παΐσιο τον Αγιορείτη (+1994), για να βοηθήσουν τους ξενιτεμένους Έλληνες, ώστε να ετοιμασθούν για το Πάσχα με μετάνοια και εξομολόγηση. Ταξίδεψαν 26 ώρες με το αεροπλάνο, και όλες αυτές τις ώρες ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης δεν άφησε από τα χέρια του μία βαρειά τσάντα που είχε μέσα και εικονάκια, διότι από ευλάβεια δεν ήθελε να την ακουμπήσει πουθενά.

Κάποια στιγμή αισθάνθηκε να μπαινει μέσα στο αερπλάνο φως, ενώ παράλληλα ένιωσε και πολλή Χάρη. Ρώτησε πού βρίσκονταν και του είπαν ότι περνούσαν πάνω από την Συρία. Κατάλαβε ότι αυτό έγινε, επειδή ο τόπος εκείνος είναι αγιασμένος από τους αγώνες πολλών Οσίων και Μαρτύρων. Αντίθετα, περνώντας πάνω από την Ινδία και το Θιβέτ, ένιωσε μία δαιμονική ψυχρότητα. Για τήν Αυστραλία είπε ότι δεν είχε ακόμη αγιασθεί από τοπικούς Αγίους, αλλά θα αναδειχθούν και εκεί Άγιοι.

Τον ένα μήνα που έμειναν στην Αυστραλία, πήγαιναν στις διάφορες ενορίες, όπου ο π. Βασίλειος εξομολογούσε και ο Άγιος Παΐσιος προετοίμαζε τούς ανθρώπους για την εξομολόγηση. Η παρουσία του Οσίου απέπνεε ευλάβεια και βαθειά ταπείνωση. Περπατούσε με το κεφάλι σκυμμένο και από όπου περνούσε έκανε σε Continue reading “Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994) στην Αυστραλία για ένα μήνα κατά το έτος 1977 – “Η μεγαλύτερη ευλογία που δέχτηκε ποτέ η ήπειρος της Αυστραλίας””

Orthodoxy in Bangalore, India – Saint John Chrysostom Orthodox Church (ROCOR)

Orthodoxy in Bangalore, India

Orthodoxy in Bangalore, India

Saint John Chrysostom Orthodox Church (ROCOR)

Russian Orthodox Church Out of Russia

When you reach Lingarajapuram using the google map below, look for this cross at the top of our church.Contact Fr. Silouan Benedict at +91990003530 or sunilben@yahoo.com/ silouan.benedict@gmail.com for more details.

Father Silouan Benedict (Sunil)
No 1, 2nd Cross, Munithayappa Layout,
Opposite Banaswadi Railway Station,
St. Thomas Town Post,
Lingarajapuram,
Bangalore – 560084
Karnataka, India
+919900013530/31/32
sunilben@yahoo.com
silouan.benedict@gmail.com

Source:

http://www.rocor.org.au

Orthodoxy in Bangalore, India

THE RUSSIAN ORTHODOX CHURCH OUTSIDE OF RUSSIA (ROCOR)

AUSTRALIAN & NEW ZEALAND DIOCESE

India: Eastern Orthodox Christian Mission

http://orthodoxmission.org.gr/country/india/

India: Eastern Orthodox Christian Mission

Orthodoxy in India today – Fr. Ignatios Sennis

http://orthodoxyislove.wordpress.com

ORTHODOXY IS LOVE

Orthodoxy in India today

The Mission: Synergy with God

It is well-known that the main goal of the Church is to bring to her fold all people for the salvation of their souls. This goal is achieved basically with mission in the broader sense of the word. Mission is our cooperation with the salvific work of God who died on the cross so that all may become one in Him. Therefore every Chrisitan who considers himself or herself an energetic member of the Church, is called to mission. That mission includes reaching out to those who are suffering, especially since Christ, whose footsteps we follow, died on the cross for them. The conclusion is that mission is not just one of the works of the Church, but it is her basic ministry for the renewal and transformation of the world, of all peoples and all nations, so that they can become the co-inheritors and co-participants of the kingdom of Jesus Christ through His gospel.

The Beginnings

These thoughts, by dear brothers and sisters, guided my first steps, a few years ago, in order to journey to far lands where millions of people still live today in idol worshipping idols and false gods. Certainly, before us came many great and holy missionaries. The first missionary to India was Apostle Thomas, who preached the Gospel of Christ in South India, performed miracles, and finally martyred for His Lord in Moulapore, an ancient city near Madras. To our Continue reading “Orthodoxy in India today – Fr. Ignatios Sennis”

Ο Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης της Αθήνας (+1991) & η μεταστροφή μου από την Γιόγκα & τον Ινδουϊσμό στην Ορθοδοξία

http://whataboutyoga.wordpress.com

WHAT ABOUT YOGA

Saint-Porphyrios-1

146898-p

Ο Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης της Αθήνας (+1991)

& η μεταστροφή μου από την Γιόγκα & τον Ινδουϊσμό στην Ορθοδοξία

Υπάρχει μία μεγάλη άγνοια γύρω από τους ζωντανούς θησαυ­ρούς της ορθόδοξης παράδοσής μας. Υπάρχει και μία προκατάληψη και ένας σνομπισμός, που οφείλεται σε μια συστηματική και ύπουλη προπαγάνδα που θέλει να παρουσιάζει τους Ορθόδοξους Χριστιανούς «στολισμένους» με όλα τα κακά του κόσμου. Ανόητους, φανατικούς, μικρόμυαλους, αμόρφωτους, κομπλεξικούς, φοβιτσιάρηδες, μικρόψυχους και από την άλλη μεριά, σε οξεία αντίφαση να τους παρουσιάζει ως υποκριτές, ύπουλους, κομπιναδόρους, καταχραστές, πονηρούς, λαοπλά­νους, ψεύτες, κατασκευαστές «θαυμάτων» και στυγνούς απομυζητές του αφελούς λαού. Αυτή η εικόνα έχει περάσει στον κόσμο που δεν έχει κα­μιά άμεση επαφή με τη ζωντανή Ορθόδοξη Εκκλησία, που δεν έχει γνωρίσει τους ζωντανούς θησαυρούς της Ορθοδοξίας, τους Γεροντάδες, τους ασκητές, τους μοναχούς, ώστε να μπορεί να κρίνει αντικειμενικά. Οι περισσότεροι δέχονται αυτή την άσχημη εικόνα που προωθείται απ’ όλες ανεξαιρέτως τις εφημερίδες και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, χωρίς να γνωρίζουν κάποια πρόσωπα της Εκκλησίας, χωρίς να είναι σε θέση να συγκρίνουν και έτσι μένουν με αυτή τη λάθος εντύπωση.

Κάτι τέτοιο είχα πάθει κι εγώ. Όταν για πρώτη φορά ήρθα σε επαφή με τον ορθόδοξο τρόπο ζωής, κατά την πρώτη μου επίσκεψη στο Άγιον Όρος, έπαθα… έκπληξη. Η εικόνα που είχα στο μυαλό μου, η άποψη που «καθόταν» μέσα στο κεφάλι μου, και η ζωή που έβλεπα και ζούσα μέσα στα μοναστήρια βρισκόντουσαν σε μεγάλη αντίθεση, μαύρο-άσπρο. Μου πήρε καιρό να φτάσω να αναρωτηθώ· «Καλά, από πού και έως πού είχα εγώ άποψη για πράγματα που δε γνώριζα, που δεν είχα ασχοληθεί μαζί τους;».

Δε γνώριζα ανθρώπους της Εκκλησίας, μια και όλοι οι γνωστοί μου δεν είχαν σχέση. Δεν είχα μελετήσει, δε γνώριζα τις απόψεις της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Παρ’ όλα αυτά την είχα καταδικάσει οριστικά με πείσμα και χωρίς επιφυλάξεις. Ήμουν πολύ άδικος. Ήμουν πολύ ανόητος. Είχα πιαστεί θύμα της παραπληροφόρησης και της ύπουλης προπαγάνδας, που τόσα χρόνια, λίγο-λίγο, κομμάτι-κομμάτι, διαμόρ­φωσαν μέσα στο μυαλό μου αύτη την άσχημη και ψεύτικη εικόνα.

Χρειάστηκε μια ζωντανή επαφή τριών ημερών με τη ζωή του Αγίου Όρους, για ν’ αρχίσει η μακρόχρονη διαδικασία ανατροπής αυτής της εικόνας που έπλασαν οι εφημερίδες, το ραδιόφωνο και η τηλεόραση. Χρειάστηκε η εξαίσια και χαρμόσυνη εμπειρία της γνωριμίας με τους γεροντάδες της ορθοδοξίας, για να μπορέσω να κομματιάσω το δίχτυ του ψέματος που κάλυπτε το μυαλό μου και δε μ’ άφηνε να δω την πραγματικότητα.

Μου είχαν επιβάλει ψεύτικες εικόνες, χωρίς εγώ να έχω συνείδηση αυτής της επιβολής. Αυτές οι ψεύτικες εικόνες με οδηγούσαν σε μία συ­μπεριφορά, σ’ έναν τρόπο ζωής που δεν μπορούσε να είναι τίποτα άλλο παρά καταστροφικός, γεμάτος αγωνία και πόνο.

Δεν ισχυρίζομαι ότι όλοι οι Χριστιανοί είναι… Άγιοι. Θέλουν όμως να γίνουν!! Δεν ισχυρίζομαι ότι οι Χριστιανοί δεν έχουν… ελατ­τώματα ή κακίες. Προσπαθούν όμως να τα αποβάλουν!! Πράγματα που δεν τα κάνουν οι «άλλοι», οι εχθροί της εκκλησίας. Δεν ισχυρίζο­μαι ότι δε γίνονται σκάνδαλα στο χώρο της εκκλησίας, αλλά και πού δε γίνονται; Δε γίνονται στα πολιτικά κόμματα; δε γίνονται στις εται­ρείες; δε γίνονται στις ποδοσφαιρικές ομάδες; στους συλλόγους; Παντού όπου υπάρχουν άνθρωποι γίνονται και θα γίνονται τέτοια πράγματα. Αυτό όμως που ισχυρίζομαι είναι ότι οι εφημερίδες, η Τ.V., μιλούν μόνο για τα άσχημα της εκκλησίας που πολλές φορές τα εξογκώνουν και άλλες τόσες τα κατασκευάζουν από το τίποτα. Γιατί αυτή η άδικη συμπεριφορά; Γιατί επιμένουν συνειδητά σ’ αυτή την μερική, άρα ψεύ­τικη εικόνα;

Υπάρχουν γεροντάδες που έχουν γίνει γνωστοί στα πέρατα του κό­σμου, στόμα με στόμα, χωρίς ποτέ κάποια εφημερίδα ν’ ασχοληθεί μα­ζί τους ή να τους αναφέρει το ραδιόφωνο ή η τηλεόραση. Υπάρχουν γεροντάδες που για χάρη τους έρχονται άνθρωποι από την Αμερική, από την Αυστραλία, από τη Γερμανία, από όλα τα μέρη του κόσμου να τους δουν, να συζητήσουν, να βοηθηθούν. Υπάρχουν άνθρωποι χιλιά­δες, που διηγούνται τα θαύματα και τις ευεργεσίες, που οι ίδιοι προσωπικά απόλαυσαν απ’ αυτούς, και με παρρησία διηγούνται τα περιστατι­κά με λεπτομέρειες, καταθέτοντας με ευγνωμοσύνη την προσωπική τους μαρτυρία.

Αυτό που ισχυρίζομαι είναι ότι τέτοιοι γεροντάδες, τέτοιοι Άγιοι δεν υπάρχουν πουθενά αλλού. Αυτό που ισχυρίζομαι είναι ότι η συνω­μοσία της σιωπής των ισχυρών αυτής της γης, γύρω από την Ορθοδο­ξία και τους Αγίους της διαλύεται σαν καπνός από τη δύναμη του Θεού. Πάντοτε έτσι γινόταν. Πάντοτε η εκκλησία επολεμείτο είτε φανε­ρά είτε ύπουλα. Πάντοτε η εκκλησία θριάμβευε στο τέλος. Έτσι συμ­βαίνει εδώ και 2.000 χρόνια. Έτσι θα συμβαίνει και στο μέλλον.

Γιατί έτσι προέγραψε τη θριαμβευτική πορεία της μέσα στους αιώνες, ο γλυκύτατος Θεάνθρωπος, ο Ιησούς Χριστός, ο μόνος αληθινός Θεός. «επί ταύτη τη πέτρα, οικοδομήσω μου την εκκλησίαν, και πύλαι άδου ου κατισχύσουσιν αυτής» (Ματθ. 16, 18).

Άνθρωποι με ελαττώματα υπάρχουν στην κοινωνία, υπάρχουν και στην εκκλησία. Άνθρωποι καλοί υπάρχουν στην εκκλησία, αλλά υπάρ­χουν και στα πολιτικά κόμματα, και στις θρησκευτικές οργανώσεις, και στις ψεύτικες θρησκείες και φιλοσοφίες. Έχει όλος ο κόσμος καλούς ανθρώπους, και ευτυχώς που έχει, γιατί γίνονται παρηγοριά και βοήθεια για το περιβάλλον τους.

Όμως Αγίους δεν έχει πουθενά αλλού, παρά μόνο στην Ορθοδοξία.

Ένας τέτοιος γέροντας ήταν και ο πατήρ Πορφύριος. Τον γνώρισα, όταν ήταν ήδη πολύ γνωστός στον κόσμο και το όνομά του περιφερόταν από στόμα σε στόμα με πολύ σεβασμό. Ζούσε τα τελευταία χρόνια έξω από τη Μαλακάσα, μία ώρα περίπου από την Αθήνα. Έχτισε ένα μοναστήρι στο μέρος που ζούσε. Καθημερινά πήγαινε κόσμος να τον δει, με IX, με λεωφορεία, με τη συγκοινωνία. Μάλιστα το ΚΤΕΛ έκανε ειδική στάση, «του Γέροντα», από τους πολλούς που καθημερινά ζητούσαν να κατέβουν εκεί.

Έχω γνωρίσει πολλούς ανθρώπους και άκουσα από το στόμα τους τις θαυματουργικές ευεργεσίες που γνώρισαν με την ευχή του γέροντα. Κάποιος που είχε όγκο στο κεφάλι, δύο μέρες πριν πετάξει στην Αγγλία για την προγραμματισμένη εγχείρηση, πέρασε να πάρει την ευχή του γέροντα. Ο γέροντας τον σταύρωσε και του είπε να κάνει μία παράκληση στην Παναγία να του πάρει τον όγκο. Δύο μέρες αργότερα οι Άγγλοι γιατροί και ο γνωστός μου έπαθαν μεγάλη έκπληξη, όταν σε επανειλημμένες εξετάσεις δεν μπορούσαν να εντοπίσουν τον όγκο· είχε εξαφανισθεί τελείως!!

Γύρισε χωρίς να γίνει η εγχείρηση και ζει φυσιολογικά τη ζωή του. Αυτό έγινε αφορμή να ξεκόψει τελείως από την Ινδουιστική φιλοσοφία-μαγεία και να γίνει ένας αληθινός και συνειδητός Χριστιανός.

Κάποιος άλλος είχε καρκίνο στο στήθος που εξαφανίστηκε, όταν του ευχήθηκε ο παππούλης και τον σταύρωσε στο στήθος. Ο άνθρωπος αυτός παραιτήθηκε από τη δουλειά του και αφιέρωσε το υπόλοιπο της ζωής του στην υπηρεσία του Χριστού, μια και ήταν ανύπαντρος χωρίς υποχρεώσεις.

Μια προσωπική μου φίλη έσπασε τον λαιμό της σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα. Οι ακτινογραφίες έδειχναν θρυμματισμένα τα κόκκαλα του λαιμού και οι γιατροί είπαν ότι δε θα γίνει ποτέ καλά. Μετά από μερι­κούς μήνες, όταν ησύχασαν από τα τρεχάματα στα νοσοκομεία, είπαν να κάνουν μία επίσκεψη να πάρουν την ευχή του γέροντα. Ο γέροντας τη σταύρωσε και της είπε να βγάλει το κολλάρο που στήριζε το κεφάλι της!!! Πράγματι η κοπέλα έκανε καινούργιες ακτινογραφίες που τα έδει­χναν όλα εντάξει, προς μεγάλη έκπληξη των γιατρών, που κοίταζαν σαν χαζοί μια τις παλιές και μια τις καινούργιες ακτινογραφίες. Από εκείνη τη στιγμή έβγαλε και το κολλάρο.

Πέντε χρόνια έχουν περάσει από τότε και η κοπέλα είναι απολύτως εντάξει και δοξάζει το Θεό και τους Αγίους του.

Σε κάποιον άλλο φίλο μου έδωσε ακριβείς οδηγίες, για να πάει να ψάξει σε μια τοποθεσία έξω από το χωριό απ’ όπου καταγόταν. Ο Γέροντας δεν είχε πατήσει ποτέ το πόδι του στην περιοχή!! αλλά μιλούσε σαν να την έβλεπε μπροστά του. Του περιέγραφε τα βράχια, τα δένδρα, μέχρι να καταλάβει ακριβώς πού βρισκόταν το παλιό μο­ναστηράκι, χωμένο μέσα στη γη πια, ξεχασμένο απ’ όλους στο χωριό.

Πράγματι πήγε ο φίλος μου και όλα βγήκαν, όπως τα είπε ο Γέρο­ντας.

Είχε πολλά χαρίσματα από το Θεό ο Γέροντας Πορφύριος και σί­γουρα, τώρα μετά το θάνατό του, πολλοί από αυτούς που ευεργετήθη­καν έγραψαν ή θα γράψουν τις ευεργεσίες που έλαβαν, προς δόξαν Θεού και των Αγίων του.

Με σεβασμό στη μνήμη του γέροντα καταθέτω και εγώ εδώ την προσωπική μου μαρτυρία, γιατί πονώ και αγανακτώ, όταν συκοφα­ντείται και διαστρεβλώνεται η ορθοδοξία, οι Άγιοι, και μέσα απ’ αυτούς τελικά η αλήθεια και ο Θεός. Νοιώθω την ανάγκη να τα πω για τους καλοπροαίρετους ανθρώπους και προς χάριν της αλήθειας, που ζητούν μερικοί να τη θάψουν, γιατί δεν τους… βολεύει, γιατί ελέγχει την ζωή τους και τις πράξεις τους.

Μόλις είχα γυρίσει από την Ινδία. Είχα πάει στο Άγιον Όρος όπου καθόμουν για κάμποσους μήνες, φιλοξενούμενος στην καλύβα ενός ησυχαστού. Εκεί έμαθα ότι ο πατήρ Πορφύριος, που τόσα είχα ακούσει γι’ αυτόν, είχε έρθει για να μείνει κάποιο διάστημα στο Άγιον Όρος, στη σκήτη των Καυσοκαλυβίων. Αυτή η σκήτη είναι από τις πιο απομονωμένες του Όρους. Βρίσκεται σε μια απότομη πλαγιά του Άθω. Απότομα, μεγάλα βράχια και λιγοστά δέντρα που ξεφυτρώνουν αραιά και πού μέσα από το γρανίτη. Τα δένδρα είναι μεγάλα και εντυπωσιακά. Κάπου τριά­ντα σπιτάκια, σε αρκετή απόσταση το ένα από το άλλο, τριγυρισμένα από τα μικρά κηπάκια, αντιμετωπίζουν συχνά όλα μαζί τον κίνδυνο από τις κατολισθήσεις. Κάθε τόσο ακούς κάποια πέτρα να κυλά. Καμιά φορά προξενούν και σοβαρές ζημιές στα κτίσματα. Ένα απότομο, τραχύ μονο­πάτι καταλήγει στην απότομη ακτή, όπου δύσκολα πιάνει το καράβι και μόνο, όταν έχει πολλή γαλήνη η θάλασσα.

Η ζωή εκεί πέρα είναι σκληρή. Οι άνθρωποι ζουν περιορισμένα. Δεν μπορεί κανείς να έχει πολλά πράγματα. Οι απαραίτητες μεταφο­ρές γίνονται με την πλάτη ή με κανένα μουλάρι, όταν πρόκειται για πολλά πράγματα. Είναι πολύ δύσκολο να ανέβεις το μονοπάτι, γι’ αυτό και οι μοναχοί εκεί πέρα είναι σκληραγωγημένοι και ολιγαρκείς.

Χρειαζόμουν ένα ταξίδι δύο ημερών μέσα στο όρος, για να βρεθώ εκεί. Τα πόδια μου δηλαδή θα έβγαζαν φουσκάλες. Ήταν τόση η επι­θυμία μου να δω το Γέροντα Πορφύριο, που μόλις το έμαθα την ίδια στιγμή αποφάσισα να πάω να τον δω. Καταλάβαινα ότι θα ήταν κάτι σαν το δικό μου γέροντα, και ήθελα να δω την αγιότητα και σ’ ένα άλλο πρόσωπο, να δω πώς θα ήταν: Με ποιο τρόπο ένα διαφορετικό πρόσωπο, ένας άλλος χαρακτήρας κουβαλά τον ίδιο Θεό μέσα του.

Ήμουν καλοσυνηθισμένος εκείνη την εποχή. Επειδή βρισκόμουν σε ανάγκη, (είχα ακόμη πνευματικές ενοχλήσεις από τους γκουρού και διά­φορα δαιμονικά σημεία μου συνέβαιναν), οι γεροντάδες πολύ συχνά μου κάνανε διάφορα πνευματικά δώρα, για να με γιατρέψουν, για να με στη­ρίξουν, για να με κάνουν να καταλάβω, να ζήσω τη διαφορά των δύο πνευματικών καταστάσεων. Να καταλάβω τί σημαίνει, ποια είναι η Χά­ρη του Θεού, το αυθεντικό πνευματικό γεγονός και να το ξεχωρίσω από τη δαιμονική ενέργεια. Να μην εξαπατώμαι πια από την απατηλή δαι­μονική ενέργεια, που μέχρι τότε την εκλάμβανα ως εκδήλωση ενεργειών ανωτέρων ανθρώπων (γκούρου) ή ακόμα και ως θεϊκή.

Διψούσα γι’ αυτά τα πνευματικά δώρα και τα αναζητούσα παντού. Ήλπιζα υποσυνείδητα ότι και ο π. Πορφύριος κάτι θα μου δώριζε.

Ξεκίνησα λοιπόν το ταξίδι. Σ’ όλο το δρόμο άκουγα από διάφορους, μοναχούς και λαϊκούς, ότι ο πατήρ Πορφύριος είναι άρρωστος και δε δέχεται να δει κανέναν. Πήγαν αρκετοί να τον δουν, αλλά δε τους δέ­χθηκε. Συνέχισα το ταξίδι μου, προσευχόμενος όσο μπορούσα, και κά­ποτε έφθασα στο κελλί που βρισκόταν ο γέροντας. Φώναξα και βγήκε ένας μελαχροινός μοναχός, γύρω στα τριάντα.

-Δεν μπορεί να σε δεχτεί ο παππούλης, μου λέει. Είναι πολύ άρρωστος.

Σχεδόν αμέσως βγήκε και ένας άλλος μοναχός, μεγαλύτερης ηλι­κίας, και λυπημένος μου είπε τα ίδια.

-Μόνο να πάρω την ευχή του, είπα.

Ενώ οι μοναχοί ευγενικά, αλλά σταθερά μου έκοβαν κάθε ελπίδα, ακούστηκε από μέσα ο π. Πορφύριος να φωνάζει να τον βοηθήσουν να βγει έξω. Πράγματι, σε λίγο φάνηκαν να κουβαλούν ένα γεροντάκι, που δεν μπορούσε να σταθεί στα πόδια του και φαινόταν να πονά πολύ σε κάθε κίνηση που έκανε.

Με το που είδα το γεροντάκι, λαχτάρησε η καρδιά μου, και με πλημμύρισε μια χαρά, πολύ μεγάλη και πολύ ειρηνική. Αδιαφόρησα για την καρέκλα που μου προσέφεραν και πήγα και κάθισα στο χώμα δίπλα στα πόδια του. Ένοιωθα πολλή χαρά να βρίσκομαι δίπλα του, αλλά ταυτόχρονα και πολύ ανάξιος γι’ αυτό, και έτσι αναπαυόμουν να κάθομαι σαν σκυλάκι κοντά στα πόδια του.

Οι μοναχοί δεν ήθελαν να με βλέπουν έτσι ταπεινωμένο και επέμε­ναν να με τιμήσουν, βάζοντάς με να κάτσω απέναντι στο γέροντα σε μια ίδια καρέκλα, θα ένοιωθα πολύ άσχημα, αν είχα το θράσος να κά­τσω μπροστά στο γέροντα, αλλά αυτοί επέμεναν. Ο Γέροντας που με καταλάβαινε απολύτως, μ’ έσωσε από τη δύσκολη θέση.

-Αφήστε τον εδώ που είναι καλά, είπε, και σταμάτησαν τα διάφο­ρα κοινωνικά.

Ήμουν τόσο χαρούμενος, τόσο ειρηνικός, τόσο ασφαλής, σαν να βρι­σκόμουν στην αγκαλιά του Θεού, και όντως ήμουν με τις ευχές και τη Χάρη του παππούλη.

Ένοιωθα ότι ο γέροντας μ’ αγαπούσε πολύ και με αγκάλιαζε όχι σωματικά, αλλά πνευματικά. Ένοιωθα μια τεράστια πνευματική δύναμη που υπήρχε σ’ αυτό το ετοιμόρροπο σώμα. Ένοιωθα μια ανεξάντλητη και άπειρη ζωή να πηγάζει από αυτό το ετοιμοθάνατο σώμα και να έρχεται προς εμένα και να αναζωογονεί την ετοιμοθάνατη ψυχή μου.

Αυτός έσφυζε από πραγματική ζωή και εγώ ήμουν σχεδόν πεθαμένος από πνευματική ασιτία. Με πότιζε και με τάιζε πνευματικά, και εγώ λάμβανα με ευγνωμοσύνη και χαρά. Αυτό που γινόταν μεταξύ μας το καταλαβαίναμε πολύ καλά και οι δυο μας και τα λόγια ήταν περιττά.

Συνέβαινε το οξύμωρο. Ο ετοιμοθάνατος σχεδόν γέρος να χαρίζει ζωή, βιολογική αλλά και πνευματική, στον 25χρονο νέο. Ο θάνατος του γέροντα έμοιαζε με απαλλαγή από το στραπατσαρισμένο σώμα και αρχή μιας πραγματικής, αληθινής, μεγάλης και αιώνιας ζωής, ενώ εγώ που είχα τόσες βιολογικές δυνάμεις, ήμουν τόσο απελπιστικά πνευματικά ετοιμοθάνατος και ποτιζόμουν και ανέθαλλα από τα δικά του νάματα.

Θυμάμαι ότι συζητήσαμε λίγο για την Ινδία. Μου είπε να προσέ­χω να μη με ξανακοροϊδέψει ο Διάβολος. Ήταν πολύ επικίνδυνα αυτά που πέρασα. Δεν χρειαζόντουσαν λόγια. Τον καταλάβαινα απ’ αυτά που ζούσα στην παρουσία του. Λίγες προτάσεις ανταλλάξαμε, μα είχαν τόσο βάθος! Τον θυμάμαι με το μάλλινο σκουφάκι στο μεγάλο κεφάλι του, με το πρόσωπο να έχει μια έκφραση πόνου σωματικού, με το αδύναμο σώμα του να παραπαίει, τον θυμάμαι να κυριαρχεί, να βασιλεύει με ηρεμία, μεγαλοπρέπεια και απλότητα.

Η παρουσία του αποκάλυπτε το πραγματικό βάθος αυτού του κό­σμου και την πνευματική του διάσταση, αποδεικνύοντας την προσωρινό­τητα και τη φθαρτότητα της ύλης. Ήταν ένας πνευματικός βασιλιάς.

Εδώ δεν υπήρχαν ιδεολογικές συζητήσεις ή ορθολογιστικές αναλύ­σεις, εδώ δεν προσπαθούσαμε να ανακαλύψουμε ή να μαντέψουμε ή να συμπεράνουμε. Εδώ ζούσα το γεγονός της παρουσίας του πνευματικού κόσμου, εδώ ζούσα και συμμετείχα στην πνευματική διάσταση του κό­σμου. Δε μιλούσα για την χάρη του Αγίου Πνεύματος, δεν άκουγα για τη Χάρη του Χριστού. Τη ζούσα και χαιρόμουν.

-Θα προσεύχομαι για σένα και έλα να με ξαναδείς, μου είπε ο γέ­ροντας.
Πήρα την ευχή του χαρούμενος και λυπημένος μαζί, χαιρέτησα και έφυγα.

Άρχισα να ανηφορίζω το μονοπάτι και η χαρά μου μεγάλωνε. Όχι μόνον η ψυχή μου, αλλά και το σώμα μου είχε αναζωογονηθεί και είχα αποκτήσει τόση δύναμη που ανέβαινα σχεδόν τρέχοντας στο πολύ απότομο και δύσκολο μονοπάτι. Δεν ήμουν μόνος. Ήταν και ο γέροντας μαζί μου. Δεν τον αισθανόμουν δίπλα μου. Ήταν μέσα μου, ή μάλλον εγώ ήμουν μέσα του. Όλες τις επόμενες μέρες είχα «παρέα» μου το γέροντα και η «παρουσία» του γλύκαινε, ομόρφαινε, βάθαινε και ειρήνευε όλες τις στιγμές μου.

Όταν τον ξαναείδα μετά από μερικές μέρες, με ρώτησε.

-Ήμουν μαζί σου όλες αυτές τις μέρες, το καταλάβαινες;

Γεμάτος θαυμασμό απάντησα-

-Πώς δεν το καταλάβαινα, γέροντα; εννοώντας. πώς ήταν δυνατόν να μην το καταλαβαίνω; Ένα τόσο έντονο βίωμα! Ήταν πιο εύκολο να μην παρατηρήσω τον ήλιο παρά αυτό!!!… Κι όλα γινόντουσαν μ’ έναν τόσο φυσικό τρόπο και όλα ήταν τόσο πολύ πάνω από το φυσικό επίπεδο…

Το γέροντα τον ξαναείδα μετά από ένα χρόνο, όταν υπηρετούσα φα­ντάρος πια στην Αθήνα. Πήγαινα στη Μαλακάσα και τον έβλεπα συ­χνά. Πολλές φορές ένοιωθα τη χάρη του, πριν ακόμα φτάσω στο μονα­στήρι του. Η ευχή του με σκέπαζε και με γλύκαινε. Άλλοτε ένοιωθα αυτή την υπέρλογη ειρήνη, όταν με σταύρωνε. Μ’ ένα θαυμαστό, παράδοξο τρόπο όλες οι ανάγκες μου, ακόμα και οι υλικές λύνονταν με έναν πολύ εύκολο… τρόπο.

Για παράδειγμα, υπήρχε συγκοινωνία για να πάω στο μοναστήρι, όχι όμως και να γυρίσω. Κάθε φορά ήταν ένα πρόβλημα και κινδύνευα να φάω φυλακή στο στρατόπεδο. Πάντοτε βρισκόταν κάποιο αυτοκίνητο που θα μ’ έπαιρνε από το δρόμο για την Αθήνα και πολλές φορές με πήγαιναν μέχρι το στρατόπεδο. Εγώ εμπιστευόμουν τον εαυτό μου στην ευχή του γέροντα και αυτός με φρόντιζε. Ήταν άρρωστος, ξαπλω­μένος και σχεδόν ακίνητος στο κρεβάτι του.

Μιλάω για έναν επαρχιακό δρόμο, άδειο από αυτοκίνητα, ιδίως όταν βράδιαζε την ώρα που έπρεπε να γυρίσω. Γινόντουσαν πολλά με το γέροντα που δεν είναι εύκολα περιγράψιμα.

Αυτά και πολλά άλλα που γίνονταν σχεδόν καθημερινά, που τα έχω ξεχάσει τώρα, τα έλεγα στον πνευματικό μου, στο Άγιον Όρος. Με άκουγε χωρίς να σχολιάζει. Μου λέει κάποια φορά:

-Αφού αγαπάς τόσο πολύ τον π. Πορφύριο, γιατί δεν του λες να σου κάνει καλά το πόδι σου;

Είχα πρόβλημα στο δεξί μου γόνατο. Παλιότερα είχα ασχοληθεί συ­στηματικά με το καράτε. Από μία κλωτσιά που είχα αρπάξει είχα απο­κτήσει πρόβλημα. Είχε χαλαρώσει γενικά το δέσιμο του γονάτου, είχε πρηστεί και μάζευε υγρό, ενώ ένοιωθα κάτω από την επιγονατίδα σαν να είχε μπει μια μικρή πέτρα που με τσιμπούσε και δυσκόλευε την κίνηση στο γόνατο. Με τις ασκήσεις και τις πορείες στο στρατό η κατάσταση είχε επιδεινωθεί. Πήγαινα στο στρατιωτικό νοσοκομείο για εξετάσεις και ετοιμαζό­μουν για εγχείρηση. Μια που βρισκόμουν εκείνο το διάστημα στην Αθήνα, όπου είχε καλό νοσοκομείο, και θα έπαιρνα ένα μήνα αναρρωτική άδεια, είχα αποφασίσει να την κάνω την εγχείρηση. Συμφωνούσαν και οι γιατροί. Κάποια φορά λοιπόν που βρισκόμουν στον παππούλη, θυμήθηκα τα λόγια του πνευματικού μου.

-Γέροντα, μου είπε ο πνευματικός να μου κάνετε καλά το γόνατο.

-Ε… καλά… αφού το λέει ο πνευματικός.

Σήκωσε το αδύναμο χέρι του, καθώς ήταν ξαπλωμένος πάνω στο κρεβάτι, έκανε το σημείο της ευλογίας και σταύρωσε το γόνατό μου. Αισθάνθηκα μια γλυκειά, ιλαρή δύναμη να χαϊδεύει και να πλημμυρί­ζει το γόνατο μέχρι το μεδούλι των οστών. Μια απορία και μια αναι­δής περιέργεια σφηνώθηκε στον νου μου. «Καλά, τί θα γίνουν τα μόρια του υγρού:… θα εξαφανισθούν; Πώς θα δράσει η ενέργεια του Θεού;» Αυτό το «επιστημονικό» ενδιαφέρον με έκανε να παρακολουθώ συνέχεια το γόνατό μου… Περπατούσα και το μυαλό μου ήταν στο γόνατο. Εκεί… Συζητούσα και το μυαλό μου ήταν στο γόνατο. Ήθελα να «πιάσω», να «ζήσω» τη στιγμή που θα ενεργούσε ο Θεός. Πέρασαν τρεις μέρες και το γόνατο δε γινόταν καλά… Άρχισα να έχω λογισμούς… Λες να μη γίνει τίποτα;… Άρχισα ν’ αμφιβάλλω… Κάθε τόσο παρακο­λουθούσα το γόνατο. Τίποτα… Πονούσα… Το ενοχλητικό «πετραδάκι» ήταν εκεί. Κάποια στιγμή αγανάχτησα με τον εαυτό μου και τις αμφι­βολίες του και τον έβαλα μπροστά. «Άντε να χαθείς, χαμένε, που θέ­λεις και θαύματα. Είναι τα μούτρα σου για τέτοια πράγματα» και το ξέχασα το θέμα. Δεν ξανασχολήθηκα με το πόδι μου.

Θυμάμαι, το πρωί που ξύπνησα μέσα στο στρατιωτικό θάλαμο. Τε­ντώθηκα πάνω στο κρεβάτι. «Ρε συ», λέω στον εαυτό μου, «το πόδι έχει να σε ενοχλήσει πολύ καιρό». Κούνησα το πόδι μου και δεν κατάλαβα καμία ενόχληση. Σηκώθηκα και άρχισα να πηδώ επί τόπου. «Κανονι­κά» το πόδι μου θα με ενοχλούσε μετά από δύο-τρία πηδηματάκια. Τίποτα, καμία ενόχληση. Βγήκα έξω στην αυλή του στρατοπέδου και έτρεξα ένα «εκατοστάρι»… Τίποτα καμία ενόχληση… Μια χαρά με πλημμύρισε και δάκρυα ευγνωμοσύνης ανέβηκαν στα μάτια μου… Ώ­στε ο Θεός με θεράπευσε, τότε που έπαψα να πιστεύω ότι θα γίνω κα­λά… έτσι για να καταλάβω ότι ήταν «Θεού το δώρο» και όχι γέννημα της δικής μου πίστης, όπως θα έλεγαν οι Γιόγκι!… Άρχισα να προσέ­χω το πόδι μου τις επόμενες μέρες. Καμία ενόχληση. Πέρασαν πολλές μέρες. Καμία ενόχληση. Είχα γίνει καλά!!! Χωρίς εγχείρηση, χωρίς θόρυβο… στα κρυφά. Ιεροκρυφίως… όπως ενεργεί η Θεία Χάρις.

Δεν είχα αντιληφθεί τίποτα το περίεργο, καμία αλλαγή… όμως ήταν γεγονός. Ήμουν καλά.

Έχουν περάσει χρόνια από τότε και το πόδι μου ποτέ δε με ενό­χλησε. Η προγραμματισμένη εγχείρηση δεν έγινε ποτέ. Θα κουβαλάω πάνω στο σώμα μου μέχρι το θάνατό μου τη ζωντανή μαρτυρία ότι ο πατήρ Πορφύριος ήταν ένας Χαρισματούχος γέροντας, θα χαϊδεύω το γόνατό μου σε στιγμές ολιγοπιστίας και θα θυμάμαι την παντοδυναμία και τη γλυκύτατη ευσπλαγχνία του Θεού και των Αγίων του.

Έτσι η σωματική αυτή ευεργεσία θα μου γίνει πνευματικό στήριγ­μα και σεβάσμιο ενθύμιο από ένα σύγχρονο Άγιο της ορθόδοξης εκκλησίας μας. Πιστεύω ότι ο π. Πορφύριος θα με θυμάται και μένα καθώς θα πρεσβεύει στον Κύριο για τα πνευματικά του τέκνα. Ποτέ δεν υπήρξε πνευματικός μου ή γέροντάς μου, αν και με στήριξε κάποια πε­ρίοδο, αν και μου πρότεινε κάποτε να μείνω κοντά του. (Είχα όμως το γέροντά μου στο Άγιον Όρος και ήθελα να πάω κοντά του). Όμως τον αγάπησα και τον αισθάνομαι σαν πολύ αγαπητό μου πρόσωπο.

Είναι και ο δικός μου πατέρας, που δε θα με «παρίδη», όταν του ζη­τήσω βοήθεια και ας μην έχω το «δικαίωμα» όπως τ’ άλλα πνευματι­κά του παιδιά.

Πηγή:

Διονύσιος Φαρασιώτης

Οι Γκουρού, ο Νέος και ο Γέροντας Παΐσιος

Video: Hellige Mel av Irland (+488) ╰⊰¸¸.•¨* Norwegian

http://norwayofmyheart.wordpress.com

http://irelandofmyheart.wordpress.com

IRELAND OF MY HEART

NORWAY OF MY HEART

Hellige Mel av Irland (+488)