The Holy Spear of  the Divine Liturgy & Saint Theodosius of Argos, Greece (+922)


The Holy Spear of  the Divine Liturgy

& Saint Theodosius of Argos, Greece (+922)

August 7

Fr. Stephen Anagnostopoulos, Greece:

With the Holy Spear we make exactly the same symbolic movement with that of the soldier who pierced the side of Christ’s Holy Body on the Cross,we say; one of the soldiers with a spear pierced his side,and forthwith came there out “blood and water”, as we pour wine and water inside the Holy Cup.

At this point it is worth mentioning Saint Theodosius of Argos, Greece (+922), true story…

This Saint in particular celebrated the Divine Liturgy only once. On the first day he became a deacon,on the second day a priest,and on the third day he performed the Liturgy for the first time. When it was time to “pierce” the Holy Bread with the Holy Spear,he saw,right before his eyes, himself as a soldier with a sharp spear piercing the Holy Body of the Lord as Blood and Water were coming out of His side.

No one will ever find out how terrified he must have been(this will remain unknown)when he poured wine and water inside the Holy Cup!
He was indeed captivated by Divine fear so much so that when he had completed the Divine Liturgy he never celebrated it again.

Taken from the book: Fr. Stephan Anagnostopoulos, Experiences during the Divine Liturgy


Περί πολυλογίας και σιωπής – Άγίου Ιωάννου της Κλίμακος – Κλίμαξ – Λόγος Ενδέκατος


Περί πολυλογίας και σιωπής

Άγίου Ιωάννου της Κλίμακος

Λόγος Ενδέκατος

  1. Έχομε αναφέρει με συντομία στα προηγούμενα ότι είναι πολύ επικίνδυνο, και γι΄ αυτούς ακόμη πού θεωρούνται πνευματικοί, να κρίνουν τους άλλους, πράγμα πού υπεισέρχεται ανεπαίσθητα. Και είναι το να κρίνη κανείς τους άλλους σαν να κρίνη τον εαυτόν του και να τιμωρήται από την γλώσσα του. Τώρα λοιπόν η σειρά των λόγων απαιτεί να ομιλήσωμε για την αιτία και την θύρα από όπου εισέρχεται και εξέρχεται το πάθος της πολυλογίας.
  2. Η πολυλογία είναι η καθέδρα της κενοδοξίας. Καθισμένη επάνω της η κενοδοξία προβάλλει και διαφημίζει τον εαυτόν της. Η πολυλογία είναι σημάδι αγνωσίας, θύρα της καταλαλιάς, οδηγός στα ευτράπελα, πρόξενος της ψευδολογίας, σκορπισμός της κατανύξεως. Είναι αυτή που δημιουργεί και πού προκαλεί την Continue reading “Περί πολυλογίας και σιωπής – Άγίου Ιωάννου της Κλίμακος – Κλίμαξ – Λόγος Ενδέκατος”

π. Jeremy Krieg, Αυστραλία: Απο τον Προτεσταντισμό στην Ορθοδοξία – Ένας Αυστραλός επιστήμονας γίνεται Ορθόδοξος Ιερέας


π. Jeremy Krieg, Αυστραλία: Απο τον Προτεσταντισμό στην Ορθοδοξία

Ένας Αυστραλός επιστήμονας γίνεται Ορθόδοξος Ιερέας

Ο Jeremy Krieg γεννήθηκε στην Νότια Αυστραλία και είναι ένα από τα τρία παιδιά μιας θρησκευόμενης χριστιανικής οικογένειας με γερμανικές ρίζες. Σύμφωνα με τον ίδιο, οι πρόγονοί του μετανάστευσαν στην Αυστραλία γύρω στο 1840 οπότε και ασπάστηκαν τον Λουθηρανισμό.

Όπως αναφέρει το ρεπορτάζ της εφημερίδας της Αυστραλίας “Νέος Κόσμος” «Οι γονείς μου ήταν εκείνοι που πρώτοι δίδαξαν και εμπότισαν σε μένα τον ίδιο, αλλά και στα δύο μου αδέλφια, την αγάπη για το θεό και τη σημασία της χριστιανικής πίστης» εξηγεί σε συνέντευξή του στο «Νέο Κόσμο» ο 40χρονος σήμερα Ελληνορθόδοξος Ιερέας, ο οποίος είναι και πτυχιούχος Ηλεκτρονικής Μηχανολογίας, Φυσικών Επιστημών και Μαθηματικών.

«Όταν ολοκλήρωσα τις σπουδές μου εργάστηκα ως μηχανικός λογισμικού στον τομέα της άμυνας σε μια εταιρία που έφερε την ονομασία Defence Science Technology Organisation και μετέπειτα σε μια εταιρία ηλεκτρονικού διαδικτύου. Στην ηλικία των 28 χρόνων, συνειδητοποίησα ότι, παρά τις όποιες σπουδές μου και Continue reading “π. Jeremy Krieg, Αυστραλία: Απο τον Προτεσταντισμό στην Ορθοδοξία – Ένας Αυστραλός επιστήμονας γίνεται Ορθόδοξος Ιερέας”

Saint Jacob Netsvetov of Alaska (+1865) – The evangelizer of the Yup’ik Eskimo & Athabascan peoples of Alaska


Saint Jacob Netsvetov of Alaska (+1865)

The evangelizer of the Yup’ik Eskimo & Athabascan peoples of Alaska

July 26

Saint Jacob Netsvetov, Enlightener of Alaska, was a native of the Aleutian Islands who became a priest of the Orthodox Church and continued the missionary work of St. Innocent among his and other Alaskan people. His feast day is celebrated on the day of his repose, July 26.

Father Jacob was born in 1802 on Atka Island, part of the Aleutian Island chain in Alaska. His father, Yegor Vasil’evich Netsvetov, was Russian from Tobolsk, Russia, and his mother, Maria Alekscevna, was an Aleut from Atka Island. Jacob was the eldest of four children who survived infancy. The others were Osip (Joseph), Elena, and Antony. Although not well off, Yegor and Maria did all they could to provide for their children and prepare them to live their lives. Osip and Antony were able to study at the St. Petersburg Naval Academy and then were able to become a naval officer and ship builder, respectively. Elena married a respected clerk with the Russian-American Company. Jacob chose a life with the Church and enrolled in the Irkutsk Theological Seminary.

On October 1, 1825, Jacob was tonsured a sub-deacon. He married Anna Simeonovna, a Russian woman perhaps of a Creole background as was he, and then in 1826 he graduated from the seminary with certificates in history and theology. With graduation he was ordained a deacon on October 31, 1826 and assigned to the Holy Trinity-St. Peter Church in Irkutsk. Two years later, Archbishop Michael ordained Jacob to the holy priesthood on March 4, 1828. Archbishop Michael had earlier ordained John Veniaminov (St. Innocent) to the priesthood. With his elevation to the priesthood, Father Jacob began to yearn to return to his native Alaska to preach the Word of God.

Upon departing, Archbishop Michael gave Father Jacob two antimensia, one for use in the new church that Father Jacob planned to build on Atka, and the other for use in Father Jacob’s missionary travels. After a molieben, Father Jacob and his party set off for Alaska on May 1, 1828. The travelers included Father Jacob, Anna his wife, and his father Yegor who had been tonsured reader for the new Atka Church. This journey, which was always hard, took over year to complete, which was completed on June 15, 1829.

Father Jacob’s new parish was a challenge. The Atka “parish” covered most of the islands and land surrounding the Bering Sea: Amchitka, Attu, Copper, Bering, and Kurile Islands. But, he was to meet the challenge as clothed in his priestly garments, he actively pursued his sacred ministry. To his parishioners, his love for God and them was evident in everything he did as he made his appearances while enduring the harsh weather, illness, hunger, and exhaustion. For him life was Christ. Being bi-lingual and bi-cultural, Father Jacob was uniquely able to care for the souls of his community.

Since St. Nicholas Church was not yet available, Father Jacob built a large tent in which to hold his services, and after the church was completed he took the tent with him on his missionary travels. By the end of 1829, six months after arriving at Akta Father Jacob had recorded 16 baptisms, 442 chrismations, 53 marriages, and eight funerals.

With the completion of the church on Atka, Father Jacob turned to education of the children, teaching them to read and write both Russian and Unangan Aleut. Initially the Russian-American Company helped support the school, but in 1841 the school was re-organized as a parish school. Many of his students would prove to be distinguished Aleut leaders. While living in the north areas was difficult, Father Jacob was active in the intellectual life as well; in addition to his own subsistence needs, he was active in collecting and preparing fish and marine animal specimens for the museums in Moscow and St. Petersburg. He corresponded with St Innocent on linguistics and translation matters. He worked on an adequate Unangan-Aleut alphabet and translations of the Holy Scriptures and other church publications. In addition to praises from St. Innocent he began to receive awards for his services. In time he was elevated to Archpriest and received the Order of St. Anna.

Father Jacob’s life was not without its personal sufferings. 1836 and 1837 were to bring successively the death of his beloved wife Anna in March 1836, the destruction by fire of his home in July 1836, and the death of his father, Yegor, in 1837. After considering the message of these misfortunes, he petitioned his bishop to return to Irkutsk so that he could enter a monastic life. A year later he request was granted contingent on the arrival of his replacement. But none came. Soon Bishop Innocent arrived and invited Father Jacob to accompany him on a trip to Kamchatka. During the voyage Bishop Innocent seemed to have accomplished three things with Father Jacob: with the healing salve of the Holy Spirit provided words of comfort, dissuaded Father Jacob from entering a monastery, and revealed to the saintly priest the Savior’s true plan for his life that was for him to preach Christ to those deep in the Alaskan interior.

On December 30, 1844, St. Innocent appointed him head of the new Kvikhpak Mission to bring the light of Christ to the people along the Yukon River. With two young Creole assistants, Innokentii Shayashnikov and Konstantin Lukin, and his nephew Vasili Netsvetov, Father Jacob established his headquarters in the Yup’ik Eskimo village of Ikogmiute. From there, now known as Russian Mission, he traveled to the settlements for hundreds of miles along the Yukon and Kuskokwim Rivers, visiting the inhabitants of settlements along the way. For the next twenty years he learned new languages, met new people and cultures, invented another alphabet, and built more churches and communities. At the invitation of the native leaders he traveled as far as the Innoko River baptizing hundreds from many, and often formerly hostile, tribes. He continued even as his health deteriorated.

Yet the devil’s presence came to stir up spurious and slanderous charges against him in 1863. To clear the air his Bishop Peter called him to Sitka where he was cleared of all the charges. As his health worsened he remained in Sitka serving at the Tlingit chapel until his death on July 26, 1864. He was 60 years old.

During his last missionary travels in the Kuskokwim/Yukon delta region he is remembered for baptizing 1,320 people and for distinguishing himself as the evangelizer of the Yup’ik Eskimo and Athabascan peoples.


Troparion (Tone 4)

O righteous Father Jacob,
Adornment of Atka and the Yukon Delta;
You offered yourself as a living sacrifice
To bring light to a searching people.
Offspring of Russian America,
Flower of brotherly unity,
Healer of sickness and terror of demons:
O Holy Father Jacob,
Pray to Christ God that our souls may be saved.
Kontakion (Tone 3)

O Holy Father Jacob,
Teacher of the knowledge of God,
You revealed your love for your people,
Taking up your cross and following Christ,
Enduring hardships like the Apostle Paul.
Pray on our behalf to Christ our God
To grant us great mercy.


Link: Annunciation Orthodox Church in Nassau, Bahamas

Annunciation Orthodox Church in Nassau, Bahamas

Annunciation Greek Orthodox Church
11 West Street, Nassau, Bahamas
Rev. Fr. Irenaeus Cox – Presiding Priest

Τροπάρια στον Αρχάγγελο Μιχαήλ τον Πανορμίτη, σε Ορθόδοξους Αγίους της Δυτικής Ευρώπης & σε άλλους Αγίους – Από τον Ιωάννη Τσιλιμιγκάκη, πρώην τραγουδιστή & στιχουργό Ελληνικού Rock Συγκροτήματος


Τροπάρια στον Αρχάγγελο Μιχαήλ τον Πανορμίτη,

σε Ορθόδοξους Αγίους της Δυτικής Ευρώπης & σε άλλους Αγίους

Από τον Ιωάννη Τσιλιμιγκάκη, πρώην τραγουδιστή

& στιχουργό Ελληνικού Rock Συγκροτήματος


Άγιος Αρχάγγελος Μιχαήλ ο Πανορμύτης της Σύμης

Δεῦτε Πανορμίτου τὴν ἱεράν, εἰκόνα ἐν Σύμῃ, προσκυνήσωμεν εὐλαβῶς,
ὅτι τὰς ἰάσεις, προχέει τοῖς νοσοῦσι, καὶ νέμει θεῖον πλοῦτον, πᾶσι τοῖς πένησι.

Γάνυται ἡ Σύμη ἐπὶ τῇ σῇ, ἁγίᾳ εἰκόνι, Ἀρχιστράτηγε Μιχαήλ,
ὅτι ἀναβλύζει, ἰάσεων τὰ ῥεῖθρα, τοῖς πόθῳ προσκυνοῦσιν, αὐτὴν Ἀρχάγγελε.

Φρούρει ἐνδοξότατε Μιχαήλ, θείαις πτέρυξί σου, Πανορμῖτα τὴν εὐαγῆ,
Μονήν σου ἐν Σύμῃ, καὶ πάντας τοὺς τιμῶντας, τὴν θείαν σου εἰκόνα, καὶ Continue reading “Τροπάρια στον Αρχάγγελο Μιχαήλ τον Πανορμίτη, σε Ορθόδοξους Αγίους της Δυτικής Ευρώπης & σε άλλους Αγίους – Από τον Ιωάννη Τσιλιμιγκάκη, πρώην τραγουδιστή & στιχουργό Ελληνικού Rock Συγκροτήματος”

Journey to Orthodoxy: New Zealand


Journey to Orthodoxy: New Zealand

Vídeo – Iglesia Ortodoxa Rusa en Buenos Aires, Argentina ╰⊰¸¸.•¨* Spanish


Iglesia Ortodoxa Rusa en Buenos Aires, Argentina

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994): Η Παναγία Μητέρα μας φροντίζει ακόμη και για τις μικρότερες λεπτομέρειες της ζωής μας


Άγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης:

Ἡ Παναγία Μητέρα μας φροντίζει ἀκόμη καί γιά τίς μικρότερες

λεπτομέρειες τῆς ζωῆς μας

Ἀναφέρει ὁ Ἅγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης: «Ὅταν ἤμουν στή Μονή Φιλοθέου (κατά τά ἔτη 1955-1958), μιά φορά, ἀμέσως μετά τήν ἀγρυπνία τῆς Παναγίας μέ ἔστειλε ἕνας Προϊστάμενος νά πάω ἕνα γράμμα στή Μονή Ἰβήρων. Ὕστερα ἔπρεπε νά πάω κάτω στόν ἀρσανά τῆς Μονῆς καί νά περιμένω ἕνα γεροντάκι πού θά ἐρχόταν μέ τό καραβάκι, γιά νά τό συνοδεύσω στό Μοναστήρι μας —ἀπόστασι μιάμιση ὥρα μέ τά πόδια. Ἤμουν ἀπό νηστεία καί ἀπό ἀγρυπνία. Τότε τή νηστεία τοῦ Δεκαπενταυγούστου τήν χώριζα στά δύο· μέχρι τῆς Μεταμορφώσεως δέν ἔτρωγα τίποτε, τήν ἡμέρα τῆς Μεταμορφώσεως ἔτρωγα, καί μετά μέχρι τῆς Παναγίας πάλι δέν ἔτρωγα τίποτε. Ἔφυγα, λοιπόν, ἀμέσως μετά τήν ἀγρυπνία καί οὔτε σκέφθηκα νά πάρω μαζί μου λίγο παξιμάδι. Ἔφθασα στή Μονή Ἰβήρων, ἔδωσα τό γράμμα καί κατέβηκα στόν ἀρσανά, γιά νά περιμένω τό καραβάκι. Θά ἐρχόταν κατά τίς τέσσερεις τό ἀπόγευμα, ἀλλά ἀργοῦσε νά ἔρθη. Ἄρχισα ἐντωμεταξύ νά ζαλίζωμαι. Πιό πέρα εἶχε μιά στοίβα ἀπό κορμούς δένδρων, σάν τηλεγραφόξυλα, καί εἶπα μέ τό λογισμό μου: “Ἄς πάω νά καθήσω ἐκεῖ πού εἶναι λίγο ἀπόμερα, γιά νά μή μέ δῆ κανείς καί ἀρχίση νά μέ ρωτάη τί ἔπαθα”. Ὅταν κάθησα, μοῦ πέρασε ὁ λογισμός νά κάνω κομποσχοίνι στήν Παναγία νά μοῦ οἰκονομήση κάτι. Ἀλλά ἀμέσως ἀντέδρασα στό λογισμό καί εἶπα: “Ταλαίπωρε, γιά τέτοια τιποτένια πράγματα θά ἐνοχλῆς τήν Παναγία;”. Τότε βλέπω μπροστά μου ἕνα Μοναχό. Κρατοῦσε ἕνα στρογγυλό ψωμί, δύο σύκα καί ἕνα μεγάλο τσαμπί σταφύλι. “Πάρε αὐτά, μοῦ εἶπε, εἰς δόξαν τῆς Κυρίας Θεοτόκου”, καί χάθηκε. Ἔ, τότε διαλύθηκα· μέ ἔπιασαν τά κλάματα, οὔτε ἤθελα νά φάω πιά… Πά, πά! Τί Μάνα εἶναι αὐτή! Νά φροντίζη καί γιά τίς μικρότερες λεπτομέρειες! Ξέρεις τί θά πῆ αὐτό;».

Από το βιβλίο: Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ, Ἡ Θεοτόκος, ἐκδ. Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός, τηλ. 2108220542, Αθήνα 2012



A letter to a new convert by Mother Thekla, Abbess of  Orthodox Monastery of the Assumpion in North Yorkshire, England


A letter to a new convert by Mother Thekla,

Abbess of  Orthodox Monastery of the Assumpion

in North Yorkshire, England


Mother Thekla’s Letter To A New Convert


Mother Thekla, who died on Aug. 7, 2011 at aged 93, was the last surviving nun to have occupied the enclosed Orthodox Monastery of the Assumption in North Yorkshire, but became better known to the wider world as the spiritual muse of the composer Sir John Tavener. Mother Thekla wrote the following letter in 2009, when she was 91 years old. You can read more about her here.


Dear “John”,

I understand that you are on the way to becoming Orthodox. I know nothing about you, beyond the fact that you are English.

Before we go any further, there is one point I should make clear. I have not been told why you are about to convert, but I assure you there is no point whatsoever if it is for negative reasons. You will find as much “wrong” (if not more) in Orthodoxy as in the Anglican or Roman Churches.

So – the first point is, are you prepared to face lies, hypocrisy, evil and all the rest, just as much in Orthodoxy as in any other religion or denomination?

Are you expecting a kind of earthly paradise with plenty of incense and the Continue reading “A letter to a new convert by Mother Thekla, Abbess of  Orthodox Monastery of the Assumpion in North Yorkshire, England”

Αγία Παρθενομάρτυς Φιλουμένα της Ρώμης – Παρθενομάρτυς πριγκίπισσα από την Κέρκυρα (+304) – 10 Αυγούστου – Μαρτύριο


Summer Seclusion by Sean Bagshaw


Αγία Παρθενομάρτυς Φιλουμένα της Ρώμης 

Παρθενομάρτυς πριγκίπισσα από την Κέρκυρα (+304)

10 Αυγούστου: Μαρτύριο

8 Ιουλίου

24 Μαΐου: Εύρεση Ιερών Λειψάνων

Στις 24 Μαϊου 1802 στις Κατακόμβες της Πρίσκιλλα στη Via Salaria Nova βρέθηκε μια επιγραφή τάφου (χώρος σκαμμένος στό βράχο) και την επόμενη ημέρα εξετάστηκε προσεκτικά και ανοίχτηκε. Ο τάφος είχε κλείσει με τρείς πλάκες στις οποίες ήταν η ακόλουθη επιγραφή: Lumena paxte cumfi.

Ήταν και είναι γενικά αποδεκτό ότι οι πλάκες ήταν σε λάθος σειρά και ότι η επιγραφή διαβάζεται όταν η αριστερή πλάκα τοποθετηθεί στα δεξιά pax tecum Filumena (δηλαδή “Ειρήνη μαζί σου, Φιλουμένα”).

Εντός του τάφου βρέθηκε ο σκελετός ενός κοριτσιού μεταξύ δεκατριών και δεκαπέντε ετών. Ενσωματωμένα στο τσιμέντο ήταν ένα μικρό γυάλινο φιαλίδιο με απομεινάρια αίματος από το Μαρτύριο της Αγίας όπως συνηθιζόταν την εποχή εκείνη.

Η Αγία Φιλουμένα έγινε γνωστή στις αρχές του 19ου αιώνα, μετά την αρχαιολογική ανακάλυψη στις Κατακόμβες της Πρίσκιλλα οστών νεαρής γυναίκας, που ερμηνεύθηκε από τους ειδικούς ότι είναι οστά της μάρτυρος Φιλουμένας.

​Ήταν μια νεαρή παρθενομάρτυς της οποίας τα Ιερά Λείψανα ανακαλύφθηκαν το 1802 στις κατακόμβες της Πρίσκιλλα. ​Τρείς ​πλάκες που ​σκέπαζαν τον τάφο της έφεραν μια επιγραφή με το όνομά της στα λατινικά.

Η Αγία Φιλουμένα ήταν πριγκίπισσα και γεννήθηκε στην Κέρκυρα της Ελλάδος στις 10 Ιανουαρίου 291. Μαρτύρησε ​13 ετών ​στη Ρώμη στις 10 Αυγούστου του 304 από τον Διοκλητιανό ο οποίος ήταν Ρωμαίος αυτοκράτορας τα έτη 284-305. Το όνομά της σημαίνει “κόρη του φωτός” και είναι προστάτης αγία των νηπίων και της νεολαίας.

Οι γονείς της Αγίας Φιλουμένας ήταν Χριστιανοί πρώην ειδωλολάτρες και η θυγατέρα τους η Αγία Φιλουμένα είχε δώσει υπόσχεση παρθενίας. Ο αυτοκράτορας Διοκλητιανός κήρυξε πόλεμο στον βασιλιά πατέρας της και τότε οι γονείς της Αγίας και η ίδια πήγαν στη Ρώμη για να ζητήσουν ειρήνη. Εκεί ο αυτοκράτορας είδε την Αγία Φιλουμένα και λόγω της ομορφιάς της τον κυρίευσε το σαρκικό πάθος. Όπως ήταν φυσικό η Αγία Φιλουμένα τον αρνήθηκε. Έτσι εδωσε εντολή και την συνέλλαβαν και μετά από πολλά Μαρτύρια την αποκεφάλισαν!

Τα ευλογημένα Ι. Λείψανά της φυλάσονταν στην αφάνεια των Κατακομβών της Αγίας Πρισκίλλα για 1500 χρόνια περίπου. Αλλά ο Θεός είναι θαυμαστός στους Αγίους Του. Ο Θεός που επέτρεψε να παραμείνουν κρυμμένα για 1500 χρόνια τώρα πραγματοποιεί με τα Ιερά της Λείψανα θαύματα προς όλους, σαν να επιθυμεί να δείξει ότι θέλει με τον τρόπο αυτό να ανταπωδώσει το μεγάλο χρονικό διάστημα που παρέμεινε η Αγία στην αφάνεια.​

Οι 3 πλάκες με το όνομά της και την επιγραφή

Τα γράμματα ήταν σε κόκκινο χρώμα και περιβάλλονται με χριστιανικά σύμβολα. Μετά από μια μικρή μελέτη, ήταν προφανές ότι αυτές οι μικρές πλάκες είχαν τοποθετηθεί με λάθος σειρά, είτε επειδή είχαν τοποθετηθεί με μεγάλη βιασύνη ή επειδή αυτοί που τα τοποθέτησαν δεν ήταν εξοικειωμένοι με τη Λατινική γλώσσα και έτσι τα τοποθέτησαν σε λάθος σειρά. Τοποθετημένα σωστά διαβάζονται ως εξής:

Pax tecum Filumena!

“Ειρήνη σε σένα, Φιλουμένα!”

Το γυάλινο αγγείο με το αίμα του Μαρτυρίου της Αγίας​

Όταν αφαιρέθηκαν οι πέτρινες πλάκες, βρέθηκε εντός του χώρου ταφής ένα λεπτό, μισό-σπασμένο αγγείο του οποίου το εσωτερικό τοίχωμα ήταν καλλημένο με απομεινάρια αίματος. Ήταν αναμφισβήτητα το αίμα που έχει συγκεντρωθεί για το θάνατο της  Μάρτυρος, σύμφωνα με το έθιμο των Χριστιανών στη διάρκεια των διωγμών, και τοποθετήθηκε εκεί με τα ιερά Λείψανα ως μαρτυρία για το θάνατό της από το Μαρτύριο. Αυτό το αίμα χαλάρωσε από τα σπασμένα κομμάτια του αγγείου στο οποίο τηρούνται, και τοποθετήθηκε προσεκτικά σε μία κρύσταλλινη λάρνακα. Οι παριστάμενοι, μεταξύ των οποίων ήταν άνδρες μεγάλης μάθησης, έμειναν έκπληκτοι βλέποντας ότι αυτά τα μικρά σωματίδια του αίματος έλαμπαν σαν μαυρισμένο χρυσό ή ασήμι, ή σαν διαμάντια και πολύτιμα κοσμήματα ή σαν περίλαμπρα στα χρώματα του ουράνιου τόξου. Αυτό το εξαιρετικό φαινόμενο συνεχίζεται και σήμερα.

​​Το 1961, μερικοί άνθρωποι ​είπαν ότι υπήρχαν αρώματα στο βάζο και όχι αίμα. Το 2003, ο Giovanni Braschi, είχε ​κάποια μικρο-θραύσματα του περιεχομένου του αγγείου από γυαλί ​όπου ​αναλύθηκαν με τις πιο σύγχρονες μεθόδους. Αυτές οι δοκιμές επιβεβαίωσαν, χωρίς αμφιβολία, ​τ​η​ν​ παρουσία του αίματος στο αγγείο.

Διακριτικά σύμβολα στον τάφο της Αγίας

Στον τάφο της Αγίας Φιλουμένας είναι χαραγμένα τα εμβλήματα ενός κρίνου και ενός φοίνικα τα οποία δείχνουν την παρθενία της και το Μαρτυριό της, αντίστοιχα. Υπάρχουν ακόμη μια άγκυρα, ένα μαστίγιο και τρία βέλη τα οποία δείχνουν τα φρικτά βασανιστήρια της και ότι η Μάρτυρας άντεξε στην μαρτυρία της πίστης της και στην αγάπη του Χριστού.

Οι κατακόμβες της Priscilla: Το ελληνικό παρεκκλήσι κοντά στην θέση στην οποία βρέθηκαν τα Ιερά Λείψανα της Αγίας Φιλουμένας.

Saint Nectarios and Grandma Tatiana in Korea


korea fdfewe


Saint Nectarios and Grandma Tatiana in Korea



St. Nectarios and Grandma Tatiana in Korea


‘Grandma Tatiana,’ as we used to call her, was one of the first women who received Holy Baptism in Korea. She was the daughter of Fr. Alexi Kim, who was captured by the North Koreans and disappeared on the 9th of July, 1950. With her death, the last representative of the ‘first generation’ of Orthodox Koreans ended its existence on earth.

During the final 10 years of her live, she lived in the Metropolis Center for the Elderly, which is affiliated with the parish of St. Boris in Chuncheon.

When the biography of St. Nectarios was published, in 2010, by the press of the Holy Metropolis of Korea, “Korean Orthodox Editions,” Grandma Tatiana Kim liked the book so much that she immediately started translating it into Japanese, without telling anyone about her project. The unforgettable Tatiana knew Japanese well because she lived during the Japanese occupation of Korea, studied Japanese in school, and even lived and Continue reading “Saint Nectarios and Grandma Tatiana in Korea”

예수 그리스도 나의 구세주 나의 방패 Jesus Christ My Messiah My Shield ╰⊰¸¸.•¨* Korean




예수 그리스도 나의 구세주 나의 방패

Jesus Christ My Messiah My Shield


예비신자 Catechumen


Ο Άγιος Νεκτάριος της Αίγινας & η Κορεάτισσα γιαγιά Τατιάνα

동방 정교회 Orthodox Church in Korea


Αγιος Νεκτάριος 8 14

Ὁ Ἅγιος Νεκτάριος τῆς Αἴγινας & ἡ Κορεάτισσα γιαγιά Τατιάνα


Ἡ γιαγιὰ Τατιάνα, ὅπως τὴν ἀποκαλούσαμε, ἦταν ἀπὸ τὶς πρῶτες γυναῖκες ποὺ ἔλαβαν τὸ ἅγιο Βάπτισμα στὴν Κορέα. Ἦταν κόρη τοῦ συλληφθέντος καὶ ἐξαφανισθέντος ἀπὸ τοὺς Βορειοκορεάτες πατρὸς Ἀλεξέι Κίμ στὶς 9 Ἰουλίου τοῦ 1950. Μὲ τὴν κοίμησή της τελείωσε τὴν ἐπὶ γῆς παρουσία της ἡ πρώτη γεννιὰ τῶν Ὀρθοδόξων Κορεατῶν.

Τὰ τελευταῖα δέκα χρόνια ζοῦσε στὸ κέντρο ὑπερηλίκων τῆς Ἐνορίας τοῦ Ἁγίου Βόριδος στὴν πόλη Τσουντσόν.

Ὅταν τὸ 2010 ἐκδόθηκε ἀπὸ τὶς «Κορεατικὲς Ὀρθόδοξες Ἐκδόσεις» τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Κορέας ἡ βιογραφία τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου, τόσο πολὺ ἄρεσε τὸ βιβλίο στὴν γιαγιὰ Τατιάνα, ὥστε ἄρχισε ἀμέσως, χωρὶς νὰ τὸ πεῖ σὲ κανέναν, νὰ τὸ μεταφράζει στὰ ἰαπωνικά. Ἡ ἀείμνηστη γνώριζε πολὺ καλὰ ἰαπωνικὰ γιατὶ κατὰ τὴν περίοδο τῆς ἰαπωνικῆς κατοχῆς στὴν Κορέα εἶχε σπουδάσει ἰαπωνικά, ἔμεινε καὶ ἐργάστηκε στὴν Continue reading “Ο Άγιος Νεκτάριος της Αίγινας & η Κορεάτισσα γιαγιά Τατιάνα”

Le Prêtre et la touriste Américaine – Hiérimoine Tryphon, Washington, É.-U.A. ╰⊰¸¸.•¨* French



Le Prêtre et la touriste Américaine


Hiérimoine Tryphon, Washington, É.-U.A.



Une femme protestante de Tacoma (état de Washington), était en vacances avec son mari dans la ville grecque d’Athènes. Chaque jour, elle se rendait dans un petit café près de l’hôtel pour prendre son café et regardait les habitants passer. L’un de ces habitants était un prêtre orthodoxe qui passait près du café en allant à son église paroissiale. La femme souriait et le prêtre hochait la tête, souriait et continuait son chemin.

Un jour, ce prêtre grec, qui parlait anglais, remarqua que la femme américaine avait un regard triste sur son visage et il s’approcha de sa table et demanda si quelque chose la troublait. Elle éclata en sanglots et raconta au prêtre les problèmes médicaux de son mari, et qu’elle craignait pour le pire. Le prêtre s’est assis avec elle et a prié pour elle et son mari. Chaque jour, il s’arrêtait pour s’asseoir à sa table, priant pour le rétablissement de son mari.

Quelques semaines se sont passées et le mari a récupéré de sa maladie et est revenu aux États-Unis avec sa femme. Le souvenir de la compassion de ce prêtre pour une femme étrangère est resté dans sa mémoire toutes ces nombreuses années. Elle a partagé ce souvenir avec son médecin, qui est un de mes amis, et je partage (N.d.T c’est-à-dire l’hieromoine Tryphon) ce souvenir avec vous.

Quel véritable disciple et serviteur du Seigneur était ce prêtre généreux ! Puissions-nous, comme ce prêtre, être à l’écoute de ceux qui en ont besoin et que le Seigneur nous met sur nos chemins . Puissions-nous avec des cœurs ouverts toucher et apporter la guérison à ceux qui souffrent, leur faire savoir que nous nous soucions pour eux et qu’ils ont un ami pendant leur temps de chagrin, de besoin et de désespoir.

Avec l’amour en Christ,

Hiérimoine Tryphon. (post du 27 juin 2017 )

Some Orthodox Saints from Ireland, Russia, Norway, Holy Land, France, Egypt, England, Serbia, Asia Minor, Italy, Bulgaria, Spain & Romania – St Catherine’s Vision – PDF


Click to access SCV%20DC%20Saints%20June%202014.pdf

Some Orthodox Saints from Ireland, Russia,

Norway, Holy Land, France, Egypt, England, Serbia, Asia Minor,

Italy, Bulgaria, Spain & Romania


St Catherine’s Vision

Thánh Agatha xứ Sicilia (k. 231 – 251) – 5 tháng 2 ╰⊰¸¸.•¨* Vietnamese


Thánh Agatha xứ Sicilia (k. 231 – 251)

Lễ kính: 5 tháng 2

Thánh Agatha xứ Sicilia (k. 231 – 251) là một tín hữu Kitô giáo sống ở Sicilia vào thế kỷ thứ III. Cô được tôn phong là một trong các thánh vì có hành động dũng cảm không khuất phục cường quyền khi từ chối kết hôn với viên Thống đốc trong vùng để giữ trinh tiết theo đức tin của mình và kết cục phải chịu nhiều hình phạt nặng nề cho đến chết.

Agatha được sinh ra trong một gia đình đạo đức, có gia thế tại Sicilia, cô đi đạo từ khi còn nhỏ. Khi nghe tin có cô gái xinh đẹp tên Agatha sống ở Sicilia, Viên thống đốc kiêm quan trấn Quintain đã truyền lệnh đưa cô vào trụ sở của ông này và muốn cưỡng ép cô để sau này dễ chiếm đoạt tài sản của Agatha, đồng thời có ý ép cô ra khỏi đạo.

Nhưng cô đã kiên quyết khước từ. Sau đó ông này ra lệnh đưa Agatha đến nhà một chủ kỹ viện tên Aphrodisia với mục đích dùng người đàn bà này để thuyết phục cô. Nhưng Agatha vẫn giữ mình thanh sạch. Agatha không để tâm nghe theo những thuyết phục của bà và các con gái bà (đều là khách làng chơi). Sau một tháng không có kết quả, Agatha được mang về cho viên thống đốc.

Ông này lại cố gắng thuyết phục nhưng khi nhận thấy Agatha nhất quyết không chịu, viên thống đốc tức giận, tìm cớ đổ tội và hành hạ Agatha, ông ta đã lợi dụng sắc lệnh bắt đạo của Hoàng đế Decius, bắt giam Agatha và đem ra xử án. Ông ta đem Agatha ra hành hạ bằng nhiều cách như buộc Agatha vào con ngựa gỗ dùng roi có móc sắt để đánh, rứt từng mảng thịt ở cạnh sườn, dùng đuốc và diêm quẹt đốt da thịt và cuối cùng là xẻo vú. Cô qua đời tại Catania, Sicilia năm 251.


Άγιος Άμπαν (St Abban) του Adamstown της Ιρλανδίας (+520) – Ορθοδοξη Ιρλανδία



our lady's.jpg

Ερείπια του αρχαίου Ορθόδοξου Κελτικού Ναού που ίδρυσε ο Άγιος Άμπαν (St Abban)

στη Νήσο Our Lady στη Λίμνη Lady’s Island στη Κομητεία Wexford της Ιρλανδίας



Άγιος Άμπαν (St Abban) του Adamstown της Ιρλανδίας (+520)

17 Μαρτίου

Ο Άγιος Άμπαν (Saint Abbán moccu Corbmaic), γνωστός και ως Άγιος Abban του Magheranoidhe ή Άγιος Eibbán ή Άγιος Moabba είναι ένας Ορθόδοξος Άγιος της Ιρλανδίας του 5ου και 6ου αιώνα, όταν ολόκληρη η Ιρλανδία, η “Πράσινη Χώρα” όπως σημαίνει το όνομά της, ήταν Ορθόδοξη.

Γεννήθηκε κατά τη δυναστεία Uí Chormaic στο Leinster της Ιρλανδίας και είναι αδελφός της Αγίας Gobnait του Ballyvourney της Ιρλανδίας. Ο πατέρας του ήταν ο Cormac, γιος του Ailill βασιλιά του Leinster, ο οποίος πέθανε το 435, σύμφωνα με τα Χρονικά των Four Masters, και το όνομα της μητέρας του ήταν Milla, η οποία ήταν αδελφή του Αγίου Ibar.

Ο Άγιος Άμπαν (St Abban) ίδρυσε το αρχαίο Ορθόδοξο Κελτικό Μοναστήρι Magheranoidhe στο Adamstown το οποίο αρχικά λεγόταν Abbanstown της Κομητείας Wexford της Ιρλανδίας και αρκετά ακόμη Ορθόδοξα Κελτικά Μοναστήρια σε διάφορες περιοχές της καταπράσινης Ιρλανδίας, όπως αυτό της Νήσου Our Lady στην όμορφη Λίμνη Lady’s Island στην Κομητεία Wexford, ένα άλλο στο Ballyvourney πριν πάει εκεί η αδελφή του Αγία Gobnait και ένα στο Killabban στην Κομητεία Laois στο οποίο ήταν ηγούμενος ως την κοιμησή του.

Eπίσης, ο Άγιος συνδέεται με την Ορθόδοξη αρχαία Κελτική Μονή του Killagh στην Κομητεία Kerry.

Ο Άγιος Άμπαν (St Abban) από μικρός είχε μεγάλη αφοσίωση στο Θεό και τους Αγίους και έκανε πολλά θαύματα στην παιδική του ηλικία με αποτέλεσμα να καταλάβουν όλοι ότι θα αφιερωνώταν στην Εκκλησία. Έτσι το αγόρι στάλθηκε στό θείο του, στον αδελφό της μητέρα του, Επίσκοπο Άγιο Ibar με τον οποίο ταξίδεψε στη Ρώμη. Στην Ιταλία ο Άγιος Άμπαν (St Abban) έκανε πολλά θαύματα που τους έσωσαν από κακοποιούς, δράκους (=δεινόσαυρους: οι δεινόσαυροι ζούσαν παράλληλα με τους ανθρώπους) και άσχημα καιρικά φαινόμενα, ασκώντας ιδιαίτερη εξουσία πάνω στα ποτάμια και στις θάλασσες.

Κοιμήθηκε το 620 και η εορτή του είναι στις 16 Μαρτίου, 13 Μαΐου και 27 Οκτωβρίου.

Υπάρχει ένας τάφος που σημειώνονται με δύο Ogham πέτρες και μια πέτρα Bullaun στο δάσος κοντά στο Ballyvourney της Ιρλανδίας που παραδοσιακά πιστεύεται ότι είναι ο τόπος ταφής του Αγίου.


Άγιος Σεϊριολ (St Seiriol) o Δίκαιος, ηγούμενος του Κοινοβίου Penmon της Ουαλίας (+6ος αιώνας) – 2 Ιανουαρίου & 1 Φεβρουαρίου


Άγιος Σεϊριολ (St Seiriol) o Δίκαιος,

ηγούμενος του Κοινοβίου Penmon της Ουαλίας ,

αδελφός του Βασιλιά Cynlas του Rhos

& του Βασιλιά Einion toy Llŷn (+6ος αιώνας)

2 Ιανουαρίου & 1 Φεβρουαρίου

Ο Άγιος Σεϊριολ (St Seiriol) ήταν ο νεότερος αδερφός του βασιλιά Cynlas των περιοχών Rhos και Einion του Lleyn. Ακολούθησε την θρησκευτική ζωή και έζησε σε ένα μικρό ερημητήριο στην Ανατολική χερσόνησο του Ynys Mon (Anglesey).

Τα δύο βασιλικά αδέρφια του αποφάσισαν αργότερα πως αυτή η ταπεινή κατοικία ήταν υπερβολικά άθλια για τον αδερφό τους και εγκατέστησαν ένα σημαντικό μοναστήρι κοντά στο κελί του. Έτσι ο Seiriol έγινε ο πρώτος ηγούμενος του Penmon Priory. Το ερημητήριο του και το Ι. Πηγάδι του με το αγίασμά του υπάρχουν και σήμερα και μπορεί κανείς να τα επισκεφτεί. Ο Seiriol έγινε φίλος του αγίου Cybi.

Σε μεγάλη ηλικία ο Άγιος Σεϊριολ (St Seiriol) αποσύρθηκε στο Ynys Lannog (Priestholm), απέναντι από την ακτή του Penmon. Το μέρος πήρε το όνομα Ynys Seiriol προς τιμήν του παρότι τώρα είναι ποιο γνωστό σαν το νησί Puffin.

Ο Άγιος Cybi ονομάστηκε ο “μελαχρινός” γιατί όταν πορευόταν με σκοπό να συναντήσει τον Άγιο Σεϊριολ (St Seiriol) στο Clorach Wells είχε τον ήλιο καταπρόσωπο και αυτό του δημιούργησε ένα μελαψό δέρμα, ενώ αντίθετα ο Άγιος Σεϊριολ (St Seiriol) ονομάστηκε “ξανθός” γιατί είχε τον ήλιο στην πλάτη του.


Ορθόδοξη Αγγλοσαξονική Εκκλησία

Phục sinh tại Vũng Tàu, Việt Nam ╰⊰¸¸.•¨* Vietnamese



Phục sinh tại Vũng Tàu, Việt Nam