Ο φόβος χτύπησε την πόρτα, η πίστη πήγε να ανοίξει… δεν ήταν κανένας! (Ανώνυμος)

http://orthodox-heart.blogspot.com

ORTHODOX HEART

Naxos island, Greece.jpg

Ο φόβος χτύπησε την πόρτα, η πίστη πήγε να ανοίξει… δεν ήταν κανένας! (Ανώνυμος)

Fear knocked, faith answered, and no one was there! (Anonymous)

http://ex2x2lettersfromgreece.wordpress.com

EX 2×2 LETTERS FROM GREECE

e6dde693958c6fa7ee7cfe6319aa27ae.jpg

Fear knocked, faith answered, and no one was there! (Anonymous)

La peur a frappé à la porte. La foi a ouvert la porte, est allée voir qui était là Il n’y avait personne! (Anonyme) ╰⊰¸¸.•¨* French

http://franceofmyheart.wordpress.com

FRANCE OF MY HEART

4ccf4dcc2c3ebeec1d70d35b00be1782.jpg

La peur a frappé à la porte. La foi a ouvert la porte, est allée voir qui était là Il n’y avait personne! (Anonyme)

Angst klopfte, der Glaube antwortete, und niemand war da! (Anonym) ╰⊰¸¸.•¨* German

http://edelweissofmyheart.wordpress.com

EDELWEISS OF MY HEART

00a0305d00ecce366df4c2ae748f9e6f.jpg

Angst klopfte, der Glaube antwortete, und niemand war da! (Anonym)

¿El miedo llamó a la puerta, la confianza abrió y fuera no había…! (Anónimo) ╰⊰¸¸.•¨* Spanish

http://latinamericaofmyheart.wordpress.com

LATIN AMERICA OF MY HEART

df09584f6fd5e2dba6e735e6dd0a563a.jpg

¿El miedo llamó a la puerta, la confianza abrió y fuera no había…! (Anónimo)

Ορθοδοξία: Άγιος Ναθάλαν (St Nathalan) Ισαπόστολος & Επίσκοπος Tullich Σκωτίας (+678) – 19 Ιανουαρίου

http://greatbritainofmyheart.wordpress.com

GREAT BRITAIN OF MY HEART

___2839439-1.jpg

58797832.jpg

Η αρχαία Ορθόδοξη εκκλησία που έκτισε ο Άγιος Ναθάλαν (St Nathalan)

στο Cowie της Σκωτίας τον 7ο αιώνα

9535367.jpg

Άγιος Ναθάλαν (St Nathalan / Nachlan)

Ισαπόστολος & Επίσκοπος Tullich Σκωτίας (+678)

19 Ιανουαρίου

Ο Άγιος Ναθάλαν ή Νάχλαν (St Nathalan ή Nachlan) είναι ένας Ορθόδοξος Άγιος που έδρασε στην περιοχή Aberdeenshire της Σκωτίας.

Ο Άγιος Ναθάλαν (St Nathalan) γεννήθηκε στο χωριό Tullich της Σκωτίας, όπου και έγινε Επίσκοπος. Η παλαιότερη εκκλησία στο Tullich ιδρύθηκε από τον Άγιο Ναθάλαν τον 7ο αιώνα. Επίσης, έχτισε εκκλησίες στο Bothelim και στο Colle της Σκωτίας. Ο Άγιος Ναθάλαν ήταν ένας ευγενής που καλλιεργούσε τη γή. Κατείχε μια μεγάλη περιουσία, την οποία καλλιέργησε και μοίρασε τη συγκομιδή απλόχερα στους φτωχούς.

Ο Άγιος Ναθάλαν ήταν ένας από τους Αποστόλους της Σκωτίας και κατασκεύασε το πρώτο μικρό παρεκκλήσι στο ανεμοδαρμένο Cowie της Σκωτίας κατά τη διάρκεια του 7ου αιώνα.

Ένα πολύ βροχερό καλοκαίρι ο μεγάλος Άγιος Ναθάλαν, στην αδυναμία μιας στιγμής, καταράστηκε τη βροχή η οποία εμπόδιζε την συγκομιδή. Αμεσώς μετανόησε και ως πράξη  μετάνοιας για τη μεγάλη αμαρτία του που καταράστηκε την δημιουργία του Θεού έβαλε αλυσίδες με λουκέτο στο δεξί του χέρι και στο δεξί πόδι του, πέταξε το κλειδί στον ποταμό Dee και αλυσσοδεμένος ξεκίνησε με τα πόδια να πάει στη Ρώμη για να ζητήσει συγχώρεση.

Όταν έφτασε στη Ρώμη κάθισε για δείπνο και όταν έκοψαν στη μέση ένα μεγάλο μαγειρεμένο ψάρι βρήκε το κλειδί των αλυσσιδών του το οποίο είχε ρίξει στον ποταμό Dee πολλούς μήνες προηγουμένως.

Ο Άγιος Ναθάλαν (St Nathalan) κοιμήθηκε οσιακά το 678 και τιμάται ως ένας από τους Ισαποστόλους της Σκωτίας.

Πηγή:

Wikipedia

&

http://gkiouzelis.wordpress.com

Orthodox Heart

sept25cowiebikeprotest064.jpg

254532.b.jpg

PhotoHandler.jpg

Cowie-0523.jpg

27032660.jpg

Saint Nathalan (St Nachlan), Bishop of Tullich, Scotland (+678) – January 19

http://greatbritainofmyheart.wordpress.com

GREAT BRITAIN OF MY HEART

58797832.jpg

The ancient Cowie Church of St Nathalan in Scotland

7th century

9535367.jpg

Saint Nathalan / Nachlan

Bishop of Tullich, Scotland (+678)

January 19

Saint Nathalan or Nachlan (+678) is a saint who was active in the district now known as Aberdeenshire, Scotland. He is also known by the names Saint Nachlan and Saint Nauchlan.

Saint Nathalan was born in the village of Tullich, for which he was eventually appointed as bishop. The earliest church in Tullich was founded by Saint Nathalan in the 7th century. He also built churches at Bothelim and Colle. He was a nobleman who cultivated. He possessed a large estate, which he cultivated and distributed his harvest generously to the poor. He was one of the Apostles of that country.

Saint Nathalan is reputed to have built the first small chapel on the windswept clifftop at Cowie sometime during the 7th century.

One very rainy summer the great saint, in a moment’s weakness, cursed the rain which was hindering the harvest. In penitence for his great sin in cursing God’s creation, Saint Nathalan padlocked his right arm to his right leg, tossed the key into the River Dee and set off to walk to Rome to seek forgiveness. Upon reaching Rome he sat down to supper. However, when he cut open the fish laid before him he found the very key that he had thrown into the Dee many months previously. A pool in the river nearby is still known as “the key pool” for this reason.

Saint Nathalan died on 678.

Source: Wikipedia

sept25cowiebikeprotest064.jpg

254532.b.jpg

PhotoHandler.jpg

Cowie-0523.jpg

6863440.jpg

27032660.jpg

Από τον αθεϊσμό στην Θεία Εξομολόγηση – Μοναχή Πορφυρία (+2015), πρώην οδηγός TAXI σε Αθήνα & Πειραιά

http://orthodoxyislove.wordpress.com

ORTHODOXY IS LOVE

13933010108776930

Ἡ Μοναχὴ Πορφυρία γεννήθηκε καὶ μεγάλωσε στὸν Πειραιᾶ. Ἄσκησε κατὰ καιροὺς διάφορα ἐπαγγέλματα. Ἐπὶ δέκα χρόνια ἐργάστηκε ὡς ὁδηγὸς ταξὶ στὴν Ἀθήνα καὶ στὸν Πειραιᾶ. Γνώρισε τὸν σύγχρονο ἐνάρετο καὶ ἔνθεο Γέροντα Πορφύριο ἀπὸ βιβλία σχετικὰ μὲ τὴν ζωὴ καὶ τὴν διδασκαλία του. Αὐτὴ ἡ γνωριμία τὴν ἔφερε πιὸ κοντὰ στὸν Χριστὸ καὶ τὴ συνειδητὴ χριστιανικὴ ζωή. Μὲ δυνατὴ πίστη καὶ βαθιὰ ἀγάπη στὸν Θεὸ ἔβαλε στόχο τὴ δόξα Του καὶ τὴ σωτηρία τῶν συνανθρώπων της. Ἔτσι τὸ ταξί της ἔγινε ἕνας σύγχρονος ἄμβωνας, ποὺ ὁδήγησε πολλοὺς σὲ ἀλλαγὴ ζωῆς, στὴν εὐλογημένη ἀλλοίωση. Τὰ τελευταῖα χρόνια περιεβλήθη τὸ ταπεινὸ μοναχικὸ τριβώνιο, μὲ διπλὸ σκοπό: νὰ ἀγωνιστεῖ ἀπερίσπαστη γιὰ τὴ σωτηρία της καὶ νὰ διακονήσει τὸν σύγχρονο δοκιμαζόμενο ἄνθρωπο.

mporfyria-omilia

Ἐννέα ἡ ὥρα τὸ βράδυ, βρίσκομαι στὴν πλατεία Παγκρατίου. Ἕνα παιδὶ γύρω στὰ 17 μὲ σταματάει.

–Καλησπέρα, στὰ Village.

Ἀπὸ τὸ ραδιόφωνο τοῦ αὐτοκινήτου ἔχει ἀρχίσει τὸ ἀπόδειπνο. Τὸ παιδί, ποὺ κάθισε δίπλα μου, μοῦ λέει:

–Δὲν βγάζεις τὸν παπά, νὰ βάλεις τραγούδια;

–Γιατί, ἀγόρι μου, δὲν σοὺ ἀρέσει ἡ ἀκολουθία;

–Ἡ ἀκολουθία δὲν μὲ νοιάζει… Τοὺς παπάδες δὲν θέλω νὰ ἀκούω.

–Γιατί, τί σου ἔκαναν οἱ παπάδες;

–Ἐμένα τίποτε… Ὁ πατέρας μου τοὺς βρίζει, γι’ αὐτὸ δὲν τοὺς θέλω.

–Ὁ πατέρας σου γιατί τοὺς βρίζει;

–Δὲν ξέρω.

–Ἔχεις πάει ποτέ σου στὴν Ἐκκλησία;

–Ὄχι! Ποτέ!

–Καλά, στὴν Ἀνάσταση δὲν πάτε; Τὰ…. Χριστούγεννα δὲν πάτε;

–Ὄχι!

–Σὲ γάμους, σὲ βαφτίσια, πάτε;

–Ναί, πᾶμε.

–Ἡ μανούλα σου δὲν σοὺ ἔχει μιλήσει γιὰ τὸν Θεό;

–Ὄχι!

–Οὔτε τὸ σταυρό σου κάνεις;

–Ὄχι!

Χριστέ μου, δὲν εἶναι δυνατόν!

–Ἀγόρι μου γλυκό, στὸ σχολεῖο θρησκευτικὰ δὲν κάνετε;

–Ἐ, κάνουμε κάτι λίγο.

–Ἄκουσε νὰ σοὺ πῶ, ἀγόρι μου, ὁ Θεὸς εἶναι ἡ ζωή, ἡ Ἐκκλησία εἶναι τὸ σπίτι τοῦ Θεοῦ καὶ ὁ παπὰς εἶναι γιὰ νὰ μᾶς μεταφέρει τὰ λόγια του Θεοῦ. Χωρὶς τὸν Θεὸ εἴμαστε νεκροί!

–Νεκροί;

–Ναί! Χωρὶς Θεὸ εἴμαστε πνευματικὰ νεκροί. Στὸ σπίτι σᾶς εἶστε εὐτυχισμένοι, οἱ γονεῖς σου εἶναι ἀγαπημένοι;

–Μμ!! ὄχι.

–Γιατί; Τί συμβαίνει;

–Ὁ πατέρας μου εἶναι νευρικός, ὅλο μαλώνει μὲ τὴν μάννα μου καὶ μέ μας. Ὅλα του φταῖνε.

–Βλέπεις πῶς μακριὰ ἀπὸ τὸν Θεὸ εἴμαστε δυστυχισμένοι; Ἐνῶ, ὅταν εἴμαστε κοντά Του, εἴμαστε χαρούμενοι καὶ ἤρεμοι, δὲν νευριάζουμε, ξέρουμε νὰ συγχωροῦμε, εἴμαστε γεμάτοι ἀπὸ ἀγάπη. Ἐσὺ θὰ ἤθελες, ὅταν θὰ μεγαλώσεις καὶ παντρευτεῖς, νὰ κάνεις οἰκογένεια σὰν καὶ αὐτὴ ποῦ ζεῖς;

–Ὄχι, γιατί δὲν μ’ ἀρέσει.

–Γιὰ νὰ κάνεις καλύτερη οἰκογένεια, πρέπει νὰ πλησιάσεις τὸν Θεό.

–Πῶς θὰ τὸν πλησιάσω;

–Νά, θὰ σὲ πάω τώρα νὰ μιλήσεις μὲ ἕναν παπά, ὅπως τοὺς λὲς ἐσύ. Πᾶμε;

–Ὄχι, ὄχι, δὲν θέλω!

–Σὲ παρακαλῶ, σὲ ἱκετεύω, τοῦ εἶπα πολὺ γλυκά, πολὺ τρυφερά. Πήγαινε μόνο μία φορὰ καὶ μὴν ξαναπᾶς ποτέ σου, σὲ παρακαλῶ. Καὶ ἐγὼ θὰ ἔρθω μαζί σου καὶ ὕστερα θὰ σὲ πάω στὰ, VILLAGE, χωρὶς χρήματα.

Αὐτὸ τοῦ ἄρεσε καὶ μοῦ λέει:

–Τὸ λόγο σου;

–Τὸ λόγο μου!

Βιαζόμουν νὰ προλάβω, πρὶν φύγει ὁ ἱερέας ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία. Εὐτυχῶς πρόλαβα. Τὸ παλληκάρι μπῆκε γιὰ ἐξομολόγηση. Ὅταν μετὰ ἀπὸ μισῆ ὥρα βγῆκε, ἦταν τόσο ἀλλαγμένος, ποὺ μὲ εὐχαρίστησε καὶ μοῦ εἶπε: «Ὡραῖος αὐτὸς ὁ παπάς, θὰ ξανάρθω!»

Μετὰ τὸν πῆγα στὰ VILLAGE. ὅπως τοῦ εἶχα ὑποσχεθεῖ. Ἡ χαρά μου ἦταν ἀπερίγραπτη• τὸ παιδὶ ξεκινοῦσε μία νέα σωτήρια πορεία.

Πηγή:

Πορφυρίας Μοναχής

Ταξιδεύοντας στά Τείχη της Πόλης

ἐκδ. Νεκτάριος Παναγόπουλος

Ἀθήνα 2010

Video: Coming Home – Eastern Orthodox Christian Baptism in USA

http://usaofmyheart.wordpress.com

USA OF MY HEART

Oregon-Columbia-River-Gorge-Bike-Tour-5-e1454633432916.jpg

Coming Home – Eastern Orthodox Christian Baptism in USA

Video: Αγάπη για πάντα – π. Ανδρέας Κονάνος

http://orthodoxyislove.wordpress.com

ORTHODOXY IS LOVE

74ed71e2801b7f846fa7fe1c3b4adcdc.jpg

Αγάπη για πάντα – π. Ανδρέας Κονάνος

Results of the pastoral visit to Vietnam on 2009

http://orthodox-heart.blogspot.com

http://vietnamofmyheart.wordpress.com

VIETNAM OF MY HEART

ORTHODOX HEART

Красотата и екзотика в едно - Виетнам,на промо цени през януари!-56406.jpg

20090313vietnam.jpg

Results of the pastoral visit to Vietnam on 2009

Source:

http://orthodox.cn

http://orthodox.cn/news/20090313vietnam_en.htm

From March 5 to 12, 2009, eparchy clergymen with the blessing of Archbishop Veniamin of Vladivostok and Primorsky Territory visited the Socialist Republic of Vietnam.

The Eparchy was represented by Hegumen Feofan (Ziborov) – the priest of the Saint Nicholas Cathedral in the city of Vladivostok, the priest Sergey Yakutov — the rural dean of the central district of the eparchy, and Michael Sheikhov — the chorister of the Saint Nicholas Cathedral’s Episcopal choir.

During the trip they visited Hànội, Hồ Chí Minh City, and Vũngtàu.

The Orthodox Divine Liturgy was served in Hànội for the first time in the history of the city. It took place in the territory of the Russian Center for Science and Culture.

In Vũngtàu on the eve of the feast of “The Triumph of Orthodoxy”, the All-Night Vigil was celebrated. The next day, the feast itself, in the same city a festive Divine Liturgy was served. On Monday and Tuesday the Great Repentance Canon of St. Andrew of Crete was read.

On Wednesday March 11, they served the pannikhida at the grave of Russian seamen from the cruiser “Diana”. On the same day in the territory of the Russian Federation Consulate-General in Hồ Chí Minh City, prayer with blessing of holy-water was conducted..

The next pastoral visit of Vladivostok eparchy clergymen to the Republic of Vietnam is planned for the days of the Radiant Resurrection of Christ.

English translation by Liubov Afonina

Video: Σταυροί σχηματίζονται πάνω από το Άγιο Φώς, Ιεροσόλυμα 2015

http://christisrisenindeedheisrisen.wordpress.com

CHRIST IS RISEN! INDEED, HE IS RISEN!

switzerland-nature-landscape-grass-mountains-lake-reflection-stones-rock-house-sky-clouds-photography-720P-wallpaper-middle-size.jpg

Σταυροί σχηματίζονται πάνω από το Άγιο Φώς, Ιεροσόλυμα 2015

Video: The Divine Liturgy of the Eastern Orthodox Church in English

http://orthodoxyislove.wordpress.com

ORTHODOXY IS LOVE

The Divine Liturgy of the Eastern Orthodox Church in English

Video: Group of Roman Catholics in Argentina convert to Orthodoxy on 2016

http://latinamericaofmyheart.wordpress.com

http://romancatholicsmetorthodoxy.wordpress.com

ROMAN CATHOLICS MET ORTHODOXY

LATIN AMERICA OF MY HEART

6413-glacier.jpg

Group of Roman Catholics in Argentina convert to Orthodoxy on 2016

Jamey Bennett, Hawaii, USA: Liturgy, Sacraments, & All That Jazz – Ten Reasons I Joined the Orthodox Church

http://hawaiiofmyheart.wordpress.com

HAWAII OF MY HEART

5fd4c674d212ad68c5f68e8bbc205552.jpg

Jayme-and-Fr-John-Schroedel-171x300.png

Jamey Bennett & Fr. John Schroedel

tumblr_static_1655975_10202065600494912_1155852431_n.jpg

Liturgy, Sacraments, & All That Jazz:

Ten Reasons I Joined the Orthodox Church

by

Jamey Bennett, Hawaii, USA

Source:

http://journeytoorthodoxy.comHERE

JOURNEY TO ORTHODOXY

I am asked fairly regularly to share my conversion story. I haven’t really written out my journey into the Orthodox Church in a full narrative. I hinted at some things related to my Mormon heritage here, but even that doesn’t quite tell the story. Honestly, I’m not sure I am interesting enough to put my story down on paper, so for now, we’ll settle for some glimpses into the journey. I leave this unedited and unvarnished.

I was received into the Orthodox Church at Pascha (Easter) of 2009. This doesn’t come as a shock to most who know me, but definitely has ruffled some feathers of a few people I love and respect. I want to set out ten (of many) reasons I became Orthodox. (In what follows, I assume a basic understanding of Christianity and Protestantism.)

1.Liturgy, Sacraments, and All That Jazz

I have personally been on a liturgical-sacramental trajectory for a long time. I fell in love with the Sacraments of Baptism and the Eucharist (Lord’s Supper) years ago, as well as a liturgical approach to prayer. As a Presbyterian, I began using prayer ropes, praying the hours, and even included an icon in my private devotions. This led me out of Presbyterianism and into five wonderful years as an Anglican, and I acquired the conviction that whatever church I was to join in the future needed to be under the oversight of a bishop in Apostolic Succession.1

Somewhere along the way I encountered Orthodoxy. Every chance I got while travelling, I would visit Orthodox churches. It didn’t matter if I was in a Greek, Russian, Ukrainian, or American Orthodox church, I felt comfortable and at home. To me, it felt like the fullness of all that I was looking for in Anglicanism.

As I have now immersed myself in the Sacramental life of the Orthodox Church, I am ever more convinced that it is my home.

2.Beauty

One time I was visiting a friend’s church, and the pastor was pounding the pulpit, “Don’t you dare imagine anything when you’re praying! That’s idolatry!”2 I never really bought that line. I never understood why Old Testament worship utilized all the senses, and then suddenly we get a new and better covenant (Heb. 8:6) and switch to plain white walls free of any symbolism. Orthodox people taste, touch, see, hear, and smell virtually everything!

Orthodoxy is exceedingly beautiful. The Psalmist exults,

“O worship the Lord in the beauty of holiness; let the whole earth stand in awe of him” (96:9).

Worship is beautiful in Orthodoxy, as it should be. And every detail of worship is carefully designed for the honor and glory of God – from the way we sing to the images that adorn our walls to the vestments of the clergy.

3.Mystery

Part of what attracts many people to Orthodoxy is the love of mystery. Now, this is counter-intuitive to me. I want to figure it all out. When I began studying theology in high school and college, I was always asking people,

“What’s your position on _______?”

My first impulse is not in praise of mystery, but in solving mystery. I am by nature a rationalist.

But the truth is, we live a mystery-filled existence. I currently live in Hawaii, and I sit here at my desk at night and watch geckos run across my window with their “magic” toes to catch and munch on moths. This “mystery” is something held together by an incredibly imaginative God who called all things into being – and it just so happens that none of us were there when he did it.

Evagrios of Pontus has famously said,

“God cannot be grasped by the mind. If He could be grasped, he would not be God.”

Orthodoxy is not irrational. However, we believe that mystery is fundamental to Christianity, and should be embraced and celebrated. Evangelical theologian Daniel Clendenin writes, “The great mysteries of the faith are for the East matters of adoration rather than analysis.” I think that’s right. And so I rest in mystery.

4.Systematic, Bah!

Which brings me to systematic theology. I’ve never been satisfied with systematic theology. One summer I took evangelical family writer Nancy Wilson’s challenge to read 10 chapters of the New Testament a day, making it possible to read the whole New Testament in a month. Each day I watched my systematic theology “systematically” dismantled. My tight categories had previously made sense when I assembled Bible verses in a logical construct. But when I just read the Bible in large helpings, I began to see my thinking reshaped. And it was a bit messy!

If we must categorize “types” of theology, I’d say we have four main categories: Systematic, Biblical, Conciliar, and Liturgical. In Systematic theology one tries to carefully line up all the “data” and harmonize it. In Biblical theology, one teases out the text and takes it wherever it goes – keeping in mind its flow in historical context. Conciliar theology is what is worked out in the great Councils of the Church in response to various attacks on truth (this, in concert with the creedal statements growing out of those councils). Liturgical theology (at its best) is the developed and mature use of Conciliar and Biblical theology in the context of prayer.

There is plenty of room for Systematics in Orthodoxy. However, it’s not a particular interest of most of the Orthodox world. We’d rather pray our theology. I’d say that Orthodoxy beautifully harmonizes Biblical, Conciliar, and Liturgical theology.

5.Unwavering Theology

I was talking to my good friend Ken Petty, a Calvinist, who related a conversation to me that he had with an evangelical leader. This leader described Eastern theology as having been

“stagnant for the last thousand years.”

I laughed and asked him,

“And this is a problem, how?”

We don’t believe in doctrinal development. Sure, the way we articulate our theology has been historically shaped over-and-against creeping errors, but the essence of the faith has been fiercely defended.

It is the position of the Orthodox Church that we are preserving the faith of the Apostles, not re-inventing or re-discovering their faith. In 2004, I read through much of The Seven Ecumenical Councils and was continually struck by the minutes of the Councils. Repeatedly, you find the bishops shouting out things like,

“This is the Orthodox faith! This is the faith of the Fathers! Into this faith we were baptized!”

Orthodoxy is not blown about by every wind of doctrine, but has ferociously preserved, defended, and died for the faith

“once delivered to the saints” (Jude 3).

6.I Don’t Trust Myself

I stopped trusting myself a couple of years ago. I used to think that I am always right, and I’m still fighting that deception inside of me. One day many aspects of my world came crashing down – and I realized that I don’t know everything, I don’t have it all together, and I am a participant in broken humanity.

I find the remedy for this in Orthodoxy. For one thing, the Orthodox Church doesn’t rest on one man, whether he is a pastor or a Pope. The Orthodox Church is conciliar, and depends on the totality of the Church across national, cultural, and ethnic lines. It is faithful to the Fathers of the past, and the Brothers of the present.

The second way Orthodoxy provides the remedy for my self-mistrust is in confession. In Orthodoxy, we confess face-to-face with a priest, and he brings the comfort of the Gospel to us, personally. At the end of a confession, I kneel and my priest covers me with his robe, places his hands on me, and proclaims to me that God has forgiven my sins. What a picture of Jesus!

“For I will be merciful to their unrighteousness, and their sins and their iniquities will I remember no more” (Heb. 8:12).

7.Corporate or Individual?

One day it occurred to me that corporate worship and private devotions are threads in a tapestry woven together. It’s not an either/or, it’s a both/and.

In Orthodoxy, we bring our individual petitions into a larger corporate context – and we do this for the life of the world. “My needs” join in harmony with other individual needs and broader needs of all the world. The individual finds fulfillment in the corporate setting.

8.Historical “Accidents”

My move to a more liturgical way of praying happened on “accident” – as did my ultimate destination in Orthodoxy. My life was badly shaken around 2003. I didn’t have the words to pray anymore, and I didn’t really like God that much. Then I picked up a copy of the Anglican Book of Common Prayer. It gave me the words to pray that I didn’t have on my own, and it strengthened my weakened faith. I have described it on many occasions as the anchor that held me through the storm. And it did.

So I joined an Anglican church. Over the next five years, living in Tennessee, I felt the strong pull to Orthodoxy several times. But my involvement at that wonderful “continuing Anglican” church, and the relationships that I had developed there, really made joining the Orthodox Church rather difficult to do. I felt that if I were to join an Orthodox Church, that move would have to coincide with another move – to a new city.

In 2008, I moved to the Big Island of Hawaii to live with my sister. Before I got here, I knew I had three possibilities for a church home: Lutheran (LCMS), Anglican/Episcopal (TEC), or Orthodox (OCA). In my mind, those were my only three options. I attended the Lutheran church a bit, but was turned off by a few of the local practices (plus, well, no bishop). The Episcopal option was nearly bearable, but I wouldn’t have truly participated in the life of the community. We were just on different pages.

At first, the Orthodox Church did not seem a real option for me, despite its attractiveness. It was over 100 miles away, and I wasn’t sure I was ready to part with some lingering Protestant impulses. But I got word that the bishop was coming for a visit, and I didn’t want to miss that. So I spent the weekend in a hostel near the church. Before the Divine Liturgy was over, I knew I was home.

9.Healing

One thing I have heard time and again from converts to Orthodoxy is that the services and Sacraments are healing. In fact, our liturgy describes Christ as the physician and healer of our souls and bodies. This is definitely true in my case.

I once met a guy in Tennessee who had been a member of a Presbyterian church before becoming Orthodox. His wife had left him, and he was devastated. He got invited to an Orthodox service, and was drawn in by the constant refrain of

“Lord have mercy.”

He told me that six months of immersing himself in that liturgical context absolutely healed him.

I’ve had a similar experience. My life was rocked in late 2007, and it made the ‘03 rocking look like a gentle back and forth of a cradle. When I began regularly attending Orthodox services, I could feel that very same healing taking place in my heart. Honoring the majesty of God and getting down on your face before him (sometimes literally) to ask for his help, his grace, his mercy, and his strength, has quite a healing effect.

10.Jesus Called Me to It

I have been in love with Jesus since my earliest memories. In fact, my mom will tell you that I spoke with angels as a toddler. I’m not sure how objectively true that is, but I do know that I have had faith in the Triune God for as long as I can remember. And for all of my doubts over the years, I have never let go of Christ.

This is really the only reason that matters. When I came to believe that I was being called by Jesus Christ into fuller fellowship in him and with his Bride, the Holy Orthodox Church, I couldn’t help but become Orthodox. At that point, all the beauty, mystery, liturgy, and theology did not matter in comparison to the joy of fuller fellowship with Jesus.

I think it was Frederica Mathewes-Green who advised Anglicans not to come to Orthodoxy because it seems attractive or because a person is disillusioned with the state of their current church. Come to Orthodoxy, she beckoned, because you’re in love with Jesus and you see him there.

Notes

If you’re interested in exploring Orthodoxy, Frederica’s books Facing East and At the Corner of East and Now are a great place to start. For something more academic, check out Timothy Ware’s The Orthodox Church. For sympathetic treatments of Orthodoxy from Protestants, see Eastern Orthodox Christianity: A Western Perspective by Daniel Clendenin or, my favorite, Through Western Eyes; Eastern Orthodoxy: A Reformed Perspective by Robert Letham.

1.In Orthodoxy, however, we insist in a continuity of credal faith and communion for a proper Apostolic Succession.

2.This is actually a decent warning in an Orthodox context. We do use icons, but icons reflect a very real and incarnational existence, and are not simply imagined. However, in the bleak context in which this was spoken (with not so much as a cross on the wall), it seems pretty funny that picturing Jesus is idolatry when he had corporeal existence.

Περί “θετικής και αρνητικής ενέργειας” – Κωνσταντίνος Ι. Αντωνόπουλος, θεολόγος M.Th.

http://orthodox-heart.blogspot.com

ORTHODOX HEART

nardis-waterfalls-416773_640.jpg

Περί “θετικής και αρνητικής ενέργειας”

Κωνσταντίνος Ι. Αντωνόπουλος, θεολόγος M.Th.

Τα τελευταία χρόνια συχνά γίνεται λόγος για “θετική και αρνητική ενέργεια”. Ο γενικός και αόριστος αυτός νεοεποχίτικος όρος δεν χρησιμοποιείται από τους γνώστες για να δηλώσει την καλή διάθεση και εσωτερική ευεξία που αισθάνεται κάποιος αλλά την «ενέργεια», πού πιστεύουν ότι υπάρχει και προέρχεται από όλο το σύμπαν. Αυτή η δύναμη, λένε, μπορεί να ανακαλυφθεί και να χρησιμοποιηθεί για τους σκοπούς του ανθρώπου.

Γράφουν σχετικά : «Η είσοδος του σπιτιού πρέπει είναι, σύμφωνα με το Φένγκ Σούι, «το στόμα του τσι», δηλαδή εκεί από όπου «μπαίνει» όλη η θετική ενέργεια. Φροντίστε, λοιπόν, η είσοδος να είναι καθαρή και φωτεινή και απομακρύνετε πράγματα που δεν χρειάζεστε και μπορεί να εμποδίζουν τη θετική ενέργεια να μπει».

Τη θεωρία περί “θετικής καί αρνητικής ενέργειας” χρησιμοποιούν συγκαλυμμένα, διάφορες ομάδες που ασχολούνται με την Αστρολογία, το Φένγκ Σούι,, τις θεραπείες Σιά Τσου, τη Γιόγκα, την αυτογνωσία, αυτοθεραπεία και αυτοβελτίωση .

Όπως έγραφε ο μακαριστός π. Αντώνιος Αλεβιζόπουλος, όλες αυτές οι ομάδες προβάλλουν ταυτόχρονα ως “γενική συνταγή” τη θετική σκέψη λέγοντας ό,τι «δεν υπάρχει καμιά πραγματικότητα εκτός από τον “εαυτό”, ο “εαυτός” δημιουργεί τα πάντα». Βλέπουμε δηλαδή ό,τι η πίστη στο Θεό υποκαθίσταται από την πίστη στον Εαυτό που ειδωλοποιείται και παίρνει τη θέση του Θεού. «Έχε πίστη», λένε, αλλά εννοούν μια «πίστη όχι στο πρόσωπο του Χριστού ή στον Τριαδικό Θεό ή σε οποιαδήποτε δύναμη έξω από τον εαυτό μας, αλλά πίστη στις δυνάμεις του ίδιου του εαυτού μας, δηλαδή μια διαβολική πίστη».

Η λεγόμενη θετική σκέψη δεν έχει καμία σχέση με τον καλό λογισμό της Ορθοδόξου παραδόσεώς μας. Ο άγιος Γέροντας Παΐσιος ὁ Αγιορείτης έλεγε για το θέμα αυτό ότι καλός λογισμός είναι να μπεις από αγάπη στη θέση του άλλου για να τον καταλάβεις και να του βρεις ελαφρυντικά, αν χρειάζεται. Μπαίνει δηλαδή για κάποιο λόγο ένας μοναχός στο κελλί ενός άλλου μοναχού και το βρίσκει πολύ ακατάστατο. Δεν σκανδαλίζεται, γιατί κάνει τον εξής καλό λογισμό: ο αδελφός αφιερώνει όλον τον χρόνο του στα πνευματικά και δεν έχει χρόνο να τακτοποιήσει το κελλί του.

Ο ίδιος μοναχός μπαίνει σε άλλο κελλί, όπου όλα είναι στην εντέλεια. Πάλι δεν σκανδαλίζεται, γιατί κάνει τώρα τον άλλο καλό λογισμό: ο αδελφός όπως είναι τακτοποιημένος εσωτερικά, έτσι έχει τακτοποιημένο και το κελλί του.

Με παραθρησκευτική ορολογία και χρησιμοποίηση εννοιών στις οποίες δίνουν άλλη ερμηνεία προσπαθούν μέσα από την υγεία, τη διατροφή, τη σωματική άσκηση, τη διακόσμηση χώρου, τη μουσική ( μουσική χαλάρωσης και διαλογισμού) να βάλουν στη ζωή μας ανατολικές κοσμοθεωρίες και παραδόσεις. Οι βουδιστές π.χ χρησιμοποιούν τον όρο «αύρα» εννοώντας την «ενέργεια» που για αυτούς υπάρχει διάχυτη σε όλο το σύμπαν («συμπαντική ενέργεια») και η οποία έχει κατά τη γνώμη τους θεϊκές ιδιότητες (ο θεός τους δηλ. είναι μια αφηρημένη δύναμη).

Οι ομάδες αυτές δεν κάνουν λόγο για Προσωπικό Θεό αλλά για ένα «Παγκόσμιο Συμπαντικό Πνεύμα»! Μια «Παγκόσμια Συμπαντική Ενέργεια». Αν μπορούμε γράφουν να κάνουμε λόγο για Θεό, τότε ο Θεός πρέπει να περιλαμβάνει την ολότητα αυτής της παγκόσμιας ενέργειας. Όλα τα όντα του ορατού και αοράτου κόσμου δεν είναι τίποτε άλλο παρά εκδηλωμένες μορφές, «προβολές» όπως τις λένε της θείας ουσίας. Προφανώς πρόκειται για μια από τις γνησιότερες μορφές πανθεϊσμού, κατά την οποία τα πάντα είναι «Θεός». Και αυτός ο εντός εισαγωγικών «Θεός» σε κάθε ομάδα έχει και διαφορετικό όνομα. Άλλος τον λέει «Συμπαντική Ενέργεια», άλλος τον λέει «Κοσμική Υπερσυνειδητότητα», άλλος τον λέει «Υπέρτατο Ένα», άλλος τον λέει «Εαυτό» (το Ε με κεφαλαίο). Ο καθένας τον ονομάζει όπως θέλει. Έτσι το βασικό θεώρημα της Νέας Εποχής λέει: Τα πάντα είναι Ένα. Δεν υπάρχει κανένας διαχωρισμός. Τα πάντα προέρχονται από το Ένα δια «προβολής» ή «εκροής» και ταυτίζονται κατ’ ουσίαν με το Ένα. (Βλ. Ολιστική Κοσμολογία-Αρχιμ. Βαρνάβα Λαμπρόπουλου).

Η λέξη ενέργεια/ενέργειες με διαφορετική βέβαια έννοια αναφέρεται 7 φορές στις επιστολές του Αποστόλου Παύλου (Εφ. 1:19-20, Εφ. 3:7, Εφ. 4:16, Κολ. 1:29, Κολ. 2:12, 2 ,Θεσ. 2:9, 2, Θεσ. 2:11).

Η θεωρία περί “θετικής και αρνητικής ενέργειας” δεν έχει σχέση με την Ορθοδοξία γιατί αποδίδει τις ενέργειες του Ενός, Αγίου και Τριαδικού Θεού σε χωροταξικά και περιβαλλοντολογικά αίτια που αποδεσμεύουν την ευτυχία και την ευλογία στη ζωή μας από τον Θεό. Σύμφωνα με την Ορθόδοξη παράδοση εκτός από την άκτιστο θεία ενέργεια υπάρχουν και δυο κτιστές. Μία δαιμονική και μία ουδέτερη. Στην ουδέτερη ενέργεια υπάγονται οι κτιστές ενέργειες (π.χ ηλεκτρική, πυρηνική).
Όταν στην Ορθοδοξία μιλούμε για ενέργεια, εννοούμε τη θεία Χάρη που ανήκει ουσιαστικά στη φύση του Θεού και ταυτίζεται με τη θεία ενέργεια – τις άκτιστες δηλαδή ενέργειές που ο προσωπικός Τριαδικός Θεός (και όχι μια αφηρημένη δύναμη διάχυτη στο σύμπαν) αποστέλλει σε κάθε πλάσμα του, για συντήρηση, ζωή, αναγέννηση και σωτηρία.

Υπάρχουν πολλά είδη Ενέργειας του Θεού και από τούς Πατέρες δίνονται διάφορα ονόματα, ανάλογα με τα αποτελέσματά της, όπως λ. χ. γίνεται λόγος για την ζωοποιό Ενέργεια, την ουσιοποιό, την σοφοποιό, την θεοποιό. Ο Θεός είναι αμέθεκτος και μεθεκτός. Αμέθεκτος ως [προς] την ουσία και μεθεκτός στις ενέργειες.

Ο απόστολος Παύλος γράφει · “ει δε χάριτι, ουκέτι εξ έργων· επεί η χάρις ουκέτι γίνεται χάρις” (Ρωμ. Ια’ 6). “Η χάρις το Θεού και η δωρεά εν χάριτι τη του ενός ανθρώπου Ιησού Χριστού εις τους πολλούς επερίσσευσε” (Ρωμ. ε’ 15). Δόθηκε δηλαδή αυτή η Χάρη του Χριστού ως δωρεά του Θεού και δόθηκε με το παραπάνω και περίσσευσε μάλιστα.

Η χάρις του Θεού είναι η πραγματικά θετική ενέργεια, η οποία χορηγείται ασχέτως τόπου και χρόνου. Εκείνο που χρειάζεται είναι ο τρόπος και όχι ο τόπος και η τοποθέτηση αντικειμένων στο χώρο. Και ο τρόπος είναι ή μετάνοια και ή συμμετοχή στη μυστηριακή ζωή της Εκκλησίας.

Πηγή:

http://aktines.blogspot.gr/2017/01/blog-post_366.html

Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ «ΘΕΤΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ»: ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΝΕΟΕΠΟΧΙΤΙΚΗ ΑΠΑΤΗ!

http://orthodox-heart.blogspot.com

ORTHODOX-HEART

stock-photo-197266585.jpg

Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ «ΘΕΤΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ»: ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΝΕΟΕΠΟΧΙΤΙΚΗ ΑΠΑΤΗ!

Ἡ θεωρία περί “θετικῆς καί ἀρνητικῆς ἐνέργειας”, εἶναι ἕνα ἀκόμη ὄχημα τῆς Νέας Ἐποχῆς, μάλιστα μέ “πολλά βαγόνια”… τοὐτέστι περιλαμβάνει πληθώρα ἀνατολικῶν φιλοσοφιῶν-πεποιθήσεων, μέ ἀπώτερο σκοπό νά ἀποπροσανατολίσει τόν ἄνθρωπο ἀπό τόν δρόμο τοῦ Ἀληθινοῦ Θεοῦ. Ἔχει ἤδη κατακλύσει καί τόν δυτικό κόσμο (βλέπε διαφημίσεις προϊόντων, συναυλίες, περιοδικά, ἐκπομπές καί ἄλλα πολλά πού προβάλλουν ὡς λεκτικό moto, ὡς πιστεύω καί ὡς τρόπο ζωῆς τήν “θετική καί ἀρνητική ἐνέργεια”).

Ἡ ὡραιοποιημένη θεωρία περί “θετικῆς ἐνέργειας”, ἀπομακρύνει περίτεχνα τόν ἄνθρωπο ἀπό κάθε ἴχνος ἀληθινῆς πίστης, ὀρθόδοξου βίου καί ὁδηγεῖ τούς ἀσπαστές της στά πλοκάμια τῆς Λευκῆς καί Μαύρης Μαγείας πού κρύβει ἀπό πίσω της. Μάλιστα χρησιμοποιεῖ ὡς ὁρόσημο καί τό σύμβολο τῆς Λευκῆς καί Μαύρης Μαγείας, τό ὁποῖο ἔχει παρεισφρύσει στή ζωή μας καί στήν καθημερινότητά μας (σέ ἀντικείμενα, ὡς ζωγραφικά ντεκόρ σέ χώρους, σέ κοσμήματα, λογότυπο σέ ροῦχα κλπ.). Τό ὀνομάζουν γίν έν γιάνγκ (yin and yang), ἤ “ἀρσενική καί θηλυκή ἐνέργεια”, ἀλλά “ἄλλαξε ὁ Μανωλιός κι ἔβαλε τό καπελάκι του ἀλλιῶς”…

Οὐσιαστικά εἶναι ἀποκρυφυστικό σύμβολο μαγείας. Μελετώντας τίς θρησκευτικές πεποιθήσεις σχεδόν τῶν περισσότερων ἀνατολικῶν λαῶν, θά βροῦμε θεωρίες περί “ἰσοδυναμίας καλοῦ καί κακοῦ”, περί ἀέναης πάλης μεταξύ αὐτῶν τῶν δύο καί κρατηθεῖτε καλά…περί μή ὑπερίσχυσης τοῦ ἑνός ἔναντι τοῦ ἄλλου. Θεωροῦν πώς αὐτά τά δύο, εἶναι καταδικασμένα νά ἔχουν πάντα ἰσοπαλία! Βέβαια ὁ κάθε νοήμων ἄνθρωπος, θά σκεφτόταν: “πῶς εἶναι καλό τό “καλό”, ὅταν δέ νικᾶ καί δέν ὑπερισχύει;”….

Ὅσον ἀφορᾶ βέβαια τά “χρώματα” τῆς μαγείας (λευκή, μαύρη) ἤ ὅποια ἄλλη ἀπόχρωση…, εἶναι σαφές πώς αὐτό ἀποτελεῖ ἕνα ψευδοτέχνασμα τοῦ μνησίκακου διαβόλου, προκειμένου νά πείσει τούς ἀνθρώπους ὅτι ὑπάρχει καί καλή μαγεία, ἄρα καί καλό σέ αὐτήν. Κι ἔτσι, ὅποιος “χάφτει” αὐτό τό δόλωμα, γιά νά ἀποκηρύξει τήν κακή μαγεία, ἀσπάζεται τήν “καλή” καί πέφτει στά δίχτυα τῆς μαγείας χωρίς νά τό ἔχει καταλάβει ἔτσι κι ἀλλιῶς!

Δέν χρειάζεται νά γίνει κάποια μαγική-σατανιστική τελετή εἰς βάρος μας, ἀφοῦ ἐμεῖς οἱ ἴδιοι χρησιμοποιοῦμε ἀντικείμενα καί ζοῦμε μέ “ἐναλλακτικούς” τρόπους ζωῆς, ξένους πρός τήν Ὀρθοδοξία, ὁπότε γίναμε οἱ κακοί μάγοι τῶν ἑαυτῶν μας, οἰκειοθελῶς! Τὄ ἔχουμε ἀντιληφθεῖ αὐτό;

Ἡ Ἁγία Γραφή μᾶς λέγει:

  • Νά μήν προσκολληθεῖτε (σέ μάγους) καί μολυνθεῖτε ἀπ᾿ αὐτούς· ἐγώ εἶμαι ὁ Κύριος καί Θεός σας!” (Λευϊτ. 19:26, 31)
  • “Οἱ μαντεῖες καί οἱ οἰωνισμοί καί τά ὄνειρα εἶναι μάταια”, (Σειράχ 34:5).

  • Οἱ ἅγιοι ᾿Απόστολοι δίνουν ἐντολή στούς Χριστιανούς νά μή χρησιμοποιοῦν κανενός εἴδους μαγικά· “οὐ μαγεύσεις, οὐ φαρμακεύσεις” (Διαταγ. 7,3)

  • Ὅταν λάβαμε τό Ἅγιο Βάπτισμα, μᾶς ρώτησε ὁ ἱερέας – ἤ μᾶλλον ὁ ἴδιος ὁ Χριστός: “᾿Αποτάσσῃ τῷ σατανᾷ καί πᾶσι τοῖς ἔργοις αὐτοῦ καί πάσῃ τῇ λατρείᾳ αὐτοῦ καί πάσῃ τῇ πομπῇ αὐτοῦ;”. Καί ὁ καθένας ἀπό ἐμᾶς, μέ τό στόμα τοῦ ἀναδόχου του, ἀπάντησε: “᾿Αποτάσσομαι”. ῞Οχι μόνο τό σατανά, ἀλλά καί ὅλα τά ἔργα του καί τή λατρεία του καί τήν πομπή του.

  • ᾿Αλλά ποιά εἶναι ἡ λατρεία τοῦ σατανᾶ; ῾Ο ἅγιος Κύριλλος ῾Ιεροσολύμων ἀπαντάει, πώς εἶναι οἱ μαντεῖες, οἱ φαρμακεῖες καί ὅλα τά ἄλλα εἴδη τῶν μαγικῶν.

Πουθενά στήν Ἁγία Γραφή, ἤ Ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας μας δέν μᾶς ὀμιλοῦν γιά “ἀποχρώσεις” μαγείας. Πᾶσα μαγεία εἶναι σατανική καί καταστροφική. Ἐπίσης γιά νά ξεκαθαρίσουμε καλύτερα τό θέμα περί “ἐνέργειας” καί δή θετικῆς καί ἀρνητικῆς πού ἔχει γίνει καραμέλα στήν καθημερινότητά μας καί στό λεξιλόγιό μας, νά ποῦμε πώς γιά τήν Ὀρθόδοξη Πίστη μας, ὄντως ὑπάρχουν δύο εἴδη ἐνεργειῶν, νά τίς λέμε ὅμως σωστά μέ τό ὄνομά τους:

Ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ καί ἡ δαιμονική ἐνέργεια τοῦ διαβόλου καί τῶν ὀργάνων του!

Γι’ αὐτό νά μήν ἔχουμε αὐταπάτες. Δέν ὑπάρχει καλή μαγεία, οὔτε καλός μάγος κι ἐπομένως, ὅ,τι προέρχεται ἀπό αὐτά δέν εἶναι καλό!

Τά: φένγκ σούι, ἡ ἀστρολογία, οἱ θεραπεῖες σιά τσου, γιόγκα, ἀνατολικές πολεμικές τέχνες, τάι τσί, μέθοδοι ὅπως silva mind control καί ἄλλα παρόμοια “ἐναλλακτικά”, πού ἔχουν ὡς κοινό παρονομαστή τή θεωρία περί “θετικῆς καί ἀρνητικῆς ἐνέργειας”, δροῦν ὡς ἑξῆς: μέσα ἀπό τήν ὑγεία, τή διατροφή, τή σωματική ἄσκηση, τή διακόσμηση χώρου μέ παγανιστικά σύμβολα, μέ ἀντικείμενα καί μαγικούς τρόπους τοποθέτησής τους, τή μουσική ( μουσική χαλάρωσης καί διαλογισμοῦ ), παρεισφρύουν στή ζωή μας “ὕποπτες” φιλοσοφικές κοσμοθεωρίες καί παραδόσεις μαγικοῦ – παγανιστικοῦ τύπου ἀνατολικῆς προελεύσεως, ἐπικίνδυνες νά μολύνουν τήν ὀρθή χριστιανική πίστη καί ζωή, ὅσων τίς ἀποδέχονται!

Ἔχουν περάσει τά τελευταῖα χρόνια σάν «must», δηλαδή σάν κάτι πολύ τῆς μόδας, ἐπιβεβλημένο, μέσα ἀπό βιβλία καί ἔντυπα κυρίως, αἱρετικές ὀμάδες αὐτογνωσίας καί αὐτοθεραπείας πού ξεφυτρώνουν σά μανιτάρια καί ὑπόσχονται ὑγεία, εὐεξία, αὐτοβελτίωση καί εὐτυχία καί ὅ,τι ἄλλο μεταλλάσσει τόν ἄνθρωπο σέ αὐτείδωλο (βλέπε Ἐωσφόρο πού πρῶτος

λάτρευσε τόν ἑαυτούλη του ὡς Θεό ἀντί Θεοῦ κι ἔτσι ἐξέπεσε τοῦ Παραδείσου). Προωθοῦνται ἀπό τά καθοδηγούμενα Μ.Μ.Ε. τῶν παγκοσμιοποιητῶν, τά ὁποῖα δέ χάνουν εὐκαιρία νά τά προβάλλουν ταχτικά γιά καλύτερη πλύση ἐγκεφάλου. Εἰδικά μέσα ἀπό τά καθημερινά τηλεμαγκαζίνο καί ἀπό τό life style (τρόπο ζωῆς) διασημοτήτων, πού ἀποτελοῦν δυστυχῶς (κακά) πρότυπα κυρίως τῶν νέων άλλά ὄχι μόνο, παρουσιάζονται σάν κάτι συνηθισμένο καί ἀπολύτως φυσιολογικό, μέχρι νά γίνουν τελικά ἀποδεκτά καί νά στρογγυλοκαθίσουν μέ τίς εὐχές μας στά σπίτια μας καί στίς ζωές μας! Ἤδη κάποιοι παπαγαλίζουν αὐτά πού τούς σερβίρει τό σύστημα, θεωρώντας ὅτι εἶναι «μοντέρνοι» καί «προοδευτικοί», ἐνῶ στήν οὐσία ἔχουν γίνει ὑποχείρια, σκλάβοι τοῦ συστήματος καί ὀπισθοδρομικοί, ἀφοῦ ἡ θεωρία περί “θετικῆς καί ἀρνητικῆς ἐνέργειας” καί ὅλων τῶν μέσων καί τρόπων πού τήν συνοδεύουν, ἔχουν τίς ρίζες τους σέ ἀρχαίους εἰδωλολατρικούς λαούς καί στίς μαγικές τελετουργίες τους!

Δἐν βλέπουν οἱ ἄμοιροι πώς μέ τόση “θετική ἐνέργεια” πού “σερβίρεται” στόν κόσμο, τά ψυχιατρεῖα εἶναι γεμάτα, τό ἴδιο καί οἱ καναπέδες τῶν ψυχαναλυτῶν, τά φαρμακεῖα μέ ἀγχολυτικά καί ἡ κατάθλιψη πρώτη στή λίστα ὡς παγκόσμια μάστιγα ἤδη ἀπό τόν 20 αἰῶνα!

«Ἐκ τοῦ καρποῦ τό δένδρον γιγνώσκεται» (Ματθ. ιβ’ 33).

Κοντά στό νοῦ καί ἡ γνώση…

Ἡ Νέα Ἐποχή ἔχει τεχνηέντως δημιουργήσει ἕνα ψευτοδίλημμα, προκειμένου νά παγιδέψει τήν ἀνθρωπότητα στόν σκοταδισμό της καί νά τήν ἐμποδίζει ἀπ’ τό νά συναντήσει τόν Ἀληθινό Θεό.

Ἀπό τή μία κατασκεύασε τόν δυτικό, τεχνοκρατικό πολιτισμό πού γέμισε μέ ἄγχος τούς ἀνθρώπους, καί ἀπό τήν ἄλλη ἀναγεννᾶ ἀπό τά συρτάρια τῆς ἀρχαιότητας τόν ἀνατολικό, εἰδωλολατρικό, παγανιστικό πολιτισμό καί τόν παρουσιάζει ὡς τήν ἐναλλακτική λύση, πού θά βγάλει τούς ἀνθρώπους ἀπό τόν λαβύρινθο τοῦ ἄγχους, στόν ὁποῖο πρῶτα φρόντισε καλά-καλά νά τούς αἰχμαλωτίσει μέ χίλια δυό προβλήματα καί ἀδιέξοδα. Κατασκευασμένο πρόβλημα, κατευθυνόμενη λύση! Ἔξυπνο, ἀλλά πλέον εἶναι ὀφθαλμονές ὅτι καί στίς δύο περιπτώσεις, ὁ στόχος εἶναι ἡ “ἀποκαθήλωση” τοῦ Ἀληθινοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ ἀπό τίς ψυχές καί τίς ζωές μας! Εἴτε μέ τόν ὑλισμό καί τήν ἀθεΐα ἀπό τή μία, εἴτε μέ τήν μαγεία, εἰδωλολατρεία, σατανολατρεία καί μέ πᾶσα στρεβλή κατεύθυνση σέ λανθασμένα πιστεύω ἀπό τήν ἄλλη ὡς “λύση παντός προβλήματος”, ὁδηγοῦν τόν ἄνθρωπο στήν ἀπώλεια!

Βέβαια γιά μιά ἀκόμη φορά λογαριάζουν χωρίς τόν Ξενοδόχο, ὁ Ὁποῖος καταδέχεται νά τούς φιλοξενεῖ στόν δικό Του κόσμο μέ τό δικό Του δῶρο τῆς ζωῆς πού τούς χάρισε, περιμένοντας μακρόθυμα τή μετάνοιά τους!

Πηγή:

Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ «ΘΕΤΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ»: ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΝΕΟΕΠΟΧΙΤΙΚΗ ΑΠΑΤΗ!

Plus l’homme mène une vie spirituelle, plus il se spiritualise – Saint Jean de Cronstadt, Russie (+1908) ╰⊰¸¸.•¨* French

http://franceofmyheart.wordpress.com

http://russiaofmyheart.wordpress.com

FRANCE OF MY HEART

RUSSIA OF MY HEART

kola-peninsula.jpg

big23734.jpg

ioann_kronshtadskij_2.jpg

Saint Jean de Cronstadt, Russie (+1908):

Plus l’homme mène une vie spirituelle, plus il se spiritualise. En tout il commence à voir Dieu, en tout il voit la manifestation de sa toute-puissance. Toujours et partout il se voit comme demeurant en Dieu et dans sa dépendance. Mais plus l’homme mène une vie charnelle, plus il devient entièrement charnel. Il ne voit Dieu en rien, même dans les manifestations les plus miraculeuses de sa Toute-puissance. Il ne voit partout et toujours que réalité charnelle et matière: “Il n’y a point de crainte de Dieu devant ses yeux”(Ps. 35:2).

Вуокса и церковь Андрея Первозванного на Вуоксе ╰⊰¸¸.•¨* Russian

http://orthodox-heart.blogspot.com

http://russiaofmyheart.wordpress.com

RUSSIA OF MY HEART

ORTHODOX HEART

1002ekkliski1.jpg

Вуокса и церковь Андрея Первозванного на Вуоксе

1002ekkliski6.jpg

1002ekkliski.jpg

1002ekkliski7

1002ekkliski5

1002ekkliski4

tiny-church-on-tiny-island-on-lake-vuoksa-5

214151-b

 

1002ekkliski6

14693915_933629310075273_7303245678124204032_n

0_13d514_17c82aa8_orig

7db518a6d6148bb96d3957fece430b1a

1002ekkliski3

1002ekkliski8

tiny-church-on-tiny-island-on-lake-vuoksa-2

1002ekkliski2

214146-b-1

vuoksa-lake-river-system-russia-autumn-temple

 

tumblr_oadqx0v8jg1unyz5qo1_1280

mti4otkyotk1mdqymzayndmw

L’église orthodoxe de St Andrew au milieu du lac Vuoksa, en Russie ╰⊰¸¸. • * ¨ French

http://orthodox-heart.blogspot.com

http://franceofmyheart.wordpress.com

http://russiaofmyheart.wordpress.com

RUSSIA OF MY HEART

FRANCE OF MY HEART

ORTHODOX HEART

1002ekkliski3

L’église orthodoxe de St Andrew au milieu du lac Vuoksa, en Russie

1002ekkliski6.jpg

1002ekkliski.jpg

1002ekkliski7

1002ekkliski5

1002ekkliski4

tiny-church-on-tiny-island-on-lake-vuoksa-5

214151-b

1002ekkliski1

1002ekkliski6

14693915_933629310075273_7303245678124204032_n

0_13d514_17c82aa8_orig

7db518a6d6148bb96d3957fece430b1a

1002ekkliski3

1002ekkliski8

tiny-church-on-tiny-island-on-lake-vuoksa-2

1002ekkliski2

214146-b-1

vuoksa-lake-river-system-russia-autumn-temple

 

tumblr_oadqx0v8jg1unyz5qo1_1280

mti4otkyotk1mdqymzayndmw