Ποια είναι η κυρία Βασούλα Ρύντεν; – π. Κυριακός Τσουρός

http://paintingleaves.blogspot.com

PAINTING LEAVES

crashing waves1.jpg

vassnub.jpg

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΚΥΡΙΑ ΒΑΣΟΥΛΑ ΡΥΝΤΕΝ;

π. Κυριακός Τσουρός

Η κυρία «Βασούλα», «κατά κόσμον» Βασιλική -Παρασκευή Πεντάκη -Ρύντεν, σε σειρά βιβλίων της, υπό τον τίτλον «Η αληθινή εν Θεώ Ζωή» και επίτιτλον «Διάλογοι με τον Ιησού», «αποκαλύπτει» εαυτήν. Ιδού ελάχιστα, χαρακτηριστικά κατά την γνώμη μας, αποσπάσματα από τα βιβλία της, τα οποία δημοσιεύουμε χωρίς σχόλια:

Σε διάλογο με τον «Ιησού»: «(Βασούλα): Μπορώ να Σ’ ευλογήσω και εγώ; (Ιησούς): Μπορείς. (Βασούλα): Τότε έχε τις ευλογίες μου Ιησού Χριστέ!» (Τετράδια 116, α 77)

Κι αλλού: «(Βασούλα): Του ζήτησα ξανά συγγνώμη και Τον ευλόγησα» (Τετράδια 116, α 195). Και πιο κάτω: «Σ’ αγαπώ Κύριε και Σ’ ευλογώ. (Ιησούς): Εμείς, εμάς; (Βασούλα): Ναι Κύριε» (αυτόθι, σ. 280).

Σε άλλη συνομιλία: «(Ιησούς): Βασούλα, ευλόγησέ Με και ύμνησέ Με» (Τετρ. 2940, σ. 173).

Γι’ αυτό φαίνεται ο Χριστός μερικές φορές, από την χαρά Του «χαμογελούσε φανερώνοντας τα λακκάκια του» (Τετρ. 4155, σ. 191).

Στις 8. 1. 87 η «Βασούλα» γράφει: «Αποφάσισα να δείξω τα γραπτά σ’ ένα καθολικό ιερέα εδώ. Τα καταδίκασε λέγοντας ότι είναι έργα του διαβόλου κι ότι θα πρέπει να σταματήσω. Ο Ιησούς του είχε ζητήσει, αν ήθελε να σηκώσει το Σταυρό Ειρήνης και Αγάπης μαζί μου. Είπε ότι είναι εκ του πονηρού. Μού έδωσε να διαβάσω τρεις προσευχές: στον Αρχ. Μιχαήλ, στην Παναγία και στην Ιερή Καρδιά του Ιησού. Μού είπε να τις διαβάσω τις επόμενες μέρες και να δει τι θα συμβεί. Το έκανα. Ύστερα άφησα το χέρι μου ελεύθερο να γράψει και επί τέσσερεις μέρες έγραφα: «Εγώ, ο Γιαχβέ σε οδηγώ». Τέσσερεις μέρες στη σειρά» (Τετρ. 116, σ. 80).

Ο «Ιησούς», στην ερώτησή της: «Η καρδιά μετρά περισσότερο από τα ράσα;», απαντά: «Ναι, το σημαντικό είναι η καρδιά». Έτσι, η «Βασούλα» μπορεί να «παίρνει» «από το Χέρι Του τον Άρτο Του» (αυτόθι, σελ. 75 και 156) και τελικά ο «Ιησούς» της λέει: «Έλα, ας αναπαυθούμε ο ένας μέσα στον άλλο» (αυτόθι, σ. 147)
Εξ άλλου, ο «Ιησούς» την «διάλεξε να γίνει ο βωμός Του» (αυτόθι, σ. 187). Ο «Ιησούς» αποκαλύπτει και τα εξής για την «Βασούλα»: «Υπόλοιπό Μου, ενώσου μαζί Μου και ας γίνομε ένα, μαζί, μαζί θ’ αποκαταστήσουμε την Εκκλησία Μου» (Τετρ. 116, σ 224).

Ακόμη η «Βασούλα» ένεκα της ιδιαζούσης σχέσεώς της με τον «Ιησού» μπορεί να ευλογεί και τον κόσμον. Έτσι στις 23 Μαρτίου 1989, Μ. Πέμπτη, «ευλόγησε» την πόλη GARABANDAL, αφού προηγουμένως εκκλησιάστηκε στον Ρωμαιοκαθολικό ναό και βρήκε θαυματουργικά στο δωμάτιο του ξενοδοχείου της το άγαλμα της Παναγίας Φατιμά, που την «συνοδεύει σε όλες της τις συγκεντρώσεις», και έβαλε στα χέρια του αγάλματος ένα «ροδάριο» που είχε από το Medjugorge και αφού την «ξύπνησε» στις 8 π. μ. η Αγία Θηρεσία (Τετρ. 2940, σ. 96).

Με την αγάπη της «Βασούλας» προς τον «Ιησού» θα σωθούν ακόμη και οι ψυχές στο «καθαρτήριο», οι οποίες «περίμεναν να μεγαλώσει» η «Βασούλα»: «Με το να με αγαπάς διακαώς,. . . αρπάζονται από το καθαρτήριο πυρ. . . . Πόσο εξαρτώνται από σένα! Αχ, Βασούλα, θα τις βοηθήσεις;» (Τετρ. 116, σ. 227).

Η «Βασούλα» έχει υψηλό προορισμό: «Θεέ μου, εγώ προσωπικά είμαι βαφτισμένη Ελληνορθόδοξη. Σε ποιους αναφέρεσαι Κύριέ Μου; Στους καθολικούς ή στους προτεστάντες, σε αιρέσεις ή σε άλλες θρησκείες; Αν τολμώ και Σε ρωτώ, είναι γιατί υπάρχουν. (Ιησούς): Ω, Βασούλα, Βασούλα, είμαι Ένας, Εγώ ο Θεός είμαι Ένας. Τα παιδιά Μου δημιουργήθηκαν από το Χέρι Μου. Γιατί είναι όλα τα παιδιά Μου σκορπισμένα; Επιθυμώ την Ενότητα, θέλω όλα τα παιδιά Μου να ενωθούν. Είμαι Ένας Θεός και πρέπει να καταλάβουν ότι η Αγία Τριάδα είναι Μονάδα! Το Άγιο Πνεύμα, ο Άγιος Πατέρας και ο Ιησούς Χριστός ο Υιός, οι τρεις μαζί είναι Ένας. (Τετρ. 116, σ. 146).

Η «ένωση», θα γίνη, βεβαίως, μέσω «του Πέτρου», δηλαδή του Πάπα της Ρώμης: «(Ιησούς): Στο Μήνυμά Μου ζητώ να ενωθούν οι Εκκλησίες Μου. . . . . Διάλεξα τον Πέτρο να είναι ο φύλακάς σας, να σας φυλάει μέσα στην Αλήθεια ως την Επιστροφή Μου, αλλά οι άνθρωποι Με παρήκουσαν. Διαιρέθηκαν ανακηρύσσοντας δικούς τους κανόνες. Αληθινά σάς λέγω, μην ακούτε εκείνους που αντιτίθενται στον Πέτρο, τον Πέτρο των Αμνών Μου, που είναι σήμερα ο Ιωάννης Παύλος Β’, γιατί είναι ο εκλεκτός Μου και ο αγαπημένος της Ψυχής Μου. Μην ακούτε εκείνους που τον καταδικάζουν, έχουν πλανηθεί. . . . . . να γυρίσετε όλοι στον Πέτρο και να γίνετε ένα, όπως ο Πατέρας κι Εγώ είμαστε Ένα» (Τετρ. 2940, σ. 45).

Ο χώρος δεν επιτρέπει να επεκταθούμε περισσότερο. Όμως νομίζουμε ότι αξίζει να μεταφέρουμε ακόμη μερικά αποσπάσματα: «4 Αυγούστου 1989: Χθες, ξύπνησα στη μέση της νύχτας και αντιλήφθηκα ότι το Άγιο Πνεύμα προσευχόταν για μένα το Πιστεύω. . . . . αντιλήφθηκα ότι η Φωνή του Αγίου Πνεύματος, προσευχόταν την προσευχή στον Αρχάγγελο Μιχαήλ» (Τετρ. 2940, σ. 162).

Σε κάποια συνάντηση καταγράφεται ο εξής διάλογος: «Ιησού, νομίζω ότι πρέπει να βιαστούμε. (Ιησούς): Πού; (Βασούλα): Στο ισόγειο, να κοιτάξω το φούρνο. (Ιησούς): Έλα, πάμε. 16 Μαΐου 1987» (Τετρ. 116, σ. 174). Την 1η Οκτωβρίου 1987 η «Βασούλα» γράφει για τον «Ιησού»: «Ήταν σαν να είχε μια ξαφνική ιδέα και σταμάτησε για να μου δείξει τους αστραγάλους μας δεμένους μαζί» (αυτόθι, σ. 272).

Κλείνομε το παρόν σημείωμα με ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα από τις «αποκαλύψεις» της «Βασούλας». Στο κεφάλαιο «Μήνυμα Ενότητας» της 14ης Οκτωβρίου 1991 γράφει: «Δεν θέλω διαχειριστές μέσα στον οίκο Μου. Ενοποιήστε, για χάρη Μου, την εορτή του Πάσχα» και συνεχίζει: «Είμαι ορθόδοξη και μοιράζομαι τα πάντα με τους καθολικούς αδελφούς μου, και δεν διαφοροποιούμαι στο Όνομά Σου όταν είμαι μαζί τους, ούτε κι αυτοί μου φέρονται διαφορετικά απ’ ότι στους δικούς τους. Γνωρίζω επίσης ότι πολλοί απ’ αυτούς πηγαίνουν στις Ελληνικές ή Ρωσικές Ορθόδοξες εκκλησίες. . . » (Τετρ. 4155, σ. 283-284).

Είναι πάντως αξιοσημείωτο ότι η Επιτροπή για το δόγμα (Congregazione per la dotrina) του Βατικανού εξέδωσε ανακοίνωση εναντίον της «Βασούλας». Πολλά μπορεί κανείς να βρει στο άρθρο του Ρωμαιοκαθολικού π. Francois Dermine, Καθηγητού στο Πανεπιστήμιο της Bologna, με τον τίτλο: «Εκείνα τα ύποπτα μηνύματα της Βασούλας Ρύντεν» (περιοδικό Religioni e Sette nel mondo, έτος 1996, Νο1, σελ. 130-136), στο οποίο αποδίδονται βαριές κατηγορίες στην «Βασούλα». Ο ίδιος έχει γράψει και βιβλίο με τον τίτλον: «Βασούλα Ρύντεν, κριτική έρευνα», στο οποίον υποστηρίζει ότι η «Βασούλα» είναι «μια γνήσια προφήτιδα της «Νέας Εποχής», καθόσον, όπως υποστηρίζει ο ίδιος, παρουσιάζει δύο ουσιώδη χαρακτηριστικά αυτού του ρεύματος: την διακήρυξη της «νέας εποχής» (τάξεως) και την χρήση «τεχνικών» που χρησιμοποιεί για την «επικοινωνία της με τον Ιησού», που δεν απέχουν από την «αυτόματη γραφή». Ο ίδιος υποστηρίζει ότι η ίδια λέει μεν ότι είναι καθολική, αλλά κατ αυτόν ευρίσκεται «σε έδαφος ουδέτερο και απαράδεκτο» παρ’ όλον ότι φέρεται να «αισθάνεται το καθήκον να προσέρχεται σε όλα τα μυστήρια της Καθολικής εκκλησίας» (περιοδικό ως αν. , σ. 131 και 134).

Λυπούμεθα γιατί ελάχιστοι έστω κληρικοί της Ορθοδόξου Εκκλησίας έχουν παρευρέθη σε ομιλίες της «Βασούλας» δίδοντας της έτσι «πιστοποιητικά Ορθοδοξίας».

Πηγή:

Περιοδικό Διάλογος

τεύχος 17

Advertisements

Η αιρετική Βασούλα Ρύντεν: “Προφήτης των ημερών μας” η κ. Βασούλα Ρύντεν; – Μητρόπολη Κυδωνίας & Αποκορώνου Κρήτης

http://paintingleaves.blogspot.com

PAINTING LEAVES

6d80a9bb4d6144871f8cc9352d32c50f.jpg

VassulaRyden.jpg

Η αιρετική Βασούλα Ρύντεν

«ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΤΩΝ ΗΜΕΡΩΝ ΜΑΣ» Η ΒΑΣΟΥΛΑ ΡΥΝΤΕΝ; [1]

Ελένη Βασσάλου, Θεολόγος

Μητρόπολη Κυδωνίας & Αποκορώνου Κρήτης

Η προφητεία στην Αγία Γραφή

Η προφητεία είναι χάρισμα του Αγίου Πνεύματος: «Πάντα χορηγεῖ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· βρύει προφητείας, ἱερέας τελειοῖ, ἀγραμμάτους σοφίαν ἐδίδαξεν, ἁλιεῖς θεολόγους ἀνέδειξεν, ὅλον συγκροτεῖ τὸν θεσμὸν τῆς Ἐκκλησίας. Ὁμοούσιε καὶ ὁμόθρονε, τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Υἱῷ, Παράκλητε δόξα σοι».[2]

Στην Παλαιά Διαθήκη, οι Προφήτες, πριν αναλάβουν το προφητικό έργο, είχαν θεοπτία· άκουγαν τη φωνή του Θεού, ο Οποίος τους προσκαλούσε και τους ανέθετε να ελέγχουν την ανομία και να κηρύττουν τη μετάνοια, την επιστροφή στην αληθινή πίστη και τη ζωή της δικαιοσύνης, σύμφωνα με το θέλημά Του· παράλληλα, να παρηγορούν τις ψυχές και να τις στηρίζουν στην ελπίδα και την προσμονή του Μεσσία.

Οι Προφήτες ήταν «το στόμα του Θεού». Γι’ αυτό πάντοτε άρχιζαν το κήρυγμά τους με τα λόγια: «Τάδε λέγει Κύριος…» ή «Λόγος Κυρίου…». Οι δε προφητείες χαρακτηρίζονται από απόλυτη ακρίβεια, κατά την περιγραφή των λεπτομερειών της ζωής και του έργου του Ιησού Χριστού – μολονότι η χρονική απόστασή τους ξεπερνά τα 700 χρόνια και φθάνει μέχρι το 435 προ της Γεννήσεως του Θεανθρώπου. Αυτή η ακρίβεια του λόγου των Προφητών είναι πέρα από τις ανθρώπινες δυνατότητες και αποκαλύπτει το φωτισμό τους από το Άγιο Πνεύμα, «τὸ λαλῆσαν διὰ τῶν προφητῶν».

Στην Καινή Διαθήκη, ο Θεός τοποθέτησε τους Προφήτες στη δεύτερη θέση μετά από τους Αποστόλους.[3] Οι Προφήτες, όπως και οι Απόστολοι, δεν ήταν αυτόκλητοι. Οι μεν Απόστολοι εκλήθησαν από τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό,[4] οι δε Προφήτες χειροτονούνταν[5] από τους Αποστόλους καθ’ υπόδειξιν του Αγίου Πνεύματος. Ασκούσαν δε το έργο της Εκκλησίας, που είναι ο ευαγγελισμός της οικουμένης, πάντοτε έχοντας ως σημείο αναφοράς τους Αποστόλους, ως συνεργάτες και συνεχιστές εκείνων.[6]

Βεβαίως, σε κάθε εποχή δραστηριοποιούνται, οι ψευδοπροφήτες και ψευδοδιδάσκαλοι, πρόσωπα τα οποία δεν θα εκλείψουν, σύμφωνα με το λόγο του Κυρίου.[7] Διότι ο πειρασμός, ως ανθρωποκτόνος,[8] τους εξαπατά εμφανίζοντας τα τεχνάσματά του ως το εκ Θεού χάρισμα της προφητείας. Εκ των χαρακτηριστικών περιπτώσεων πειρασμικής εξαπάτησης, που έχει τους τελευταίους χρόνους απασχολήσει την Εκκλησία μας, είναι η περίπτωση της κ. Βασιλικής – Παρασκευής Πεντάκη – Ρύντεν.


Η κυρία Βασούλα Ρύντεν

Αντιγράφουμε το βιογραφικό σημείωμα της κ. Ρύντεν, όπως δημοσιεύεται από την οργάνωσή της «Αληθινή Εν Θεώ Ζωή»: [9]

«Η Βασούλα Ρύντεν γεννήθηκε στην Αίγυπτο από Έλληνες γονείς και ανήκει στην Ορθόδοξη Εκκλησία. Είναι παντρεμένη με Σουηδό διπλωμάτη και είναι μητέρα δύο αγοριών. Έζησε σε διάφορα μέρη του κόσμου ακολουθώντας το σύζυγό της.

Το 1985 στο Μπαγκλαντές, συνέβη ένα γεγονός που άλλαξε οριστικά τη ζωή της. Γράφοντας τη λίστα για τα ψώνια της, το χέρι της άρχισε να γράφει κινούμενο από μια ακατανίκητη δύναμη: “Είμαι ο φύλακας άγγελός σου, και ονομάζομαι Δανιήλ”. Ο φύλακας άγγελός της επί τρεις μήνες την προετοίμαζε. Ήταν μια περίοδος κάθαρσης και εξαγνισμού, όπου είδε τις αμαρτίες της με τα μάτια του Θεού. Αυτή ήταν η αρχή μιας μυστικής επικοινωνίας και η προετοιμασία της για την αποστολή που της ανέθεσε ο Κύριος. Ο Θεός την πλησίασε με αυτό τον εκπληκτικό τρόπο, για να την επιφορτίσει με τα μηνύματά Του που απευθύνονται σε όλη την ανθρωπότητα. Αυτή η ιδιαίτερη επικοινωνία συνεχίζεται μέχρι και σήμερα.

Το χάρισμα της Βασούλας είναι πολυσύνθετο. Μπορούμε να το κατατάξουμε στο χάρισμα της προφητείας που αναφέρει ο Απ. Παύλος, (Α΄ Κορ. 14, 3), δηλαδή τη χάρη που λαμβάνει ένα άτομο για να ερμηνεύει το θέλημα του Θεού στο παρόν και στο μέλλον για τη σωτηρία των ανθρώπων».
«Το γεγονός ότι η Βασούλα, δίχως ποτέ να έχει λάβει κάποια κατήχηση, πόσο μάλλον θεολογική κατάρτιση, είναι ικανή να γράφει για τόσο βαθιά πνευματικά θέματα χωρίς να κάνει λάθη, είναι από μόνο του μια ισχυρή επιβεβαίωση της αυθεντικότητας των μηνυμάτων…».[10]

Η ίδια διηγείται για την επικοινωνία της με τον άγγελο: [11] «Στην αρχή, το πρώτο πράγμα που σχεδίασε ο άγγελός μου στο χαρτί ήταν μια καρδιά. Από το κέντρο της καρδιάς σχεδίασε ένα τριαντάφυλλο, σα να φύτρωσε από την καρδιά. Ύστερα, ήρεμα και πάντα προς μεγάλη μου έκπληξη, μου αυτοσυστήθηκε ως ο φύλακας άγγελός μου Δανιήλ. Έμεινα έκπληκτη, αλλά συγχρόνως γέμισα χαρά. Ήμουν τόσο ευτυχισμένη που σχεδόν πετούσα μέσα στο σπίτι, τα πόδια μου μόλις άγγιζαν το πάτωμα και επαναλάμβανα δυνατά: «Eίμαι ο πιο τυχερός άνθρωπος στη γη και κατά πάσα πιθανότητα ο μόνος που μπορεί να επικοινωνεί έτσι με τον άγγελό του!».

«Την επόμενη μέρα, ο άγγελός μου ξαναήρθε. Πέρασα ατέλειωτες χαρούμενες ώρες επικοινωνώντας μαζί του. Την άλλη μέρα πάλι ξαναήρθε, αλλά αυτή τη φορά, προς μεγάλη μου έκπληξη, έφερε μαζί του ένα πλήθος από αγγέλους. Ένιωσα σα να άνοιξαν οι πύλες του ουρανού, γιατί μπορούσα εύκολα να αισθανθώ αυτή τη μεγάλη κίνηση αγγέλων από ψηλά… Κάθε φορά που άνοιγαν οι ουρανοί, οι άγγελοι επαναλάμβαναν το ίδιο άσμα…».

«Λίγες μέρες αργότερα, ο άγγελός μου άλλαξε ξαφνικά στάση απέναντί μου και παρατήρησα πόσο έγινε σοβαρός. … μου ζήτησε να πάω να φέρω μια Αγία Γραφή… Αλλά ξαναβλέποντας το σοβαρό ύφος στο πρόσωπο του αγγέλου μου, αποφάσισα να τον υπακούσω… Ο άγγελός μου ξαναήρθε πάντα πολύ σοβαρός και με έψεξε για ορισμένες πράξεις που είχα κάνει στη διάρκεια της ζωής μου… Αυτός ο εξαγνισμός κράτησε περίπου μια εβδομάδα».

Σύμφωνα με την κ. Βασούλα Ρύντεν, ο «φύλακας άγγελος Δανιήλ» της αποκάλυψε ότι ο Θεός την αγαπά. Την δίδαξε πώς να προσεύχεται, να έχει διάκριση των πνευμάτων και της φανέρωσε την αποστολή του, που ήταν να την παραδώσει στα χέρια του Χριστού. Έτσι αρχίζουν πλέον οι επισκέψεις «του Χριστού», ο οποίος την βεβαίωσε ότι είναι ο Θεός και της ζήτησε να τον αγαπάει και να τον εμπιστευθεί στον απόλυτο βαθμό. Από τότε αποκαλύπτει όλα τα μηνύματά του στην Βασούλα, όπως την αποκαλεί, κι εκείνη τα έχει αναρτήσει στο διαδίκτυο από 20/9/1986 – 22/5/2012.[12]

Σύμφωνα με την κ. Ρύντεν, η αγάπη και η εκτίμηση «του Χριστού» προς το πρόσωπό της ήταν στον απόλυτο βαθμό, σε σημείο που την εξομολόγησε και την κοινώνησε[13] ο ίδιος, της ζήτησε να τον ευλογήσει[14] και να τον αγαπά διακαώς, διότι εξαιτίας της οι ψυχές ελευθερώνονται, «γιατρεύονται, γλιτώνουν από την εξαγνιστική φωτιά και μπορούν τελικά να έρθουν κοντά Μου».[15]


(Σχόλιο δικό μας: Όσα περιγράφει η κ. Ρύντεν μας «οδηγούν» στο συμπέρασμα ότι ο Χριστός δεν σώζει πλέον διά της Εκκλησίας, αλλά διά της Βασούλας)!


Βασικά λάθη

Η προηγούμενη σύντομη περιγραφή αποτελεί τυπικό παράδειγμα πειρασμικών ενεργειών για την απώλεια του Χριστιανού, σύμφωνα με την Αγία Γραφή και την ασκητική εμπειρία των Αγίων της Εκκλησίας μας. Εντοπίζουμε τους σημαντικότερους εσφαλμένους συλλογισμούς και χειρισμούς της κ. Ρύντεν, προς αποφυγήν:

1.Άνοιξε διάλογο μ’ ένα ον, που ενώ δεν το γνώριζε, το εμπιστεύθηκε. Όπως ομολογεί, γράφοντας ένα σημείωμα για τα ψώνια, ένιωσε την παρουσία ενός όντος, το οποίο της συστήθηκε: «Είμαι ο φύλακας άγγελός σου, και ονομάζομαι Δανιήλ». Αυτή το πίστεψε και θεώρησε τον εαυτό της «ευτυχισμένο και τυχερό»,[16] ίσως, μάλιστα, μοναδικό που επικοινωνεί με τον φύλακα άγγελό του!

Στην προκειμένη περίπτωση άρμοζε να αγνοήσει την εν λόγω «εμφάνιση», να απορρίψει κάθετα τον λογισμό για τον «τυχερό και μοναδικό εαυτό της», και να αναζητήσει άμεσα τη σχετική συμβουλή του ιερέα της ενορίας της ή του Επισκόπου της περιοχής.

Αντ’ αυτού ένιωσε να κολακεύεται και να χαίρεται από την παρουσία του λεγόμενου «φύλακα Δανιήλ» και των άλλων αγγέλων, και εν τέλει παρέδωσε τον εαυτό της στην απόλυτη καθοδήγησή του, αναφορικά με τη μελέτη της Αγίας Γραφής, τον εξαγνισμό της και την παράδοσή της στον ονομαζόμενο απ’ αυτόν «Ιησού Χριστό».

Αξίζει να επισημανθούν δύο σημεία: α) Ο πειρασμός δεν διστάζει, ακόμη και την προσευχή και τη μελέτη της Αγίας Γραφής να προτείνει, αρκεί την καθοδήγηση να τη δίδει ο ίδιος. β) Όταν ο Χριστιανός εμπιστευτεί τον πειρασμό – προφανώς μη συνειδητοποιώντας τι συμβαίνει – εκείνος αποθρασύνεται τόσο, ώστε ακόμη και το όνομα του Ιησού Χριστού καπηλεύεται.

2.Η κ. Ρύντεν περιγράφει ότι απευθύνθηκε σε δύο ιερείς της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, οι οποίοι διέγνωσαν ότι το λεγόμενο χάρισμά της ήταν δαιμονικό[17] και της συνέστησαν να σταματήσει πλέον να ασχολείται με την αναγραφή των μηνυμάτων.

Όπως, όμως, είναι φυσικό οι πειρασμικές επισκέψεις συνεχίστηκαν. Η κ. Ρύντεν, αντί να τις απορρίψει, σύμφωνα με τη συμβουλή των ιερέων, συνέχιζε να τις εκλαμβάνει ως αποκάλυψη του θελήματος του Θεού. Πίστευε ότι η συμβουλή των ιερέων ήταν «φυλακή».[18] Έτσι συνεργάστηκε με τον εμφανιζόμενο ως «Χριστό», υπακούοντας στις οδηγίες του και καταγράφοντας τα μηνύματά του.

Η συμπεριφορά αυτή αποτελεί τυπική επανάληψη του Προπατορικού αμαρτήματος. Ο άνθρωπος αρνείται να υπακούσει στην εντολή του Θεού, την εκλαμβάνει ως στέρηση της ελευθερίας του, ως «φυλακή», εμπιστεύεται τον πειρασμό και παγιδεύεται στις υποσχέσεις του.

3.Η κ. Ρύντεν συνάγεται ότι δεν ζούσε συνειδητά τη ζωή της Εκκλησίας μας. Ενώ ήταν μέλος της Ορθόδοξης Εκκλησίας, δεν σημειώνει ότι συμμετείχε στη Λειτουργική ζωή της Ενορίας της, στα Μυστήρια της Εξομολογήσεως και Θείας Ευχαριστίας. Όπως προαναφέρθηκε, δεν «έλαβε κάποια κατήχηση, πόσο μάλλον θεολογική κατάρτιση». Ήταν, επομένως, εύκολο θύμα των πειρασμικών τεχνασμάτων. Έτσι, δεν αντέδρασε όταν τον εξαγνισμό της ανέλαβε, επί τρεις μήνες, ο «άγγελος Δανιήλ», ως προετοιμασία για την αποστολή την οποία «θα της ανέθετε ο Κύριος».
Επιπλέον, ως Χριστιανοί, είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι τη συγχώρεση των αμαρτιών ο Κύριος δεν την εμπιστεύθηκε στους αγίους Αγγέλους που τον υπηρετούν στο θρόνο του, αλλά στους Αποστόλους[19] και δι΄ αυτών στους Επισκόπους και Πρεσβυτέρους της Εκκλησίας μας. Όρισε άνθρωποι να προσεύχονται για τους συνανθρώπους τους, ν’ αναφέρουν σ’ Αυτόν τα αιτήματα και να παρακαλούν για την άφεση των αμαρτημάτων μας. Ο δε εξαγνισμός μας δεν ενεργείται προσευχόμενοι ενώπιον μιας εικόνας ή ενός αγγέλου, αλλ’ εντός του Μυστηρίου της Εξομολογήσεως και υπακούοντας στις οδηγίες του Πνευματικού μας Πατέρα, επειδή αφορούν την θεραπεία των παθών μας.

4.Η κ. Ρύντεν πίστεψε ότι «ο Θεός την πλησίασε με αυτόν τον εκπληκτικό τρόπο, για να την επιφορτίσει με τα μηνύματά Του που απευθύνονται σε όλη την ανθρωπότητα». Δεν αντιλήφθηκε ότι αυτή η σκέψη είναι μεγάλη πλάνη.
Το έργο του ευαγγελισμού και της σωτηρίας ο Κύριος ανέθεσε διά των Αποστόλων στην Εκκλησία, την «Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική».[20] Υποσχέθηκε, μάλιστα, ότι θα είναι ο Ίδιος μαζί της μέχρι τη συντέλεια του κόσμου[21] «καὶ πύλαι ᾅδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς».[22] Προς τι η ανάθεση στην κ. Βασούλα Ρύντεν;
Η εν λόγω κυρία προβάλλει τον εαυτό της και τους πλανεμένους τρόπους σκέψης της. Δεν διακονεί ιεραποστολικά το έργο της Εκκλησίας, όπως οι Απόστολοι και οι Προφήτες, αλλά το δικό της, όπως προσωπικά το φαντάζεται. Παραπλανά τους Ορθόδοξους Χριστιανούς. Εκμεταλλεύεται την ιδιότητα του διπλωμάτη συζύγου της, κλείνει συναντήσεις με προσωπικότητες[23] των χώρων της πολιτικής, των θρησκειών, του Χριστιανισμού και τις δημοσιοποιεί στα Μ.Μ.Ε., με σκοπό τη δημιουργία εντυπώσεων. [24]

5.Τέλος, όπως η ίδια σημειώνει, ο «άγγελος Δανιήλ» της δίδαξε «τη διάκριση των πνευμάτων». Ποια διάκριση μπορεί να διδάξει «ὁ πλανῶν τὴν οἰκουμένην ὅλην»,[25] αυτός που «ὡς λέων ὠρυόμενος περιπατεῖ ζητῶν τίνα καταπίῃ»;[26] Αυτός «μετασχηματίζεται εἰς ἄγγελον φωτός».[27]
Γι’ αυτό ο Απόστολος Παύλος επισημαίνει: «ἐνδύσασθε τὴν πανοπλίαν τοῦ Θεοῦ πρὸς τὸ δύνασθαι ὑμᾶς στῆναι πρὸς τὰς μεθοδείας τοῦ διαβόλου».[28]


Υπό το πρίσμα των ως άνω προβληματισμών και θεμελιωδών θέσεων θεωρούμε ανάξιο και επικίνδυνο ν’ ασχοληθούμε με όσα δίδαξε στην κ. Βασούλα Ρύντεν, ο αναφερόμενος ως «Ιησούς Χριστός». Εύλογα συμπεραίνει κανείς ότι ο μεταμφιεσμένος σε «Ιησού Χριστό» που υποκρίνεται στη Βασούλα ότι σφοδρά την αγαπά,[29] είναι ο ίδιος που επιζητεί παντοιοτρόπως την αιώνια καταδίκη μας. Μπορούμε να τον εμπιστευτούμε; Μη γένοιτο.


Ανακοινωθέν του Οικουμενικού Πατριαρχείου

Ενημερώνουμε ότι το Οικουμενικό μας Πατριαρχείο εξέδωσε «Ανακοινωθέν περί της Βασιλικής Παρασκευής Πεντέκη – Ρύντεν (Βασούλας)»[30] στις 16.03.2011 ως εξής:

«Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία, ἀκολουθοῦσα ἀπαρεγκλίτως τό λαμπρόν ὑπόδειγμα καί τήν διδαχήν τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων, τήν διδασκαλίαν τῶν ἐχόντων τήν ἐξ αὐτῶν Διαδοχήν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας καί τάς θεοπνεύστους Ἀποφάσεις τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων, διαφυλάττει ὡς πολύτιμον μαργαρίτην τήν πίστιν τῆς Μιᾶς, Ἁγίας, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας, τήν ὁποίαν βιώνει τό χριστεπώνυμον πλήρωμα αὐτῆς διά μέσου τῆς συμμετοχῆς εἰς τήν μυστηριακήν καί τήν καθόλου πνευματικήν ζωήν τοῦ θεοϊδρύτου ἐκκλησιαστικοῦ σώματος. Οὕτως, ἡ οἱαδήποτε τάσις αὐτοσχεδιασμοῦ καί κίνησις, προσωπική ἤ συλλογική, περιφρονήσεως ἤ ἀθετήσεως τῶν δογμάτων τῆς πίστεως τῶν Ὀρθοδόξων χριστιανῶν καί τῆς ἐν Χριστῷ ζωῆς ἐντός τῆς Ἐκκλησίας ὡς μόνης ὁδοῦ διά τήν σωτηρίαν τῶν ψυχῶν ἡμῶν, πολλῷ δέ μᾶλλον τῆς αὐτοανακηρύξεως προσώπων ὡς «δῆθεν χαρισματικῶν», ἀπεδοκιμάσθη πάντοτε ὡς ἀπαράδεκτος καινοτομία.

Ὑπό τό πνεῦμα τοῦτο, καί διά τήν ὀφειλετικήν προστασίαν τοῦ μέν εὐσεβοῦς ὀρθοδόξου πληρώματος ἐξ ἐπικινδύνων πνευματικῶν συγχύσεων, τῶν δέ μή γνωριζόντων καλῶς τά πράγματα ἐκ τοῦ ἐλλοχεύοντος κινδύνου τῆς πλάνης, ἀποδοκιμάζονται ὑπό τῆς Μητρός Ἐκκλησίας αἱ ὑπό τῆς Βασιλικῆς Παρασκευῆς Πεντάκη – Ρύντεν, εὐρύτερον γνωστῆς ὡς «Βασούλας», καί τῆς ὑπ᾿ αὐτῆς ἱδρυθείσης ὀργανώσεως ὑπό τόν τίτλον «Ἀληθινή ἐν Θεῷ ζωή» ἀκρίτως καί ἐπιπολαίως εἰσαγόμεναι διδασκαλίαι περί τῶν δῆθεν «ἀπ᾿ εὐθείας διαλόγων της μετά τοῦ Ἱδρυτοῦ τῆς Ἐκκλησίας Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ» καί τῆς κατακτήσεως ὑπ᾿ αὐτῆς τε καί τῶν ὀπαδῶν της τῆς «ἀληθινῆς ἐν Θεῷ ζωῆς», αἱ ὁποῖαι παρεκκλίνουν αὐθαιρέτως τῆς θεοσδότου διδασκαλίας τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλά καί σκανδαλίζουν τό ὀρθόδοξον φρόνημα τῶν εὐλαβῶν πιστῶν.

Ὅθεν, καλοῦμεν τούς εἰσηγητάς τῶν ἀπαραδέκτων αὐτῶν καινοτομιῶν καί τούς ἐμμένοντας εἰς αὐτάς ὑποστηρικτάς των, οἱ ὁποῖοι τούτου ἕνεκα δέν γίνονται δεκτοί εἰς ἐκκλησιαστικήν κοινωνίαν, ὄχι μόνον νά μή παρεμβαίνουν εἰς τό ποιμαντικόν ἔργον τῶν κατά τόπους Ἱερῶν Μητροπόλεων, ἀλλά καί νά ἀποκηρύξουν τάς καινοφανεῖς διδασκαλίας των, ὥστε νά προληφθοῦν αἱ ὑπό τῶν Ἱερῶν Κανόνων προβλεπόμεναι κυρώσεις.

Ἐκφράζομεν, τέλος, τήν βαθεῖαν λύπην τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου ἐκ τῆς ἐνεργείας ἐνίων -ἐλαχίστων, εὐτυχῶς- κληρικῶν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας νά παρευρίσκωνται εἰς ὁμιλίας τῆς εἰρημένης «Βασούλας» καί νά παρέχουν εἰς αὐτήν «πιστοποιητικά Ὀρθοδοξίας».

Ἐν τοῖς Πατριαρχείοις, τῇ 16ῃ Μαρτίου 2011
Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου».


[1] Ενημερωτικό φυλλάδιο, «Η Αληθινή εν Θεώ Ζωή», Αθήνα 2001, σ. 3 Σχετικά με την ονομασία

[2] Στιχηρό Ιδιόμελο του Εσπερινού της Πεντηκοστής, ήχου α΄.
[3] Α΄ Κρ 12, 28 «…ἔθετο ὁ Θεὸς ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ πρῶτον ἀποστόλους, δεύτερον προφήτας, τρίτον διδασκάλους, ἔπειτα δυνάμεις, εἶτα χαρίσματα ἰαμάτων, ἀντιλήψεις, κυβερνήσεις, γένη γλωσσῶν».
[4] Μτ 4, 18-22 / Μτ 10, 1- 42 / Μτ 28, 19-20
[5] Α΄ Τμ 4, 14 «μὴ ἀμέλει τοῦ ἐν σοὶ χαρίσματος, ὃ ἐδόθη σοι διὰ προφητείας μετὰ ἐπιθέσεως τῶν χειρῶν τοῦ πρεσβυτερίου».
[6] Βλάσιος Φειδάς, Αποστολική διαδοχή και χειροτονία κατά τον Απόστολο Παύλο (ΠΕΜΠΤΟΥΣΙΑ)
[7] Μτ 7, 15-16 «Προσέχετε δὲ ἀπὸ τῶν ψευδοπροφητῶν, οἵτινες ἔρχονται πρὸς ὑμᾶς ἐν ἐνδύμασι προβάτων, ἔσωθεν δέ εἰσι λύκοι ἅρπαγες.᾿Απὸ τῶν καρπῶν αὐτῶν ἐπιγνώσεσθε αὐτούς». Μτ 24, 11 «καὶ πολλοὶ ψευδοπροφῆται ἐγερθήσονται καὶ πλανήσουσι πολλούς».
[8] Ιω 8, 44 «ἐκεῖνος ἀνθρωποκτόνος ἦν ἀπ᾿ ἀρχῆς καὶ ἐν τῇ ἀληθεία οὐχ ἕστηκεν, ὅτι οὐκ ἔστιν ἀλήθεια ἐν αὐτῷ· ὅταν λαλῇ τὸ ψεῦδος, ἐκ τῶν ἰδίων λαλεῖ, ὅτι ψεύστης ἐστὶ καὶ ὁ πατὴρ αὐτοῦ».
[9] «Εγώ Είμαι η Υπενθύμιση του Λόγου Μου», σ. 4
[10-13] “Αληθινή εν Θεω ζωή”
[14] Πρωτοπ. Κυριακός Τσουρός, Ποια είναι η κυρία Βασούλα Ρύντεν; Περιοδικό. «Διάλογος», τ.17
[15-17] “Αληθινή εν Θεώ ζωή”
[18] ο.π.
[19] Μτ 18, 18 και 21-22 «᾿Αμὴν λέγω ὑμῖν, ὅσα ἐὰν δήσητε ἐπὶ τῆς γῆς, ἔσται δεδεμένα ἐν τῷ οὐρανῷ, καὶ ὅσα ἐὰν λύσητε ἐπὶ τῆς γῆς, ἔσται λελυμένα ἐν τῷ οὐρανῷ … Τότε προσελθὼν αὐτῷ ὁ Πέτρος εἶπε· Κύριε, ποσάκις ἁμαρτήσει εἰς ἐμὲ ὁ ἀδελφός μου καὶ ἀφήσω αὐτῷ; ἕως ἑπτάκις; λέγει αὐτῷ ὁ ᾿Ιησοῦς· οὐ λέγω σοι ἕως ἑπτάκις, ἀλλ᾿ ἕως ἑβδομηκοντάκις ἑπτά».
– Ιω 20, 21-23 «εἶπεν οὖν αὐτοῖς ὁ ᾿Ιησοῦς πάλιν· εἰρήνη ὑμῖν. καθὼς ἀπέσταλκέ με ὁ πατήρ, κἀγὼ πέμπω ὑμᾶς. καὶ τοῦτο εἰπὼν ἐνεφύσησε καὶ λέγει αὐτοῖς· λάβετε Πνεῦμα ῞Αγιον· ἄν τινων ἀφῆτε τὰς ἁμαρτίας, ἀφίενται αὐτοῖς, ἄν τινων κρατῆτε, κεκράτηνται».
[20] Η Εκκλησία είναι Μία, επειδή ένας είναι ο Θεός από τον Οποίο συναϊδίως υπάρχει, μία η ανθρώπινη φύση, ένας ο κόσμος που καλείται να αγιασθεί.
Είναι Αγία, επειδή η καρδιά και η ταυτότητά της είναι η Αγία Τριάδα, έχει δε προορισμό της να δίδει Αγίους. Η Εκκλησία παραμένει Αγία, εξαιτίας του Αγίου Πνεύματος. Αυτό την αγιάζει, ακόμη κι αν οι Χριστιανοί αμαρτάνουν.
Είναι Καθολική, επειδή αποτελεί ολόκληρο το Σώμα του Χριστού, κατέχει την πληρότητα της Αλήθειας και την απευθύνει σ’ ολόκληρο τον κόσμο.
Είναι Αποστολική, επειδή η ιστορική της συνέχεια, μετά το Χριστό, ανάγεται στους Αποστόλους. Αυτοί παρέδωσαν τη διδασκαλία του Χριστού στους κατά τόπους Επισκόπους και Πρεσβυτέρους που χειροτόνησαν, ως υπεύθυνους διαδόχους – συνεχιστές του έργου του Χριστού. Η Αποστολική Διαδοχή μιας τοπικής Εκκλησίας αποτελεί εγγύηση της Ορθόδοξης διδασκαλίας και ζωής.
[21] Μτ 28, 20 «καὶ ἰδοὺ ἐγὼ μεθ᾿ ὑμῶν εἰμι πάσας τὰς ἡμέρας ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος. ἀμήν».
[22] Μτ 16, 18
[23] “Αληθινή εν Θεω ζωή”
[24] «Bασούλα, είναι αλήθεια ότι σε όρισα πριν γεννηθείς, σε διάλεξα για να γίνεις η αγγελιαφόρος Mου, να αποκαλύψεις το μήνυμά Mου σε όλη την ανθρωπότητα».
[25] Απ 12, 9
[26] Α΄ Πτ 5, 8
[27] Β΄ Κρ 11, 14
[28] Εφ 6, 11
[29] Γίνε Νύμφη μου
[30] http://www.ec-patr.org/docdisplay.php?lang=en&id=1306&tla=gr

Πηγή:

Περιοδικό της Ιεράς Μητροπόλεως Κυδωνίας και Αποκορώνου

«ΜΑΡΤΥΡΙΑ» 2013, τεύχη 18-19

Ό Άγιος Ευτύχιος Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως (+582), η Θεία Κοινωνία & η εκδίωξη των δαιμόνων

http://saintsofmyheart.wordpress.com

SAINTS OF MY HEART

From The Ashes by William Patino.jpg

ΑΓΙΟΣ ΕΥΤΥΧΙΟΣ.jpg

Άγιος Ευτύχιος Επίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως (+582)

6 Απριλίου

http://synaxarion-hagiology.blogspot.com

SYNAXARION-HAGIOLOGY

Φρίκη, τρόμος και πανικός κυριεύουν τα δαιμόνια, όταν βρεθούν μπροστά στο Σώμα και το Αίμα του Κυρίου, τη θεία Κοινωνία.

Γι’ αυτό πάντοτε οι δαιμονισμένοι σπαράζουν και χτυπιούνται ελεεινά, όταν πλησιάσουν στα τίμια Δώρα, πράγμα που δε συμβαίνει πριν από τον καθαγιασμό και τη μεταβολή τους.

Είναι και τούτο μια συνεχής και περίτρανη απόδειξη, ότι η θεία Κοινωνία είναι πράγματι Σώμα και Αίμα Χριστού.

Στο βίο του αγίου Ευτυχίου, πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως (6ος αι.), υπάρχει ένα σχετικό περιστατικό.

Στην περιοχή της Αμάσειας, όπου είχε για ένα διάστημα εξοριστεί, βρισκόταν ένα γυναικείο μοναστήρι, που λεγόταν “της Φλαβίας”. Μερικές λοιπόν από τις μοναχές έφεραν στον άγιο ένα πεντάχρονο κοριτσάκι, που είχε κυριευθεί από δαιμόνιο, και δεν πλησίαζε καν τη θεία Κοινωνία. Όταν το πήγαιναν να κοινωνήσει, φώναζε, χτυπιόταν, κλωτσούσε και αποστρεφόταν με αηδία και τρόμο τα άχραντα Μυστήρια.

Η επόμενη μέρα ήταν Κυριακή. Ο άγιος θα λειτουργούσε και θα κοινωνούσε τους πιστούς. Είπε λοιπόν να φέρουν και το κοριτσάκι. Πράγματι, το έφεραν και με πολλή βία το ανάγκασαν να δεχτεί στο στόμα του τη θεία Κοινωνία. Αμέσως όμως έβγαλε μιαν άγρια κραυγή και Την έφτυσε χάμω!

Έφριξαν όλοι. Άφησαν το έξαλλο κοριτσάκι να φύγει, ενώ ο άγιος μάζεψε με το στόμα του από το έδαφος το Σώμα και το Αίμα του Χριστού. Παρήγγειλε, ωστόσο, να του ξαναφέρουν το δαιμονισμένο πλάσμα την άλλη μέρα.

Όταν ήρθε, ο άγιος προσευχήθηκε και έχρισε όλα του τα μέλη με άγιο έλαιο. Ύστερα δοκίμασε να το μεταλάβει πάλι. Το κορίτσι, αφού αναστέναξε βαθιά, κοινώνησε άφοβα και ήρεμα. Μόλις κατάπιε τη θεία Κοινωνία, άφησε μιαν άγρια κραυγή, και αμέσως το πονηρό πνεύμα βγήκε από το στόμα του.

Από τη στιγμή εκείνη το κοριτσάκι θεραπεύθηκε οριστικά, και όλοι δόξαζαν τον Κύριο για τη δύναμη και τη φιλανθρωπία Του.

Πηγή:

Θαύματα και αποκαλύψεις από τη Θεία Λειτουργία

εκδ. Ι. Μονής Παρακλήτου Ωρωπός Αττικής

Ώρες Εξομολόγησης:

https://cominghomeorthodoxy.wordpress.com/ores-eksomologisis/

Αγαπητοί μου φίλοι να ξέρουμε ότι αν δεν έχουμε εξομολογηθεί δεν κάνει να Κοινωνήσουμε.

http://gkiouzelis.wordpress.com

Άβελ-Τάσος Γκιουζέλης

Holy Confession: Confidentiality – From “Guidelines for Clergy”, Orthodox Church in America

http://americaofmyheart.wordpress.com

http://holyconfessionofyourheart.wordpress.com

HOLY CONFESSION OF YOUR HEART

AMERICA OF MY HEART

Samuel-Boardman-Scenic-Area-Oregon.jpg

Holy Confession: Confidentiality

http://orthodoxyislove.wordpress.com

ORTHODOXY IS LOVE

From “Guidelines for Clergy” (Orthodox Church in America):

“The secrecy of the Mystery of Penance is considered an unquestionable rule in the entire Orthodox Church. Theologically, the need to maintain the secrecy of confession comes from the fact that the priest is only a witness before God. One could not expect a sincere and complete confession if the penitent has doubts regarding the practice of confidentiality. Betrayal of the secrecy of confession will lead to canonical punishment of the priest.

St. Nicodemus the Hagiorite exhorts the Spiritual Father to keep confessions confidential, even under strong constraining influence. The author of the Pedalion (the Rudder), states that a priest who betrays the secrecy of confession is to be deposed. The Metropolitan of Kos, Emanuel, mentions in his handbook (Exomologeteke) for confessors that the secrecy of confession is a principle without exception.”

In St. Nicodemus the Hagiorite’s Exomologitarion, he writes:

“Nothing else remains after confession, Spiritual Father, except to keep the sins you hear a secret, and to never reveal them, either by word, or by letter, or by a bodily gesture, or by any other sign, even if you are in danger of death, for that which the wise Sirach says applies to you: “Have you heard a word? Let it die with you” (Sir. 19:8); meaning, if you heard a secret word, let the word also die along with you, and do not tell it to either a friend of yours or an enemy of yours, for as long as you live. And further still, that which the Prophet Micah says: “Trust not in friends… beware of thy wife, so as not to commit anything to her” (Mic. 7:5).

For if you reveal them, firstly, you will be suspended or daresay deposed completely by the Ecclesiastical Canons, and according to political laws you will be thrown in jail for the rest of your life and have your tongue cut out. Secondly, you become a reason for more Christians not to confess, being afraid that you will reveal their sins, just as it happened during the time of Nektarios of Constantinople when the Christians did not want to confess on account of a Spiritual Father who revealed the sin of a woman. The divine Chrysostom both witnessed these things and suffered because of them on account of his trying to convince the people to confess. It is impossible for me to describe in words how much punishment this brings upon you, who are the cause of these things.”

St. John of the Ladder writes:

“At no time do we find God revealing the sins which have been confessed to Him, lest by making these public knowledge, He should impede those who would confess and so make them incurably sick.”

The Byzantine Nomocanon states, in Canon 120:

“”A spiritual father, if he reveals to anyone a sin of one who had confessed receives a penance: he shall be suspended [from serving] for three years, being able to receive Communion only once a month, and must do 100 prostrations every day.”

Source:

ORTHODOX WIKI

Sant Íte (St Ita) ingen Chinn Fhalad (+570) ╰⊰¸¸.•¨* Breton (Brittany, France)

http://saintsofmyheart.wordpress.com

http://irelandofmyheart.wordpress.com

http://celticholywells.wordpress.com

SAINTS OF MY HEART

IRELAND OF MY HEART

CELTIC HOLY WELLS

3-tubrid

3-tubrid

wether-s-well.jpg

2016-06-16 copy.jpg

2016-06-161.jpg

Sant Íte ingen Chinn Fhalad (+570)

Sant Íte ingen Chinn Fhalad, lesanvet “Brigid of Munster”, ha marvet war-dro 570 pe 577, anavezet ivez evel Ita, Ida pe Ides, a oa ul leanez ha santez iwerzhonat, maeronez Cluain Credhail (Killeedy). D’ar 15 a viz Genver e vez lidet.

Ganet eo er vro azo bremañ County Waterford. Pan eas da leanez ec’h eas da chom da g-Cluain Credhail, anavezet ivez evel Killeedy — da lavarout eo “Iliz Santez Ita”– e County Limerick. Eno e oa e penn ur gumuniezh merc’hed. Krediñ a reer e oa gante ur skol evit paotredigoù ma veze kelennet ar feiz kristen. En o zouez e vije bet Sant Brendan.

Wikipedia

Kilmeedy.8 copy.gif

https://www.google.gr/maps/@52.4143654,-8.9147584,3a,75y,37.31h,83.91t/data=!3m6!1e1!3m4!1soMD7RsQk9XiOrfkae_68Kg!2e0!7i13312!8i6656?hl=el

Cluain Credhail

st-itas-well.jpg

122749280.jpg

Interior detail (1).jpg

Church interior view.jpg

get_map.jpg

1cb12b94e6eeb88658c744ced17065f5.jpg

IMG_1719-1024x682.jpg

0115ita.jpg

Tobar na Molt, Ardfert 001L.jpg

Tobar na Molt 006s.jpg

new-p-i-atobar-na-molt-wethers-well2015-ireland-kerry-tralee-ardfert-wethers-well-tobar-na-molt-st-brendon-holy-well-well-natural-spring-water.jpg

wether-s-well copy 2.jpg

 wether-s-well copy.jpg

st-ita-s-grave-at-wether.jpg

5 St Ita's Grave.jpg

Tobar na Molt 003s.jpg

Tobar na Molt 004s.jpg

https://www.google.com/maps/d/u/0/viewer?hl=en&msa=0&z=11&ie=UTF8&mid=1zYTScrKJ9dKv7-WyCJNm8Ix6sCA

Tobar na Molt 008s.jpg

Ita-quote copy.png

dsc_0233.jpg

dsc_0239.jpg

22d10084789671aa55153715ee47b2a0.jpg

Μαρτυρία του Ρώσου συγγραφέα Γκογκόλ (+1852): Το Ιερό Λείψανο του Αγίου Σπυρίδωνα & ένας Προτεστάντης Άγγλος τουρίστας

http://saintsofmyheart.wordpress.com

SAINTS OF HEART

Μαρτυρία του Ρώσου συγγραφέα Γκογκόλ (+1852):

Το Ιερό Λείψανο του Αγίου Σπυρίδωνα

& ένας Προτεστάντης Άγγλος τουρίστας

«Ὁ Νικόλαος Βασίλιεβιτς Γκόγκολ, ὅταν ἦλθε στήν Ὄπτινα καί παρέδωκε γιά ἔκδοσι τό βίο καί τά ἔργα τοῦ ἐγκλείστου Γεωργίου τοῦ Ζαντόνσκ στόν π. Πορφύριο Γρηγόρωφ, τόν βεβαίωσε ὅτι εἶδε ὁ ἴδιος μέ τά μάτια του τό λείψανο τοῦ ἁγίου Σπυρίδωνος [Τριμυθοῦντος]· καί ὅτι ὑπῆρξε αὐτόπτης μάρτυρας ἑνός θαύματός του. Ὁ Γκόγκολ παρακολούθησε τό ἱερό λείψανο πού τό λιτάνευσαν καί τότε, ὅπως κάθε χρόνο στίς 12 Δεκεμβρίου, ἀνά τήν πόλι μέ μεγάλη ἐπισημότητα. Ὅλοι οἱ παρόντες προσέπεφταν στό ἅγιο λείψανο καί τό προσκυνοῦσαν. Ὅμως, ἕνας Ἄγγλος τουρίστας δέν ἤθελε νά ἐκδηλώση τόν πρέποντα σεβασμό. Καί ἔλεγε ὅτι τάχα ἡ σπονδυλική στήλη τοῦ ἁγίου εἶχε σπάσει· καί ὅτι τό σῶμα του ἦταν ἁπλᾶ βαλσαμωμένο. Λίγο ἀργότερα, ὅμως, πῆρε τήν ἀπόφασι νά πάη πιό κοντά. Καί τότε τό ἅγιο λείψανο τοῦ γύρισε μόνο του τά νῶτα. Ὁ Ἄγγλος τότε ἔπεσε μέ βαθύ φόβο γονατιστός στή γῆ μπροστά στό ἱερό λείψανο. Τό γεγονός αὐτό τό μαρτύρησαν πολλοί αὐτόπτες μάρτυρες, μεταξύ τῶν ὁποίων ἕνας ἦταν καί ὁ Γκόγκολ, ἐπάνω στόν ὁποῖο καί ἄσκησε μεγάλη ἐπίδρασι τό ἱερό αὐτό περιστατικό».

Πηγή:

Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ

ΑΓΙΟΛΟΓΙΑ

εκδ. Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός

ΑΘΗΝΑ 2012

Ο Boris Nikolayevich Yeltsin & τα Ιερά Λείψανα των Σπηλαίων του Πσκωφ Ρωσίας

http://russiaofmyheart.wordpress.com

RUSSIA OF MY HEART

Better than Expected by Bryan Swan.jpg

http://www.truthtarget.gr

TRUTH TARGET – ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΗ

«Μέ τά ὑπόγεια σπήλαια τῆς Μονῆς τοῦ Πσκώφ (Ρωσία) συνδέονται πολλές ἱστορίες. Μία ἀπ’ αὐτές, σχετικά πρόσφατη, διαδραματίσθηκε τό 1995, ὅταν στά Σπήλαια ἦλθε ὁ Boris Nikolayevich Yeltsin. Τοῦ ἔδειξε φυσικά τό Μοναστήρι ὁ οἰκονόμος τῆς μονῆς, ἀρχιμανδρίτης Ναθαναήλ. Ἀδυνατούλης, ἀσπρομάλλης, μέ λιωμένα παπούτσια καί τρύπιο ράσο, ὁδηγοῦσε τήν κεφαλή τοῦ κράτους καί τήν ἀκολουθία του φέγγοντας τά λαγούμια μέ ἕνα κερί. Στό τέλος, ὁ Boris Nikolayevich ἀντιλήφθηκε ὅτι γύρω του συμβαίνει κάτι ἀκατανόητο καί ἐξέφρασε τήν ἔκπληξί του, διότι δέν ἔνοιωθε δυσωδία ἀποσυνθέσεως, ἄν καί τά φέρετρα μέ τούς μακαρίτες βρίσκονταν στίς κόγχες, σέ ἀπόστασι πού μποροῦσες νά τά ἀγγίξης.

Ὁ π. Ναθαναήλ ἐξήγησε στόν πρόεδρο:

—Εἶναι θαῦμα Θεοῦ. Ἡ ξενάγησι συνεχίσθηκε. Ἀλλά μετά ἀπό λίγη ὥρα, ὁ Boris Nikolayevich ἐπανέλαβε μέ ἀπορία τήν ἴδια ἀκριβῶς ἐρώτησι.

—Ἔτσι τά οἰκονόμησε ὁ Κύριος, ἀπάντησε ἐκ νέου ὁ π. Ναθαναήλ. Πέρασαν λίγα λεπτά καί ὁ πρόεδρος ψιθύρισε στόν Γέροντα βγαίνοντας ἀπ’ τά σπήλαια:

—Πατερούλη, πεῖτε μου τό μυστικό —μέ τί τούς ἀλείφετε;

—Boris Nikolayevich, ἀπάντησε ὁ ἀρχιμανδρίτης, ὑπάρχει κανείς στό περιβάλλον σας πού νά μυρίζη ἄσχημα;

—Φυσικά καί ὄχι!

—Τότε εἶναι δυνατόν νά πιστεύετε ὅτι κάποιος τολμᾶ νά μυρίζη ἄσχημα στό περιβάλλον τοῦ Οὐράνιου Πατέρα;

Λένε ὅτι μέ αὐτή τήν ἀπάντησι ὁ Boris Nikolayevich ἱκανοποιήθηκε πλήρως».

Πηγή:

Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ

ΑΓΙΟΛΟΓΙΑ

εκδ. Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός

2108220542

ΑΘΗΝΑ 2012

Ό Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994) απαντάει σε Αμερικανό Προτεστάντη για τα Άγια Λείψανα & μετά από 6 μήνες βαπτίζεται Ορθόδοξος στην Αμερική

http://australiasaintpaisiosofmyheart.wordpress.com

AUSTRALIA & SAINT PAISIOS OF MY HEART

8426f2d4-f189-4fed-a2ad-d71c2a857345.jpg

ΟΣΙΟΣ-ΠΑΪΣΙΟΣ.jpg

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994)

12 Ιουλίου

url-1.jpg

Ό Άγιος Παΐσιος απαντάει

σε Αμερικανό Προτεστάντη για τα Άγια Λείψανα

& μετά από 6 μήνες βαπτίζεται

Ορθόδοξος στην Αμερική

http://www.truthtarget.gr

TRUTH TARGET – ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΗ

«Ὁ προτεστάντης πάστορας ἄνοιξε συζήτησι γιά τά ἅγια λείψανα. Ἰσχυριζόταν ὅτι ὅλα τά ὀστά τῶν ἀνθρώπων εἶναι ἴδια καί ὅτι δέν πρέπει κάποια νά τά ξεχωρίζουμε καί νά τά προσκυνοῦμε. Τότε ὁ Ἅγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης μέ πάρα πολύ καλό τρόπο τοῦ λέει:

—Δέν εἶναι ἔτσι ὅπως τά λές, γιατί, νά, χθές εἶχε ἔλθει ἐδῶ ἕνας πατέρας κι εἶχε φέρει μαζί του τό γυιό του, πού εἶχε κωφό καί ἄλαλο δαιμόνιο καί δέν μιλοῦσε ποτέ, καθόλου. Ἐγώ κάποια στιγμή μπῆκα μέσα στό κελί μου, γιά νά φέρω ἕνα μικρό λείψανο, δάκτυλο, τοῦ Ἁγίου Ἀρσενίου, τό ὁποῖο ἔχω. Ὅταν τό πῆρα στά χέρια μου, μέσα στό κελί, χωρίς νά μέ βλέπη κανείς, τότε ἔξω στήν αὐλή τό δαιμονισμένο ἄλαλο παιδί ἄρχισε νά κραυγάζη: “Μή, θά μέ κάψη!”. Ὅταν, λοιπόν, βγῆκα καί τό σταύρωσα μέ τό λείψανο τοῦ Ἁγίου, τό παιδί ἔγινε καλά, κι ἀπό κείνη τή στιγμή καί μετά μιλᾶ καί εἶναι μιά χαρά! Βλέπεις, δέν σοῦ μιλάω θεωρητικά, ἀλλά ἔχω καί μεγάλη πεῖρα ἀπό πάρα πολλές τέτοιες περιπτώσεις.

Κοιτάζει ὁ Γέροντας τόν προτεστάντη πάστορα μέ ᾽κεῖνο τό ἐξαγνισμένο, τό πλημμυρισμένο ἀπό καλοσύνη βλέμμα του καί συνεχίζει:

—Θά σοῦ πῶ κάτι, δέν θέλω ὅμως νά μέ παρεξηγήσης, ἐπειδή δέν τό λέω ἀπό ὑπερηφάνεια, ἀλλά ἀπό ταπείνωσι κι ἀγάπη. Ἐμεῖς ἔχουμε τήν Παναγία ὡς μητέρα μας, ἐνῶ ἐσεῖς εἶσθε σάν ὀρφανά, δίχως μητέρα, γιατί δέν Τήν δέχεσθε. Ὅταν ἐπέστρεψαν στήν Ἀμερική [μέ τόν ὀρθ. ἱερέα πού τόν συνόδευε] καί πέρασαν ἕξι μῆνες ἀπό τήν ἐπίσκεψί τους στό Γέροντα, ὁ πάστορας ὁμολόγησε ὅτι εἶχε ἔντονα αἰσθανθῆ αὐτή τήν πνευματική ὀρφάνια καί μέ τίς εὐχές τοῦ Γέροντα βαπτίσθηκε Ὀρθόδοξος».

Πηγή:

Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ

ΑΓΙΟΛΟΓΙΑ

εκδ. Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός

2108220542

ΑΘΗΝΑ 2012

Tlingit Orthodox Language Texts ╰⊰¸¸.•¨* Tlingit Native American

http://alaskaofmyheart.wordpress.com

http://nativeamericansmetorthodoxy.wordpress.com

http://canadaofmyheart.wordpress.com

ALASKA OF MY HEART

NATIVE AMERICANS MET ORTHODOXY

CANADA OF MY HEART

52e978107c7ae

Tlingit Native Americans in Southeast Alaska & Canada

allm_sealaska

Tlingit Orthodox Language Texts

First Version of the Lord’s Prayer in the Tlingit Language
translator unknown – manuscript 1812, published 1816 (0.2 MB)

An Exercise in Translation into the Tlingit Language
Selection from “Observations about the Tlingit & Kodiak languages”
by Dimitry Larionov – published 1846 by St. Innocent (Veniaminov) (0.4 MB)

• Holy Gospel According to St. Matthew
by Rdr. Ivan Nadezhdin – manuscript 1854-1859

An Early Published Version of the Lord’s Prayer
Selection from “The Frigate Pallada: Descriptions of the Voygage of Ivan Goncharov”
by Rdr. Ivan Nadezhdin – published 1858 by Ivan Goncharov (0.5 MB)

Prayers in the Tlingit (Kolosh) Language
by Fr. Vladimir Donskoi – published 1895 (0.1 MB)

Membership Regulations & Oath
Orthodox Society of St. Michael the Archangel in Sitka
by St. Anatoly (Kamensky) – manuscript 1896 (0.2 MB)

Sbornik (Selections) of Church Hymns and Prayers
by Rdr. Ivan Nadezhdin – published 1896 (0.2 MB)

The Indication of the Pathway into the Kingdom of Heaven: Part 1
by St. Innocent (Veniaminov), translated by Sergei I. Kostromitinov – published 1901 (0.2 MB)

Short History of the Old & New Testaments (in Questions & Answers)
• Part 1: Old Testament History
• Part 2: New Testament History
by Fr. Vladimir Donskoi and Michael Sinkiel’ – published 1901 (0.9 MB)

Orthodox Burial Hymn, Tone 6
Translation of the hymn “As ye behold me lie before you all”
by Fr. Andrew P. Kashevarof – typewritten 1920 (0.1 MB)

Selections from the Twelve Pre-Communion Prayers
Prayers 1, 4, 8, 11 of the Pre-Communion Rule of Prayers
by Fr. Andrew P. Kashevarof – typewritten 1920 (0.4 MB)

Yup’ik Orthodox Language Texts ╰⊰¸¸.•¨* Yup’ik Alaskan

http://alaskaofmyheart.wordpress.com

http://nativeamericansmetorthodoxy.wordpress.com

NATIVE AMERICANS MET ORTHODOXY

ALASKA OF MY HEART

yupik-elder-olinka-k_-nicolai-at-home-with-her-great-grandaughter-josephine-allice-guy-in-kwethluk-alaska

Yup’ik Orthodox Language Texts

Sacred History
From the Creation of the World to the Entry into the Promised Land
by St. Jacob (Netsvetov) – manuscript 1862 (0.2 MB)

Apostol (Epistle) Reading at the Divine Liturgy of Christmas
Galatians 4:4-7
by Fr. Zachary Bel’kov – manuscript 1880 (0.1 MB)

Word-Lists of Church-Related Terms
by Fr. Zachary Bel’kov – manuscript 1880-1890 (0.2 MB)

Hymns of Holy Week & Pascha
by Fr. Zachary Bel’kov and John Orlov – manuscript 1881 (0.2 MB)

Three Liturgical Gospel Readings
St. Mark 1:9-11, St. Matthew 4:23-5:13, St. Mark 16:1-8
by Dcn. John Orlov – manuscript 1887 (0.1 MB)

Prayers & Hymns in the Kwikpagmiut-Kuskokwim dialect
Selections from the Weekly, Festal, and Paschal cycle of services
by St. Jacob (Netsvetov) and Fr. Zachary Bel’kov – published 1896 (0.6 MB)

Prayers & Hymns in the Aglemiut-Kuskokwim dialect
Pre-Communion Prayers, Beatitudes, Selections from Matins
by St. Jacob (Netsvetov), Fr. Zachary Bel’kov and Fr. John Orlov – published 1896 (0.5 MB)

Liturgy of the Faithful
Prayers from the Divine Liturgy of St. John Chrysostom
by Fr. Nikifor Amkan and Fr. Matthew Bereskin – manuscript 1909 (0.4 MB)

Liturgy of the Catechumens with Holy Gospel Reading
Prayers from the Divine Liturgy of St. John Chrysostom, Holy Gospel Reading: St. Mark 6:14-30
by Fr. Nikifor Amkan – manuscript 1911 (0.2 MB)

Four Liturgical Gospel Readings
St. Matthew 9:1-8, St. Matthew 16:13-20, St. Luke 10:38-42 & 11:27-28, St. Matthew 5:13-20
unknown translator – manuscript 1930 (0.1 MB)

Father John Veniaminov & Father Jacob Netsvetov
by Fr. Michael Oleksa, tr. Marie Blanchett, il. B. George Smart – published 1975 (2.2 MB)

Lenten & Paschal Handbook
Hymns of Great Lent, Holy Week and Pascha
by Fr. Martin Nicolai and Fr. Hieromonk Yakov (Nicolai) – published 1995 (0.3 MB)

Orthodox Choir’s Handbook
Hymns of Vespers, Matins, Divine Liturgy and Resurrection Tones
with Select Hymns and Selections from the Panakhida, Funeral and Marriage Services
revised by Fr. Martin Nicolai (original edition published 1974) – published 2002 (0.4 MB)

Thrice-Holy Hymn (Holy God)
by the Orthodox Diocese of Alaska – published 2003 (0.02 MB)