Το νέο μου site: Ορθόδοξα Κέλτικα Ιερά Πηγάδια της Ιρλανδίας & Μ. Βρεταννίας ╰⊰¸¸.•¨* Celtic Holy Wells

bernal_sacred-well-thru-an-arch2

http://celticholywells.wordpress.com

Celtic Holy Wells

╰⊰¸¸.•¨*

Ορθόδοξα Κέλτικα Ιερά Πηγάδια της Ιρλανδίας & Μ. Βρεταννίας

Advertisements

My new site: Celtic Holy Wells

image-6

http://celticholywells.wordpress.com

Celtic Holy Wells

Video – Η συγκλονιστική προσευχή ενός αθέου

http://atheistsmetorthodoxy.wordpress.com

ATHEISTS MET ORTHODOXY

Η συγκλονιστική προσευχή ενός αθέου

π. Σεραφείμ Μπέλλ (Fr. Seraphim Bell), Σκωτία & ΗΠΑ: Η μεταστροφή μου από τόν Προτεσταντισμό στην Ορθοδοξία – “Έγινα Ορθόδοξος για ένα & μόνο λόγο: Από υπακοή στην Αλήθεια”

http://americaofmyheart.wordpress.com

AMERICA OF MY HEART

kjd2mgyrleE.jpg

Cheenos-cafeme

π. Σεραφείμ Μπέλλ (Fr. Seraphim Bell), Σκωτία & ΗΠΑ:

Η μεταστροφή μου από τόν Προτεσταντισμό στην Ορθοδοξία

“Έγινα Ορθόδοξος για ένα & μόνο λόγο:

Από υπακοή στην Αλήθεια”

http://californiaofmyheart.wordpress.com

CALIFORNIA OF MY HEART

Απομαγνητοφωνημένο κείμενο ομιλίας του π. Σεραφείμ Μπέλλ το 1997, σε σύναξη στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, όπου διηγείται την αιτία και τις συνθήκες της μεταστροφής του στην Ορθοδοξία.

╰⊰¸¸.•¨*

[Ομιλεί ο εισηγητής] … αυτή η ομιλία, όμως, πιστεύω πως θ’ αποτελέσει μία ξεχωριστή εμπειρία για όλους μας. Ο πατήρ Σεραφείμ Μπελλ (Seraphim Bell) αποτελεί μία ιδιαιτέρως ενδιαφέρουσα περίπτωση για τους περισσότερους από εμάς, που γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε μέσα στην Ορθοδοξία· πρώην προτεστάντης πάστορας και διδάκτωρ της Θεολογίας στο Πανεπιστήμιο Άμπερντιν (Aberdeen) της Σκωτίας, είναι σήμερα Ορθόδοξος ιερέας και εφημέριος της ενορίας του Αγίου Στεφάνου στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ. Τον ευχαριστούμε, για μία ακόμη φορά, που μας κάνει την τιμή να είναι απόψε κοντά μας. Τη μετάφραση θα κάνει ο κ. Παπαρνάκης Θανάσης, θεολόγος, τον οποίον επίσης ευχαριστούμε πολύ. Κατά τη διάρκεια της ομιλίας μπορείτε να δίνετε τις ερωτήσεις σας στα παιδιά που θα υπάρχουνε στα πλαϊνά, κατά μήκος της αίθουσας. Ο λόγος στον πατέρα Σεραφείμ:

Καλησπέρα σας!

Αυτό που βλέπω ακριβώς δεν είναι αυτό που περίμενα. Όταν με καλέσατε να συναντηθούμε νόμιζα ότι θα ήμουνα με ορισμένους φοιτητές της Ιατρικής σ’ ένα μικρό δωμάτιο και όχι αυτό το μεγάλο, το οποίο βλέπω αυτή τη στιγμή. Αυτό που θέλω να μοιραστώ μαζί σας απόψε είναι και ο λόγος για τον οποίον έγινα Ορθόδοξος. Και για να το πετύχουμε αυτό επιτρέψτε μου στην αρχή να προσδιορίσουμε μία συνάφεια, μέσα στην οποία θα εξηγήσουμε τί σημαίνει, τί ήμουν σαν Προτεστάντης.

Κατάγομαι από τη Σκωτία – οι πρόγονοί μου προέρχονται από τη Σκωτία – και όσο μπορούμε να γνωρίζουμε από το παρελθόν μας έχουμε, είχε όλη η οικογένειά μου μεγαλώσει, ως Πρεσβυτεριανοί Προτεστάντες. Μεταστράφηκα και γνώρισα το Χριστό όταν ήμουν πρωτοετής στο Πανεπιστήμιο· παρόλο που είχα μεγαλώσει ως Πρεσβυτεριανός βέβαια και Προτεστάντης, η σχέση μας με τη θρησκεία ήταν πολύ τυπική και δεν γνώριζα ουσιαστικά το Χριστό, παρά από τότε που έγινα φοιτητής. Ήταν μία πραγματικά συγκλονιστική εμπειρία αυτή για μένα, διότι άλλαξε τα πάντα στη ζωή μου και την έθεσε σε μία καινούρια πορεία, κι είναι από τότε που αποφάσισα να σπουδάσω και τη Θεολογία. Όπως μπορείτε να το δείτε και στις αφίσες, σπούδασα Θεολογία και πήγα στη Σκωτία, στη γη των προγόνων μου, όπου και έκανα και το διδακτορικό μου στη Θεολογία· για μία περίοδο τεσσάρων (4) ετών επίσης διακόνησα ως ιερέας στην Εκκλησία της Σκωτίας. Μετά από αυτά τα τέσσερα χρόνια επέστρεψα στην Καλιφόρνια, όπου συνέχισα να διακονώ ως Πρεσβυτεριανός ιερέας. Κι ήμουν επίσης και καθηγητής της Θεολογίας σε διάφορες Θεολογικές σχολές στην Αμερική.

Από πνευματικής απόψεως εκείνα τα χρόνια ήταν πάρα πολύ δύσκολα για μένα. Αισθανόμουν ότι η όλη εμπειρία που είχα από τον Χριστιανισμό, ήταν μια πολύ διανοητική εμπειρία, η οποία άφηνε το πνεύμα μου τελείως ξερό και άγονο. Τον ίδιο καιρό η Πρεσβυτεριανή εκκλησία, την οποία διακονούσα, περνούσε πολύ δραστικές αλλαγές. Ήταν κοινή θέση για πολλούς Πρεσβυτεριανούς διακόνους να αρνούνται τη θεότητα του Χριστού, να αρνούνται την Παρθενία της Θεοτόκου και επίσης και το δόγμα της Αγίας Τριάδος. Τελικά, το 1987 και εγώ και η γυναίκα μου αισθανθήκαμε μια εσωτερική ανάγκη να αφήσουμε την Πρεσβυτεριανή Εκκλησία. Και έκανα κάτι, το οποίο είναι κάτι πολύ φυσικό για τους Προτεστάντες, ξεκίνησα μία δική μου εκκλησία.

Το 1989 μετακόμισα σε μία καινούρια πόλη και παρόλο που δεν γνώριζα κανέναν, άρχισα να κάνω ομιλίες, να οργανώνω συναντήσεις και σε πολύ λίγο χρόνο είχε ήδη αναπτυχθεί μία καινούρια εκκλησία. Και πολλοί, που αποτελούσαμε την εκκλησία αυτή, είχαμε μαζευτεί εκεί πέρα για κοινούς λόγους. Επιθυμούσαμε μία εσωτερική εμπειρία του Πνεύματος του Θεού, αλλά αυτό που κυρίως επιθυμούσαμε ήταν μία εμπειρία της Εκκλησίας, της Χριστιανικής Κοινότητας.

Πολλές φορές λέω στις ομιλίες μου, ότι ο Θεός μάς έχει καλέσει να γίνουμε μία Εκκλησία της Καινής Διαθήκης. Δεν είχα όμως ιδέα για το τί σήμαινε να είναι κανείς Εκκλησία της Καινής Διαθήκης, αλλά ήμουν πεπεισμένος, ότι αυτό έπρεπε να γίνουμε. Δεν είχα ουδεμία ιδέα για το πώς θα γινόμασταν μία Εκκλησία της Καινής Διαθήκης, αλλά και πάλι ήμουν πεπεισμένος ότι αυτό ήταν που ο Θεός μάς καλούσε να κάνουμε.

Μετά από κάποιο διάστημα έφτασα σε ένα σημείο ώστε να μη ξέρω τι να κάνω στη συνέχεια. Θυμάμαι ότι πήγαινα στο δάσος, σε διάφορα δάση στη Βόρεια Καλιφόρνια, για να αποσυρθώ και να προσευχηθώ και να ζητήσω από τον Θεό να μας δείξει το τί έπρεπε να κάνω. Και αισθάνθηκα μία απεγνωσμένη ανάγκη του Λόγου του Θεού για τη ζωή μου και για την εκκλησία μου.

Το 1992 έφτασα στο συμπέρασμα ότι και εγώ και οι υπόλοιποι ηγέτες της Εκκλησίας μου έπρεπε να κάνουμε ένα καινούριο βήμα. Αποφασίσαμε να συγκεντρώσουμε την Εκκλησία μας και να τους προσκαλέσουμε να νηστέψουμε και να προσευχηθούμε για σαράντα μέρες. Και όσο θα νηστεύαμε θα προσευχόμασταν, ώστε ο Θεός να μάς δείξει τον δρόμο, τον οποίο ήθελε να ακολουθήσουμε. Το πρώτο απόγευμα που συγκεντρωθήκαμε μαζί για να προσευχηθούμε, διάφοροι άνθρωποι είχαν έρθει μέσα στο χώρο που ήμασταν μαζεμένοι και ρωτούσαν εάν ήταν ο χώρος εκείνος που θα μιλούσε ο Φρανκ Σέφερ (Frank Schaeffer). Ήξερα ποιός ήταν ο Φρανκ Σέφερ. Οι πιο πολλοί Αμερικανοί Προτεστάντες γνωρίζουν το όνομα «Σέφερ»(Schaeffer), διότι ο πατέρας του, ο Φράνσις Σέφερ (Francis Schaeffer), ήταν ένας από τους πιο σημαντικούς προτεστάντες θεολόγους. Αλλά δεν γνώριζα ότι εκείνο το βράδυ μιλούσε σ’ ένα κοντινό κτίριο στο χώρο.

Όταν τελείωσε η συνάντηση της προσευχής μας, πολλά μέλη της Εκκλησίας μας πήγανε για να ακούσουνε την ομιλία του Σέφερ. Στην επόμενη συνάντησή μας ήρθανε και με πληροφορήσανε ότι ο Σέφερ είχε γίνει Ορθόδοξος! Και με ρώτησαν ποιά ήταν η γνώμη μου γι’ αυτό. Και τους είπα ότι δεν ήταν και πολύ καλή η ιδέα μου γι’ αυτό. Το περιφρόνησα. Κι όταν άρχισαν να με ρωτούν διάφορες ερωτήσεις γι’ αυτό, τούς είπα να μη ασχολούνται κι ότι δεν έχει καμμία ουσία να ασχολούνται μ’ αυτό το θέμα.

Το επόμενο πρωί πήγα σε μία συνάντηση με άλλους Πρεσβυτεριανούς ιερείς. Συναντιόμουν μ’ αυτούς τους ανθρώπους για σχεδόν δέκα χρόνια. Συναντιόμασταν μία φορά το μήνα, για να προσευχηθεί ο ένας για τον άλλο και για τις εκκλησίες του καθενός. Και σ’ αυτήν ακριβώς τη συγκεκριμένη συνάντηση, την επομένη μέρα που άκουσα για τον Φρανκ Σέφερ, ανακάλυψα ότι ένας από τους ιερείς, που συμμετείχαν σε κείνη τη συνάντηση, μελετούσε για την Ορθοδοξία·  αυτός είναι ένας από τους καλύτερους φίλους μου, και ταράχτηκα πάρα πολύ που το άκουσα.

Όταν τελείωσε η συνάντηση, τον πήρα στην άκρη και του είπα: για ποιό λόγο το κάνεις αυτό το πράγμα, τί νομίζεις ότι κάνεις; Μού είπε ότι διάβαζε τους Ορθόδοξους Πατέρες, ότι πολλές φορές πήγαινε και παρακολουθούσε Ορθόδοξες Λειτουργίες και είχε συζητήσεις με διάφορους Ορθόδοξους ιερείς. Θύμωσα πάρα πολύ μ’ αυτό κι αποφάσισα ότι έπρεπε κάτι να κάνω γι’ αυτό, ιδιαίτερα μάλιστα όταν μού είπε ότι συζητούσε για τα θέματα αυτά με έναν από τους καλύτερους φίλους μου και τον πιο παλαιό φίλο μου στο Χριστιανισμό, με τον οποίον είχαμε σπουδάσει μαζί, είχαμε διακονήσει μαζί κι ανακάλυψα ότι κι εκείνος επίσης μελετούσε για την Ορθοδοξία. Έτσι λοιπόν αποφάσισα, ότι έπρεπε να θέσω ένα τέρμα σ’ αυτή την υπόθεση. Αλλά ήταν πάρα πολύ εύκολο για μένα, βέβαια, να πω στα μέλη της εκκλησίας μου να μη ασχολούνται καθόλου με την Ορθοδοξία, αλλ’ αυτοί οι δύο άνθρωποι ήταν και οι δύο θεολόγοι και ήξερα ότι έπρεπε να εργαστώ και να μελετήσω για να μπορέσω να τούς πείσω. Έτσι, λοιπόν, ήμουν πάρα πολύ εκνευρισμένος και θυμωμένος, διότι έπρεπε να αφιερώσω χρόνο γι’ αυτό, τον οποίο θα μπορούσα να αφιερώσω στη νηστεία και την προσευχή της εκκλησίας μου, με την οποία ζητούσαμε να μάς δείξει ο Θεός ποιό είναι το θέλημα και ο δρόμος Του.

Άρχισα λοιπόν να μελετώ για την Ορθόδοξη Εκκλησία, για τη θεολογία της, για την Πίστη της, για την πρακτική της, ένα δε από τα πρώτα βιβλία που διάβασα ήταν γραμμένο από έναν Αμερικανό, ο οποίος είχε μεταστραφεί στην Ορθοδοξία· είναι ιερέας, ονομάζεται πατήρ Πέτρος Γκίλκουιστ  (Peter Gillquist) κι έγραψε ένα βιβλίο για το δικό του ταξίδι προς την Ορθοδοξία μαζί με άλλους δύο χιλιάδες Αμερικανούς. Διαβάζοντας αυτό το βιβλίο ανακάλυψα ότι το 1987, αυτοί οι 2.000 Προτεστάντες είχαν μεταστραφεί στην Ορθοδοξία. Ενόσω διάβαζα, το βιβλίο με είλκυε συγχρόνως και με απωθούσε. Με είλκυε, διότι ο πατήρ Πέτρος ρωτούσε τις ίδιες ερωτήσεις, οι οποίες και μένα απασχολούσαν, αλλά μ’ ενοχλούσαν πάρα πολύ οι απαντήσεις που είχε βρει.

Παρ’ όλα αυτά αποφάσισα, κατάλαβα ότι έπρεπε να μιλήσω με κάποιον· όχι μόνο να διαβάζω ένα βιβλίο, αλλά έπρεπε να μιλήσω ζωντανά με κάποιον, με κάποιους ανθρώπους. Κι έτσι, εκείνο το απόγευμα, αφού διάβασα το βιβλίο, τηλεφώνησα σ’ έναν από τους ιερείς, έναν από εκείνους τους 2.000 Αμερικανούς.

Συναντήθηκα μαζί του το επόμενο πρωί. Αυτή ήταν η αρχή του τέλους για μένα, στην πραγματικότητα, παρ’ όλο που δεν το ήξερα τότε. Πραγματικά, με εντυπωσιάζει πολύ το γεγονός, που σκέφτομαι τώρα, ακόμα και πριν αρχίσουμε να νηστεύουμε και να προσευχόμαστε, μαζί με την Εκκλησία μου, για να μας δείξει ο Θεός το δρόμο, ο Θεός είχε ήδη δώσει την απάντηση. Κάθε φορά που το σκέφτομαι αυτό καταλαβαίνω, ότι πραγματικά είναι καλός κι ότι αγαπάει την ανθρωπότητα.

Για πολλούς μήνες μετά, επτά ημέρες την εβδομάδα μελετούσα τους Πατέρες και έκανα συναντήσεις με Ορθόδοξους ιερείς και διάβαζα ορθόδοξα βιβλία. Ήταν μία περίοδος μεγάλης μάχης για μένα και μεγάλης αγωνίας. Μία από τις πιο κρίσιμες στιγμές ήταν μάλλον, όταν κατάλαβα ότι η έρευνά μου για την Ορθόδοξη Πίστη δεν ήταν μία ενοχλητική απόσπαση από τη νηστεία και την προσευχή, δεν ήταν απλώς μία ενοχλητική έλλειψη άνεσης· κατάλαβα ότι ήταν ή ο Θεός ή ο διάβολος. Κατάλαβα ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία ή ήταν η απάντηση στη νηστεία και την προσευχή μας ή ήταν μία απάτη του διαβόλου· κι αυτό ήταν μία φοβερή αποκάλυψη για μένα. Είχε τη σημασία ζωής και θανάτου για μένα. Ήδη, όμως, καταλάβαινα με το μυαλό μου, με την καρδιά μου, ότι αυτό ήταν το θέλημα του Θεού για μένα. Διανοητικά, όμως, με το μυαλό μου, δεν μπορούσα να το αποδεχτώ. Ήμουν ένας τυπικός δυτικός άνθρωπος. Στη Δύση το μυαλό μας είναι χωρισμένο από την καρδιά μας. Έτσι λοιπόν υπήρχε ένας διαχωρισμός, ένα χάσμα μέσα μου· η καρδιά μου ελκυόταν από την Ορθοδοξία και το μυστήριο, το οποίο υπάρχει στην Ορθόδοξη Εκκλησία, αλλά το μυαλό μου είχε πάρα πολλές δυσκολίες και πάρα πολλά επιχειρήματα εναντίον αυτού. Και χρειάστηκαν πάρα πολλοί μήνες προσευχής και νηστείας και μελέτης. Σε μία περίοδο, μάλιστα, η ένταση μεταξύ της καρδιάς και του μυαλού μου ήταν τόσο μεγάλη, ώστε αρρώστησα. Πέρασα πολλές μέρες στο κρεβάτι, αισθανόμενος πάρα πολύ άρρωστος για να σηκωθώ και να εργαστώ, αλλά ευτυχώς δεν ήμουνα τόσο άρρωστος για να διαβάσω! Μετά από όλα αυτά έφτασα στην πεποίθηση και πείστηκα πλέον ότι ο Θεός με καλούσε στην Ορθοδοξία. Και δεν καλούσε μόνον εμένα, αλλά καλούσε και όλη την εκκλησία μου.

Μερικοί άνθρωποι με ρώτησαν: γιατί μόνος σου δεν πήγες στην Ορθοδοξία και θέλησες να πάρεις κι όλη την Εκκλησία σου μαζί; Και τους απάντησα ότι ο Θεός με έθεσε ποιμένα αυτών των προβάτων και ότι ολόκληρη η Εκκλησία προσευχόταν και νήστευε για να τἠς δώσει ο Θεός την κατεύθυνση, κι όχι μόνον εγώ· κι ότι όταν απάντησε στις προσευχές, απάντησε και στις δικές τους προσευχές και όχι μόνο στις δικές μου. Έτσι, λοιπόν, έφτασε κάποτε ο καιρός όταν τηλεφώνησα σ’ έναν Ορθόδοξο ιερέα και του είπα ότι ήμουν πεπεισμένος ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι η Μία, Αγία και Καθολική Εκκλησία.

Αυτό που πρέπει να καταλάβετε είναι, ότι δεν έγινα Ορθόδοξος επειδή ήμουν εναντίον των Προτεσταντών. Ούτε έγινα Ορθόδοξος επειδή είχα κάποιες ρομαντικές παραισθήσεις σχετικά με την Ορθοδοξία. Δεν έγινα Ορθόδοξος επειδή είχα κάποιες παραισθήσεις σχετικά με ένα είδος βυζαντινής φαντασίας και ονειροπόλησης. Έγινα Ορθόδοξος για έναν και μόνο λόγο: Από υπακοή στην Αλήθεια. Και όλοι εκείνοι, από την Εκκλησία μου, που έγιναν Ορθόδοξοι μαζί με μένα, έγιναν Ορθόδοξοι για έναν και μόνο λόγο: από υπακοή στην Αλήθεια. Στην πραγματικότητα ήμασταν αρκετά λυπημένοι· δεν ήμασταν χαρούμενοι που γινόμασταν Ορθόδοξοι· για μας ήταν μία σταύρωση. Έπρεπε να πεθάνουν όλα όσα γνωρίζαμε. Σήμαινε, ότι έπρεπε να απαρνηθούμε ο,τιδήποτε γνωρίζαμε ως χριστιανικό τρόπο ζωής και μπαίναμε μέσα σ’ ένα καινούριο περιβάλλον, το οποίο δεν το γνωρίζαμε και ήταν τελείως ξένο για μας. Αλλά είχαμε να αντιμετωπίσουμε την επιλογή: να υπακούσουμε στο Θεό ή να δείξουμε ανυπακοή; Κι έτσι υπακούσαμε. Και ήταν μόνον αφού υπακούσαμε στο Θεό και μπήκαμε μέσα στην Ορθόδοξη Εκκλησία που καταλάβαμε τί μεγάλος θησαυρός ήταν αυτός, τον οποίο μάς είχε δώσει. Και πολλές φορές μού ήρθε στο νου το παλαιοδιαθηκικό χωρίο, ότι «η κατανόηση έρχεται με την υπακοή».

Έτσι, λοιπόν, γίναμε Ορθόδοξοι και έτσι καταλάβαμε ότι είμαστε μέρος ενός φαινομένου στην Αμερική, το οποίο είναι αρκετά ασυνήθιστο. Είναι μια πραγματικά μοναδική περίοδος στην Ιστορία της Αμερικής, είναι δε επίσης και μία μοναδική περίοδος στην Ιστορία της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Γιατί τώρα, για πρώτη φορά στην Ιστορία της Ορθόδοξης Εκκλησίας, αυτή η Ανατολική Εκκλησία βρίσκεται μέσα στη Δύση και αυξάνεται μέσα στη Δύση. Αυτή τη στιγμή στην Αμερική υπάρχουνε χιλιάδες που επιστρέφουνε και μεταστρέφονται στην Ορθοδοξία κάθε χρόνο. Κι αυτό είναι πραγματικά ένα θαύμα για μας. Είναι επίσης, όμως, και μία εντυπωσιακή πρόκληση, διότι μάς δίνει μεγάλη ελπίδα στην Αμερική, αλλά μάς προσφέρει και μία μεγάλη πρόκληση· και αυτή είναι ότι, όταν γίνεις Ορθόδοξος με Βάπτισμα και Χρίσμα, δεν γίνεσαι Ορθόδοξος μόνο με Βάπτισμα και Χρίσμα, αλλά γίνεσαι με τη μεταστροφή της καρδιάς και της ζωής. Είναι εύκολο για σας, εδώ στην Ελλάδα, γιατί έχετε μία πολύ πλούσια παράδοση στην Ορθοδοξία, έχετε Ορθόδοξες Εκκλησίες παντού, έχετε Αγίους και Άγια λείψανα παντού, έχετε πνευματικούς πατέρες και μητέρες παντού. Στην Αμερική ο πνευματικός μου πατέρας ζει 1.500  μίλια μακριά από μένα. Είναι πραγματικά πολύ δύσκολο, για μας στην Αμερική, όταν θέλουμε να γίνουμε Ορθόδοξοι, να το πετύχουμε αυτό! Μερικοί, εδώ πέρα, έχουν πει ότι αυτό πρέπει να είναι σχεδόν αδύνατο! Πώς ένας μεταστραφείς μπορεί να γίνει Ορθόδοξος μέσα σε μια μεταστραφείσα Εκκλησία; Μπορώ να απαντήσω ότι «μόνο με τη Χάρη του Θεού»! Αυτό, το οποίο είναι αδύνατο για τους ανθρώπους, είναι δυνατό για το Θεό.

Αλλά, άσχετα από το κατά πόσο δείχνει σωστό ή όχι, χιλιάδες Αμερικανοί συνεχίζουν να μεταστρέφονται στην Ορθόδοξη Εκκλησία. Και γι’ αυτό το λόγο λέω: «Δόξα τω Θεώ!».

St Alban the first Martyr of Great Britain in St Albans, England (+250) – St Albans: Past & Present – 4 Videos

http://saintsofmyheart.wordpress.com

http://greatbritainofmyheart.wordpress.com

http://irelandandbritishisles.wordpress.com

SAINTS OF MY HEART

GREAT BRITAIN OF MY HEART

IRELAND & BRITISH ISLES

lwsm_landscape-0002_1115

UK

maxresdefault-1.jpg

St Albans, England

st_alban.jpg

St Alban

56.jpg

St Albans, England: Past & Present

St Alban the first Martyr of England,

in Verulamium (now St. Albans) of England (+250)

╰⊰¸¸.•¨*

Feast day: June 17

Also, June 20 & July 17

SAINT ALBAN was the first martyr in the British Isles; he was put to death at Verulamium (now called Saint Albans after him), perhaps during the persecution under the emperor Diocletian in the year 303 or 304, although some say that he gave his life in the reign of the emperor Septimus Severus, around 209.

According to the story told by St Bede the Venerable, St Alban sheltered in his house a priest who was fleeing from his persecutors. He was so impressed by the goodness of his guest that he eagerly received his teaching and received Baptism. In a few days it was known that the priest lay concealed in St Alban’s house, and soldiers were sent to seize him. Thereupon the St Alban put on the priest’s clothes and gave himself up in his stead to be tried.

The judge asked St Alban, ‘Of what family are you?’

The saint answered, ‘That is a matter of no concern to you. I would have you know that I am a Christian.’

The judge persisted, and the saint said, ‘I was called Alban by my parents, and I worship the living and true God, the creator of all things.’

Then the judge said, ‘If you wish to enjoy eternal life, sacrifice to the great gods at once!’

The saint replied, ‘You sacrifice to demons, who can bring no help or answer to the desires of the heart. The reward of such sacrifices is the endless punishment of Hell.’

The judge was angered at the priest’s escape and threatened the saint with death if he persisted in forsaking the gods of Rome. He replied firmly that he was a Christian, and would not burn incense to the pagan gods. He was condemned to be beaten and then beheaded.

As he was led to the place of execution (the hill on which Saint Albans abbey church now stands) it is said that, by the martyr’s prayers, the crowd who accompanied him to his place of execution were enabled to cross the river Coln dry-shod. This miracle so touched the heart of the executioner that he flung down his sword, threw himself at St Alban’s feet, avowing himself a Christian, and begged to suffer either for him or with him. Another soldier picked up the sword, and in the words of Bede, ‘the valiant martyr’s head was stricken off, and he received the crown of life which God has promised to those who love Him.’

A spring of water gushed forth from the place of the martyr’s execution, and it is said that, at the moment at which the saint’s head fell to the ground, the eyes of his executioner fell out of their sockets. Before this spectacle, the governor ordered that the persecution of Christians cease, and that due honour be paid to the glorious martyrs of Christ. From that time, many sick people found healing through the numerous miracles wrought at St Alban’s tomb, and his veneration spread throughout England and also in Europe.

The shrine of St Alban had lain empty since the destruction of the English monasteries by King Henry VIII, but in 2002 a portion of the martyr’s relics was taken there from the church of St Panteleimon in Cologne, Germany, where they had been preserved for many centuries. These relics now lie once more at the place of the saint’s martyrdom.

Source:

http://britishorthodox-church.blogspot.com

BRITISH ORTHODOX CHURCH

2005_1025_100536AA.JPG

City of St Albans, England

The Abbey Gateway is the only original building that

remains from the former Abbey of St Albans

8th century

20040409-003-abbey-gateway.jpg

great-gateway-in-st-albans-7005-.jpg

st albans abbey gatehouse cathedral.JPG

stalban_b.jpg

220px-StAlban.jpg

alban.jpg

alban-1.jpg

stalban200pix.jpg

sgoisalban204.jpg

alban-protomartyr.jpg

Alban2.jpg

alban-2.jpg

stalban.jpg

ST-alban.jpg

Abbey Orchard autumn with text_tcm45-33800.jpg

flash-image4.jpg

St Albans, England

Άγιος Άλμπαν (St Alban) ο Πρωτομάρτυρας της Αγγλίας & όλης της Μ. Βρεταννίας (+250) – 17 Ιουνίου ╰⊰¸¸.•¨* St Albans, Αγγλία: Παρελθόν & Παρόν – 4 Video

http://saintsofmyheart.wordpress.com

http://greatbritainofmyheart.wordpress.com

http://irelandandbritishisles.wordpress.com

SAINTS OF MY HEART

GREAT BRITAIN OF MY HEART

IRELAND & BRITISH ISLES

maxresdefault-1.jpg

St Albans, Αγγλία

st_alban.jpg

Άγιος Άλμπαν (St Alban)

56.jpg

St Albans, Αγγλία: Παρελθόν & Παρόν

Πρωτομάρτυς Ἀγγλίας & όλης της Μ. Βρεταννίας,

μάρτυς στό Verulamium (σημ. St. Albans) Ἀγγλίας (+250)

╰⊰¸¸.•¨*

Άλλαξε ρούχα με τον ιερομάρτυρα Άγιο Αμφίμπαλο (25/6)

για να τον σώση απ’ τους διώκτες και μαρτύρησε στη θέσι του

Εορτή: 17 Ιουνίου

Επισής εορτάζει στις 20 Ιουνίου & 17 Ιουλίου

250 μ.Χ. Αγγλία. Ό Άγιος Άλμπαν (St Alban) ήταν ειδωλολάτρης ταπεινής καταγωγής που ζούσε στο Verulamium (σημερινό St Albans τής Αγγλίας) και ο οποίος προσέφερε φιλοξενία σέ εναν ιεραπόστολο ιερέα πού καταδιωκόταν. Βλέποντας ο Άλμπαν τον φιλοξενούμενο του να εγκαρτερεί στήν προσευχή ήμερα και νύχτα, δέχτηκε το άγγιγμα τής θείας χάριτος και άρχισε νά ακολουθεί το παράδειγμα του και νά τον ρωτά γιά τήν Πίστη του. Οί διδαχές του άγιου ιερέα έδιωξαν κάθε ίχνος ειδωλολατρικής δεισιδαιμονίας από πάνω του καί έλαβε τον φωτισμό του αγίου Βαπτίσματος. Ο Ρωμαίος διοικητής ωστόσο πληροφορήθηκε ότι ο ιεραπόστολος κρυβόταν στο σπίτι του Άλμπαν και έστειλε τους στρατιώτες του γιά νά τον συλλάβουν. Όταν αυτοί έφθασαν εκεί βρήκαν τον Άλμπαν ντυμένο με τά ρούχα του ιερέα, ο οποίος είχε καταφέρει νά φύγει. Δεν πρόβαλε καμμία αντίσταση καί οδηγήθηκε στο δικαστήριο τήν στιγμή πού ο δικαστής στεκόταν μπροστά στον βωμό των ψευδών θεών έτοιμος νά προσφέρει θυσία. Διαπιστώνοντας ό’τι είχε ξεγελαστεί, εξοργίστηκε καί απείλησε τον Άλμπαν με θάνατο άν αρνιόταν νά παραδώσει τον φυγάδα καί νά εκδηλώσει τήν ευσέβεια του απέναντι στους θεούς. Όταν του ζητήθηκε νά δηλώσει ποιος είναι, ο Άλμπαν απάντησε με θάρρος ότι πλέον ήταν χριστιανός, τόσο κατ’ όνομα όσο καί κατά τον τρόπο του βίου, ενέπαιξε δέ τά άψυχα είδωλα πού δεν μπορούν νά εισακούσουν αυτούς πού τά λατρεύουν καί προσφέρουν σέ αυτά τις προσευχές τους, ενώ αντίθετα προξενούν τήν αιώνια καταδίκη τους. ο δικαστής τον παρέδωσε στους άνδρες του γιά νά τον μαστιγώσουν. Καθώς όμως ο άγιος επέδειξε τήν καρτερία ασώματου όντος καί ακτινοβολούσε άπό χαρά, έδωσε τήν εντολή νά τον θανατώσουν χωρίς χρονοτριβή.

Λέγεται ότι με τήν προσευχή του ο Άγιος Άλμπαν έδωσε τήν δυνατότητα στο πλήθος πού προσήλθε νά παραστεί στήν θανάτωση του νά περάσει τον ποταμό Κόλν αβρόχοις ποσίν, προκειμένου νά μήν καθυστερήσει τήν είσοδο του στους ουρανούς περιμένοντας ώσπου νά περάσουν όλοι άπό τήν στενή γέφυρα πού οδηγούσε στον τόπο τής εκτέλεσης του. Μπροστά στο θαύμα αυτό, ένας άπό τους δήμιους του μεταστράφηκε καί δήλωσε έτοιμος νά αποκεφαλισθεί στήν θέση του άγιου. Έσυραν τον Άλμπαν στήν κορυφή ενός ψηλού λόφου, όπου ο άγιος έκανε νά αναβλύσει μία πηγή γιά νά ξεδιψάσει το πλήθος, προσευχήθηκε υπέρ τών διωκτών του καί προσφέρθηκε γαλήνια στο ξίφος. Τήν στιγμή πού το κεφάλι του κύλησε στό χώμα τά μάτια του δημίου του βγήκαν από τις κόγχες τους. Μπροστά σε παρόμοια θαύματα ο διοικητής διέταξε να σταματήσει ο διωγμός και να αποδοθεί τιμή στους ένδοξους μάρτυρες του Χριστού. Έκτοτε πολλοί άρρωστοι θεραπεύθηκαν κοντά στον τάφο του αγίου Άλμπαν και ή τιμή του διαδόθηκε ευρέως στήν Αγγλία, όπου τιμάται ώς πρωτομάρτυρας, καθώς και στήν υπόλοιπη Ευρώπη.

Στό μέρος που μαρτύρησε ο Άγιος Άλμπαν τον 8ο αιώνα ιδρύθηκε μία Ορθόδοξη Μονή αφιερωμένη στον Άγιο Άλμπαν.

Πηγή:

Νέος Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας

Εκδόσεις Ίνδικτος

2005_1025_100536AA.JPG

Πόλη του St Albans, Αγγλία

Το Abbey Gateway είναι το μόνο αρχικό κτίριο που παραμένει

από το πρώτο Ορθόδοξο Μοναστήρι του Αγίου Άλμπαν του 8ου αιώνα,

όταν ολόκληρη η Αγγλία ήταν Ορθόδοξη

20040409-003-abbey-gateway.jpg

great-gateway-in-st-albans-7005-.jpg

st albans abbey gatehouse cathedral.JPG

stalban_b.jpg

220px-StAlban.jpg

alban.jpg

alban-1.jpg

stalban200pix.jpg

sgoisalban204.jpg

alban-protomartyr.jpg

Alban2.jpg

alban-2.jpg

stalban.jpg

ST-alban.jpg

Abbey Orchard autumn with text_tcm45-33800.jpg

St Albans η πατρίδα & η πόλη που μαρτύρησε ο Άγιος Άλμπαν το 250 μ.Χ.

2.000 χρόνια ιστορίας,

μόνο 20 λεπτά από το κέντρο του Λονδίνου

flash-image4.jpg

St Albans, Αγγλία

VIVRE LA DIVINE LITURGIE – PÈRE STÉPHANE ANAGNOSTOPOULOS – AVANT PROPOS À L’ÉDITION FRANÇAISE – French

http://franceofmyheart.wordpress.com

http://divine-liturgie-orthodoxe.blogspot.com

http://canadaofmyheart.wordpress.com

FRANCE OF MY HEART

DIVINE LITURGIE ORTHODOXY

CANADA OF MY HEART

0002-gallery-iceland-waterfall-1.jpg

PROTOPRESBYTRE STÉPHANE ANAGNOSTOPOULOS

VIVRE LA DIVINE LITURGIE

La divine liturgie orthodoxe interprétée et

commentée selon la Tradition et les expériences de

nombreux prêtres, moines et laïcs orthodoxes

LE PIRÉE 2011

Traduit du grec
par l’archimandrite

Éphrem Triantaphyllópoulos
Vicaire Général du Saint Évêché de Sissánion et de Siatista
CP 503 00 Siatista, Grèce.

Tél. 00302465021365 ou 00306977179788 mob.
Fax : 00302465021204

AVANT PROPOS À L’ÉDITION FRANÇAISE

C’est avec une joie en Jésus-Christ très profonde et pour la gloire de notre Dieu Trinitaire que nous donnons l’autorisation de traduire en français notre ét ude modeste, «Expériences Liturgiques».

Cette analyse de la Divine Liturgie offre aux pieux lecteurs, non seulement quelques connaissances de base, mais aussi l’expérience vécue, dans l’histoire, du sacrifice sur la Croix du Fils et Verbe de Dieu qui s’est incarné «du Saint-Esprit et de la Vierge Marie», en la Personne de notre Sauveur Jésus-Christ.

Les orthodoxes de partout, de toutes les nations et de toutes les langues, qui participent au sacrement suprême de la sainte eucharistie avec crainte de Dieu, un vrai repentir, une foi fervente et un amour agissant, c’est-à-dire dignement, sont divinement changés et incompréhensible ment transfigurés, car ils communient «au Corps et au Sang du Christ pour la rémission des péchés et la vie éternelle».

Et alors …

C’est le débordement de la grâce divine!

C’est la plénitude de l’amour divin!

C’est la fête céleste et splendide!

C’est l’éclat spirituel et l’allégresse divine!

C’est l’embellissement angélique de l’âme!

Le fait que notre nature pervertie, déchue, se mêle à l’âme de Jésus-Christ, le Dieu-Homme et que notre corps misérable, notre sang souillé par le péché et notre intellect enténébré se mêlent à son Corps tout saint, à son Sang immaculé et à l’Intellect infini de la Divinité de triple éclat, constitue un grand miracle, un miracle inouï!

Tout cela n’est qu’une expérience; c’est la manifestation de la vie, de la puissance, de la lumière, non seulement dans la vie ascétique des saints de l’Église Orthodoxe, mais aussi chez des prêtres serviteurs du Très-Haut œuvrant dans le monde et, en outre, chez certains fidèles chrétiens orthodoxes qui aiment Dieu, qui ont revêtu la robe de la sainte humilité et que transfigure sans égarement l’observation des commandements.

Ce miracle rédempteur témoigne de la venue de la Divinité Trinitaire dans notre cœur, selon la parole évangélique «nous viendrons à lui et nous établirons en lui notre demeure».(Jean 14, 23)

Je souhaite humblement que le cœur de tout prêtre célébrant orthodoxe (de quelque rang qu’il soit), français ou francophone, devienne un buisson ardent par le feu de la Divinité et qu’il vive en même temps l’union incompréhensible entre l’Autel céleste et l’Autel terrestre en une unité indivise, car il n’y a qu’un seul troupeau et qu’un seul berger, notre Seigneur, le Christ !

Je souhaite aussi que tout chrétien orthodoxe qui participe à la Divine Liturgie et qui communie aux Saints Mystères, vive de toute son âme et de tout son corps la descente du charbon ardent du Saint-Esprit qui lui offre, par la grâce, la rémission des péchés, la délivrance et la sanctification afin que son cœur crie triomphalement «Abba, Père». Priez pour moi, prêtre pécheur Stéphane, pour ma femme Hélène, mes enfants, mes petits enfants et mes arrière-petits-enfants.

Chers frères et sœurs,

recevez tout mon amour en Christ,

Protopresbytre Stéphane Anagnostópoulos

Russie: Le pasteur d’une communauté protestante de Kaliningrad est devenu Orthodoxe – French

http://russiaofmyheart.wordpress.com

RUSSIA OF MY HEART

discovery2bof2bfreedom2b-2bphotography2bby2bgabriele2bcareddu2bwww-gabrielecareddu-it2bdiscovery2bof2bfreedom2balghero252c2bcapo2bcaccia2b2528sardinia252c2bitaly25292b2523seascap

236232.b.jpg

Russie: Le pasteur d’une communauté protestante

de Kaliningrad est devenu Orthodoxe

Source:

http://journeytoorthodoxy.wordpress.com

http://journeytoorthodoxy.com/2016/05/another-protestant-pastor-embraces-orthodoxy/

JOURNEY TO ORTHODOXY

Le dimanche 17 avril, le pasteur d’une communauté protestante de Kaliningrad, Nikita Eremeev, a été reçu dans l’orthodoxie. Cette information a été communiquée par le site officiel du diocèse de Kaliningrad. « Mon retour à l’orthodoxie à partir du protestantisme, ce n’est pas la désertion de l’armée ennemie, mais le résultat d’une certaine évolution de ma vision du monde. Dans le protestantisme, j’ai fait connaissance du Christ de l’histoire évangélique. Dans l’orthodoxie, j’ai fait connaissance du Christ qui vit maintenant dans les sacrements du corps de l’Église », a raconté le jeune pasteur au sujet de son choix. Nikita Eremeev a comparé l’orthodoxie avec la Terre promise : « Je comparerais ma venue dans la communauté protestante avec la fuite de l’Égypte spirituelle (la fuite du monde pécheur) vers le désert du Sinaï. Ma venue à l’orthodoxie est la traversée du Jourdain, c’est le commencement de la conquête de la Terre promise. C’est précisément ainsi que les anciens Pères de l’Église décrivent la vie du chrétien : c’est le combat et la mort dans la bataille pour la terre de la douceur, la vie avec le Christ dans le royaume céleste ». Le dirigeant du département missionnaire du diocèse de Kaliningrad, le père Alexandre Permiakov affirme que d’autres protestants ressentent un fort intérêt envers l’orthodoxie. Mais le problème est que les protestants rencontrent une orthodoxie dans les livres, mais autre chose dans la vie des orthodoxes mêmes. Et c’est la raison principale pour laquelle ces gens sincères ne sont pas avec nous jusqu’à maintenant », a fait remarquer le prêtre.

Another Protestant Pastor Embraces Orthodoxy in Kaliningrand, Russia

http://russiaofmyheart.wordpress.com

RUSSIA OF MY HEART

236232.b.jpg

Another Protestant Pastor

Embraces Orthodoxy in Kaliningrand, Russia

Source:

http://journeytoorthodoxy.wordpress.com

http://journeytoorthodoxy.com/2016/05/another-protestant-pastor-embraces-orthodoxy/

JOURNEY TO ORTHODOXY

On Sunday April 17, 2016, Nikita Yeremeyev, former pastor of a Protestant community, was received into Orthodoxy in Kaliningrad, reports the Kaliningrad Diocese’s official website.

“My conversion to Orthodoxy from Protestantism is not a mere desertion from the enemy’s army, but rather a result of some sort of evolution of worldview. In Protestantism I became acquainted with the Christ of the Gospel. And in Orthodoxy, I have met the Christ Who lives now, in the sacraments of the body of the Church,” the young pastor relates.

Nikita Yeremeyev compares Orthodoxy with the promised land: “I would compare my joining of the Protestant community with the escape from Egypt (that is, from the sinful world) to the Desert of Sinai. And my return to Orthodoxy is like the crossing the Jordan, the beginning of the invasion of the promised land. This is how early Fathers of the Church characterized a Christian’s life: this is the struggle and death in battle for the land of meekness, for the life with Christ in the Heavenly Kingdom.”

According to the chairman of the missionary department of the Kaliningrad Diocese Priest Alexander Permyakov, other Protestants have a keen interest in Orthodoxy as well.

“The problem is that Protestants encounter one Orthodoxy in books, but see another Orthodoxy in the lives of Orthodox Christians themselves. And this is the main reason of why these sincere people are still not with us,” the priest noted.

 

Video: Ο Konstantin Timofeev του Ορθόδοξου Ρωσικού Rock συγκροτήματος “Ποιμένας” τραγουδάει το “Χριστός Ανέστη” στα ελληνικά & ρωσικά στο Ορθόδοξο Rock Festival της Ρωσίας “Αντίπασχα 2013” [Αντίπασχα: Κυριακή μετά το Πάσχα]

http://russiaofmyheart.wordpress.com

 http://christisrisenindeedheisrisen.wordpress.com

http://atheistsmetorthodoxy.wordpress.com

http://heartmusicheart.wordpress.com

HEART MUSIC HEART

CHRIST IS RISEN! INDEED HE IS RISEN!

ATHEISTS MET ORTHODOXY

RUSSIA OF MY HEART

maxresdefault.jpg

3sHpCJxpokM.jpg

ky_xjhOzBqs.jpg

Ο Konstantin Timofeev

του Ορθόδοξου Ρωσικού Rock συγκροτήματος “Ποιμένας” 

τραγουδάει το “Χριστός Ανέστη” στα ελληνικά & ρωσικά στο

Ορθόδοξο Rock Festival της Ρωσίας “Αντίπασχα 2013”

(Αντίπασχα ονομάζεται η πρώτη Κυριακή μετά το Πάσχα, η Κυριακή του Θωμά)

unnamed.jpg

2mLDAbctjcA.jpg

Αντίπασχα – Κυριακή του Θωμά

Κυριακή μετά το Πάσχα

Vid6f8T3wZo.jpg

y_d9feb52e.jpg

0.jpg

Пастырь – Христос Анести \ Christ is risen \ Χριστός ανέστη

Рок-группа “Пастырь”.

Специально для православного рок-фестиваля “Антипасха-2013”
(промо фестиваля: https://www.youtube.com/watch?v=FM8-7… )

Вокал/клавиши: Константин Тимофеев
Гитара: Артём Пашкевич
Бас-гитара: Михаил Хорошилов
Барабаны: Леонид Черницкий

Христос Анести \ Christ is risen \ Χριστὸς ἀνέστη

[Первый куплет]
Да воскреснет Бог,
И расточатся врази Его,
И да бежат от Лица Его!

Как исчезает дым,
Да исчезнут,
Как тает воск от лица огня!

[Припев]
(на греческом):
Χριστός ἀνέστη ἐκ νεκρῶν
θανάτῳ θάνατον πατήσας,
καί τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι
ζωήν χαρισάμενος
[Христос Анести эк некрон
Фанато фанатон патисас
Кэ тис эн тис мнимаси
Зоин харисаменос]

(английский перевод):
Christ is risen from the dead,
Trampling down death by death,
And upon those in the tombs
Bestowing life!

(русский перевод):
Христос воскрес из мертвых,
Смертью смерть попрал
И бывшим во гробах
Жизнь даровал!

[Второй куплет:]
Приидите вси вернии,
Поклонимся Воскресению
Распятого на Кресте,

В Плащанице обвитому,
В плаче людском омытому,
Победную песнь воспев!

fwgbWxawH_8.jpg

Ρωσικό Ορθόδοξο Rock Festival 2013 “Αντίπασχα”

oGZ5kV3bY_c.jpg

 

gWommtn6ydQ.jpg

JMGEHmiUQUA.jpg