3D – ΠΕΡΠΑΤΗΣΤΕ ΖΩΝΤΑΝΑ ΣΤΗ ΛΑΥΡΑ ΤΩΝ ΣΠΗΛΑΙΩΝ ΤΟΥ ΚΙΕΒΟΥ, ΟΥΚΡΑΝΙΑ – 2 VIDEO ΜΕ ΤΟ ΚΙΕΒΟ

http://orthodoxyislove.wordpress.com

ORTHODOXY IS LOVE

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

http://lavra.ua/3dtour/index.html

3D – Περπατήστε ζωντανά στη Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου, Ουκρανία

Κλικ ΕΔΩ

Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου, Ουκρανία

Κίεβο, Ουκρανία

3D – WALK LIVE ON KIEV MONASTERY OF THE CAVES, UKRAINE – 2 VIDEOS – KIEV

http://orthodoxyislove.wordpress.com

ORTHODOXY IS LOVE

Spring in Kiev

http://lavra.ua/3dtour/index.html

3D – Walk live on Kiev Monastery of the Caves, Ukraine

╰⊰¸¸.•¨* 

Kiev Pechersk Lavra

Click HERE

Kiev Monastery of the Caves, Ukraine

Kiev, Ukraine

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΜΟΥΤΣΟΥΛΑΣ, ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ (+1964) ╰⊰¸¸.•¨* ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ – ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΑΦΗΝΟΝΤΑΝ ΣΤΗΝ ΠΡΟΝΟΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

http://paintingleaves.blogspot.com

PAINTING LEAVES

150920007-Edit

http://www.truthtarget.gr

TRUTH TARGET

Δημήτριος Μουτσούλας (1897-1964), ἀστυνομικός. «Ἕνα πρωΐ, κατά τά τέλη τῆς Κατοχῆς, ὁπότε ἡ ζωή τῶν μισθωτῶν ἦταν ἰδιαίτερα δύσκολη, ἑτοιμαζόταν νά φύγη ἀπό τό σπίτι του γιά τήν ὑπηρεσία. Ἡ σύζυγός του τοῦ παραπονέθηκε, ὅτι δέν συζήτησαν τί θά φᾶνε. Ἐκεῖνος ἀπάντησε: “Τοῦ τά εἶπα, Μαρία μου, μήν ἀνησυχῆς. Θά δῆς τί καλά θά φᾶμε τό μεσημέρι!”. Μ᾽ αὐτά ἐννοοῦσε ὅτι τά ἀνέφερε στόν Κύριο διά τῆς προσευχῆς. Ἡ σύζυγος ἐπέμενε ὅτι δέν εἶχαν τίποτε νά μαγειρέψουν κι ἐκεῖνος τή διαβεβαίωνε ὅτι ἀφοῦ Τοῦ τά εἶπε, δέν μποροῦσε παρά Ἐκεῖνος θά ἔστελνε ὅ,τι χρειαζόταν. Μέ αὐτή τήν πίστι καί τή βεβαιότητα ἄφησε τή γυναῖκα του χωρίς χρήματα, διότι φυσικά δέν εἶχε. Σ᾽ αὐτή τήν ψυχική κατάστασι ἦταν ἐκείνη, ὅταν σέ λίγο σήμανε τό κουδούνι καί παρουσιάσθηκε ἕνας μετανάστης ἀπό τήν Ἀμερική φέρνοντας γιά τό Δ. Μουτσούλα ἕνα σημαντικό ποσό σέ δολλάρια ἀπό ἕνα πρωτεξάδελφό του γιά “χαιρετίσματα”. Περιχαρής ἡ κυρία Μουτσούλα τοῦ τηλεφώνησε γιά νά τοῦ ἀναγγείλη τό ἀπίθανο δῶρο. Ἐκεῖνος, σάν νά ἄκουε κάτι τό φυσικό καί ἀναμενόμενο, τῆς εἶπε: “Τό ἤξερα, Μαρία μου. Δέν σοῦ εἶπα ὅτι θά φᾶμε καλό φαΐ τό μεσημέρι;”».

Πηγή:

Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ,

Τό Χαμόγελο τοῦ Θεοῦ,

ἐκδ. Ἁγ. Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός,

Ἀθήνα 2012

Π. ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΣ ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ (+2000) ╰⊰¸¸.•¨* ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ – ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΑΦΗΝΟΝΤΑΝ ΣΤΗΝ ΠΡΟΝΟΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

http://paintingleaves.blogspot.com

PAINTING LEAVES

5tyristrand

http://orthodoxyislove.wordpress.com

ORTHODOXY IS LOVE

«Στίς 7 Σεπτεμβρίου τοῦ 1963 μετά ἀπ’ τή θεία Λειτουργία τήν ὁποία εἶχε τελέσει ὁ π. Εὐστράτιος Παπαχρήστου (†2000), ἦλθε ὁ Σπυρίδων Τ. καί τοῦ ἀνέφερε ὅτι κάμπια πολλή κατέστρεψε τό τριφύλλι του καί τήν οἰκονομία του. Ὁ π. Εὐστράτιος πῆγε μαζί του στό χωράφι κι ἔκανε ἁγιασμό. Οἱ περίοικοι εἰρωνεύθηκαν τό Σπύρο γι’ αὐτό τό ὁποῖο ἔκανε. Ἀφοῦ ἔγινε ὁ ἁγιασμός καί ἔφυγε ὁ Ἱερέας, σέ λίγο ἦλθε χαρούμενος ὁ ἰδιοκτήτης τοῦ χωραφιοῦ ὁμολογώντας ὅτι ὅλη ἡ κάμπια μετά τόν ἁγιασμό ἔπεσε στό παρακείμενο αὐλάκι μέ τό νερό. Πρασίνισε τό νερό».

Πηγή:

Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ,

Τό Χαμόγελο τοῦ Θεοῦ,

ἐκδ. Ἁγ. Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός,

Ἀθήνα 2012

http://www.truthtarget.gr

TRUTH TARGET

FÍSEÁIN: EARRACH AR AN MHÓTA ATHOS SA GHRÉIG – Irish

http://linksjourney.wordpress.com

http://irelandofmyheart.wordpress.com

http://videosofmyheart.wordpress.com

LINKS JOURNEY

IRELAND OF MY HEART

VIDEOS OF MY HEART

DSC_2074

Earrach ar an Mhóta Athos sa Ghréig

button_ask_a_question3

3 ΣΠΑΝΙΕΣ ΡΩΣΙΚΕΣ ΙΕΡΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ & Ο ΒΙΟΣ ΤΟΥ (4 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ, +749)

http://paintingleaves.blogspot.com

PAINTING LEAVES

15 - 1-1

4844

3 σπάνιες Ρώσικες Ιερές Εικόνες του Αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνού

ioann-damaskin-troeruchitsa

61427642_ik9

Μετά το θάνατο τού πατέρα του ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός εισήλθε στην υπηρεσία του χαλιφάτου στη Δαμασκό (επί Ουαλίδ) και κατέλαβε το αξίωμα του πρωτοσυμβούλου, ενώ αργότερα, αναχώρησε για τη μονή του Αγίου Σάββα, όπου εκάρη μοναχός και παρέμεινε μέχρι το θάνατό του. Κατά την παράδοση εισήλθε στη μονή εξαιτίας των συγκρούσεων του με τον Αυτοκράτορα Λέοντα το Γ΄, λόγω της εικονομαχικής έριδας. Έτσι ο Αυτοκράτορας διέταξε να αποσταλεί επιστολή δήθεν του Ιωάννη στο χαλίφη του, που με βάση το περιεχόμενό της ο Ιωάννης διαφαινόταν ως προδότης, με αποτέλεσμα να του αποκόψει το χέρι, το οποίο θαυματουργικώς απεκαταστάθηκε από την Παναγία.

Πηγή: Wikipedia

images

Βίος του Αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνού

Πρόλογος

Η ζωή του αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνού υπήρξε ζωή συνεχών αγώνων. Αγωνίστηκε εναντίον της νέας αιρέσεως των εικονομάχων γιατί έζησε κατά τον 8ον αιώνα που η εικονομαχία συγκλόνιζε τα θεμέλια της Εκκλησίας. Εναντίον της υπερηφάνειας και της υψηλοφροσύνης, γιατί ήταν κάτοχος όλης της επιστημονικής γνώσεως της εποχής του, όπως φαίνεται και από έργα του που μας άφησε.

Εναντίον της αγάπης του πλούτου και της ανθρώπινης δόξας, γιατί και θέση επίζηλη κατείχε, αλλά και πλούτη είχε άφθονα.
Παρ’ όλα αυτά, επειδή αγάπησε τη μοναχική πολιτεία, εγκατέλειψε τα πάντα στον κόσμο αυτό και έγινε υποτακτικός σ’ εάν αυστηρό γέροντα. Και στη ζωή της υποταγής όμως έδειξε ότι είχε πάρει απόφαση να πεθάνει για την αγάπη του Χριστού ο παλαιός άνθρωπος μέσα και να γεννηθεί ο νέος, ο κατά Χριστόν πλασθείς.

Νους οξύς και πολυμαθής μας άφησε σπουδαία έργα δογματικά, αλλά και σπουδαιότατα τροπάρια και ύμνους της Εκκλησίας και δικαίως θεωρείται σαν ένας από τους κορυφαίους υμνογράφους.
Η υπακοή και η ταπείνωση του, καθώς και η όλη του ζωή έμεινε παραδειγματική και σήμερα προβάλλει η μορφή του σαν υπόδειγμα για μίμηση όλων, όσων θέλουν να κερδίσουν τα μόνιμα και αναφέρεται αγαθά του ουρανού.

Οι γονείς του Ιωάννη

Ο άγιος Ιωάννης, ο λεγόμενος Δαμασκηνός, έζησε κατά την εποχή της βασιλείας του Λέοντος Γ’ του Ισαύρου (717-741) και μέχρι της βασιλείας του διαδόχου αυτού Κωνσταντίνου του Κoπρωνύμου.

Ονομάσθηκε ο άγιος «Δαμασκηνός» από το όνομα της ιδιαιτέρας του πατρίδας Δαμασκού. Η πόλη αυτή βρίσκεται στη Συρία. Την εποχή, που γεννήθηκε, ήταν η πόλη υποδουλωμένη στους Αγαρηνούς και οι κάτοικοι είχαν αλλάξει την πίστη τους. Μόνο οι γονείς του Ιωάννη ήσαν πιστοί και ευσεβείς, σαν τα ευωδιαστά ρόδα ανάμεσα στα αγκάθια. Ο Θεός για τη αρετή τους, τους αντάμειψε και τους έκανε θαυμαστούς. Αυτοί οι αιχμάλωτοι έγιναν κριτές των κυριών τους. Καθώς συνέβη στους Τρεις Παίδες, που ήσαν Αιχμάλωτοι των Ασσυρίων και στον Ιωσήφ, που ήταν αιχμάλωτος των Αιγυπτίων. Και τώρα ο πατέρας του Ιωάννη έγινε πρωτοσύμβουλος του Αμηρά.

Αυτόν διάλεξε για να τον έχει σύμβουλο και διοικητή των δημοσίων, αν και ήταν αλλόπιστος, εξ’ αιτίας του πλούτου του και της καταγωγής του.

Σαν διοικητής κυβερνούσε τη χώρα με δικαιοσύνη και σοφία. Ήταν πολύ φιλάνθρωπος και έδινε από τον πλούτο του για να εξαγοράζει και να ελευθερώνει τους αιχμαλώτους από τους Αγαρηνούς, γιατί κινδύνευαν να χάσουν την πίστη τους και τη ζωή τους. Έπειτα έδινε γη για να την καλλιεργούν σ’ όσους ήθελαν να μείνουν στην Ιουδαία ή στη Παλαιστίνη, γιατί εκεί είχε πολλά χωράφια. Όσοι πάλι δεν ήθελαν να μείνουν εκεί, τους έδινε χρήματα για να πάνε, όπου ήθελαν.

Δεν ξόδευε ποτέ χρήματα σε συμπόσια ή για πολύτιμα φορέματα, όπως συνηθίζουν οι πλούσιοι, αλλά μόνο για θεάρεστα έργα.

Ο Θεός σαν αμοιβή για τα φιλάνθρωπα έργα του, του χάρισε τον Ιωάννη, τον παγκόσμιο φωστήρα της Εκκλησίας, που τη στόλισε με εξαιρετικά τροπάρια.

Εύρεση δασκάλου

Χάρηκε, γιατί του χάρισε ο Κύριος κληρονόμο και μόλις μεγάλωσε το παιδί, αναζητούσε να του βρει δάσκαλο σοφό και επιθυμούσε να το αναδείξει μεγάλο φιλόσοφο. Επειδή ο πόθος του ήταν θεάρεστος, ο Θεός εξεπλήρωσε την επιθυμία του.

Οι βάρβαροι της πόλης εκείνης αιχμαλώτισαν πολλούς χριστιανούς από διαφόρους τόπους και τους έφεραν εκεί. Απ’ αυτούς άλλους πώλησαν κι άλλους, όσους δεν θέλησε κανείς να τους αγοράσει, αποφάσισαν να τους φονεύσουν. Ανάμεσα σ’ αυτούς έτυχε να είναι και κάποιος μοναχός από την Ιταλία, Κοσμάς στο όνομα, σεμνός κι ενάρετος.

Ενώ οι βάρβαροι οδηγούσαν τους αιχμαλώτους εκεί, που θα τους θανάτωναν, συνάντησαν τον πατέρα του Ιωάννη. Εκείνος βλέποντας τον Κοσμά με λυπημένη όψη και με δάκρυα στα μάτια τον πλησίασε και του είπε:

-Γιατί κλαις, άνθρωπε του Θεού; Λυπάσαι που θα στερηθείς τον κόσμο, που, όπως βλέπω από τον μοναχικό σου σχήμα, τον απαρνήθηκες και νέκρωσες το σώμα σου;

Σ’ αυτά τα λόγια απάντησε ο μοναχός:

-Ο Θεός γνωρίζει, ότι δεν λυπάμαι για τη στέρηση της παρούσας ζωής, γιατί εγώ τον κόσμο τον αρνήθηκα όπως είπες. Αλλά λυπάμαι, γιατί έμαθα όλες τις επιστήμες. Φιλοσοφία, Ρητορική, Διαλεκτική, Αριθμητική, Γεωμετρία και κάθε άλλη σοφία. Εκπαιδεύτηκα και στη Μουσική και έμαθα και Αστρονομία. Μπορώ να πω, ότι δεν άφησα τίποτε, που να μη μάθω, για να εννοήσω από την αρμονία και την ομορφιά των δημιουργημάτων τον Δημιουργό της Κτίσεως.

Έπειτα σπούδασα και την δική μας Θεολογία. Επειδή όμως δε βρήκα ακόμη μαθητή για να τον αφήσω διάδοχο της σοφίας μου λυπάμαι και θλίβομαι. Γιατί όπως θέλουν οι πλούσιοι ν’ αποκτήσουν παιδιά για να τους κληρονομήσουν, έτσι επιθυμούν και οι φιλόσοφοι ν’ αφήσουν διαδόχους στη σοφία τους, για να έχουν μνήμη αθάνατη. Έτσι φεύγει ο σοφός για την αιώνια ζωή σαν τον δούλο, που διπλασίασε το τάλαντο. Διαφορετικά θα κριθεί σαν ανωφελής. Γι’ αυτό στεναχωρούμαι, επειδή φοβάμαι, μήπως ο Δεσπότης με συναριθμήσει με τον πονηρό δούλο που έκρυψε το τάλαντο.

Μόλις άκουσε αυτά ο άρχοντας, που είχε πόθο να βρει τέτοιο σοφό άνθρωπο, λέγει στον Κοσμά.
Μη λυπάσαι γι’ αυτή την αιτία, δάσκαλε, και ίσως ο Κύριος εκπληρώσει τα αιτήματα της καρδιάς σου.

Πήγε στον άρχοντα των Σαρακηνών και του εζήτησε να του χαρίσει αυτόν τον αιχμάλωτο. Έτσι και έγινε. Πήρε, λοιπόν, τον Κοσμά, τον οδήγησε στο σπίτι του, τον περιποιήθηκε και του είπε:

-Γνώριζε, σοφότατε και λογικότατε, ότι όχι μόνο από την αιχμαλωσία σε λύτρωσα, αλλά σε κάνω και δεσπότη του σπιτιού μου, μέτοχο στις χαρές και στις λύπες μου. Άλλη χάρη δεν ζητώ από την αγιοσύνη σου, παρά μόνο να καταβάλλεις κάθε προσπάθεια να διδάξεις αυτά τα δύο παιδιά, όλη την σοφία και την μάθηση που γνωρίζεις. Είναι δε τα παιδιά ο Ιωάννης γνήσιο παιδί μου και ο Κοσμάς από τα Ιεροσόλυμα, που τον πήρα από μικρό κοντά μου, γιατί ήταν ορφανός και τον αγαπώ όχι λιγότερο από τον Ιωάννη.

Ο Κοσμάς μόλις άκουσε αυτά, χάρηκε και όπως το διψασμένο ελάφι που τρέχει στο νερό, έτσι και αυτός με μεγάλη επιθυμία δίδασκε τους μαθητές του τη φιλοσοφία του.

Οι δύο νέοι λόγω της οξύτητας του πνεύματος μέσα σε λίγα χρόνια σπούδασαν και έμαθαν τις επιστήμες. Το πόσο καλά μορφώθηκαν, φαίνεται στα ποιήματά και στα συγγράμματα τους. Ο Ιωάννης έγραψε πολλούς λόγους περί Ορθοδοξίας κατά των αιρετικών. Έγραψε και ψυχωφελείς ομιλίες, που θαυμάζει κανείς τη σοφία του.

Παρ’ όλη τη σοφία του καθόλου δεν υπερηφανευόταν, αλλά όπως τα καρπερά δέντρα, όσο είναι φορτωμένα από καρπούς τόσο και περισσότερο γέρνουν προς τη γη, έτσι κι ο πάνσοφος Ιωάννης.

Αναχώρηση του δασκάλου

Όταν ο δάσκαλος είδε, ότι οι μαθητές του έφτασαν σε ικανό σημείο σοφίας πήγε στον πατέρα τους και του είπε:

-Κύριε, όπως ήθελες, έγιναν τα παιδιά σου θαυμάσια στη σοφία. Και δεν αρκέσθηκαν να γίνουν μόνον, όπως ο δάσκαλος τους, αλλά κατά πολύ ανώτεροι στο ύψος της φιλοσοφίας. Λοιπόν, επειδή δε με χρειάζονται πια, ζητώ από την ευγένεια σου μια χάρη.

Σαν πληρωμή του κόπου μου να μ’ αφήσεις να πάω σε κανένα ασκητήριο για να μελετήσω την άνω σοφία, προς την οποία η φιλοσοφία με καθοδήγησε.

Ο άρχοντας, όταν άκουσε αυτά λυπήθηκε, γιατί δεν ήθελε ν’ αποχωρισθεί τέτοιο χρήσιμο άνθρωπο. Αλλά, για να μη φανεί προς τον ευεργέτη του αχάριστος του έδωσε την άδεια και χρήματα για το ταξίδι του.

Έφυγε, λοιπόν, ο Κοσμάς, και πήγε στην Λαύρα του Αγίου Σάββα. Εκεί πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του μέχρι που έφυγε για την αιώνια μακαριότητα. Το ίδιο και ο πατέρας του Ιωάννη μετά από λίγο καιρό έφυγε για τον ουρανό.

Ο αρχηγός των Σαρακηνών βλέποντας τη σοφία του Ιωάννη του έδωσε το αξίωμα του πατέρα του. Ο Ιωάννης έγινε πρωτοσύμβουλος, παρά τη θέληση του. Επιθυμία του ήταν να αναχωρήσει από τον κόσμο.

Εκείνη την εποχή ήταν αυτοκράτορας του Βυζαντίου ο Λέων Γ’ ο Ίσαυρος (717-741), που σαν λιοντάρι κατασπάραζε την Εκκλησία του Χριστού διώκοντας τους πιστούς, που προσκυνούσαν τις εικόνες.

Ο Ιωάννης, θερμός ζηλωτής της πίστεως έγραφε επιστολές και τις έστελνε στην Βασιλεύουσα. Καταπολεμούσε τις απόψεις του Λέοντος αποδεικνύοντας με φιλοσοφικούς συλλογισμούς και με ιστορικά παραδείγματα από τη ζωή των Αγίων, την αναγκαία προσκύνηση των αγίων εικόνων.
Τέτοιες επιστολές, έστελνε και σε πολλούς ανθρώπους για να τις διαβάζουν μεταξύ τους και να στερεώνονται στην ευσέβεια και να μαθαίνουν πως θ’ απαντούν στους εικονομάχους.

Η συκοφαντία

Μόλις έμαθε αυτά ο ασεβής βασιλιάς συζήτησε το θέμα με άλλους άρχοντες εικονομάχους και αποφάσισαν να διαβάλλουν τον Ιωάννη στον άρχοντα των Σαρακηνών, για να τον θανατώσει. Βρήκαν, λοιπόν, μια επιστολή του Ιωάννη, που την έδειξε ο Λέων σε μερικούς δασκάλους και τους ρώτησε, αν μπορούν να μιμηθούν το γραφικό χαρακτήρα εκείνου.

Βρέθηκε ένας έμπειρος καλλιγράφος, που υποσχέθηκε, ότι θα μιμηθεί ακριβώς το χαρακτήρα. Αυτόν διάταξε ο Λέων να αντιγράψει μια επιστολή γραμμένη από τον ίδιο, σαν από τον Ιωάννη και απευθυνόμενη στον ίδιο. Η επιστολή έλεγε: «Βασιλιά πολυχρονεμένε, στέλνω την αρμόζουσα ευγνωμοσύνη και τον πρέποντα σεβασμό στη βασιλεία σου. Μάθε ότι αυτή την εποχή η πόλη της Δαμασκού είναι παραμελημένη από τους Αγαρηνούς, γιατί ο στρατός τους είναι εξασθενημένος. Στείλε στόλο και στρατό πολύ, όσο μπορείς, να την καταλάβεις χωρίς πόλεμο. Θα σε βοηθήσω σ’ αυτό κι εγώ, γιατί όλη η πόλη είναι σχεδόν στην εξουσία μου».

Έπειτα έγραψε ο Λέων ο ίδιος επιστολή προς τον Σαρακηνό άρχοντα και του έγραφε:

«Δεν γνωρίζω τίποτε καλύτερο από το να φυλάσσει ο καθένας τις συνθήκες ειρήνης. Δε θέλω να χαλάσω τη φιλία, που έχω με την ευγένειά σου, αν και κάποιος έμπιστος φίλος σου με παρακινεί και με προκαλεί σε τούτο. Πολλές φορές μάλιστα μου έστειλε επιστολή να έλθω να κυριεύσω τη χώρα σου. Για να βεβαιωθείς δε ότι σου λέω την αλήθεια σου στέλνω μία από τις επιστολές. Έτσι θα γνωρίσεις τη δική μου αληθινή φιλία και εκείνον το δόλιο, που μου τις έγραψε.

Έστειλε λοιπόν ο βασιλιάς τις επιστολές με ένα του δούλο. Ο βάρβαρος ηγεμόνας θύμωσε και κάλεσε τον Άγιο.

Κόψιμο του δεξιού χεριού του Ιωάννη.

Ο Ιωάννης εννόησε το δόλο του Λέοντος και εξήγησε στον άρχοντα ότι ποτέ δεν έβαλε στο νου του τέτοια προδοτική πράξη. Εζήτησε δε προθεσμία ν’ αποδείξει το άδικο. Ο βάρβαρος όμως δεν πίστεψε και πρόσταξε να του κόψουν το δεξί χέρι. Κόπηκε το χέρι, που έλεγχε καθένα που μισούσε τον Κύριο και κρεμάστηκε στην αγορά, για να το βλέπουν όλοι.

Το βράδυ έστειλε μεσίτες ο Ιωάννης στο βάρβαρο παρακαλώντας να του χαρίσει το κομμένο χέρι για να το θάψει. Ο Σαρακηνός συμφώνησε και του έδωσε το χέρι. Ο Άγιος το πήρε το πήγε στο ναό, που είχε στο σπίτι του. Έπεσε κάτω μπροστά στη αγία εικόνα της Θεομήτορος και προσευχόμενος με δάκρυα έλεγε:

«Δέσποινα Πάναγνε Μήτερ, η τον Θεόν μου τεκούσα,
δια της θείας εικόνας η δεξιά μου εκόπη.
Ουκ αγνοείς την αιτίαν, δι’ ην εμάνη ο Λέων
Προφθασον, τοίνυν, ως τάχος και ιασαί μου την χείρα.
Η δεξιά του Υψίστου, η από Σου σαρκωθείσα,
Πολλάς ποιεί τας δυνάμεις δια της Σης μεσιτείας.
Την δεξιάν μου ταύτην και νυν ιασάτω λιταίς σου.
Ως αν, Σους ύμνους, ους δοίης και του εκ Σου σαρκωθέντος.
Εν ρυθμικαίς αρμονίαις συγγράψηται, Θεοτόκε,
Και συνεργός χρηματίση της Ορθοδόξου λατρείας,
Δύνασαι γαρ όσα αν θέλης, ως του Θεού Μητηρ ούσα»

Λέγοντας αυτά ο Ιωάννης αποκοιμήθηκε και βλέπει την αγία εικόνα της Αειπαρθένου και του λέγει:

«Γιατρεύτηκε το χέρι σου και μη λυπάσαι πλέον γι’ αυτό. Κάνε τώρα αυτό γραφίδα γραμματέως όπως μου υποσχέθηκες».

Θεραπεία του κομμένου χεριού

Τότε ξύπνησε ο Άγιος και βλέποντας το χέρι του θεραπευμένο, δοξολογούσε και ευχαριστούσε τον Κύριο και την Άχραντη Μητέρα του. Έψαλλε όλη την νύκτα λέγοντας
«Η δεξιά σου χειρ, Κύριε, εν ισχύι δεδόξασται η δεξιά σου την θραυσθείσαν μου δεξιάν εθεράπευσε. Δια της δεξιάς μου ταύτης θέλεις θρυμματίσει και συντρίψει τους υπεναντίους εικονοθραύστας».

Την άλλη μέρα είδαν το θαύμα μερικοί γείτονες του Αγίου και πήγαν στον Σαρακηνό λέγοντας:Άρχοντα, αυτοί που πρόσταξες να κόψουν το χέρι του Ιωάννη, δεν υπάκουσαν. Αλλά κάποιος δούλος ή φίλος του δέχτηκε να του κόψουν το δικό του χέρι, αφού πήρε πολλά χρήματα. Έτσι οι δήμιοι αφού πήραν και οι ίδιοι χρήματα δεν εξετέλεσαν την προσταγή.

Ο άρχοντας διέταξε τότε να ‘ρθει ο Ιωάννης για να δει τα χέρια του. Πήγε, λοιπόν, ο Άγιος και έδειξε το χέρι του που είχαν κόψει. Γύρω δε από το χέρι, στο σημείο που είχε συγκολληθεί, υπήρχε κατά θεία οικονομία μια γραμμή.
Λέγει τότε ο βάρβαρος στον Ιωάννη:

-Ποιος γιατρός σε θεράπευσε; Και τι βότανα έβαλε;

-Ο παντοδύναμος Κύριος μου και μόνον Αυτός, που τα πάντα μπορεί να κάνει.

-Ανεύθυνος είσαι, όπως φαίνεται και άδικα σε κατάκρινα, γιατί δεν εξέτασα καλά την υπόθεση. Σε παρακαλώ συγχώρεσέ με και έχε την τιμή του πρωτοσύμβουλού μου. Σου υπόσχομαι δε να μην κάνω τίποτε χωρίς τη συμβουλή σου.

Τότε ο Άγιος έπεσε στα πόδια του και τον παρακαλούσε να τον αφήσει να πάει σ’ άλλη υπηρεσία που περισσότερο επιθυμούσε. Ο άρχοντας είχε στην αρχή αντιρρήσεις, αλλά τελικά του έδωσε την άδεια.

Αναχώρηση από τον κόσμο

Ελευθέρωσε, λοιπόν, τους δούλους του, μοίρασε τα πλούτη του στους φτωχούς και στην εκκλησία και πήγε στη Μονή του αγίου Σάββα. Παρακάλεσε τον ηγούμενο, λέγοντας με πολλή ταπείνωση:

-Εγώ, Δέσποτα είμαι το χαμένο πρόβατο και έρχομαι στο Χριστό από την ερημιά του κόσμου. Να δεχθείς, λοιπόν εμένα, τον ανάξιο, και να με πάρεις στα πρόβατα της ποίμνης σου.

Ο Ηγούμενος χάρηκε και αφού φώναξε κάποιον επίσημο γέροντα του έδωσε υποτακτικό τον Άγιο, για να τον διδάσκει και να τον καθοδηγεί στη μοναχική πολιτεία.

Ο γέροντας τον πήρε στο κελλί του, τον νουθέτησε και του είπε:

-Πρόσεχε να μην κάνεις τίποτε χωρίς το θέλημά μου.

Αυτό είναι το θεμέλιο της μοναχικής πολιτείας, να κόψεις το θέλημά σου και να προσφέρεις τις προσευχές και τα δάκρυα στο Θεό. Αυτό είναι η καθαρή θυσία. Αυτό, λοιπόν, ας είναι η πρώτη σου εργασία στα σωματικά, δηλαδή το ψυχοσωτήριο πένθος. Ως προς τη ψυχή, πρόσεχε να μην αφήσεις το νου σου να σκέφτεται ανωφελή πράγματα και κοσμικά. Να μη υπερηφανεύεσαι για τη σοφία σου, γιατί δε σε ωφελεί καθόλου, αν δεν αποκτήσεις ταπείνωση.

Τέτοια κι άλλα πολλά του είπε ο γέροντας και μεταξύ άλλων τον διέταξε να μη στείλει επιστολή σε κανένα, ούτε να ψάλλει τροπάριο, ούτε να πει λόγους φιλοσοφίας. Να σιωπά και να μιλά, όταν είναι ανάγκη. Όπως ορίζουν οι νόμοι της μοναχική ζωής.

Σαν γη αγαθή δέχτηκε ο Άγιος τις συμβουλές και αγόγγυστα υποτασσόταν στις προσταγές του γέροντα, χωρίς ν’ αμφιβάλλει ή να κατακρίνει τα προστάγματα του.

Υποταγή και ταπείνωση

Μετά από καιρό θέλοντας ο γέροντας να δοκιμάσει τον Ιωάννη, αν είχε υποταγή και ταπείνωση, έκανε το εξής. Του έδωσε ζεμπίλια πλεγμένα με φοινικόφυλλα και του είπε:
-Πάρε αυτά τα εργόχειρα και πήγαινε στη Δαμασκό. Εκεί να τα πωλήσεις.
Του όρισε δε μια τιμή διπλάσια από την αξία τους. Του είπε να μην τα δώσει λιγότερο, γιατί το μοναστήρι είχε ανάγκη από χρήματα.
Ο μέχρι θανάτου υπάκουος δεν εναντιώθηκε καθόλου στο γέροντά του, αλλά πήρε στον ώμο το φορτίο και πήγε στη Δαμασκό. Εκεί στην αγορά ρακένδυτος και άλουστος ο πρώην ευγενής και ένδοξος, πωλούσε τα ζεμπίλια. Οι αγοραστές μόλις άκουγαν τιμή διπλάσια θύμωναν, έβριζαν τον Άγιο και έφευγαν.
Πέρασε απ’ εκεί ένας από τους δούλους του και τον γνώρισε. Λυπήθηκε τον κύριο του και αφού προσποιήθηκε ότι δεν τον γνώριζε αγόρασε όλα τα ζεμπίλια. Ο Άγιος πήρε τα χρήματα και γύρισε χαρούμενος στο μοναστήρι, γιατί νίκησε την υπερηφάνεια του.
Μετά από καιρό πέθανε κάποιος γείτονας του Ιωάννη. Ο αδελφός το νεκρού παρακάλεσε τον Άγιο να συνθέσει κανένα τροπάριο για να τον παρηγορεί στη λύπη του. Ο Άγιος όμως δεν θέλησε να παραβεί την εντολή του γέροντα του. Τελικά, επειδή πιέστηκε, εσύνθεσε ένα ωραιότατο τροπάριο που ψάλλεται και σήμερα το «Πάντα ματαιότης τα ανθρώπινα».

Τιμωρία και ανυπακοή

Μια μέρα ήταν μόνος του ο Ιωάννης στο κελλί του κι έψαλλε το τροπάριο. Έτυχε τότε να περάσει ο γέροντας του, που όταν άκουσε την ψαλμωδία, θύμωσε και του είπε:

-Αντί να κλαις, γελάς και χαίρεσαι;
Ο Άγιος του εξήγησε, αλλά ο γέροντας τον έδιωξε σαν ανυπάκουο. Ο Ιωάννης θυμήθηκε την παράβαση των πρωτοπλάστων και έκλαψε πικρά. Έβαλε δε μεσίτες όλους τους γέροντες και τον Ηγούμενο να παρακαλέσουν το γέροντα του να του δώσει συγχώρηση. Εκείνος όμως ήταν αυστηρός και δεν άλλαξε.
Τότε οι γέροντες τον παρακαλούσαν να του δώσει άλλον κανόνα και να μην τον διώξει τελείως. Είπε λοιπόν, εκείνος:
-Αν δεχθεί να καθαρίσει τις ακαθαρσίες της Λαύρας με τα χέρια του, θα τον συγχωρήσω, διαφορετικά δεν τον δέχομαι.
Μόλις το άκουσε ο Άγιος χάρηκε και είπε:

-Αυτό είναι εύκολο να το κάμω. Ευλογείτε, άγιοι πατέρες.

Πήρε αμέσως τα εργαλεία και άρχισε με τα χέρια να καθαρίζει την κόπρο.

Μόλις τον είδε ο γέροντας του κατάλαβε το μέγεθος της ταπείνωσης του και της υπακοής. Έτρεξε, τον αγκάλιασε και του είπε.

-Είμαι καλότυχος, γιατί αξιώθηκα να έχω τέτοιο μαθητή.

Ο Άγιος όταν άκουσε τους επαίνους, έκλαιγε ταπεινώνοντας, τον εαυτό του. Ο γέροντας του, του έδωσε συγχώρεση και το συμβούλευσε να διατηρεί τη ψυχοσωτήρια σιωπή.

Άδεια να μελωδεί

Μετά από λίγες μέρες είδε στον ύπνο του ο γέροντας την Παναγία που του είπε:

-«Γιατί έφραξες τέτοια θαυμάσια βρύση; Άφησε την πηγή να ποτίσει όλη την οικουμένη, να σκεπάσει τις θάλασσες των αιρέσεων. Αυτός θα ξεπεράσει τον Δαβίδ. Θα μελωδήσει την ουράνια μελουργία. Θα στηλιτεύσει τις αιρέσεις και θα ορθοτομήσει τα δόγματα της πίστεως».

Το πρωί μόλις ξύπνησε ο γέροντας, πήγε στον Άγιο και του είπε:

-Παιδί της υπακοής του Χριστού, άνοιξε το στόμα σου και πες τους λόγους, που το άγιο Πνεύμα έγραψε στην καρδιά σου. Ανέβα στο όρος της Εκκλησιάς και δίδαξε τον κόσμο. Συγχώρεσε και μένα για ό,τι έφταιξα, διότι σε εμπόδισα από άγνοια.

Άρχισε από τότε ο Ιωάννης να συνθέτει εκείνες τις μελωδίες, με τις οποίες λαμπρύνονται οι ακολουθίες της εκκλησίας μας. Εσύνθεσε όχι μόνο κανόνες και τροπάρια, ιδιόμελα και προσόμοια αλλά και πανηγυρικούς λόγους στις Δεσποτικές εορτές και εγκώμια στην Υπεραγία Θεοτόκο και σ’ άλλους Αγίους.

Σπουδαίο είναι και το έργο του, που επιγράφεται «Πηγή Γνώσεως». Περιγράφει σ’ αυτό τα μυστήρια και τα δόγματα της Πίστεως μας, με ορθές αποδείξεις γραφικές αλλά και επιστημονικές.

Έγραψε και πολλούς λόγους για την προσκύνηση των θείων εικόνων. Ποιήματα πολλά εσύνθεσε με τον Άγιο Κοσμά, πνευματικό αδελφό του, που τον είχε συμμέτοχο στους κόπους και στους αγώνες της πνευματικής ζωής. Ο Άγιος Κοσμάς άφησε πολλούς κανόνες και τροπάρια. Για την αρετή του χειροτονήθηκε χωρίς να το θέλει από τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων, Επίσκοπος της πόλεως Μαϊουμά.

Ο Πατριάρχης χειροτόνησε και τον Ιωάννη πρεσβύτερο, που εξακολούθησε και μετά τη χειροτονία του να μένει στη μονή.

Ο Άγιος τελείωσε τη ζωή του, σας πολύαθλος αγωνιστής σε ηλικία εκατόν τεσσάρων χρονών.
Η Εκκλησία μας γιορτάζει τη μνήμη του στις 4 Δεκεμβρίου.

Απολυτίκιο.
Ήχος γ’. Θείας πίστεως.

Θείον όργανον, της Εκκλησίας, λύρα εύσωμος, της ευσεβείας, ανεδείχθης Ιωάννη πανεύφημε’ όθεν πυρσεύεις του κόσμου τα πέρατα, ταις των σοφών σου δογμάτων ελλάμψεσι. Πάτερ Όσιε, Χριστόν τον Θεόν ικέτευε, δωρήσασθαι ημίν το μέγα έλεος.

Κοντάκιον
Ήχος δ’. Ο υψωθείς εν τω Σταυρώ.

Τον υμνογράφον και σπετόν Ιωάννην, της Εκκλησίας, παιδευτήν και φωστήρα, και των εχθρών αντίπαλον υμνήσωμεων πιστοί∙ όπλον γαρ οράμενος, τον Σταυρόν του Κυρίου, πα΄σαν απεκρούσατο, των αιρέσεων πλάνην∙ και ως θερμός προστάτης εις Θεόν, πάσι παρέχειν, πταισμάτων συγχώρησιν.

Πηγή:

Έκδ. Ορθοδόξου Ιδρύματος “Ο Απόστολος Βαρνάβας”

button_ask_a_question3

SAINT BRENDAN THE VOYAGER & NAVIGATOR FROM IRELAND TO NORTH AMERICA (CANADA) (+578) & TIM SEVERIN – VIDEO

http://smileofireland.blogspot.com

http://paintingleaves.blogspot.com

http://rejoicecelticsaints.wordpress.com

http://irelandandbritishisles.wordpress.com

http://greatbritainofmyheart.wordpress.com

http://irelandofmyheart.wordpress.com

http://linksjourney.wordpress.com

LINKS JOURNEY

IRELAND & BRITISH ISLES OF MY HEART

SMILE OF IRELAND

day7_RingOfKerryStBrendan211
Statue of St Brendan and disciples rowing their coracle. Cahirciveen, County Kerry, Ireland
8978578_orig
St. Brendan and his disciples letting the Spirit blow them to their place of resurrection

Saint Brendan the Navigator

from Ireland to North America (+578)

“They that go down to the sea in ships, that do business in great waters;
These see the works of the Lord, and his wonders in the deep.”

Psalm 107:23-24

DSCF8333
An early Christian Cross at Saint Brendan’s well
Brendan_Route
St Brendan’s Voyage from Ireland to America (+578)

St Brendan the Navigator

St Brendan, The Navigator was born in Fenit Co. Kerry in 484. Educated by Bishop Erc in Kerry, set his skills to developing his knowledge to the art of ship building and the rules of the seas around Fenit Island. Building a simple boat made out of wood and leather, St Brendan set sail and discovered America in search of the Promised Land of the Saints. His journey and adventures were outlined in his journal the Navigatio Sancti Brendani which even inspired the Great Christopher Columbus himself on his voyage of discovery many years later.

60096-p1

brendantop2

IMG_0150
Fenit lighthouse Kerry Ireland – St. Brendan the Navigator Statue, Fenit

SAINT BRENDAN THE NAVIGATOR

Our father among the saints Brendan was born about 484 AD to an Irish family near the present city of Tralee, County Kerry, Ireland. At a very young age he began his education in the priesthood and studied under St. Ita at Killeedy. Later he completed his studies under St. Erc, who ordained him in 512 AD.
During the next twenty years of his life, St. Brendan sailed all around the Islands surrounding Erie (Ireland), spreading the word of God and founding monastery after monastery. The most notable of these is Clonfert in Galway, which he founded around 557 AD, and which lasted well into the 1600s. St. Brendan died around 578 AD and his feast day is marked on May 16th.

Brendan’s first voyage took him to the Arran Islands, where he founded a monastery, and to many other islands which he only visited, including Hynba Island off Scotland, where he is said to have met Columcille (Columba). On this voyage he also traveled to Wales, and finally to Brittany, on the northern coast of France.

The event that St. Brendan is most celebrated for, however, is his voyage to the “Land of Promise”. Sometime in his early journeys, St. Brendan heard from another monk the story of a land far to the west, which the Irish claimed was a land of plenty.

He and a small group of monks including, possibly, St. Machutus, fasted for forty days, then set sail for this land in order to investigate and ‘convert’ the inhabitants. Altogether the journey took seven years.

In the ninth century, an Irish monk wrote an account of the voyage in the Navigatio Sancti Brendani (Voyage of St. Brendan). This book remained popular throughout the entire Middle Ages, and made Brendan famous as a voyager.

The account is characterized by a great deal of literary license and contains references to hell where “great demons threw down lumps of fiery slag from an island with rivers of gold fire” and “great crystal pillars”. Many now believe these to be references to the volcanic activity around Iceland, and to icebergs.

Upon reaching their destination, they engaged a guide who took them around the land. They went inland but were prevented from going further by a great river. Soon after this, St. Brendan, and the remainder of his colleagues sailed back to Ireland. Only a few survived the journey.

In modern times the story was dismissed as pure fabrication, but in the 1970′s a man named Tim Severin became fascinated with the story and decided to replicate St. Brendan’s journey. Severin built a boat made of hides tanned with oak bark just like the one described in the ancient text. The hides were sewn together over a bent frame of ash wood and the seams were sealed with animal fat and grease. With a group of volunteers he set sail for America and made his way to Newfoundland. His journey is covered in “The Brendan Voyage: Across the Atlantic in a Leather Boat”.

ts_tim_severin

Tim Severin

The Brendan Voyage (1976–1977)

It is theorized by some scholars, that the Latin texts of Navigatio Sancti Brendani Abbatis (The Voyage of St. Brendan the Abbot) dating back to at least 800 AD tell the story of Brendan’s (c. 489–583) seven-year voyage across the Atlantic Ocean to a new land and his return. Convinced that the “Navigatio Sancti Brendani Abbatis (The Voyage of St. Brendan the Abbot)” was based in historical truth, in 1976 Severin built a replica of Brendan’s currach. Handcrafted using traditional tools, the 36-foot (11 m), two masted boat was built of Irish ash and oak, hand-lashed together with nearly two miles (3 km) of leather thong, wrapped with 49 traditionally tanned ox hides, and sealed with wool grease.

Between May 1976 and June 1977, Severin and his crew sailed the Brendan 4,500 miles (7,200 km) from Ireland to Peckford Island, Newfoundland, stopping at the Hebrides and Iceland en route. He considered that his recreation of the voyage helped to identify the bases for many of the legendary elements of the story: the “Island of Sheep”, the “Paradise of Birds”, “pillars of crystal”, “mountains that hurled rocks at voyagers”, and the “Promised Land”. Severin’s account of the expedition, The Brendan Voyage, became an international best seller, translated into 16 languages.

The boat is now featured at the Craggaunowen open-air museum in County Clare, Ireland.

Source: Wikipedia

the-brendan-boat-1

DSCN1947map
St Brendan’s Voyage on 1976-1977 by Tim Severin
brendan-tim-severin
Tim Severin’s coracle in which he sailed the Atlantic in the late 1970’s, from Ireland to North America

20110517_Ireland_038081LOe75LHgL._SL1500_


41VrxA9SzfL._SX311_BO1,204,203,200_

brendan2

brendan_mass_on_whale
St. Brendan’s Divide Liturgy on a whale
brendan-aardfert
Ardvert where St. Brendan was baptized by Bishop St. Erc
DIGITAL CAMERA
Ardvert where St. Brendan was baptized by Bishop St. Erc
ardfert-abbey
Ardvert where St. Brendan was baptized by Bishop St. Erc
APP16s
Ardvert where St. Brendan was baptized by Bishop St. Erc
3 Tubrid
St Ita’s well Tobar na Molt where St. Brendan have been baptized by Bishop St. Erc
st-ias-well-tobar
St Ita’s well Tobar na Molt where St. Brendan have been baptized by Bishop St. Erc
St-Brendans-Well-Valentia-Island-Kerry
St. Brendan’s Well on Valentia Island, near Skellig Michael. St. Brendan baptized two people there.
brendan-whale-colored-manuscript
St. Brendan and crew celebrate Easter on a whale.
brendan-annaghdown-brig
Annaghdown where St. Brendan’s sister, Brig was Abbess
brendan-clonfert_door_romanesque
Romanesque arch over doorway of 12th c. St. Brendan’s Cathedral at Clonfert. Built over the place where Brendan was buried.

images

Brendan_Voyager

Brendan-1

aast_brendan_from_come_and_see_icons

iconexhib-2

brendan

the_voyage_of_st__brendan_the_navigator_by_codyvburkett-d5n1jke

6a01156faec925970c01a3fcd4c51e970b-800wi

saint_brendan

BrendanIcon1-1

St Brendan's Well, Valentia, 001L

ef9ede48a9f47ce089027d14e62a137f

tt_394552_st.-brendan

brendanireland1

Source:

ORTHODOXY

THE TRACES OF GOD IN JAPAN – SAMURAI MET ORTHODOXY

http://japanofmyheart.wordpress.com

JAPAN OF MY HEART

ok japan ffdfdf
Japan
gfgfg
St Nickolas of Japan, +1912
183551.p
St Nickolas of Japan
fr-paul-sawabe-takama-large
Fr. Paul Sawabe the former Samurai

The Traces of God in Japan

Samurai met Orthodoxy

http://orthodoxyislove.wordpress.com

ORTHODOXY IS LOVE

Fr. Paul (Pavel) Sawabe

Paul (Pavel) Sawabe was the first Japanese student and catechumen of St. Nicholas of Japan after he had arrived in Hakodate, Japan in 1861. Paul was the first Japanese to embrace Orthodox Christianity and was an ardent disciple of the future St. Nicholas and was an active missionary. Through his efforts the Japanese mission drew many new Christians and in time he became the first Japanese to be ordained to the priesthood.

Takuma Sawabe was born in 1833 in Kochi prefecture. His original name was Yamamoto Kazuma. He was a student, with a cousin, of the samurai art of Ken-do (Japanese swordsmanship) and philosophy. In 1857, while walking off some heavy drinking, Yamamoto ended up with two watches stolen by his cousin, but which he tried to sell. Yamamoto fled to Hakodate to escape the police who had identified him as having stolen the watches. In Hakodate, Yamamoto married the daughter of a Shinto priest named Sawabe. Yamamoto, after marrying the priest’s daughter, became an adopted son of the priest and changed his name. Under his new identity Takuma Sawabe did not participate in the Shinto priesthood, but led a group that reverenced the Emperor and demanded expulsion of the foreigners. The Russian Consulate in Hakodate became a target of their plan for assassinations.

One night in 1865, armed with a sword, he confronted the Hieromonk Nicholas with the intent of killing him before he did any preaching. In the exchange of words that followed, Nicholas questioned why Sawabe would kill him without hearing about what Nicholas would have to say. So, Sawabe asked Nicholas to tell him about his Christian religion. As the young missionary talked, his words softened Sawabe’s heart, his interest increased, and he began to study the Christian doctrine. Soon, Sawabe was joined by a doctor friend, Sakai Tokurei, in a discussion group. They in turn were joined by two more friends, Urano and Suzuki, and so the group of catechumens grew. They themselves began teaching about Orthodox Christianity to other Japanese people. Yet at this time, the Japanese policy was still to persecute Christians and forbid conversion to Christianity.

Then in April 1868, with the Reader Bissarion Sartoff guarding the consulate office door, Nicholas baptized Sawabe, Sakai, and Urano with the baptismal names for Paul, John, and James respectively. They had become the first Japanese people to accept Orthodox Christianity. With their baptism Paul and his friends went on to preach their new religion more fervently.

As the threat of imprisonment and perhaps even execution increased in the Hakodate area, Hieromonk Nicholas sent Paul and his friends to travel else where in Japan to preach their new faith, but ultimately to gain greater safety for them. Not hearing from Paul for some months, Hieromonk Nicholas was very glad to receive news from Paul of his successes in Sendai, in northern Honshu. In time the opposition to Christianity subsided, and the now Archimandrite Nicholas began to look to expanding his missionary work to Tokyo.

It was Paul Sawabe whom Nicholas sent to Tokyo to review the situation for missionary work in the Tokyo/Yokohoma area and advise him of the potential for such work there. Paul’s report was one of optimism, and Paul advised Nicholas to come to Tokyo as soon as possible. So, in late January 1871, Archimandrite Nicholas arrived in Yokohoma and proceeded to Tokyo to set up his headquarters.

Local opposition to Christianity was still present. In February 1872, Paul Sawabe and many of his co-workers in Christ were arrested by the local police in Sendai. The officials were amazed that even among the children their answers to questioning showed a deep conviction to their Christian beliefs. Even though many had not been baptized none changed their position but were strengthened in their faith.

On July 12, 1875, at the second General Council of the Japanese mission, Archimandrite Nicholas decided that there was a need for native clergy, and named Paul Sawabe to be the first priest, and that John Sakai would be a deacon. A month later Bishop Paul of East Siberia came to Hakodate for the first sacraments of the Holy Orders in Japan and ordained the new priest and deacon.

Paul Sawabe continued to service his new faith as his church grew over the following decades. He was to survive his mentor and bishop by a year, dying in 1913.

Source:

WIKIPEDIA

ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΣΤΟ ΝΗΣΙ ΖΜΠΕΡΝΕΤΣ ΣΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΑ

http://orthodoxyislove.wordpress.com

ORTHODOXY IS LOVE

foto-14
Ιερά Μονή της Παναγίας στο Νησί Ζμπέρνετς στην Αλβανία

a43b2236ae8cc5addd016f182152c9a51

Ιερά Μονή της Παναγίας στο Νησί Ζμπέρνετς στην Αλβανία

stunning-beauty_0-1

man.5

Foto 1

2015-Alb-VloraBlogPics-211

81-12

button_ask_a_question

SAINT MARY ORTHODOX BIZANTINE MONASTERY AT ISLAND OF ZVERNEC, AT NARTA LAGOON IN VLORE, ALBANIA

http://orthodoxyislove.wordpress.com

ORTHODOXY IS LOVE

a43b2236ae8cc5addd016f182152c9a511
Saint Mary Orthodox Bizantine Monastery at Island of Zvernec, at Narta Lagoon in Vlore, Albania

foto-1

Saint Mary Orthodox Bizantine Monastery at Island of Zvernec,

at Narta Lagoon in Vlore, Albania

foto-14

stunning-beauty_0-1

man.5

Foto 1

2015-Alb-VloraBlogPics-211

81-12

button_ask_a_question
ALBANIA

LIEN: MONASTÈRE VIERGE MARIE LA CONSOLARTICE AU BROWNSBURG (CHATHAM), QUEBEC, CANADA – French

http://linksjourney.wordpress.com

http://americaofmyheart.wordpress.com

AMERICA OF MY HEART

LINKS JOURNEY

photogallery

http://www.monastere.org/Virgin_Mary_of_Consolation/Home.html

Monastère Vierge Marie la Consolatrice

au Brownsburg (Chatham), Quebec, Canada

Monastère Vierge Marie la Consolatrice
Abbess Thekla
827 Chemin de la Carriere
Brownsburg (Chatham),
Quebec, J8G 1K7
CANADA
Tel: (450) 533-4313
Fax: (450) 533-1169

Monastère Vierge Marie la Consolatrice – Cliquez IÇI

Chemin de la Carriere, Brownsburg (Chatham)- Cliquez IÇI

Brownsburg, Québec, Canada – Cliquez IÇI

monastery-13-aug-2010-28_edited-2-2

1018834994_monastery (13-aug-2010)-17b

Monastery-3

1018799666_monastery (13-aug-2010)-30a

1018780846_monastery (13-aug-2010)-9a

button_ask_a_question

家庭生活 FAMILY LIFE ╰⊰¸¸.•¨* Chinese

http://taiwanhongkongofmyheart.wordpress.com

TAIWAN & HONG KONG OF MY HEART

15-09-19 - 1

http://theological.asia/category/%E5%B1%AC%E9%9D%88%E7%94%9F%E6%B4%BBspiritual-life/%E5%AE%B6%E5%BA%AD%E7%94%9F%E6%B4%BB-family-life/

家庭生活 Family Life

button_ask_a_question

LINK: ORTHODOX MONASTERY OF THE VIRGIN MARY THE CONSOLATORY IN BROWNSBURG (CHATHAM), QUEBEC, CANADA

http://americaofmyheart.wordpress.com

AMERICA OF MY HEART

monastery (13-aug-2010)-28_edited-2-2

http://www.monastere.org/Virgin_Mary_of_Consolation/Home.html

Orthodox Monastery of the Virgin Mary the Consolatory

in Brownsburg (Chatham), Quebec, Canada

Holy Monastery of Panagia Parigoritissa
Abbess Thekla
827 Chemin de la Carriere
Brownsburg (Chatham),
Quebec, J8G 1K7
CANADA
Tel: (450) 533-4313
Fax: (450) 533-1169

The Monastery – Click HERE

Chemin de la Carriere, Brownsburg (Chatham)- Click HERE

Brownsburg, Québec, Canada – Click HERE

PhotoGallery

1018834994_monastery (13-aug-2010)-17b

Monastery-3

1018799666_monastery (13-aug-2010)-30a

1018780846_monastery (13-aug-2010)-9a

button_ask_a_question

LINK: ST KOSMAS AITOLOS ORTHODOX MONASTERY IN CALEDON KING TOWN, ONTARIO, CANADA

http://americaofmyheart.wordpress.com

AMERICA OF MY HEART

6535http://www.saintkosmasaitolosgomonastery.org

St. Kosmas Aitolos Orthodox Monastery

in Caledon King Town, Ontario, Canada

Holy Monastery of St. Kosmas Aitolos
Abbess Alexia
14155 Caledon King Town
Line Rd. South
Bolton, Ont. L7E 5R7
CANADA
Tel: (905) 859-2474
Fax: (905) 859-2505

Click HERE – Monastery Entrance

Click HERE – Caledon King Town

20779019

3807644314_56411e8775_b

images

Saint_Cosmas_of_Aetolia_Orthodox_Monastery_Bolton_Ontario

button_ask_a_question

ΚΑΙ Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΑΣ ΕΧΕΙ ΚΑΠΟΙΑ ΛΕΠΤΗ ΧΟΡΔΗ – Π. ΕΠΙΦΑΝΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ – ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΟ ΜΗΝΥΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΥΠΟΘΗΚΕΣ ΖΩΗΣ

http://athensofmyheart.wordpress.com

ATHENS OF MY HEART

ΩΩΩΩΩ 55

https://cominghomeorthodoxy.wordpress.com/?s=Θεοδωρόπουλος

https://cominghomeorthodoxy.wordpress.com/?s=Theodoropoulos

Άρθα & Video για τον π. Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο της Αθήνας (+1989)

 

π Επιφανιος εγκληματιας μελωδία 2

«Και ο μεγαλύτερος εγκληματίας, έχει κάποια λεπτή χορδή,

την οποία αν βρούμε και την πλήξουμε, θα βγάλει μελωδία».

π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος, +1989

Πηγή:

http://anthologioxr.blogspot.grΕΔΩ

ΑΝΘΟΛΟΓΙΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΩΝ ΜΗΝΥΜΑΤΩΝ

聖書 – THE HOLY BIBLE IN JAPANESE – JAPANESE LIVING BIBLE

http://japanofmyheart.wordpress.com

JAPAN OF MY HEART

japan arthttp://www.biblica.com/en-us/bible/bible-versions/japanese-living-bible/

聖書

The Holy Bible in Japanese

Japanese Living Bible

COS’È IL NATALE? – Italian Q&A

http://italyofmyheart.wordpress.com

http://heartquestionsandanswers.wordpress.com

http://orthodoxyislove.wordpress.com

ORTHODOXY IS LOVE

Q&A – HEART QUESTIONS & ANSWERS

ITALY OF MY HEART

tumblr_static_tumblr_static_1qa3v34g1v0kg4kkwswo4owgo_640ok hhh

Cos’è il Natale?

DOMANDE & RISPOSTE

Q&A – HEART QUESTIONS & ANSWERS

╰⊰¸¸.•¨*

Omelia sulla Natività del Signore

San Giovanni Crisostomo

PG 56, 385-394

http://paintingleaves.blogspot.com

PAINTING LEAVES

Vedo uno strano paradossale mistero! Le mie orecchie risuonano dei canti dei pastori, ma i loro flauti non suonano una melliflua melodia, ma cantano con le labbra un inno celeste in totale pienezza.

Gli angeli inneggiano!
Gli Arcangeli uniscono le loro voci in armonia!
I Cherubini cantano la loro gioiosa lode!
I Serafini esaltano la sua gloria!

Tutti si riuniscono per lodare questa festa santa, vedendo la Divinità qui sulla terra, e l’uomo in cielo. Colui che è al di sopra dei cieli, ora per la nostra redenzione abita quaggiù, e colui che è stato umile è stato elevato dalla misericordia divina. Betlemme in questo giorno somiglia al cielo; invece di stelle ha ricevuto angeli, e al posto del sole, avvolge dentro di sé in ogni lato il Sole di giustizia. E non chiedetemi come: perché dove Dio vuole, l’ordine della natura si sottomette. Poiché Egli lo ha voluto, ne ha avuto il potere, è disceso, ha redento l’uomo; tutte le cose hanno cooperato con Lui a questo scopo. Oggi nasce Colui che eternamente è, e diviene ciò che non era. È Dio e diventa uomo! Diventa uomo senza smettere di essere Dio. Ancora, Egli è divenuto uomo senza alcuna perdita della divinità, e non è diventato Dio da uomo attraverso un accrescimento, ma essendo Logos si è fatto carne, la sua natura, a causa dell’impassibilità, è rimasta immutata.

Quando è nato, i Giudei non hanno accettato questa Sua insolita nascita. Da un lato i Farisei interpretavano male le Sacre Scritture e, dall’altro, gli scribi insegnavano cose completamente diverse. Ancora una volta Erode volle trovare il Bambino neonato non per onorarlo, ma per ucciderlo. Oggi essi si stropicciano gli occhi vedendo il Re del cielo sulla terra con una natura umana, nato da un utero verginale. Come dice Davide, Non le nasconderemo ai lori figli, alla generazione a venire. Così i re sono venuti e hanno visto il Re celeste venuto sulla terra, senza portare con sé Angeli, Arcangeli, Troni, Dominazioni, Potestà, Principati, ma seguendo una nuova e solitaria via: Egli è provenuto da un utero senza macchia. Eppure non ha abbandonato i suoi angeli, né li ha lasciati della sua custodia né, a causa della sua incarnazione, si è discostato dalla Divinità.

Ed ecco, sono venuti i re, per poter adorare il Re della gloria celeste; i soldati, per poter servire il Capo degli Eserciti del Cielo; le donne, per poter adorare Colui che è nato da una donna in modo che egli cambiasse i dolori del parto in gioia; le vergini, son giunte al Figlio della Vergine, per contemplare con gioia, come Egli, Datore del latte, che ha ordinato alle mammelle di riversarlo in rapidi ruscelli, riceve da una Vergine Madre il nutrimento dell’infanzia; i neonati, son giunti per poter adorare Colui che è divenuto un piccolo bimbo, in modo che dalla bocca dei bimbi e dei lattanti, potesse ricevere la lode; i bambini, son giunti al Bambino, che li ha elevati a martiri a causa della rabbia di Erode; gli uomini, son giunti a Colui che si è fatto uomo, in grado di guarire le miserie dei suoi servi; i pastori, son giunti al Buon Pastore che ha dato la sua vita per le pecore; i sacerdoti, son giunti a Colui che è divenuto il Sommo Sacerdote secondo l’ordine di Melchisedech; i servi, son giunti a Colui che ha preso su di sé la forma di un servo e può benedire la nostra schiavitù, con il premio della libertà; i pescatori, son giunti a Colui che, tra i pescatori, ha fatto diventare alcuni pescatori di uomini; i pubblicani, son giunti a Colui che di mezzo a loro ha chiamato e scelto un evangelista; le prostitute, son giunte a Colui che ha esposto i suoi piedi alle lacrime di una prostituta.

In poche parole, in modo che io possa abbracciarli tutti assieme, sono venuti tutti i peccatori che potevano per vedere l’Agnello di Dio che porta sulle sue spalle i peccati del mondo: I Magi per adorare; i pastori per glorificare; i pubblicani per proclamare; le prostitute per offrire mirra; la Samaritana per saziare la Sua sete; la donna Cananea per ricevere misericordia. Poiché dunque tutti si rallegrano, anch’io voglio gioire. Anch’io desidero condividere la danza corale, per celebrare la festa. Ma vi prendo parte, non pizzicando l’arpa, non agitando il tirso, non con la musica di trombe, né reggendo una torcia, ma tenendo tra le mie braccia le fasce di Cristo. Poiché tutto ciò è la mia speranza, questa è la mia vita, la mia salvezza, questa è la mia tromba e la mia arpa. Con essa giungo e, avendo dal suo potere ricevuto il dono della parola, canto anch’io, con gli angeli: Gloria a Dio nei cieli eccelsi; e con i pastori: e pace sia in terra e agli uomini la sua benevolenza! Oggi, Colui che è sorto prima dei secoli dal Padre in un modo ineffabile nasce da una vergine, per me in un modo inspiegabile. Allora nacque dal Padre secondo natura, prima dei secoli, nel modo conosciuto solo da chi l’ha generato; oggi, ancora, nasce fuori dalla sua natura, nel modo operato dalla grazia del Santo Spirito.

La sua celeste generazione è vera, la generazione terrestre non lo è di meno; è realmente Dio generato da Dio com’è pure vero che è nato uomo da una vergine. In cielo è l’unico ad essere nato dal solo Padre, Suo figlio Unigenito; sulla terra, è l’unico ad essere nato da una sola Vergine, suo figlio Unigenito. Come per la Sua generazione celeste sarebbe empio pensare ad una madre, egualmente per la Sua generazione terrestre sarebbe una bestemmia cercargli un padre. Il Padre l’ha generato senza seme e la Vergine l’ha partorito incorruttibilmente. Dio non ha affatto affrontato lo scorrimento della sua sostanza, poiché ha generato come conveniva ad un Dio; generandolo, quindi, in modo divino. Né la Vergine è stata sottomessa alla corruzione facendo un parto perché ha partorito attraverso lo Spirito. Quindi, né la Sua nascita celeste può essere spiegata da parole umane, né la Sua incarnazione può essere indagata. Oggi, conosco il fatto che la Vergine l’ha partorito e credo che Dio l’ha generato fuori dal tempo. Ma ho appreso che la Sua generazione dev’essere onorata in silenzio senza curiosità indiscreta e discussioni vane. Poiché, per quanto riguarda Dio, non occorre fermarsi all’evoluzione naturale delle cose, ma credere alla potenza di Colui che guida tutto.

È una legge naturale che una donna sposata partorisca. Ma quanto più paradossale è quando una vergine, senza aver conosciuto uomo, partorisce un bambino e in seguito resta vergine! Per questo si esplora ciò che è conforme alla natura; ma si deve onorare in silenzio quanto accade oltre la natura, non perché sia pericoloso ma perché è ineffabile. Ma accordatemi, vi prego, il permesso di porre fine a questo discorso già dal suo esordio. Infatti temo di elevarmi fino a questo livello di cose di cui non mi è permesso parlare e non so in quale direzione volgermi né come dirigere il timone. Sento timore di fronte al mistero divino. Cosa dire e come parlare? Vedo colei che ha partorito. Vedo anche Colui che è nato. Ma non riesco a capire il modo in cui accade la nascita. Vedete, quando Dio vuole, le leggi della natura sono sconfitte. Questo non accadde nella natura; è stato un miracolo oltre la natura. Ciò accade anche qui: l’ordine naturale non ha operato mentre ha agito la volontà del Sovrano. Quanto inesprimibile è la misericordia di Dio!

Il Figlio di Dio, prima dei secoli, l’incorruttibile, invisibile e intangibile, ha dimorato nel mio corpo visibile e corruttibile. Perché? Perché, come sapete, noi uomini crediamo più in ciò che vediamo che in ciò che sentiamo. Crediamo nelle cose visibili mentre dubitiamo quelle invisibili. Così non crediamo nel vero Dio invisibile, ma adoriamo gli idoli visibili sotto forma umana. Dio ha quindi accettato di presentarsi davanti a noi sotto forma umana visibile, per sciogliere così ogni dubbio sulla sua esistenza. Nasce dalla Vergine che ignorava quant’è relativo alla generazione, poiché non aveva cooperato per quanto accadde, non aveva contribuito a questo fatto ma fu un puro strumento della Sua ineffabile potenza, sapendo solo quanto udì da Gabriele, alla sua domanda: Come avverrà questo, poiché io non conosco uomo?. Egli le disse: ‘vuoi saperlo?’ Lo Spirito Santo verrà su di te e la potenza dell’Altissimo ti adombrerà. In che modo il Signore fu con lei, per ricevere poi da lei la generazione?

Proprio come l’artigiano, che quando trova un utilissimo materiale riesce in seguito a lavorarlo nel modo migliore, così fece anche Cristo. Egli, trovando santo il corpo e l’anima della Vergine, la ornò di un tempio animato, volendo in questo modo creare l’uomo nella Vergine. Rivestendosi di questo, oggi è venuto tra noi senza vergognarsi della bruttezza della natura. Per Lui non è stato un obbrobrio indossarsi di questa natura umana; infatti la creatura ha fruttificato una grande gloria, diventando la veste dell’artigiano. Perché come nella prima creazione, era impossibile per l’uomo esistere prima che la terra con la quale fu fatto venisse tra le mani del suo creatore; così era impossibile che il corpo corruttibile dell’uomo ricevesse una nuova natura prima che Colui che l’aveva creato non se ne rivestisse.

Che cosa posso dire o come posso parlare? Sono colmo di stupore dal grande miracolo! Vedo un bambino nel Dio preeterno! Si riposa in una mangiatoia Colui che ha il suo trono nel cielo! Delle mani umane toccano l’intangibile e inaccessibile! Colui che spezza le catene del peccato è fortemente legato nelle fasce! Perché questa è la Sua volontà: cambiare l’infamia in onore; rivestire di gloria la meschinità; trasformare l’offesa in virtù. Ha assunto il mio corpo perché il Suo Logos trovasse spazio in me; prendendo la mia carne mi dà il Suo Spirito. Mi dà il tesoro della vita eterna; prende e dà: prende la mia carne per santificarmi, mi dà il Suo Spirito per salvarmi. Cosa dire e come parlare?

Ecco: la vergine concepirà. Oramai questo non è più una realtà futura della quale si è parlato; è una realtà compiuta proposta alla nostra ammirazione. È accaduto tra i Giudei e tra di loro se ne parlava ma è stato creduto da noi, anche se non ne abbiamo mai sentito parola. Ecco: la vergine concepirà. Le parole sono della sinagoga, ma l’acquisizione della Chiesa. L’una ha trovato il libro, l’altra ha colto la perla. La sinagoga ha tinto il filo; la Chiesa ha indossato la veste reale. La Giudea l’ha generato; l’ecumene l’ha accolto. La sinagoga l’ha allattato e nutrito; la Chiesa l’ha ricevuto e ne ha tratto beneficio. Nella sinagoga fiorì la vite ma noi godiamo l’uva della verità. La sinagoga ha vendemmiato l’uva; i pagani, invece, bevono la bevanda segreta.

Lei ha seminato il seme in Giudea; i pagani, invece, hanno mietuto la spiga con la falce della fede; hanno tagliato con rispetto la rosa e ai giudei rimase la spina dell’incredulità. L’uccello volò, e questi sciocchi stanno ancora a custodire il nido. I Giudei stanno lottando per interpretare il libro della lettera, mentre i pagani vendemmiano il frutto dello Spirito. Ecco: la vergine concepirà. Dimmi allora, Giudeo, dimmi, chi ha partorito? Ti prego, mostra coraggio, anche quello che mostrasti di fronte a Erode. Ma non hai coraggio. Io so perché. Perché sei insidioso. Hai parlato ad Erode perché egli lo sterminasse; ma non ne parli a me perché io non lo veneri. Chi ha partorito, allora? Chi? Il Sovrano della natura! E se tu taci, la natura lo grida con voce tonante. L’ha partorito nel modo in cui Egli voleva essere nato. In natura non vi era la possibilità di una tale nascita. Ma Egli, in quanto signore della natura, ha introdotto un modo di nascita paradossale. E così ha mostrato che, pur divenendo uomo, non è nato come un uomo, ma come conviene a Dio solo.

Oggi, quindi, viene da una Vergine trionfando sulla natura, oltrepassando il matrimonio; perché al Dispensatore conveniva la santità, nascendo da un parto puro e santo. Colui che ha creato Adamo da terra vergine, Colui che da Adamo ha poi creato la donna, nasce oggi da una vergine figlia che ha sconfitto la natura. Allora Adamo, senza avere una donna, ha ottenuto una donna. La Vergine ora, senza avere un uomo, ha partorito un uomo. Perché è successo questo? Ecco perché: Le donne avevano un vecchio debito verso gli uomini, poiché da Adamo era spuntata una donna senza l’intervento di un’altra donna. Così la Vergine oggi, ripagando agli uomini il debito di Eva, partorisce senza un uomo. Poiché Adamo non avesse l’orgoglio di avere prodotto la donna senza l’aiuto di una donna, allora la vergine genera un uomo senza l’aiuto dell’uomo, per mostrare che l’uguaglianza deriva dalla parità delle meraviglie operate.

Dio rimosse da Adamo una costola, senza che egli venisse meno in qualsiasi cosa. Così, anche nella Vergine, creò un tempio animato senza sciogliere la verginità. Adamo rimase sano in seguito alla rimozione della sua costola; anche la Vergine rimase incorruttibile dopo la nascita di un bambino. Per questo non ha creato il tempio per sé altrove né ha creato un altro corpo per poi rivestirlo, perché non si creda che si disprezzi la umanità di Adamo. Poiché l’uomo, dopo essere stato ingannato dal diavolo, divenne il suo strumento, perciò Egli prese quest’uomo sottomesso al diavolo e lo rese tempio animato, per ritornarlo a Colui che l’aveva creato e staccarlo dal suo legame con il diavolo.

Dio si fa uomo ma nasce come Dio. Se fosse provenuto, come me, da un matrimonio comune, molti avrebbero considerato la Sua nascita fraudolenta. Per questo nasce da una vergine, per questo mantiene il suo utero intatto, per questo conserva integra la sua verginità: perché questo strano modo di nascita fosse motivo di fede incrollabile. Se un Pagano o un Giudeo mi chiedesse di spiegargli come il Cristo, essendo Dio secondo natura, divenne uomo oltre natura, gli dirò: Ecco, invoco come testimonianza il sigillo immacolato della verginità; perché Dio è colui che ha sconfitto l’ordine della natura; perché Dio è il vasaio del ventre e l’inventore della verginità; ha avuto un parto immacolato poiché si è costruito indicibilmente un tempio, secondo la Sua volontà.

Dimmi allora, Giudeo, la Vergine ha partorito o no? E se ha partorito, perché non confessi la nascita soprannaturale? Se, invece, non ha partorito perché hai ingannato Erode? Quando lui voleva sapere dove sarebbe nato Cristo, non gli hai detto A Betlemme di Giudea? Conoscevo io, forse, la città o il luogo? Conoscevo io, forse, il valore del Bambino che è venuto al mondo? Isaia e i profeti non ve ne hanno parlato? Partorirà un figlio, che chiamerà Emmanuele. E voi, ingrati nemici, non avete spiegato la verità? Voi, scribi e farisei, custodi precisi della legge, non ci avete insegnato su Cristo? Non siete stati voi a interpretare le Scritture? Conoscevamo, forse, la vostra lingua? E quando la Vergine ha partorito, non siete stati voi a presentare a Erode la testimonianza del profeta Michea? Ma da te, o Bethlehem Efrata, piccola per esser tra le città di Giuda, da te mi uscirà colui che sarà dominatore in Israele

Il profeta ha parlato molto bene dicendo “Da te”. Provenne da voi e si presentò al mondo intero. Colui che è, precede; colui che non è si crea o si fa. Mentre Egli era, era anche prima, ed è sempre stato. Era sempre in quanto Dio che governa il mondo. Oggi, si è presentato come un uomo per condurre gli uomini. Si è presentato come Dio, per salvare l’ecumene. Ma quanto preziosi siete voi nemici! Quanto filantropi siete voi accusatori! Voi avete accidentalmente dimostrato che il neonato di Betlemme è Dio. Avete riconosciuto il Sovrano nascosto nella mangiatoia. L’avete involontariamente predicato voi, mentre era seduto nella grotta. L’avete rivelato voi, cercando di nasconderlo. L’avete beneficiato voi, cercando di fargli del male.

Quanto maestri ignoranti siete davvero? Insegnate ma non conoscete. Avete fame ma cibate gli altri. Avete sete ma date da bere agli altri. Siete poverissimi ma arricchite gli altri. Venite, quindi, festeggiamo! Venite a solennizzare! È strano il modo di questa festa – quanto strano è anche il motivo della nascita di Cristo. Oggi si scoglie il legame di lunga durata. Il diavolo è svergognato. I demoni sono fuggiti. La morte è stata abolita. Il paradiso è aperto. La maledizione è svanita. Il peccato è stato cacciato. L’errore è stato allontanato. La verità è stata rivelata. La predicazione della pia fede si è riversata e diffusa in tutto il mondo. Il regno dei cieli è stato trapiantato sulla terra. Gli angeli parlano agli uomini. Gli uomini conversano con gli angeli senza timore.

Tutto è diventato uno. Perché? Perché Dio è sceso sulla terra e l’uomo è salito nei cieli. La prima cosa si è unita all’altra. Dio è sceso sulla terra continuando ad essere in cielo. È tutto intero nel cielo ed è tutto intero sulla terra. È diventato uomo essendo Dio, senza smettere di essere Dio. È senza passioni e ha assunto la carne, perché ha dimorato in noi. Non è diventato Dio, lo era. Per questo ha assunto la carne, perché Colui che il cielo non poteva trattenere, lo accogliesse la mangiatoia. Per questo si è messo nella mangiatoia, perché colui che nutre i mondi venga nutrito con cibo per bambini da una vergine madre. Per questo il Padre dei secoli futuri viene tenuto tra le braccia di una vergine madre come bambino lattante: perché fosse accessibile anche ai magi. Si tiene tra le braccia di una vergine e tra le mani tiene l’ecumene.

I magi corrono presso di Lui, rinunciando, per principio, al tiranno; il cielo, orgoglioso, mostra con la stella il Sovrano stesso e il Signore, seduto sulla leggera nuvola del corpo, il quale corre in Egitto per evitare l’insidia di Erode, adempiendo la verità della profezia di Isaia che ha detto: In quel giorno Israele sarà il terzo con l’Egitto e l’Assiria, una benedizione in mezzo alla terra. Li benedirà il Signore degli eserciti: «Benedetto sia l’Egiziano mio popolo, l’Assiro opera delle mie mani e Israele mia eredità».

Che dici Giudeo? Tu che eri primo sei diventato terzo? Gli Egiziani e gli Assiri si sono messi davanti e il primogenito Israele è tornato in dietro? Sì. Così è. Gli Assiri saranno primi, perché loro, assieme ai loro magi, hanno venerato per primi il Signore. Poi gli Egiziani che lo ricevettero quando si rifugiò dalle loro parti per evitare l’insidia di Erode. Terzo e ultimo è il popolo d’Israele, che ha conosciuto il Signore dagli apostoli dopo il battesimo nel Giordano. È entrato in Egitto rovesciando tutti gli idoli non per niente ma per escludere dalla perdizione i primogeniti di Egitto. Per questo oggi è entrato come primogenito, per sciogliere la tristezza del vecchio lutto.

Cristo è primogenito, come testimonia anche Luca l’evangelista, dicendo: Diede alla luce il suo figlio primogenito, lo avvolse in fasce e lo depose in una mangiatoia, perché non c’era posto per loro nell’albergo. È entrato quindi in Egitto per sciogliere la tristezza del vecchio lutto, ponendo la gioia invece della frusta. Invece della notte e dell’oscurità dona lo splendore della salvezza. L’acqua del Giordano era profanata dal massacro degli immaturi neonati. È entrato in Egitto che aveva le acque rosse, facendo delle correnti del fiume dei generatori di salvezza, purificando l’empietà e la profanità con la potenza dello Spirito. Gli Egiziani, colpiti da diverse ferite e lasciandosi andare alla loro furia, avevano trascurato Dio. È entrato allora in Egitto e ha colmato di conoscenza divina le anime care a Dio in modo che la terra irrigata dal Nilo avesse presto più martiri che spighe.

Ma poiché il tempo è stretto decido a questo punto di cessare il discorso. Chiudo qui, avendo completato il discorso, in cui spiegavo che il Logos essendo privo di passioni, è diventato carne, senza mutare la Sua natura. Cos’altro c’è da dire, come parlare? Vedo il Creatore e la mangiatoia. Un infante e delle fasce. Una Vergine puerpera, disprezzata. Molta povertà. Molta indigenza. Eppure hai visto quanta ricchezza nella grande povertà? Come, essendo ricco, si è fatto povero per noi? Come non ha né letto né materasso e si è gettato per terra in una mangiatoia? O povertà, fonte di ricchezza! O ricchezza immisurabile, nascosta in mezzo alla povertà! Dimora all’interno della mangiatoia e ondeggia l’ecumene. È avvolto in fasce e rompe i legami del peccato. Ancora non ha pronunciato neanche una parola e ha insegnato la conoscenza di Dio ai magi.

Cosa dire o come parlare? Ecco il Bambino avvolto nelle fasce, sulla mangiatoia. Ecco Maria, Madre e contemporaneamente Vergine. Ecco Giuseppe, il padre presunto del Bambino. Lei è la donna e lui è l’uomo. Legittimi i nomi, ma privi di unione. Si riesce a capire finché si considerano le parole, ma non arriva alla natura delle cose. Giuseppe si è soltanto fidanzato mentre il Santo Spirito ha ombreggiato Maria. Così, pieno di meraviglia, non sapeva cosa supporre per il Bambino: non osava dire che è stato il frutto di un adulterio. Non poteva pronunciare parola blasfema nei confronti della Vergine. Non accettava neppure il Bambino come suo, perché era sconosciuto come e da chi fosse nato. Ma ecco che, nella sua confusione, riceve una risposta dal cielo, dalla voce dell’angelo: Giuseppe, non temere di prendere con te Maria, tua sposa, perché quel che è generato in lei viene dal Santo Spirito. Il Santo Spirito ha quindi adombrato la Vergine.

Perché Cristo nasce da una vergine e conserva intatta la verginità? Perché un tempo il diavolo ha ingannato la vergine Eva. Ora Gabriele ha portato il messaggio liberatorio alla Vergine Maria. Un tempo Eva fu ingannata e pronunciò una parola che germinò la causa della morte. A Maria, invece, è stata annunciata la buona novella e ha generato il Verbo causa della vita eterna. La parola di Eva ha mostrato il legno attraverso il quale Adamo è stato scacciato. La parola di Maria, invece, ha mostrato la Croce, attraverso la quale il ladrone è stato portato in paradiso nella persona di Adamo. Poiché né i Pagani, né i Giudei, né i figli degli eretici hanno creduto che Dio è stato generato senza seme della sua natura ed è privo di passioni, per questo, oggi, Egli provenendo da un corpo che ha passioni, l’ha conservato senza passioni mostrando che, pur nascendo da una vergine, non ha sciolto la verginità. Così il Dio ingenerato senza perdere e mutare la sua santa essenza, ha generato Dio come Dio, in modo divino. Gli uomini, avendoLo abbandonato, scolpivano statue antropomorfe da adorare offendendo il Creatore. Perciò oggi, la Parola di Dio, essendo Dio, è emersa in forma umana per dissolvere la menzogna e riportare a Lui l’adorazione.

A Lui, dunque, che ristabilisce ogni cosa nel modo migliore, Cristo nostro Signore, innalziamo la gloria assieme al Padre e al Santo Spirito, ora e sempre, nei secoli dei secoli. Amin.

button_ask_a_question

ΑΒΕΛ-ΤΑΣΟΣ ΓΚΙΟΥΖΕΛΗΣ – ΓΡΑΜΜΑ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ “ΕΡΓΑΤΕΣ” ΤΗΣ ΜΙΚΡΗΣ ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΙΚΗΣ ΟΜΟΛΟΓΙΑΣ “ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΧΩΡΙΣ ΟΝΟΜΑ” & ΠΡΟΣ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΙΚΕΣ ΟΜΟΛΟΓΙΕΣ: Η ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ

https://cominghomeorthodoxy.wordpress.com

FROM WORKER SECT TO ORTHODOXY

IMG_20150121_094920

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

 

[*ΣΕ ΑΓΚΥΛΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΧΩΡΙΑ ΚΑΤΑ ΤΟ ΕΒΡΑΪΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ Π. ΔΙΑΘΗΚΗΣ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ ΟΙ “ΕΡΓΑΤΕΣ” & ΟΛΕΣ ΟΙ ΥΠΟΛΟΙΠΕΣ ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΙΚΕΣ ΟΜΟΛΟΓΙΕΣ]

 

ΟΙ ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΙΚΕΣ ΟΜΑΔΕΣ-ΑΙΡΕΣΕΙΣ ΠΑΡΕΡΜΗΝΕΥΟΥΝ ΤΗΝ ΑΓ. ΓΡΑΦΗ ΑΠΟΜΟΝΩΝΟΝΤΑΣ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΧΩΡΙΑ – ΟΠΩΣ Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΣΤΟΥΣ 3 ΠΕΙΡΑΣΜΟΥΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕ ΤΟΝ ΨΑΛΜΟ 90 [91], 11-12 ΠΑΡΕΡΜΗΝΕΥΟΝΤΑΣ ΤΟΝ & Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΤΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΕ ΜΕ ΤΟ ΔΕΥΤ 6, 16: ΜΘ 4, 5-7

 

ΑΙΩΝΙΟΣ ΜΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ – ΟΧΙ ΝΕΑ ΙΔΡΥΣΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ: ΜΘ 16, 18· ΙΟΥΔΑ 3· ΜΘ 28, 20

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΙΔΡΥΘΗΚΕ ΕΠΙΣΗΜΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ ΠΟΥ ΗΛΘΕ Ο ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΣ-ΤΟ ΑΓ. ΠΝΕΥΜΑ ΤΟ 33 Μ.Χ. Η ΟΠΟΙΑ ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΙΩΝΙΑ & ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΟΝΤΑΙ ΟΙ ΙΔΡΥΣΕΙΣ ΝΕΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ ΟΠΩΣ ΤΩΝ «ΕΡΓΑΤΩΝ» ΤΟ 1897 & ΤΩΝ ΥΠΟΛΟΙΠΩΝ ΠΕΡΙΠΟΥ 30.000 ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΙΚΩΝ ΟΜΑΔΩΝ ΑΠΟ ΤΟ 1517 ΩΣ ΣΗΜΕΡΑ.

 

«ΜΗ ΦΟΒΟΥ ΤΟ ΜΙΚΡΟΝ ΠΟΙΜΝΙΟΝ»(ΛΟΥΚ 12, 32)

  • ΔΕΝ ΕΝΝΟΕΙ ΟΤΙ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΜΙΚΡΟ ΠΟΙΜΝΙΟ.
  • ΕΝΝΟΕΙ ΜΙΚΡΟ ΠΟΙΜΝΙΟ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΠΙΣΤΟΥΣ.
  • ΓΡΗΓΟΡΗ ΑΥΞΗΣΗ ΠΟΙΜΝΙΟΥ: ΜΘ 28, 19· ΠΡΞ 2, 41· ΠΡΞ 4, 4· ΠΡΞ 5, 14· ΠΡΞ 6, 7· ΠΡΞ 11, 21· ΠΡΞ 12, 24· ΠΡΞ 16, 5· ΠΡΞ 17, 14· ΠΡΞ 19, 20· ΠΡΞ 19, 26

 

ΙΕΡΑ ΠΑΡΑΔΟΣΗ: Β΄ ΘΕΣ 2, 15· Α΄ ΚΟΡ 11, 2· ΙΩ 20, 30· Β΄ ΘΕΣ 3, 6· ΦΙΛΙΠ 4, 9

ΤΑ 3 ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΚΑΤΑΡΓΗΘΗΚΑΝ ΛΟΓΩ ΤΗΣ Ι. ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ – ΟΙ «ΕΡΓΑΤΕΣ» & ΟΛΟΙ ΟΙ ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΕΣ ΔΕΝ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΟΥΝΤΑΙ ΠΟΥ ΤΑ ΚΑΤΑΡΓΗΣΑΝ:

  • ΕΝΤΟΛΗ ΠΛΥΣΙΜΟ ΠΟΔΙΩΝ: ΙΩ 13, 14-15· Α΄ ΤΙΜ 5, 10
  • ΤΑΓΜΑ ΧΗΡΩΝ: Α΄ ΤΙΜ 5, 9-16
  • ΚΑΛΛΥΜΑ ΚΕΦΑΛΗΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ: Α΄ ΚΟΡ 11, 1-16

 

ΟΡΘΟ ΔΟΓΜΑ – ΟΧΙ ΑΝΕΥ ΔΟΓΜΑΤΟΣ: ΠΡΞ 16, 4 (ΑΠΟ ΑΡΧΑΙΟ ΚΕΙΜΕΝΟ)

ΑΓΙΑ ΤΡΙΑΔΑ (ΠΑΤΗΡ, ΥΙΟΣ & ΑΓ. ΠΝΕΥΜΑ= 1 ΘΕΟΣ – 3 ΠΡΟΣΩΠΑ): ΜΘ 28, 19

ΧΡΙΣΤΟΣ=ΘΕΟΣ (ΙΣΟΣ ΜΕ ΠΑΤΕΡΑ – ΟΧΙ ΚΑΤΩΤΕΡΟΣ): ΙΩ 1,1· Α΄ ΤΙΜ 3, 16· ΚΟΛ 2, 9· ΙΩ 20, 28· ΙΩ 1, 14· ΙΩ 3, 13· ΦΙΛΙΠ 2, 5-7· ΡΩΜ 9, 5· Β΄ ΠΕΤΡ 1, 1· ΙΩ 5 18· ΙΩ 10, 21-33

 

ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ=ΘΕΟΣ-ΠΡΟΣΩΠΟ (ΟΧΙ ΑΠΡΟΣΩΠΗ ΔΥΝΑΜΗ): Β΄ ΚΟΡ 3, 17-18· ΠΡΞ 5, 3-4· ΜΘ 28, 19· ΙΩ 16, 13 ΚΛΠ. ΠΟΥ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΣΩΠΟ & ΘΕΟΣ

 

ΛΑΤΡΕΙΑ ΘΕΟΥ ΑΠΟ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥΣ & ΣΤΟ ΝΑΟ & ΚΑΤ’ ΟΙΚΟΝ: ΠΡΞ 3, 1· ΠΡΞ 5, 42

ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ: ΡΩΜ 15, 16· ΠΡΞ 13, 1-2· ΕΒΡ 8, 6

ΑΠΟΣΤΟΛΟΙ=ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ & ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ=ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΤΕΚΝΑ: Α΄ ΚΟΡ 4, 14-15· Α΄ ΙΩ 3, 18

ΟΧΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΙ («ΕΡΓΑΤΡΙΕΣ») – ΟΧΙ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΣΤΗ ΛΑΤΡΕΙΑ: Α΄ ΚΟΡ 14, 34· Α΄ ΚΟΡ 14, 35· Α΄ ΤΙΜ 2, 12

ΠΡΟΣΕΥΧΕΣ ΥΠΕΡ ΣΥΓΧΩΡΗΣΕΩΣ ΑΜΑΡΤΙΩΝ ΚΕΚΟΙΜΗΜΕΝΩΝ-ΝΕΚΡΩΝ / ΜΝΗΜΟΣΥΝΑ: ΝΕΕΜΙΑ 9, 2· Β΄ ΤΙΜ 1, 18

ΝΗΣΤΕΙΑ: ΜΘ 9, 14-15· ΠΡΞ 14, 23· ΠΡΞ 13, 2-3· Α΄ ΚΟΡ 7, 5· ΝΕΕΜΙΑΣ 1, 4· ΙΩΝΑ 3, 5· ΖΑΧ 7, 5· ΖΑΧ 8, 19

ΣΤΡΑΤΟΣ – ΑΜΥΝΤΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ – ΘΑΝΑΤΙΚΗ ΠΟΙΝΗ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΩΝ ΑΠΟ ΕΞΟΥΣΙΑ: ΡΩΜ 13, 4· ΡΩΜ 13, 1-7

ΦΙΛΟΠΤΩΧΟ – ΤΑΜΕΙΟ ΑΓΑΠΗΣ – ΕΛΕΗΜΟΣΥΝΗ: Α΄ ΚΟΡ 16, 1-2· ΙΩ 12, 6· ΙΩ 13, 29· ΛΟΥΚ 21, 1· ΜΑΡΚ 12, 41· ΜΑΤΘ 5, 20 & ΛΟΥΚ 18, 12

ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΣ ΑΓΙΟΣ ΦΥΛΑΚΑΣ ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΑΘΕ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥ: ΜΘ 18, 10

  • ΜΘ 18, 10: «ΚΟΙΤΑΤΕ ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΤΑΦΡΟΝΗΣΕΤΕ ΕΝΑΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΙΚΡΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ. ΓΙΑΤΙ ΣΑΣ ΛΕΩ ΟΤΙ ΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ ΤΟΥΣ ΣΤΟΥΣ ΟΥΡΑΝΟΥΣ ΔΙΑΠΑΝΤΟΣ ΒΛΕΠΟΥΝ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟΥΣ ΟΥΡΑΝΟΥΣ».

ΘΕΙΑ ΑΦΙΕΡΩΣΗ –  ΜΟΝΑΧΙΣΜΟΣ: Α΄ ΤΙΜ 5, 9-12 (ΥΠΟΣΧΕΣΗ ΘΕΙΑΣ ΑΦΙΕΡΩΣΗΣ ΧΗΡΩΝ)· ΜΘ 18, 20

ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ=ΣΩΜΑ & ΑΙΜΑ ΧΡΙΣΤΟΥ (ΟΧΙ ΣΥΜΒΟΛΑ): ΜΘ 26, 26-28· ΙΩ 6, 53· ΙΩ 6, 56· Α΄ ΚΟΡ 10, 15-16

Ι. ΕΥΧΕΛΑΙΟ (ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΓΙΑ ΑΡΡΩΣΤΟΥΣ ΜΕ ΕΠΑΛΗΨΗ ΕΛΑΙΟΥ): ΜΑΡΚ 6, 13· ΙΑΚ 5, 13-15

ΧΡΙΣΜΑ (ΕΠΑΛΗΨΗ ΜΕ ΕΛΑΙΟ ΓΙΑ ΝΑ ΛΑΒΟΥΜΕ ΤΑ ΧΑΡΙΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΓ. ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ): ΠΡΞ 8, 17· Β΄ ΚΟΡ 1, 21· Α΄ ΙΩ 2, 20· Α΄ ΙΩ 2, 27

ΝΗΠΙΟΒΑΠΤΙΣΜΟΣ: ΜΘ 19, 14· ΠΡΞ 2, 38-39· ΠΡΞ 16, 15· ΠΡΞ 16, 33· Α΄ ΚΟΡ 1, 16· ΚΟΛ 2, 11-12

Θ. ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ: ΙΩ 20, 23· ΜΘ 18, 18· ΠΡΞ 19, 18

ΙΕΡΩΣΥΝΗ: Α΄ ΤΙΜ 4, 14· Α΄ ΤΙΜ 5, 22· Β΄ ΤΙΜ 1, 6

  • ΜΕΤΑΘΕΣΗ ΙΕΡΩΣΥΝΗΣ ΑΠΟ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΤΑΞΙΝ ΑΑΡΩΝ (Π. ΔΙΑΘΗΚΗΣ) ΣΕ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΤΑΞΙ ΜΕΛΧΙΣΕΔΕΚ (Κ. ΔΙΑΘΗΚΗΣ): ΕΒΡ 7, 11 & 17· ΕΒΡ 7, 11-17
  • ΟΙ ΑΠΟΣΤΟΛΟΙ ΕΙΝΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΙ & ΙΕΡΟΥΡΓΟΙ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΥ: ΡΩΜ 15, 16· ΦΙΛΙΠ 2, 25· ΠΡΞ 13, 1-2

3 ΒΑΘΜΟΙ ΙΕΡΩΣΥΝΗΣ:

  • ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ: ΠΡΞ 20, 28· ΤΙΤ 1, 7
  • ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΙ: ΠΡΞ 20, 17· Α΄ ΠΕΤΡ 5, 1
  • ΔΙΑΚΟΝΟΙ: ΦΙΛΙΠ 1, 1· Α΄ ΤΙΜ 3, 8

 

ΟΙ ΚΕΚΟΙΜΗΜΕΝΟΙ ΑΓΙΟΙ ΕΧΟΥΝ ΑΝΤΙΛΗΨΗ (ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΝ) – ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΛΗΘΑΡΓΟ – ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΕΜΦΑΝΙΣΕΩΣ ΣΤΗ ΓΗ:

  • ΘΑΝΑΤΟΣ ΜΩΫΣΗ: ΙΟΥΔΑ 9· ΔΕΥΤ 34, 5-8· ΑΡΙΘΜ 27, 12-13· ΔΕΥΤ 31, 16· ΔΕΥΤ 31, 27· ΔΕΥΤ 31, 29· ΔΕΥΤ 32, 48-51· ΔΕΥΤ 33, 1· Ι. ΝΑΥΗ 1, 2
  • ΕΜΦΑΝΙΣΗ & ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ ΜΩΫΣΗ ΜΕΤΑΘΑΝΑΤΟΝ ΣΤΗ ΜΕΤΑΜΩΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΣΤΟ ΟΡΟΣ ΘΑΒΩΡ: ΛΟΥΚ 9, 30
  • ΜΕΤΑ ΘΑΝΑΤΟΝ Ο ΜΩΫΣΗΣ & Ο ΣΑΜΟΥΗΛ ΕΧΟΥΝ ΤΗ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΝΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗΘΟΥΝ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΖΩΝΤΑΝΟΥΣ: ΙΕΡΕΜ 15, 1
  • Ο ΜΩΫΣΗΣ ΚΟΙΜΗΘΗΚΕ ΤΟ 14ο ΑΙΩΝΑ Π.Χ, Ο ΣΑΜΟΥΗΛ ΚΟΙΜΗΘΗΚΕ ΤΟΝ 11ο ΑΙΩΝΑ Π.Χ & Ο ΙΕΡΕΜΙΑΣ ΚΟΙΜΗΘΗΚΕ ΤΟΝ 6ο ΑΙΩΝΑ Π.Χ.

 

ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΗ ΑΝΘΡΩΠΩΝ & ΑΓΓΕΛΩΝ ΑΠΟ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ:

  • Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΛΕΕΙ ΟΤΙ ΘΑ ΒΑΛΕΙ ΤΟΥΣ ΑΠΙΣΤΟΥΣ ΝΑ ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΟΥΝ ΤΟΝ ΕΠΙΣΚΟΠΟ ΤΗΣ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑΣ: ΑΠΟΚ 3, 9
  • Ο ΙΑΚΩΒ ΠΡΟΣΚΥΝΕΙ ΤΟΝ ΗΣΑΥ: ΓΕΝ 33, 3-7
  • ΟΙ ΑΔΕΛΦΟΙ ΤΟΥ ΙΩΣΗΦ ΤΟΝ ΠΡΟΣΚΗΝΟΥΝ: ΓΕΝ 42, 6· ΓΕΝ 43, 25· ΓΕΝ 43, 27· ΓΕΝ 47, 31· ΓΕΝ 48, 12
  • ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΗ ΑΓΙΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ: ΡΟΥΘ 2, 10· Α΄ ΒΑΣ [Α΄ ΣΑΜΟΥΗΛ] 20, 41· 24, 9· 25, 23· 25, 41· Β΄ ΒΑΣ [Β΄ ΣΑΜΟΥΗΛ] 14, 4· 14, 22· 18, 21· 18, 28 ΚΛΠ.
  • ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΡΟΣΚΥΝΟΥΝ ΑΓΓΕΛΟ: Ι. ΝΑΥΗ 5, 14 (Ο ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ)· ΑΡΙΘΜ 22, 31 (Ο ΒΑΛΑΑΜ)

 

ΤΙΜΗ ΚΕΚΟΙΜΗΜΕΝΩΝ ΑΓΙΩΝ: ΕΒΡ 11, 4· ΕΒΡ 13, 7· ΕΒΡ 11, 32-40· ΕΒΡ 12, 1· ΠΑΡΟΙΜ 10, 7

 

ΛΕΙΨΑΝΑ ΑΓΙΩΝ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΥΝ – ΛΕΙΨΑΝΟ ΠΡΟΦ. ΕΛΙΣΑΙΟΥ ΑΝΑΣΤΑΙΝΕΙ ΝΕΚΡΟ: Δ΄ ΒΑΣ 13, 21 [Β΄ ΒΑΣ 13, 21]

 

ΜΕΣΙΤΕΙΕΣ ΑΓΙΩΝ:

  • ΜΕΣΙΤΕΙΕΣ ΖΩΝΤΩΝ ΑΓΙΩΝ: ΠΡΞ 8, 24· ΦΙΛΙΠ 1, 4
  • ΜΕΣΙΤΕΙΕΣ ΚΕΚΟΙΜΗΜΕΝΩΝ ΑΓΙΩΝ: ΙΕΡΕΜ 15, 1

 

«ΕΙΣ ΓΑΡ ΘΕΟΣ, ΕΙΣ ΚΑΙ ΜΕΣΙΤΗΣ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΩΝ, ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΙΗΣΟΥΣ»(Α΄ ΤΙΜ 2, 5)

  • ΔΕΝ ΕΝΝΟΕΙ ΟΤΙ ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΝΤΑΙ ΟΙ ΜΕΣΙΤΕΙΕΣ ΤΩΝ ΚΕΚΟΙΜΗΜΕΝΩΝ ΑΓΙΩΝ.
  • ΑΝ ΤΟ Α΄ ΤΙΜ 2, 5 ΔΕΝ ΕΠΕΤΡΕΠΕ ΤΙΣ ΜΕΣΙΤΕΙΕΣ ΤΟΤΕ ΟΥΤΕ ΟΙ ΖΩΝΤΕΣ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΝΑ ΜΕΣΙΤΕΥΣΟΥΝ, ΝΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗΘΟΥΝ ΓΙΑ ΑΛΛΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ.
  • ΤΟ ΕΔΑΦΙΟ ΜΙΛΑΕΙ ΓΕΝΙΚΑ ΓΙΑ ΜΕΣΙΤΕΙΕΣ & ΖΩΝΤΩΝ & ΚΕΚΟΙΜΗΜΕΝΩΝ – ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΚΕΚΟΙΜΗΜΕΝΟΥΣ
  • ΤΟ ΕΔΑΦΙΟ ΕΝΝΟΕΙ ΟΤΙ ΜΕΤΑΞΥ ΘΕΟΥ-ΠΑΤΕΡΑ & ΑΝΘΡΩΠΩΝ, ΜΕΣΙΤΗΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΥΙΟΣ-ΧΡΙΣΤΟΣ.
  • ΜΕΤΑΞΥ ΥΙΟΥ-ΧΡΙΣΤΟΥ & ΑΝΘΡΩΠΩΝ, ΥΠΑΡΧΟΥΝ & ΑΛΛΟΙ ΜΕΣΙΤΕΣ ΑΝΘΡΩΠΟΙ: ΖΩΝΤΕΣ (ΠΡΞ 8, 24· ΦΙΛΙΠ 1, 4) & ΚΕΚΟΙΜΗΜΕΝΟΙ (ΙΕΡΕΜ 15, 1)

 

Ι. ΕΙΚΟΝΕΣ:

  • ΑΓΑΛΜΑΤΑ ΑΓΓΕΛΩΝ ΧΕΡΟΥΒΕΙΜ & ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΣΤΗ ΣΚΗΝΗ ΜΑΡΤΥΡΙΟΥ: ΕΒΡ 9, 5· ΕΞ 25, 17-21
  • ΑΓΓΕΛΟΙ ΧΕΡΟΥΒΕΙΜ ΣΕ ΥΦΑΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΣΚΗΝΗΣ ΤΟΥ ΜΑΡΤΥΡΙΟΥ: ΕΞ 26, 31
  • ΣΚΙΑ ΠΕΤΡΟΥ: ΠΡΞ 5, 15

  

ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΑ ΑΓΙΩΝ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΥΝ:

  • ΣΟΥΔΑΡΙΑ ΠΑΥΛΟΥ: ΠΡΞ 19, 12
  • ΣΚΙΑ ΠΕΤΡΟΥ: ΠΡΞ 5, 15
  • ΙΜΑΤΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥ: ΛΟΥΚ 8, 44-46
  • ΕΛΑΙΟ/ΛΑΔΙ: ΙΑΚ 5, 14· ΜΑΡΚ 6, 14
  • ΡΑΒΔΟΣ ΜΩΫΣΗ: ΕΞ 14, 21&27

 

ΤΙΜΙΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ: ΓΑΛ 6, 14· ΚΟΛ 1, 20

  • ΑΓΙΑΣΘΗΚΕ ΑΠΟ ΘΥΣΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥ: ΠΡΞ 7, 33· ΕΞ 3, 5· Ι. ΝΑΥΗ 5, 15
  • ΧΑΛΚΙΝΟΣ ΟΦΙΣ=ΠΡΟΤΥΠΩΣΗ ΣΤΑΥΡΟΥ: ΙΩ 3, 14· ΑΡΙΘΜ 21, 8-9
  • ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΗ ΣΤΑΥΡΟΥ: Ψ 98 [99], 5· Ψ 131 [132], 7

 

ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΣΤΟ ΣΤΑΥΡΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ – Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΑΚΟΥΕΙ & ΜΙΛΑΕΙ:

Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΘΥΣΙΑΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΚΑΙΝΗΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ ΣΤΟ ΟΠΟΙΟ ΘΥΣΙΑΣΤΗΚΕ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ

& ΣΥΝΔΕΕΤΑΙ ΜΕ ΤΟ ΕΠΙΓΕΙΟ (Γ΄ ΒΑΣ [Α΄ ΒΑΣ] 13, 1-5) & ΤΟ ΕΠΟΥΡΑΝΙΟ (ΑΠΟΚ 9, 13· ΑΠΟΚ 16, 7) ΘΥΣΙΑΣΤΗΡΙΟ.

ΤΟ ΘΥΣΙΑΣΤΗΡΙΟ:

  • ΑΚΟΥΕΙ: Γ΄ ΒΑΣ [Α΄ ΒΑΣ] 13, 1-5
  • ΜΙΛΑΕΙ: ΑΠΟΚ 9, 13· ΑΠΟΚ 16, 7
  • ΕΙΝΑΙ ΖΩΝΤΑΝΟ ΑΦΟΥ ΑΚΟΥΕΙ & ΜΙΛΑΕΙ
  • ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΓΓΕΛΟΣ ΑΦΟΥ ΔΙΑΤΑΖΕΙ ΤΟΥΣ ΑΓΓΕΛΟΥΣ: ΑΠΟΚ 9, 13
  • ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΙΔΙΟΣ Ο ΘΕΟΣ ΑΦΟΥ ΔΟΞΟΛΟΓΕΙ ΤΟ ΘΕΟ: ΑΠΟΚ 16, 7

 

ΤΙΜΗ ΠΑΝΑΓΙΑΣ-ΘΕΟΤΟΚΟΥ: ΛΟΥΚ 1, 48· ΛΟΥΚ 1, 42· ΛΟΥΚ 11, 27· ΛΟΥΚ 1, 28· ΛΟΥΚ 1, 43

ΑΕΙΠΑΡΘΕΝΙΑ ΘΕΟΤΟΚΟΥ – ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΠΑΙΔΙΑ: ΙΕΖΕΚΙΗΛ 44, 2

ΠΑΙΔΙΑ ΙΩΣΗΦ ΑΠΟ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΓΥΝΑΙΚΑ-ΟΧΙ ΑΠΟ ΠΑΝΑΓΙΑ:

  • ΕΤΕΡΟΘΑΛΗ ΑΔΕΛΦΙΑ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ: «ΙΟΥΔΑΣ, ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΔΟΥΛΟΣ, ΑΔΕΛΦΟΣ ΔΕ ΙΑΚΩΒΟΥ»(ΙΟΥΔΑ 1)
  • ΣΤΟ ΙΟΥΔΑ 1, Ο ΙΟΥΔΑΣ ΛΕΕΙ ΟΤΙ ΗΤΑΝ ΔΟΥΛΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ & ΑΔΕΛΦΟΣ ΤΟΥ ΙΑΚΩΒΟΥ. ΑΝ ΗΤΑΝ ΚΑΤΑ ΣΑΡΚΑ ΑΔΕΛΦΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΘΑ ΕΛΕΓΕ “ΔΟΥΛΟΣ & ΑΔΕΛΦΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ” & ΟΧΙ «ΔΟΥΛΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ & ΑΔΕΛΦΟΣ ΤΟΥ ΙΑΚΩΒΟΥ».

«ΠΡΩΤΟΤΟΚΟΣ»(ΜΘ 1, 25):

  • ΤΟ «ΠΡΩΤΟΤΟΚΟΣ»(ΜΘ 1, 25) ΔΕΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΚΑΤ’ ΑΝΑΓΚΗ, ΟΤΙ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΑΛΛΟ Η΄ ΑΛΛΑ ΤΕΚΝΑ.
  • «ΠΡΩΤΟΤΟΚΟΣ» ΛΕΓΕΤΑΙ Ο ΠΡΩΤΟΣ ΓΕΝΝΩΜΕΝΟΣ, ΑΣΧΕΤΩΣ ΑΝ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ Η΄ ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΤΕΚΝΑ: ΕΞ 13, 2· ΕΞ 13, 12-13· ΕΞ 34, 19
  • ΕΠΕΙΔΗ Ο ΠΡΩΤΟΤΟΚΟΣ ΗΤΑΝ ΠΡΟΝΟΜΙΟΥΧΟΣ, Η ΛΕΞΙ «ΠΡΩΤΟΤΟΚΟΣ» ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΚΑΙ «ΕΚΛΕΚΤΟΣ»: ΕΞ 4, 22· Ψ 88 [89], 28· ΕΒΡ 12, 23
  • Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΛΕΓΕΤΕ «ΠΡΩΤΟΤΟΚΟΣ» ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΩΣ ΥΙΟΣ ΤΗΣ ΠΑΡΘΕΝΟΥ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΩΣ ΥΙΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ: ΚΟΛ 1, 15· ΕΒΡ 1, 6
  • ΕΠΕΙΔΗ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΙΝΑΙ «ΠΡΩΤΟΤΟΚΟΣ» ΥΙΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ-ΠΑΤΕΡΑ, ΔΕΝ ΣΥΜΠΕΡΑΝΟΥΜΕ, ΟΤΙ Ο ΘΕΟΣ-ΠΑΤΕΡΑΣ ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΔΕΥΤΕΡΟΤΟΚΟ ΥΙΟ. ΔΙΟΤΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΥΙΟΣ «ΜΟΝΟΓΕΝΗΣ»: ΙΩ 1, 14· ΙΩ 1, 18· ΙΩ 3, 16· ΙΩ 3, 18· Α΄ ΙΩ 4, 9
  • Η Κ. ΔΙΑΘΗΚΗ ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ «ΑΔΕΛΦΟΥΣ» ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ, ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΓΙΑ ΤΕΚΝΑ ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ. ΟΙ «ΑΔΕΛΦΟΙ» ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΤΕΡΟΘΑΛΗΣ ΑΔΕΛΦΙΑ ΤΟΥ.

 

 «ΤΙ ΕΜΟΙ ΚΑΙ ΣΟΙ ΓΥΝΑΙ;»(ΙΩ 2, 4) – ΟΧΙ ΥΠΟΤΙΜΗΤΙΚΟ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΑΛΛΑ ΕΚΦΡΑΣΗ ΕΠΟΧΗΣ:

  • 4Η ΕΝΤΟΛΗ: «ΤΙΜΑ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΣΟΥ»: ΕΞ 20, 12
  • ΤΗΝ 4Η ΕΝΤΟΛΗ ΤΗ ΔΙΔΑΣΚΕ & Ο ΙΔΙΟΣ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ (ΜΘ 15, 5) & ΟΙ ΑΠΟΣΤΟΛΟΙ (ΕΦ 6, 2)]
  • ΧΡΙΣΤΟΣ=ΑΝΑΜΑΡΤΗΤΟΣ: ΙΩ 2, 46· Α΄ ΠΕΤΡ 2, 22 (ΑΡΑ ΤΗΡΩΝΤΑΣ ΤΗΝ 4Η ΕΝΤΟΛΗ, ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ ΝΑ ΠΡΟΣΒΑΛΕ ΤΗ ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ)
  • Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΤΟ «ΓΥΝΑΙ» ΤΟ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙ & ΑΛΛΟΥ ΟΧΙ ΥΠΟΤΙΜΗΤΙΚΑ: ΙΩ 19, 26 (ΘΕΟΤΟΚΟ ΑΠΟ ΣΤΑΥΡΟ)· ΜΘ 15, 28 (ΧΑΝΑΝΑΙΑ)· ΙΩ 20, 13-15 (ΜΑΡΙΑ ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ)· ΙΩ 8, 10 (ΜΟΙΧΕΥΟΜΕΝΗ)· ΛΟΥΚ 19, 12 (ΣΥΓΚΥΠΤΟΥΣΑ)· ΙΩ 4, 21 (ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΑ).

 

Ο ΙΗΣΟΥΣ & Η ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΣΣΑ: ΙΩ 4, 5-42

  • ΣΤΟ ΕΔΑΦΙΟ ΑΥΤΟ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΔΕΝ ΛΕΕΙ ΟΤΙ ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΝΤΑΙ ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΙ ΝΑΟΙ.
  • Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΛΕΕΙ ΟΤΙ ΟΧΙ ΠΛΕΟΝ ΜΟΝΟ ΣΤΑ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ, ΑΛΛΑ ΚΑΘΕΝΑΣ ΜΕΝΟΝΤΑΣ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΤΟΥ ΘΑ ΕΠΙΤΕΛΗ ΑΥΤΗ ΤΗ ΛΑΤΡΕΙΑ – ΘΑ ΤΟΝ ΠΡΟΣΚΥΝΟΥΝ ΚΑΘΕΝΑΣ ΑΠ’ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΤΟΥ:
  • ΣΟΦ 2, 11:  «ΘΑ ΕΛΘΗ ΕΠΕΙΤΑ ΚΑΙΡΟΣ, ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΘΑ ΠΡΟΣΚΗΝΗΣΟΥΝ ΑΥΤΟΝ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΤΟΥ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΩΣ ΤΟΤΕ ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΙΚΕΣ ΧΩΡΕΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗΣ»
  • ΜΑΛΑΧΙΑ 1, 11: «ΔΙΟΤΙ ΑΠΟ ΑΝΑΤΟΛΩΝ ΗΛΙΟΥ ΜΕΧΡΙ ΔΥΣΜΩΝ ΘΑ ΔΟΞΑΖΕΤΑΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΕΘΝΩΝ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΤΟΠΟ ΘΑ ΠΡΟΣΦΕΡΕΤΑΙ ΘΥΜΙΑΜΑ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ, ΘΥΣΙΑ ΚΑΘΑΡΑ, ΔΙΟΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΠΛΕΟΝ ΜΕΓΑ ΚΑΙ ΣΕΒΑΣΤΟΝ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΕΘΝΩΝ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ, ΛΕΓΕΙ ΚΥΡΙΟΣ Ο ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΩΡ»

 

ΟΙ «ΕΡΓΑΤΕΣ» & ΟΙ ΥΠΟΛΟΙΠΕΣ ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΙΚΕΣ ΟΜΑΔΕΣ-ΑΙΡΕΣΕΙΣ ΔΕΝ ΔΕΧΟΝΤΑΙ  ΤΑ ΕΞΗΣ 11 ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΑΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΠΕΡΙΕΧΟΝΤΑΙ ΣΤΗ  ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΤΩΝ 70΄ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΑΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ, Η ΟΠΟΙΑ ΕΓΙΝΕ ΤΟ 250 Π.Χ. & ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΣΑΝ &  Ο ΧΡΙΣΤΟΣ & ΟΙ ΑΠΟΣΤΟΛΟΙ:

Α΄ ΕΣΔΡΑΣ (ΔΕΧΟΝΤΑΙ ΜΟΝΟ ΤΟ Β΄ ΕΣΔΡΑΣ)

ΤΩΒΙΤ

ΙΟΥΔΙΘ

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΕΡΕΜΙΟΥ

Α΄ ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ

Β΄ ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ

Γ΄ ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ

Δ΄ ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ

ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ

ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ

ΒΑΡΟΥΧ

Π.Χ.

  • ΤΟ ΕΒΡ 11, 35-36 ΕΙΝΑΙ ΑΠ’ ΤΟ Β΄ ΜΑΚ 6, 19-22
  • Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΣΤΟ ΜΘ 4, 10 ΜΙΛΑΕΙ ΑΠ’ ΤΗ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΤΩΝ 70΄ ΜΕ ΤΟ ΔΕΥΤ. 6, 13

ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΟΡΘΟΔΟΞΕΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ ΑΠ’ ΤΑ 11 ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΑΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΔΕΝ ΔΕΧΟΝΤΑΙ ΟΙ «ΕΡΓΑΤΕΣ» & ΟΙ ΛΟΙΠΕΣ ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΙΚΕΣ ΟΜΑΔΕΣ-ΑΙΡΕΣΕΙΣ:

ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ, ΤΗΝ ΠΑΡΘΕΝΟ ΜΑΡΙΑ, ΤΗΝ ΟΝΟΜΑΖΟΥΜΕ «ΠΑΝΑΓΙΑ» ΟΠΩΣ & Ο ΜΑΡΤΥΡΑΣ ΕΛΕΑΖΑΡΟΣ  ΣΤΟ Δ΄ ΜΑΚ 7, 4 ΟΝΟΜΑΖΕΤΑΙ «ΠΑΝΑΓΙΟΣ»:

  • «Ο ΠΑΝΑΓΙΟΣ ΕΛΕΑΖΑΡΟΣ»(Δ΄ ΜΑΚ 7, 4)

 

ΠΡΟΣΕΥΧΕΣ ΥΠΕΡ ΣΥΓΧΩΡΗΣΕΩΣ ΑΜΑΡΤΙΩΝ ΚΕΚΟΙΜΗΜΕΝΩΝ-ΝΕΚΡΩΝ / ΜΝΗΜΟΣΥΝΑ: Β΄ ΜΑΚ 12, 40-45

ΤΙΜΗ & ΥΜΝΟΣ ΠΡΟΣ ΚΕΚΟΙΜΗΜΕΝΟΥΣ ΑΓΙΟΥΣ: ΣΟΦ. ΣΕΙΡΑΧ ΚΕΦΑΛΑΙΑ 44-50

ΟΙ ΑΠΟΣΤΟΛΟΙ  & ΟΛΟΙ ΟΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ ΟΝΟΜΑΖΟΝΤΑΙ «ΠΑΤΕΡΕΣ» ΟΠΩΣ & ΣΤΟ Δ΄ ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Ο ΕΛΕΑΖΑΡΟΣ & Ο ΑΑΡΩΝ:

  • «ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΕΛΕΑΖΑΡΟΥ»(Δ΄ ΜΑΚ 7, 1)
  • «Ο ΠΑΤΗΡ ΕΛΕΑΖΑΡΟΣ»(Δ΄ ΜΑΚ 7, 5)
  • «Ο ΠΑΤΗΡ ΑΑΡΩΝ»(Δ΄ ΜΑΚ 7, 11)

 

Η ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΙΚΗ ΑΙΡΕΣΗ ΤΩΝ «ΕΡΓΑΤΩΝ», Η ΟΠΟΙΑ ΕΧΕΙ ΠΟΛΛΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΟΠΩΣ «ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΧΩΡΙΣ ΟΝΟΜΑ», «ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ», «Η ΑΛΗΘΕΙΑ», «ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΑΝΕΥ ΔΟΓΜΑΤΟΣ», «Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ», «ΑΝΩΝΥΜΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ», «ΦΙΛΟΙ & ΕΡΓΑΤΕΣ», «ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΩΝ ΔΥΟ-ΔΥΟ», «ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ JACK CARROLL», «ΑΝΩΝΥΜΗ ΚΑΤ’ ΟΙΚΟΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ», «ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΚΑΙΝΗΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ» & ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ 20 ΑΚΟΜΗ ΟΝΟΜΑΣΙΕΣ, ΙΔΡΥΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΙΡΛΑΝΔΙΑ ΤΟ 1897 ΑΠ’ ΤΟΥΣ WILLIAM IRVINE, EDWARD COONEY & JACK CARROLL. ΓΙ’ ΑΥΤΟ, ΕΠΙΣΗΣ, ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΕΙΝΑΙ ΓΝΩΣΤΟΙ & ΩΣ «ΚΟΥΝΙΤΕΣ»(COONEYITES), «ΙΡΒΙΝΙΤΕΣ»(IRVINITES) & «ΚΑΡΡΟΛΛΙΤΕΣ»(CARROLLITES), ΑΠ’ ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΩΝ ΙΔΡΥΤΩΝ ΤΟΥΣ COONEY, IRVINE & CARROLL. ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΟΙ «ΕΡΓΑΤΕΣ» ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΗΡΘΑΝ ΤΟ 1918 ΑΠ’ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ ΜΕ ΤΟΝ «ΕΡΓΑΤΗ» ΙΩΑΝΝΗ ΜΙΧΕΛΕΤΟ & ΤΗΝ ΙΡΛΑΝΔΗ ΣΥΖΗΓΟ ΤΟΥ «ΕΡΓΑΤΡΙΑ» ANN.

ΜΕ ΑΓΑΠΗ ΧΡΙΣΤΟΥ & ΕΥΧΕΣ ΝΑ ΜΠΕΙΤΕ

ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΜΑΣ,

ΑΒΕΛ-ΤΑΣΟΣ ΓΚΙΟΥΖΕΛΗΣ

gkiouz.anast@gmail.com

http://gkiouzelis.wordpress.com

MY NEW SITE: CHRIST IS RISEN! INDEED, HE IS RISEN!

bavaria-germany-1920x1200

https://christisrisenindeedheisrisen.wordpress.com

Christ is Risen! Indeed, He is Risen!

ΤΟ ΝΕΟ ΜΟΥ SITE: CHRIST IS RISEN! INDEED, HE IS RISEN! – ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ! ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ!

Milkyway over Thailand by Anuchit

http://christisrisenindeedheisrisen.wordpress.com

Το νέο μου site:

Christ is Risen! Indeed, He is Risen!

Χριστός Ανέστη! Αληθώς Ανέστη!