10 THINGS ORTHODOX CHRISTIANS WOULD LIKE YOU TO KNOW – DANIEL MILES, USA

http://ex2x2lettersfromgreece.wordpress.com

EX 2X2 LETTERS FROM GREECE

noruega343

10 things Orthodox Christians would like you to know:

1) We don’t worship Mary.  We hold her in a place of esteem because of her singularly unique role as the birthgiver of Jesus Christ.  Orthodox Christians state and affirm over and over again throughout the worship services that God alone is the only One to Whom worship is due.

2) We don’t worship icons.  Icons are like a family photo album.  Just as in our own families, where we keep the pictures of our loved ones who have departed this life on shelves and hanging on walls, we also keep the pictures of the members of our larger Christian family around, particularly those members of our Christian family who have led exempliary lives.  The word icon only means “image” or “picture”.

3) When we talk about tradition, we don’t mean the traditions of men, we mean Holy Tradition.  The traditions that the Church has taught have always been those that have been led by the Spirit.  It was the tradition of the Church that gave us the New Testament and, the New Testament also continues to inform that traditon.  It is cyclical and not mutually exclusive.

4) Orthodox Christianity is not “works” based.  It always takes the grace and will of God to bring about our salvation.  We do good works because it is the outpouring of the joy that we experience through living Christ-centered lives and because it is an expression of righteous living and of love for God and neighbor.  There are no “points” earned by doing good works.

5) There’s no such thing as the Byzantine Empire.  This was a term invented by French scholars retroactively during the rennaisance.  Constantine moved the capital of the empire to the east and Constantinople became known as New Rome.  Though portions of the Western half of the Roman Empire fell, the Eastern half continued for over a thousand years after the Goths sacked Rome.  Those living in the Eastern part of the Roman Empire did not think of themselves as “Byzantines” or even Greeks.  They were Romans.  Even today, the Turks still refer to Orthodox Christians living in Turkey as “Roman”.

6) “True” Christianity did not disappear when the Church received legal recognition from the Roman Government.  Faithful, pious and righteous Christians continued to live in faith and suffer martyrdom and persecution.  The Church thatwas founded by Jesus Christ, and its theology, remained intact.  Those who became frustrated with government intervention in Church life struggled to maintain the purity of the church’sdoctrine and life.  However, since the Church continued to adhere to its basic teachings without dilution, it was necessary for pious believers to continue their struggle within the church.  It was believed that no person had the right to create or invent his or her own church.  It is also significant to mention that the Orthodox Church continues to bear much fruit.  If losing one’s life, or martyrdom, is the ultimate expression of one’s devotion to Christ, there has never been a more fruitful time within the Church.  There were more Christian martyrs in the 20th century than all previous centuries of Christian history combined.  Most of these martyrs were Orthodox Christians who refused to renounce their faith.

7) The Orthodox Church is not a denomination nor is it “non-denominational”.  It is pre-denominational.  The Church was without break or separation for more than 1,000 years.  The Orthodox Church did not break away from any other group.  The Orthodox Church continued right along up to this day.  In fact,groups that refer to themselves as “non-denominational” because they are free standing churches, not connected with any larger mainline protestant confessions, are, in fact, denominations.  Since a denomination means a breaking down of the whole or a separation, they are simply denominationsconsisting of one parish.

8) Yes, the Orthodox are “Bible believing” Christians.  Almost everything within Orthodox worship comes directly from the Bible, both Old and New Testaments.  There is probably more Bible read on a single Sunday Morning in Orthodox Worship than in an entire year in most other churches.

9) Orthodox Christianity is not an exotic form of Roman Catholicism.  While both Churches have organized worship, the life, practice and doctrine of the Roman Catholics and The Orthodox are quite different.  The Orthodox view the Pope as the bishop of Rome, not a supreme leader of the entire Church.  And, because, in the eyes of the Orthodox, the Pope has stated that his authority is over the entire Church, The Orthodox are not currently in communion with Rome.  Roman Catholic doctrinal principles such as the Immaculate Conception of Mary, Papal Infallibility, Transubstantiation of Holy Communion, and Original Sin are absent from the Orthodox Church.  These perspectives took root in the Roman Catholic Church after East and West went their separate ways.

10) Jesus Christ, our Lord and Savior, is the head of the Orthodox Church: not Luther, not Calvin, not Wesley.  The Orthodox Church can trace the lineage of the ordinations of its clergy all the way back to Christ Himself with unbroken continuity.  Orthodox Christianity has remained faithful to Christ not only doctrinally but also historically.

With these things said, The Orthodox are not trying to convert you.  We believe in tolerance of other faiths, and this has been written so that those of you who may come from other backgrounds might be more tolerant of us.  Please don’t write us off.  Learn what we really think, do and believe before deciding without sufficient knowledge.  We’re believers.  We don’t preach false doctrine.  We accept the Bible as the Word of God.  Simply put, we struggle within the boundaries of the church to always be as good of an expression of the Kingdom of God on earth as possible.  This is because Christ created one Church and prayed that It would remain one.  We believe it is our sacred duty to preserve this oneness.  We are not allowed to whimsically create a new church whenever we are upset.  If we don’t like what’s happening in our Church, we don’t leave.  We risk persecution, even to death, to protect the faith because that’s what Christ did when He created The Church.

by Daniel Miles, USA

SOURCE:

DANIEL MILES – ORTHODOXY

Advertisements

ΣΩΤΗΡΙΑ ΑΛΛΟΔΟΞΩΝ & ΑΛΛΟΘΡΗΣΚΩΝ – ΠΙΣΤΗ & ΛΟΓΙΚΗ: Ο ΑΡΧΙΜ. ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΩΣΤΩΦ ΑΠΑΝΤΑΕΙ ΣΤΙΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΜΑΝΩΛΗ ΜΕΛΙΝΟΥ

http://paintingleaves.blogspot.com

PAINTING LEAVES

1229327826d5150d25b0ad9f53702d19

Σωτηρία αλλοδόξων και αλλοθρήσκων

Από το βιβλίο Πίστη & Λογική

Ο Αρχιμ. Ιωάννης Κωστωφ απαντάει στις

ερωτήσεις του Μανώλη Μελινού

http://athensofmyheart.wordpress.com

ATHENS OF MY HEART

Μανώλης Μελινός: … Ας πάμε ,όμως τώρα σε ένα άλλο ερώτημα: ακούμε κατά καιρούς πολλούς να λένε το εξής απλό και πολύ λογικό για τους μη θεολόγους μερικές φορές: « Καλά εμείς οι Χριστιανοί έχουμε την Πίστη μας, την ορθή Πίστη ,την Εκκλησία μας, την Αποκάλυψη του Κυρίου . Είμαστε μέσα στο αυλάκι της σωτηρίας, της Βασιλείας των Ουρανών… »

π. Ἰωάννης: Αν προσέξουμε…

Μ.Μ : Φυσικά, εξυπακούεται. Τι γίνεται, ὅμως.  με τους Βουδιστές, τι γίνεται με τους Ἰνδουϊστές κλπ., για να μην πάω σε άλλες Ομολογίες Χριστιανικές, ας μιλήσουμε για άλλες θρησκείες. Αυτοί δεν θα πάνε στον Παράδεισο; Τι κριτήρια θα έχει ο Θεός για αυτούς; Μόνον εμείς θα κριθούμε και ανάλογα ή θα προαχθούμε , να το πω έτσι ή θα απορριφθούμε; Με αυτούς τι γίνεται; Δεν υπάρχει σωτηρία;

π.Ι : Βεβαίως και μπορεί να υπάρξει σωτηρία. Το θέμα τοποθετείται ως εξής: Κάποιος που γνώρισε το Χριστιανισμό και βαπτίσθηκε, θα κριθεί βάσει του νόμου της Χάριτος. Κάποιος όμως που ζει στη Μαδαγασκάρη ,για παράδειγμα, στη Σουμάτρα ή στο Βόρνεο, στη Νότιο Αμερική , στο Β. Πόλο, οπουδήποτε δεν έχει κηρυχθεί το Ευαγγέλιο, αυτός θα κριθεί σύμφωνα με αυτό το οποίο αναφέρει ο Απ. Παύλος στην προς Ρωμαίους Επιστολή: Θα κριθεί βάσει του νόμου της συνειδήσεώς του: « όταν οι εθνικοί – που δεν έχουν γραπτό ηθικό νόμο- τηρούν εκ φύσεως τις διατάξεις του νόμου, σε αυτούς, μολονότι δεν έχουν γραπτό νόμο, νόμος είναι ο εαυτός τους. Αυτοί αποδεικνύουν ότι έχουν το έργο του νόμου γραπτό στις καρδιές τους » ( βʼ 14 – 15 ) . Ο Θεός έχει βάλει, λοιπόν, σε όλους ανεξαιρέτως τους ανθρώπους, οπουδήποτε και αν βρίσκονται πάνω στην γη, αυτό το αδέκαστο δικαστήριο…

Μ.Μ: Τον έμφυτο ηθικό νόμο…

π.Ι: Τον έμφυτο ηθικό νόμο, ναι, και βάσει αυτού του νόμου θα κριθούν. Αν πορεύθηκαν σύμφωνα με τον έμφυτο ηθικό νόμο σωστά, θα μπουν στον Παράδεισο. Αν όχι, δεν θα μπουν στον Παράδεισο.

Βέβαια θα υπάρχει- σύμφωνα με το « αστήρ αστέρος διαφέρει εν δόξη » ( Αʼ Κορ. ιεʼ 41 ) – διαβάθμιση στον Παράδεισο, όπως εξάλλου και στην Κόλαση. Οι άνθρωποι άλλων θρησκευμάτων , λόγω των καλών πράξεων τις οποίες θα πράξουν, θα μπουν στον Παράδεισο, αλλά δε θα απολαύσουν αυτά τα οποία θα απολαύσει π.χ. ο Απ. Παύλος ή ο Άγιος Μακάριος.

Μ.Μ: Γιατί π. Ιωάννη. Δεν είναι « άδικο » αυτό;

π.Ι: Δεν είναι άδικο διότι κρίνονται και ευκολότερα. Ο Χριστιανισμός είναι πολύ δύσκολος με τις εντολές τις οποίες έχει. Αυτό εξάλλου- για να κάνουμε μια παρέκβαση- αποδεικνύει λόγω και της πληθύος των πιστών την αλήθεια του. Αν κάποιος θέλει να τραβήξει οπαδούς, δεν τους λέει αρνητικά πράγματα. Αντιθέτως , τους τάζει « λαγούς με πετραχήλια ».

Μ.Μ: Κολακεύει δηλαδή…

π.Ι: Ακριβώς . Αυτά, όμως, τα οποία είπε ο χριστός στους μαθητές Του ήταν : « Εν τω κόσμω θλίψιν έξετε ( Ιω. ιεʼ 20 ) κι ένα σωρό τέτοια πράγματα ,που είναι αποτρεπτικά να τραβήξεις τον κόσμο κοντά σου. Το ότι λέει τέτοια πράγματα και παρόλα αυτά έρχονται οι άνθρωποι κοντά του, αυτό αποδεικνύει ότι είναι αλήθεια ο Χριστιανισμός.

Αλλά για να επανέλθουμε στο θέμα μας σχετικά με τους αλλοθρήσκους. Δεν είναι τόσο « τυχερός » ο Χριστιανός ,διότι από τους Χριστιανούς ζητάει πολύ περισσότερα ο Χριστός. Και θα πάνε σε κατώτερη θέση από τους αλλοθρήσκους, αν δεν πράττουν αυτά τα οποία ζητάει ο Χριστός. Οι άλλοι δεν θα κριθούν σύμφωνα με το Ευαγγέλιο , αλλά ευκολότερα.

Μ.Μ: Ενός ανθρώπου δηλαδή, ο οποίος θα κριθεί σύμφωνα με τον έμφυτο ηθικό νόμο , το πολύ-πολύ να του καταλογίσει ο Θεός, την πράξη της μοιχείας, για παράδειγμα.

π.Ι: Ναι , ενώ ο Χριστιανός θα κριθεί πολύ πιο αυστηρά. Ακόμα για ένα πονηρό βλέμμα π.χ.

Μ.Μ: « Εν λόγω , έργω και διανοία » δηλαδή…

π.Ι: Ακριβώς. Θα είναι και περισσότερα τα οφέλη για τον Χριστιανό , αλλά θα είναι και αυστηρότερο το κριτήριο και δυσκολότερος ο αγώνας του. Όλα είναι δίκαια. Ο Θεός είναι ακριβοδίκαιος . Όπως λέει ο π. Παϊσιος από το Άγιο Όρος , « Ο Θεός δεν έχει ούτε δυο ζυγαριές όμοιες. Τον κάθε άνθρωπο θα τον ζυγίσει με την δική του ζυγαριά » . Ανάλογα με το που γεννήθηκε ,σε τι περιβάλλον βρέθηκε, τους γονείς δηλαδή, το σχολείο, το κράτος, το θρήσκευμα, την ιδιαιτερότητα του καθενός προσώπου. Ο Θεός δεν κάνει λάθη.

Ο μακαρίτης ο Χρήστος Ανδρούτσος , ο καθηγητής της Δογματικής, έλεγε ότι η Ορθοδοξία είναι η μόνη ασφαλής οδός σωτηρίας. Δεν είναι η μόνη οδός σωτηρίας, αλλά είναι η μόνη ασφαλής οδός.

Και ο π. Ιωήλ ο Γιαννακόπουλος μας δίνει ένα εποπτικό παράδειγμα , για να κατανοήσουμε καλύτερα τη ρήση αυτή του Ανδρούτσου: Μας λέει: Στον ανταρτοπόλεμο υπήρχε μια ασφαλής οδός που ένωνε την Καλαμάτα με την Αθήνα : εκείνη με την τεθωρακισμένη φάλαγγα. Υπήρχαν βέβαια και άλλα μονοπάτια, από τα οποία μετέβαιναν οι άνθρωποι από τη μια πόλη στην άλλη. Δεν ήσαν όμως ασφαλή. Έτσι ακριβώς και με την Ορθόδοξη Εκκλησία και τους αλλοδόξους και ετεροθρήσκους.

Να τονίσουμε, όμως, ότι, αν κάποιος έχει βαπτισθεί Ορθόδοξος και γίνει εκ τρων υστέρων αιρετικός ή, πολύ περισσότερο αλλόθρησκος, αυτός δεν πρόκειται επ ʽ ουδενί να σωθεί παραμένοντας στη νέα αυτή πίστη, όσα καλά έργα κι αν κάνει. Άλλο πράγμα να είσαι Βουδιστής ή Ἰνδουϊστής και να μη γνωρίσεις το Χριστό κι άλλο πράγμα να αρνηθείς το Χριστό, για χάρη του Βούδα ή του Σίβα.

Αυτά, σχετικά με τη σωτηρία των άλλων. Το κύριο ωστόσο , είναι να προσέξουμε πως θα σωθούμε εμείς…

ΠΗΓΗ:

Ἀρχιμ. Ἰωάννης Κωστώφ

Πίστη & Λογική

Ὁ Ἀρχιμ. Ἰωάννης Κωστώφ ἀπαντά στις ἐρωτήσεις τοῦ Μανώλη Μελινοῦ

Αʼ ταξίδι 1993

Νέο Δρομολόγιο 2002

http://www.truthtarget.gr

TRUTH TARGET – Π. ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΩΣΤΩΦ

ΓΡΑΦΕΙ Η ΜΑΡΩ ΣΙΔΕΡΗ ΤΗΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΤΗΣ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΕΟ ΕΠΙΣΗΜΑ ΑΝΑΚΗΡΥΓΜΕΝΟ ΑΓΙΟ ΠΟΡΦΥΡΙΟ ΤΗΣ ΠΛΑΤΕΙΑΣ ΟΜΟΝΟΙΑΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ (+1991)

99613c321fa61031e5bdc58f927

Article893.Image.600x600

Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης

ο Άγιος της Πλατείας Ομονοίας της Αθήνας, +1991

http://athensofmyheart.wordpress.com

ATHENS OF MY HEART

Γράφει η Μάρω Σιδέρη για τον νέο ανακηρυγμένο Άγιο Πορφύριο τον Πνευματικό Πατέρα στην Πλατεία Ομονοίας της Αθήνας γιά 33 χρόνια, ο οποίος κοιμήθηκε το 1991 και στις 27 Νοεμβρίου 2013 ανακηρύχθηκε επίσημα από την Ορθόδοξη Εκκλησία Άγιος και η μνήμη του είναι στις 2 Δεκεμβρίου:

Κοιτάζω και ξανακοιτάζω την εικόνα του Γέροντα Πορφυρίου- του Αγίου Πορφυρίου, όπως ακούω να τον λένε οι πιστοί ολόγυρά μου. Κοιτάζω την αγιογραφία του με το φωτοστέφανο και νοιώθω ανόητη. Θεέ μου πόσο ανόητη! Ήταν Άγιος λοιπόν εκείνος ο γέροντας που με υποδεχόταν χωρίς να μιλά όταν έμπαινα στο κελάκι του  τρομαγμένη; Ήταν άγιος εκείνο το γλυκό, υπομονετικό γεροντάκι που σεβάστηκε πάντα την άρνησή μου να ακούω  συμβουλές τύπου Κατηχητικού και δε μου έδωσε ποτέ καμιά τέτοια συμβουλή; Ήταν Άγιος λοιπόν! Κι εγώ νοιώθω ανόητη γιατί πάντα ήξερα ότι ήταν Άγιος, κι όμως  τον φοβόμουν. Ένα παιδί ήμουν όταν τον γνώρισα, με όλα τα θέματα που έχει ένα παιδί που μπαίνει σε  μια άγρια μαύρη εφηβεία. Ένα παιδί, μεγαλωμένο με χριστιανικές αρχές που όμως ήθελε να τις γκρεμίσει γιατί δεν του άρεσαν, δεν το ικανοποιούσαν, το καταπίεζαν. Τέτοιο παιδί ήμουν όταν γνώρισα το Γέροντα, γι’ αυτό και καταπιεζόμουν όταν έπρεπε να ακολουθήσω την οικογένειά μου που λαχταρούσε να τον επισκεφτεί. Εκείνα τα Κυριακάτικα μεσημέρια όταν έπρεπε να βγάλω τα αγαπημένα μου τζιν και να φορέσω τη φούστα για να πάω να του φιλήσω το χέρι  με εξόργιζαν. Τη θυμάμαι αυτή την οργή που έσκαγε μέσα μου σιωπηλά – γιατί δεν τολμούσα να πω ότι δεν ήθελα να τον δω. Δεν τολμούσα γιατί μέσα μου ήξερα ότι ήταν Άγιος- πώς να αρνηθώ την ευχή ενός τέτοιου ανθρώπου; Κι από την άλλη τον φοβόμουν που ήταν Άγιος. Στην αρχή φοβόμουν γιατί  ένοιωθα ότι ήξερε τις σκέψεις και τις πράξεις μου και έτρεμα μην τις  αποκάλυπτε στη μαμά μου… Κι όταν κατάλαβα ότι δεν αποκάλυπτε τίποτα, πάλι τον φοβόμουν γιατί πίστευα ότι με έκρινε για όσα είχα κάνει, όσα είχα πει, για ότι ήμουν, ότι δε με ενέκρινε για φιλαράκι του – και γιατί να το έκανε άλλωστε; Είχε ήδη εγκρίνει για φιλαράκια του την αδερφή μου, τη μαμά μου, το μπαμπά μου. Σ’ εκείνους μιλούσε, τους καλωσόριζε, τους έδινε το σταυρό που κρατούσε στο χέρι να τον φιλήσουν. Σε μένα δεν το έκανε… δεν άπλωνε το χέρι να του το φιλήσω… πλησίαζα μόνη μου, τρομαγμένη, καταπιέζοντας τον εαυτό μου να το κάνω και πάντα έφευγα με  τρόμο ότι δεν με είχε δεχτεί. Ώσπου ένα μεσημέρι Σαββάτου , η μαμά μου ζήτησε επιτακτικά να ετοιμαστώ για να πάμε στο Γέροντα. Ήθελα να της πω ότι δεν ήθελα να έρθω μα δεν τόλμησα. Κι έτσι φώναξα ότι ήθελα να έρθω με το παντελόνι. Η μαμά μου ήταν ανένδοτη κι έτσι μπήκα οργισμένη στο δωμάτιό μου και πίσω από την ασφάλεια της μοναξιάς μου τον έβρισα. Τον έβρισα τόσο, που μετά από τόσα χρόνια ακόμα ντρέπομαι για όσα είπα μονάχη στο δωμάτιό μου. Μετά, βγήκα φορώντας τη φούστα μου,  μπήκα στο αυτοκίνητο, σιωπηλή  και πάντα με  την ίδια οργή μέσα μου. Όταν φτάσαμε στο κελάκι του, μπήκαμε όλοι μέσα – εγώ απλά τυπικά θα του φιλούσα το χέρι και θα έφευγα τρέχοντας έξω. Εκείνο το απόγευμα ήταν η πρώτη φορά που με χαιρέτησε με το όνομά μου. Έλα Μάρω μου είπε και μου άπλωσε το χέρι. Θεέ μου πόσο μου άρεσε που άκουσα τη φωνή του να με λέει όπως με φώναζαν οι φίλοι μου! Και πόση ανακούφιση αισθάνθηκα,  με την υποδοχή του! Ασφαλώς για να με υποδεχτεί έτσι για πρώτη φορά, ενώ εγώ είχα ξεσπάσει εναντίον του στο δωμάτιό μου, μάλλον δεν ήταν Άγιος. Μάλλον δεν ήξερε τι είχα πει…

Κι εκεί που πήγα μια ανάσα ανακούφισης τον άκουσα να μου λέει στοργικά- πολύ στοργικά: Μάρω θα μπορούσες να βγεις λίγο έξω, για να μιλήσω στο μητέρα σου;

Καλύτερα να άνοιγε η γη να με καταπιεί εκείνη την ώρα! Ήμουν σίγουρη ότι, ως Άγιος, όχι μόνο είχε ακούσει όλα όσα είχα ψιθυρίσει, αλλά θα τα έλεγε όλα στη μαμά μου! Βγήκα με την καρδιά μου να χτυπάει σαν τρελή κι όση ώρα  περίμενα απ έξω είχα ετοιμάσει στη σκέψη μου την άμυνά μου: είχα φορτώσει κι ήμουν έτοιμη για μάχη! Κι όμως καμιά μάχη δε συνέβη.  Δεν ξέρω τι της είπε, ξέρω  όμως ότι όταν  βγήκε από το κελάκι η μαμά μου μού ζήτησε συγγνώμη χωρίς να μου εξηγήσει γιατί. Ξέρω ακόμα ότι δεν μου επέβαλε ποτέ ξανά να πάω μαζί τους στο Γέροντα. Μόνη μου πήγαινα, από ντροπή, γιατί δεν άντεχα στην ιδέα ότι δεν ήθελα να πάω, γιατί ζήλευα τη σχέση που είχε η αδερφή μου μαζί του κι ας μην τον πήγαινα! Ήθελα να τον αγαπάω κι ας μην τον αγαπούσα. Ήθελα να ένοιωθα την ευλογία του κι ας μην την ένοιωθα! Ήθελα να με θεωρήσει φιλαράκι του κι ας μην αισθανόμουν ότι ήταν δικός μου φίλος. Έπρεπε να βγω από το σκοτάδι της εφηβείας μου για να καταλάβω με ντροπή ότι εκείνος με είχε αποδεχτεί,  έτσι όπως ήμουν. Κατάλαβα πως όταν δεν μου άπλωνε το χέρι να το φιλήσω, το έκανε όχι από αποδοκιμασία αλλά από αποδοχή. Στη μεταξύ μας σχέση εκείνος ήταν ο ειλικρινής κι εγώ η ψεύτικη. Εγώ πλησίαζα κι ας μην ήθελα, εκείνος όμως δεν άπλωνε το χέρι επειδή σεβόταν το φόβο και την αντίδρασή μου. Εγώ καταπίεζα τη Μάρω, ενώ εκείνος την αποδεχόταν κι έκανε αυτό που η Μάρω ήθελε… Ακόμα και την οργή μου εκείνος την ερμήνευε σαν προσευχή. Δε μου έκανε καμιά νύξη για το Χριστό, δε μου έδωσε καμιά συμβουλή, δε μου μίλησε για θαύματα για να με πείσει. Κι όμως ξέρω πια ότι αυτή η σιωπή ήταν η πιο τρανή απόδειξη ότι με είχε αποδεχτεί σα φιλαράκι του, έτσι όπως ήμουν. Ίσως γι’ αυτό ήταν ο μόνος που δεν αντέδρασε όταν πέρασα στη Θεολογία. Όλοι οι άλλοι, φίλοι συγγενείς θορυβήθηκαν: Η Μάρω στη Θεολογία? Ακόμα κι εγώ η ίδια δεν ήξερα γιατί είχα βάλει τη Θεολογία ως πρώτη επιλογή. Εκείνος όμως δεν είπε τίποτα. Ούτε με συνεχάρη, ούτε θριαμβολόγησε. Κράτησε την ίδια σιωπηλή, ξεκάθαρη στάση που επιθυμούσε η ψυχή μου. Μερικές φορές σκέφτομαι ότι βλέποντας το αγρίμι μέσα μου, με ανέθεσε απευθείας στο Θεό κι αυτό είναι για μένα η μεγαλύτερη απόδειξη ότι με ένοιωθε φιλαράκι του…

Αυτή τη σχέση την παθιασμένη την είχα με το Γέροντα ως το τέλος. Εγώ δε μαλάκωσα ποτέ κι εκείνος δεχόταν πάντα την ορμή μου σαν δείγμα αγάπης. Τον ξαναπρόσβαλα το Γέροντα, άλλη μια φορά και πάλι πίσω από την πλάτη του – ως γνήσια θρασύδειλη! Πάλι Σάββατο ήταν  κι εγώ ήμουν φοιτήτρια πια και είχα εξεταστική. Τη Δευτέρα έδινα μάθημα και στις 9 το βράδυ του Σαββάτου έμαθα ότι είχα διαβάσει λάθος ύλη. Πανικοβλήθηκα κι όταν η μαμά μου προσπαθώντας να με ηρεμήσει μου είπε «Βρε τι σκας? Αφού έχεις το Γέροντα!», εγώ έγινα ηφαίστειο που έσκασε: «Δε μας παρατάς  με το Γέροντά σου! Τι να μου κάνει τωρα ο Γέροντας;» Εκείνη την ώρα χτύπησε το τηλέφωνο κι όταν   άκουσα τη μαμά μου να λέει: Γέροντα!… ναι εδώ είναι η Μάρω. Δίπλα μου!» ήθελα να έχει το πάτωμα μια καταπακτή για να χωθώ μέσα! Σα βρεμένο γατί πήρα το ακουστικό και η φωνή μου που τόσο σθεντόρια τον είχε αμφισβητήσει, τώρα είχε γίνει ψίθυρος. Την απορία του δε θα την ξεχάσω ποτέ: «Άραγε, ποια από τις δυο σας με επικαλέστηκε στ’ αλήθεια;» με ρώτησε, σα να ήθελε  να με διαβεβαιώσει ότι εκείνος ως Άγιος δεν άκουγε λόγια του στόματος αλλά της ψυχής… «θα μπορούσες να έρθεις αύριο να διαβάσεις εδώ;»  με ρώτησε με μια ευγένεια που όμοιά της δεν έχω συναντήσει. Είπα ναι, όλο ντροπή και χωρίς άλλα λόγια έκλεισε το τηλέφωνο. Το άλλο πρωί στις 7 ήμουν με τους γονείς μου στη Μαλακάσα. Ο Γέροντας είχε δώσει εντολή να ανοίξουν ένα γραφείο για να περιμένω- κι ας  είχε λειτουργία στο Ναό. Εκείνος με αποδεχόταν όπως ήμουν… Όταν με δέχτηκε στο κελάκι, μετά τις 10,  πάλι δεν είχε πολλά λόγια: «Αχ και να πίστευες λίγο! 10 θα έγραφες!» μου είπε απαλά κι άνοιξε το βιβλίο τέσσερις φορές. «δεν πειράζει όμως. Και το 5 καλό είναι!»

Από  τα τέσσερα θέματα διάβασα τα δύο. Τα άλλα τα βρήκα ανούσια και χαζά! Έπεσαν και τα τέσσερα κι εγώ πήρα 5! Καλό ήταν! Καλό μου έκανε!  Άλλωστε πάντα με το Γέροντα 5 έπαιρνα. Το παραπάνω δεν το αντέχω, ούτε το αξίζω και το ξέρω. Μου αρκεί όμως αυτό το 5… με κάνει να νοιώθω ότι τον έχω κοντά μου κι αυτό μου αρκεί. Όσο για το ότι είναι Άγιος; Το ξέρω μα δε το αντέχει το μυαλό μου… ο γέροντας ήταν άγιος πάντα , μόνο ένας Άγιος θα άντεχε κάποιαν σαν εμένα. Για μένα είναι Άγιος  μα παραμένει  ο Γέροντας, ο δικός μου Γέροντας, αυτός που χρησιμοποιεί  την απιστία και τον εγωισμό και την αμφιβολία μου ως μέσα για να επικοινωνήσει μαζί μου. Είναι ο Γέροντας που  δε με μάλωσε ποτέ, δε με κολάκεψε ποτέ, δε με εγκατέλειψε ποτέ μα μόνο με τα εντελώς απαραίτητα λόγια. Είναι ο Γέροντας  που  δε μου απαντά  όταν απευθύνομαι σ’ αυτόν  από υποκριτικό καθωσπρεπισμό και που με καλωσορίζει  πάντα  όταν του μιλάω  απλά  ως Μάρω…

ORTHODOX PRIEST SURVIVES TROPICAL HELL OF PAPUA NEW GUINEA

http://australiasaintpaisiosofmyheart.wordpress.com

AUSTRALIA & ST PAISIOS OF MY HEART

PNG-New-Ireland-Beach-Scenery-Surf-Travel-4

Photos: Papua New Guinea

pngjungle

Orthodox priest survives

tropical hell of Papua New Guinea

Archpriest Nikolai Nesprava is known in as “extreme father.” In the summer of this year, he traveled to the jungle of Papua New Guinea. The priest wanted to get acquainted with the life of aboriginal people, who live under the laws of the Stone Age and practice cannibalism. Pravda.Ru interviewed the priest upon his return home.

“How were you welcomed by the tribes of Papua New Guinea?” 

“The communication with the Papuans was an amazing experience of communication with the people, whose language we don’t know. There is a gap of thousands of years between us, because they still live in the Stone Age. But the people could understand me. There is a language that is understandable to all humans. This is the language of sincerity, mercy and love. Those people could understand this language very well.

“Warriors are always armed there. When we were trying to approach them we could see the muscles of their arms and chests pulsating. They are very cautious, and they are ready to respond to attacks any moment. Then we started communicating with them, and they put down their bows and arrows. I can’t say that I was happy with everything. On the one hand, I returned alive and practically healthy. On the other hand, when I was looking at the photos that we had taken, I realized that I had not photographed many remarkable moments. I had to throw myself on the ground to take amazing photos.”

“You wrote that the first several days in Papua New Guinea were like hell to you.”

“By the first night of my stay there, the soles of my shoes were deformed, and my legs were aching terribly. I used to serve in special forces and I always thought of myself as a physically prepared man. The jungle was extremely hard for me, though, to my own surprise.””The jungle is usually referred to as “tropical paradise.” As a matter of fact, this is real tropical hell. A local tribe builds homes on pales, up to 30 meters high, and they do it to save themselves from the water that always falls down on their heads from above. The people live in those homes together with their pigs and dogs. During two weeks of our stay there, we saw sunlight for about an hour and that was it. If we had to walk through the jungle, we would be walking through water. We could hardly catch up with the people walking in front of us. Those people were walking naked and barefoot. I was wearing a special military costume, which would always save me in various extreme situations. In the jungle, it was a torture to wear it because it was too hot. When I tried to take it off, I immediately discovered that there were so many plants around that would cut my skin like a knife.

where

 

Map of Papua New Guinea

“What are your impressions of the work of Western missionaries? How do they communicate with the Papuans?”

“The missionaries don’t live in the tropics with the Papuans. A white person will not be able to survive there if they stay there for a long time. The missionaries have offices in the cities, from where they sometimes travel to the jungle to communicate with local tribes. It is very hard for many Europeans to realize that the gap between us and the Papuans is incredible. Many tribes discovered that there was some other forms of life in the world only 20-30 years ago. There is a cultural abyss between the modern world and those people living in the Stone Age. They still are unable to see themselves in the modern world.”

“However, they have such a modern phenomenon as elections. I was very amused by their preelection posters. The faces of the candidate are different, but the slogan is the same – “Go Papua!” A local governor, a Papuan, has a gorgeous house surrounded with a steel fence. There are no roads in the country, but the governor has a Toyota. This reminded me of something.”

“To which extent can the lifestyle of one tribe be different from the life of another?”

“Different tribes live differently. Some of them are isolated from the civilization entirely. Others live in the woods, but have contacts with civilization. The parents of Dani tribe don’t wear any clothes, but they send their children to study at missionary schools. Bright kids can then travel to larger islands of Indonesia to continue their studies there. The state makes investments in the development of this territory, but the Papuans do not want to work.”

“Are there any traces of civilization in that exotic state?”

“Civilization has reached Papua, of course. Unfortunately, it has led to negative results: drugs, alcohol, debauchery. The people there can be very unintelligent and rude. I saw a man at the airport there – he was wearing a suit, a tie, but was walking barefoot. Everyone pushes each other when boarding the plane, no one offers a woman to go forward. Strange as it may seem, the Papuans fly airplanes frequently. Small aviation is underdeveloped there, of course. The planes belong to missionaries and private airlines. A plane ticket is relatively inexpensive.”

“The Javans take administrative positions there. They work in banks and hotels there, whereas the Papuans sell their goods to them. They make knives, spears and bows, sell them to the Javans and then buy the things that they need. There are cities in Papua, but they all look very primitive too: a bunch of wooden huts with tin roofs. They have mail offices, Internet cafes and even beauty salons there. The Papuans like to decorate themselves, so they spend a lot of time at the barbers’.”

“The Papuans are considered to be cannibals. There are numerous stories about it in the media. The people who have been to Papua confirm that. What impressions did you get?”

“Well, if you ask them directly, the Papuans go into shell and don’t respond. However, some tribes collect human skulls and keep them at their homes. They have stone axes and knuckles that are capable of crushing human bones. They don’t need such instruments for fishing. Their dancing is connected with martial prowess, and their amulets are connected with human sacrifice either expressly or by implication.”

“Some say that cannibalism in Papua exists because the Papuans suffer from the shortage of food.”

“The Papuans live with the help of gathering. They gather bananas, pine apples, coconuts, they catch fish. They also breed pigs, but pigs are more of a currency for the locals. The tribes suffer from undernourishment, they eat meager meals. There are not many animals to hunt for in the country. Some tribes hunt for crocodiles. The jungle that I saw was gray and dull. I haven’t seen any animals there, except for pigs and insects. Hot-blooded animals can hardly survive there because it is impossible for them to dry their feathers and fur in that climate.”

“There is civilized Indonesia right next to such an exotic country as Papua New Guinea. What are the relations between the Indonesians and the Papuans?”

“The Javans, or the Indonesians, who have been living on the islands of Papua New Guinea for 100 years, and the local Papuans, never conclude marriages with each other. It will never even occur to them. Moreover, they don’t even have inter-tribal marriages. Marriages are only possible if they are concluded inside one’s own tribe. The tribes do not communicate with each other, nor do they maintain any ties with each other. As many as 800 tribes live on the territory that we have been to, and each of those tribes speaks their own language. The neighbors simply don’t understand each other.”

How do Papuan families live?”

“The Papuans have different forms of family life. They live in families in some tribes. Girls would get married at age 13-14. A man is supposed to pay the price of five pigs, as well as sets of bows, arrows and spears. He also gives a necklace of dogs’ teeth. In other tribes, men and women live separately. They meet each other only to make children. Children live with their mothers. When boys turn seven, they are sent to special camps where they become warriors.”

“What is the reason behind intertribal wars? How often do they happen?”

“The Papuans wage wars with each other regularly. The first reason for those wars is women. The second one is pigs. They also fight for the land where their food grows. If a representative of one tribe comes to gather bananas on the territory of another tribe, he can be killed for that.

“When I was staying there, I would often think of Ukraine and my city, Dnepropetrovsk. I often thought that living in Ukraine was hard sometimes. But when you get a chance to see what bad life really is, then you come to realize the advantages that you have. We may have problems with our authorities, there are economic issues too, but we have very good land, on which we can live. In Papua, you can not live, you can only fight for survival.”

SOURCE:

Artur Priymak

Pravda.Ru

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ ΦΙΛΟΘΕΟΥ ΖΕΡΒΑΚΟΥ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΩΝ ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΩΝ “Γ.Ο.Χ.”

 https://schismaticsreturntochurch.wordpress.com

SCHISMATICS RETURN TO CHURCH

57 - 1

p-filotheos-zervakos

Γεροντας Φιλόθεος Ζερβάκος

ηγούμενος Μονής Λογγοβάρδας Πάρου, +1980

https://cominghomeorthodoxy.wordpress.com

FROM WORKER SECT TO ORTHODOXY

Επιστολή Αρχιμ. Φιλοθέου Ζερβάκου:

Την επιστολήν σας έλαβον και τα εν αυτή ανέγνων. Παρετήρησα ότι εις όσα σοι έγραφον, ότι νεω­τερίζεις, δεν απήντησες… Όσα δε αντέγραψας από το Πηδάλιον της Εκκλησίας, γνώμας και αποφάσεις των αγίων Οικουμενικών Συνόδων και των θεοφόρων Πατέρων και μας απέστειλας, διά να δείξης δήθεν ότι α­κολουθείς τους Αγίους Πατέρας και τας αγίας Συνόδους διότι κρατείς το παλαιόν ημερολόγιον, είναι τελείως άσχετα με το παλαιόν ημερολόγιον, καθότι αι άγιαι Οικουμενικαί Σύνοδοι δεν συνεκροτήθησαν διά το παλαιόν ημερολόγιον, αλλά δι’ άλλα ζητήματα τα οποία ως εγγράμματος, όταν αναγνώσης μετά προσοχής, δύνασαι να τα εννοήσης. Αι άγιαι Οικουμενικαί Σύνοδοι συνεκροτήθησαν από το έτος 325 έως το έτος 783, η δε μεταβολή του εορτολογίου εγένετο το 1924.

Ουδεμία Οικουμενική Σύνοδος ησχολήθη με το παλαιόν και νέον εορτολόγιον, μόνον η Α’ Οικουμενική Σύνοδος ώρισε τα περί της εορτής του Πάσχα και ο οποίος όρος, κατά την γνώμην πολλών διδασκάλων της Εκκλησίας μας, δεν φυλάττεται, αλλά τούτο δεν βλάπτει ουδέ ποσώς την πίστιν. Ο ιερός Χρυσόστομος, ο οποίος ήκμασε εγγύς μετά την Α’ Οικουμενική Σύνοδον, λέγει. «Χρόνων ακρίβειαν και ημερών παρα­τήρησιν δεν ηξεύρει η του Χριστού Εκκλησία. επειδή οσάκις τρώγει τον ζωοποιόν Άρτον τούτον, και το ποτήριον τούτο πίνει, καταγγέλλει τον θάνατον του Κυρίου και Πάσχα επιτελεί».

Και ο ιερός Νικόδημος, ερμηνευτής των ιερών κανόνων, λέγει. «Δεν φροντίζει ο Θεός και η Εκκλησία διά τοιαύτην παρατήρησιν χρόνων και ημερών πάρεξ διά μοναχήν ομόνοιαν και ειρήνην». Τί λοιπόν αναφέρεις αγίας Συνόδους και αγίους Πατέρας οι οποίοι ήκμασαν προ χιλίων περίπου ετών, διά να στηρίξης την πλάνην σου διά το παλαιόν εορτολόγιον, του οποίου η μεταβολή έγινε προ 20 ετών και το οποίον λατρεύεις ως Θεόν διά να μη είπω και περισσότερον; Διότι, εφ’ όσον παραδέχεσαι και πιστεύεις ότι χωρίς το παλαιόν εορτολόγιον ουδέν μυστήριον τελείται, συμβουλεύεις δε τους ανθρώπους, να μη βαπτίζουν τα παιδιά των, να μη εξομολογούνται, να μη κοινωνούν των αχράντων μυστηρίων, να μη εκκλησιάζονται, διότι οι ιερείς ακολουθούν το νέον ημερολόγιον, και επομένως άνευ του παλαιού ημερολογίου ουδέν μυστήριον τελείται. Άρα πιστεύεις ότι το Πανάγιον Πνεύμα, το Οποίον επικέκληνται οι ακολουθούντες το νέον εορτολόγιον, δεν δύναται να τελειώνη μυστήριον, πρέπει να έχη συνεπίκουρον και το Άγιον Παλαιόν ημερολόγιον!!! Φευ της πλάνης και κακοδαιμονίας!! Αρμόζουν εις σε τα λόγια του θεοκήρυκος Παύλου τα διά τους ανοή­τους Γαλάτας γραφέντα. «πώς επιστρέφετε πάλιν επί τα ασθενή και πτωχά στοιχεία, οις πάλιν άνωθεν δου­λεύειν θέλετε; ημέρας παρατηρείσθε και μήνας και καιρούς και ενιαυτούς! φοβούμαι υμάς μήπως εική κεκοπίακα εις υμάς» (Γαλ. 4, 9-11).

Το μεν παλαιόν ημερολόγιον το ονομάζεις Άγιον ημερολόγιον, το δε νέον το ονομάζεις Βάαλ, διότι γράφεις να μη κλίνωμεν γόνυ προ του ειδώλου της συγχρόνου Βάαλ της λεγομένης αστρονομίας. Και το παλαιόν ημερολόγιον έχει ημέρας, επίσης και το νέ­ον. Όλας τας ημέρας τας εποίησεν ο Κύριος. Όλαι είναι καλαί και άγιαι. Διατί λοιπόν συ τας μεν ονομάζεις αγίας και καλάς, τας δε ονομάζεις Βάαλ και κακάς;

Δεν επιτρέπεται εις υμάς, άνθρωπον επιστήμονα, να λέγετε το νέον ημερολόγιον και την αστρονομίαν Βάαλ. Αλλ’ ως φαίνεται ο φανατισμός και η εμπάθεια σας έχει σκοτίσει το λογικόν και δεν γνωρίζετε ούτε αισθάνεσθε τί λέγετε. Ο μεν Βάαλ ήτο θεός των ειδωλολατρών, τον οποίον οι μεν Έλληνες ωνόμαζον Δία, οι δε Φοίνικες, Χαναναίοι και Τύριοι Βάαλ και οι Βαβυλώνιοι Βηλ.

[Με] το να γράφης ότι κλίνομεν γόνυ τω Βάαλ, είσαι ψεύτης και συκοφάντης, διότι ημείς προσκυνούμεν Πατέρα, Υιόν και Άγιον Πνεύμα, Τριάδα ομοούσιον και αχώριστον. Πιστεύομεν, προσκυνούμεν και λατρεύομεν τον αληθή Θεόν τον Ποιητήν των απάν­των, αλλά και ουδείς των χριστιανών εκείνων οι οποίοι ακολουθούν το νέον εορτολόγιον κλίνει γόνυ εις τον Βάαλ. Εάν και αμαρτωλοί είναι, οι πλείστοι κλίνουν γόνυ και προσκυνούν τον αληθή Θεόν των απάντων. Υμείς κ. Μ., δεν λέγω ότι δεν προσκυνείς και λατρεύεις τον αληθή Θεόν, αλλά προσκυνείς και λατρεύεις ως Θεόν και το παλαιόν ημερολόγιον. Η δε ομολογία σου, εφ’ όσον πιστεύεις ως Θεόν το ημερο­λόγιον (διότι λέγεις και γράφεις, ότι χωρίς το πα­λαιόν ημερολόγιον ουδέν μυστήριον τελείται), δεν είναι ομολογία γνησίου χριστιανού. Η αληθής ομολογία του χριστιανού είναι να πιστεύη εκείνα τα οποία διαλαμβάνει το Άγιον Σύμβολον της πίστεως ημών, το οποίον συνέταξαν οι θεοφόροι Πατέρες εις την Α’ Οικουμενικήν Σύνοδον και συνεπλήρωσεν η Β’ και επεκύρωσαν όλαι αι άλλαι Οικουμενικαί και τοπικαί Σύνοδοι. Το ιερόν Σύμβολον δεν διαλαμβάνει να πιστεύωμεν και εις ένα παλαιόν Ιουλιανόν ημερολό­γιον, το εφευρεθέν υπό του ειδωλολάτρου Σωσιγένους και θεσπισθέν υπό του επίσης ειδωλολάτρου αυτοκράτορος Ιουλίου Καίσαρος, και ότι άνευ του παλαιού εορτολογίου δεν υπάρχει σωτηρία. Λοιπόν πλανάσαι!

Η δε Αστρονομία δεν είναι και αυτή είδωλον του Βάαλ. είναι επιστήμη, την οποίαν εσπούδασαν πολλοί και από τους θεοφόρους Πατέρας της Εκκλησίας μας, ως ο Μ. Βασίλειος, ο άγ. Γρηγόριος και άλλοι. Είναι επιστήμη όχι μεν αναγκαία εις την σωτηρίαν, αλλ’ ε­πιστήμη χρήσιμος και ωφέλιμος. Υπό λαμπρού αστέρος οδηγηθέντες οι των Περσών βασιλείς αστρολόγοι προσεκύνησαν τον εν Σπηλαίω τεχθέντα Βασιλέα Ουράνιον.

Νομίζεις ότι, εάν φυλάξης το παλαιόν ημερολόγιον, εφύλαξας όλον τον νόμον, είσαι γνήσιος ορθόδοξος, διότι εις το παλαιόν εορτολόγιον, κατά την στρεβλήν γνώμην σου, όλος ο νόμος και οι προφήται κρέμανται! Αλλ’ εάν, ως λογικός και συνετός, στοχασθής καλώς τας καταφρονήσεις που κάμνεις εις άλλας παραδόσεις της Αγίας μας Εκκλησίας, τας παρακοάς που κάμνεις εις τον Νόμον του Θεού και τας εντολάς Του, τας παρακοάς που κάμνεις εις τας συμβουλάς και νουθεσίας του πνευματικού σου πατρός, θα ίδης ότι εκείναι μεν είναι κάμηλος, το δε ημερολόγιον κώνωψ. Αλλοίμονόν σου ότι διυλίζεις τον κώνωπα την δε κάμηλον καταπίνεις.

Άκουσον δι’ υστάτην φοράν και πρόσεξε εις τα λεγόμενα. Το τέλος πάντων ημών έφθασεν μετ’ ολί­γον θα αναχωρήσωμεν και θα παρασταθώμεν ενώπιον του απροσωπολήπτου και δικαίου Κριτού να δώσωμεν λόγον των πράξεών μας, ο Οποίος θα μας εξετά­ση εάν εφυλάξαμεν, όχι τα ημερολόγια, αλλά τας εντολάς Του, εάν εποιήσαμεν έργα καλά, πράξεις αγαθάς, εάν εφυλάξαμε την πίστιν μας καθαράν, πίστιν εννοώ όχι εις τα άψυχα ημερολόγια, αλλά πίστιν εις Αυτόν τον Χριστόν τον υπέρ ημών σαρκωθέντα, παθόντα, ταφέντα και αναστάντα τριήμερον, και ανελθόντα εις ουρανούς και εις τα δεξιά εστώτα του Ουρανίου Πατρός, τον πανταχού παρόντα, τον και πάλιν ερχόμενον μετά δόξης κρίναι ζώντας και νεκρούς. Λοιπόν άφησε τα ημερολόγια πριν σε καταλάβη η νυξ του θανάτου, οπότε δεν θα σε βοηθήση το ημερολόγιον, αλλ’ ούτε και η μετάνοια, επειδή εν τω Άδη ουκ έστι μετάνοια.

Δεν πρέπει να νομίζης ότι εξ αιτίας του εορτολογίου ο Θεός ωργίσθη τον κόσμον. Ο Θεός τιμωρεί τον κόσμον διά τας ασεβείας, βλασφημίας, απιστίας, μοιχείας, πορνείας, μέθας, ασωτίας, αδικίας, πλεονεξίας, υπερηφανίας, φθόνους, φόνους κ.λπ., και όχι δι’ ημερολόγια.

Εάν θέλης να με ακούσης, ακολούθει το παλαιόν εορτολόγιον χωρίς να το πιστεύης ως Θεόν και να υβρίζης όσους ακολουθούν το νέον και να τους συμβουλεύης να αρνηθούν την Εκκλησίαν, τα Μυστήρια κ.λπ..

Μετ’ αγάπης και εγκαρδίων ευχών

Αρχιμ. Φιλόθεος Ζερβάκος

ΠΗΓΗ:

Αρχιμανδρίτου Φιλοθέου Ζερβάκου ηγουμένου Ι. Μ. Λογγοβάρδας Πάρου,

Ανέκδοτες επιστολὲς για τα ημερολογιακὸ ζήτημα,

εκδ. Ι. Μ. Λογγοβάρδας, Πάρος 2009

ΟΙ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΟΙ ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΕΣ “Γ.Ο.Χ.” ΣΥΚΟΦΑΝΤΟΥΝ ΤΟΝ Π. ΦΙΛΟΘΕΟ ΖΕΡΒΑΚΟ ΟΤΙ ΗΤΑΝ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΟΣ ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΗΣ ΞΕΧΝΩΝΤΑΣ ΟΤΙ ΚΟΙΜΗΘΗΚΕ ΜΕ ΤΟ ΝΕΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΣΤΗΝ ΜΟΝΗ ΛΟΓΓΟΒΑΡΔΑΣ ΠΑΡΟΥ ΟΠΟΥ & ΗΤΑΝ ΗΓΟΥΜΕΝΟΣ

https://schismaticsreturntochurch.wordpress.com

SCHISMATICS RETURN TO CHURCH

panlakebest

p_filoueos

Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος

ηγούμενος Μονής Λογγοβάρδας Πάρου, +1980

“Οἱ μοναχοὶ τῆς Λογγοβάρδας δὲν ἀκολουθοῦν ἡμερολόγια, ἀκολουθοῦν τὸν Χριστὸν ὁ Ὁποῖος εἶπεν: “Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι” (Μάρκ. 8, 34). Δὲν εἶπε νὰ ἀκολουθήσῃ τὸ ἄψυχον ἡμερολόγιον καὶ ὁ πιστεύσας καὶ βαπτισθεὶς (εἰς αὐτὸ) σωθήσεται. Ὁ πιστεύσας εἰς τὸν Χριστὸν καὶ εἰς τὸ Εὐαγγέλιον σωθήσεται, ὄχι εἰς τὸ παλαιὸν ἡμερολόγιον. Πλανῶνται δεινὴν πλάνην πολλοὶ τῶν φανατικῶν καὶ ζηλωτῶν παλαιοημερολογιτῶν πιστεύοντες ὅτι χωρὶς τὸ ἡμερολόγιον δὲν σῴζεται ὁ ἄνθρωπος” (Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος).

“Τὰ Μυστήρια τὰ τελούμενα ὑπὸ τῶν νεοημερολογιτῶν εἶναι ἔγκυρα, διότι δὲν τὰ τελειοῖ καὶ ἁγιάζει τὸ ἡμερολόγιον, ἀλλὰ τὰ τελειοῖ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, τὸ ὁποῖον ἐπικαλοῦνται καὶ οἱ νεοημερολογῖται νὰ τὰ ἁγιάσῃ, καὶ ὁ ἄνθρωπος σῴζεται διὰ τῆς ὀρθῆς πίστεως, τῆς ἀγάπης καὶ τῶν καλῶν ἔργων, ὄχι διὰ τῶν ἡμερολογίων”(Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος).

“Ἡ λατρεία, τὴν ὁποίαν ἀπονέμουν πολλοὶ τῶν παλαιοημερολογιτῶν εἰς τὸ παλαιὸν ἡμερολόγιον καὶ κατήντησαν ἀληθεῖς χρονολάτραι, ἡ ἔλλειψις τῆς πραγματικῆς, τῆς εἰλικρινοῦς ἀγάπης πρὸς τὸν Θεὸν καὶ τὸν πλησίον, ἡ ἔλλειψις τῆς ἀγάπης πρὸς ἀλλήλους καὶ αὐτῶν τῶν παλαιοημερολογιτῶν ἀκόμη, ἡ ἀσέβεια, ἡ ἀπιστία, ἡ κακὴ πολιτεία, ἡ καταφρόνησις πρὸς τὸν νόμον τοῦ Θεοῦ, τὰς θείας ἐντολὰς καὶ τὰς ἱερὰς παραδόσεις τῶν πλείστων κληρικῶν καὶ λαϊκῶν νεοημερολογιτῶν, παρατείνουν τὴν διαίρεσιν, τὸ σχίσμα”(Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος).

“Η δε ομολογία σου, εφ’ όσον πιστεύεις ως Θεόν το ημερο­λόγιον (διότι λέγεις και γράφεις, ότι χωρίς το πα­λαιόν ημερολόγιον ουδέν μυστήριον τελείται), δεν είναι ομολογία γνησίου χριστιανού” (Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος).

“Τί λοιπόν αναφέρεις αγίας Συνόδους και αγίους Πατέρας οι οποίοι ήκμασαν προ χιλίων περίπου ετών, διά να στηρίξης την πλάνην σου διά το παλαιόν εορτολόγιον, του οποίου η μεταβολή έγινε προ 20 ετών και το οποίον λατρεύεις ως Θεόν διά να μη είπω και περισσότερον; Διότι, εφ’ όσον παραδέχεσαι και πιστεύεις ότι χωρίς το παλαιόν εορτολόγιον ουδέν μυστήριον τελείται, συμβουλεύεις δε τους ανθρώπους, να μη βαπτίζουν τα παιδιά των, να μη εξομολογούνται, να μη κοινωνούν των αχράντων μυστηρίων, να μη εκκλησιάζονται, διότι οι ιερείς ακολουθούν το νέον ημερολόγιον, και επομένως άνευ του παλαιού ημερολογίου ουδέν μυστήριον τελείται. Άρα πιστεύεις ότι το Πανάγιον Πνεύμα, το Οποίον επικέκληνται οι ακολουθούντες το νέον εορτολόγιον, δεν δύναται να τελειώνη μυστήριον, πρέπει να έχη συνεπίκουρον και το Άγιον Παλαιόν ημερολόγιον!!! Φευ της πλάνης και κακοδαιμονίας!! Αρμόζουν εις σε τα λόγια του θεοκήρυκος Παύλου τα διά τους ανοή­τους Γαλάτας γραφέντα. «πώς επιστρέφετε πάλιν επί τα ασθενή και πτωχά στοιχεία, οις πάλιν άνωθεν δου­λεύειν θέλετε; ημέρας παρατηρείσθε και μήνας και καιρούς και ενιαυτούς! φοβούμαι υμάς μήπως εική κεκοπίακα εις υμάς» (Γαλ. 4, 9-11)” (Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος).

“Το ιερόν Σύμβολον δεν διαλαμβάνει να πιστεύωμεν και εις ένα παλαιόν Ιουλιανόν ημερολό­γιον, το εφευρεθέν υπό του ειδωλολάτρου Σωσιγένους και θεσπισθέν υπό του επίσης ειδωλολάτρου αυτοκράτορος Ιουλίου Καίσαρος, και ότι άνευ του παλαιού εορτολογίου δεν υπάρχει σωτηρία. Λοιπόν πλανάσαι!” (Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος).

“Νομίζεις ότι, εάν φυλάξης το παλαιόν ημερολόγιον, εφύλαξας όλον τον νόμον, είσαι γνήσιος ορθόδοξος, διότι εις το παλαιόν εορτολόγιον, κατά την στρεβλήν γνώμην σου, όλος ο νόμος και οι προφήται κρέμανται!”(Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος)

“Λοιπόν άφησε τα ημερολόγια πριν σε καταλάβη η νυξ του θανάτου, οπότε δεν θα σε βοηθήση το ημερολόγιον, αλλ’ ούτε και η μετάνοια, επειδή εν τω Άδη ουκ έστι μετάνοια”(Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος).

“Εάν θέλης να με ακούσης, ακολούθει το παλαιόν εορτολόγιον [εννοεί το κανονικό παλαιό ημερολογιο με το οποίο πάει το Άγ. Όρος, το Σινά, η Ρωσία κλπ. και όχι τους σχισματικούς παλαιοημερολογίτες “Γ.Ο.Χ.”] χωρίς να το πιστεύης ως Θεόν και να υβρίζης όσους ακολουθούν το νέον και να τους συμβουλεύης να αρνηθούν την Εκκλησίαν, τα Μυστήρια κ.λπ.” (Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος).

http://gkiouzelis.wordpress.com

Ο ΟΣΙΟΣ ΦΙΛΟΘΕΟΣ ΖΕΡΒΑΚΟΣ (+1980) ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΟΥΣ ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΕΣ: “ΚΑΤΗΝΤΗΣΑΝ ΑΛΗΘΕΙΣ ΧΡΟΝΟΛΑΤΡΕΣ”

 https://schismaticsreturntochurch.wordpress.com

SCHISMATICS RETURN TO CHURCH

Alpine Lakes Wilderness, Washington

SP 724 8a

Ὅσιος Φιλόθεος Ζερβάκος τῆς Πάρου (+1980)

http://paintingleaves.blogspot.com

PAINTING LEAVES

«Ἀληθεῖς χρονολάτρας» ὀνομάζει ὁ ὅσιος Φιλόθεος Ζερβάκος τοὺς παλαιοημερολογῖτες ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀναγάγει σὲ δόγμα πίστεως τὸ Παλαιὸ Ἡμερολόγιο, ἐνῷ παράλληλα ἀρνοῦνται τὴν ἐγκυρότητα τῶν Μυστηρίων τῶν νεοημερολογιτῶν ἱερέων.

 Ἡ ψυχή του δὲν μποροῦσε νὰ ὑποφέρῃ τὴν βλασφημία αὐτή. Ἀνάμεσα στὶς ἀμέτρητες ἐπιστολὲς ποὺ ἐξαπέλυε ἀπὸ τὸ εὐλογημένο κελλί του, πολλὲς ἀναφέρονται στὸ θέμα αὐτό.

 Ἔτσι ἀνέπτυξε σπουδαία ἀλληλογραφία τόσο μὲ σκανδαλιζομένους Χριστιανούς, γιὰ νὰ τοὺς στηρίξῃ στὴν ὀρθὴ πίστι, ὅσο καὶ μὲ φανατικοὺς παλαιοημερολογῖτες, γιὰ νὰ ἀναιρέσῃ τὶς κακοδοξίες τους.

 Ἕνα μέρος ἀπὸ τὶς ἐπιστολὲς αὐτὲς συγκεντρώθηκαν καὶ δημοσιεύθηκαν στὸ παρακάτω εἰκονιζόμενο βιβλίο. 

Κατωτέρω ἀναδημοσιεύουμε ἕνα χαρακτηριστικὸ ἀπόσπασμα ἀπὸ μία ἐπιστολή του, γιὰ νὰ πληροφορηθοῦν οἱ ἀναγνῶστες μας τί φρονοῦσε ὁ ὅσιος γιὰ τὸ ζήτημα αὐτό.

SP 724 8b

Επιστολή οσίου Φιλοθέου Ζερβάκου:

«Οἱ μοναχοὶ τῆς Λογγοβάρδας δὲν ἀκολουθοῦν ἡμερολόγια, ἀκολουθοῦν τὸν Χριστὸν ὁ Ὁποῖος εἶπεν: “Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι” (Μάρκ. 8, 34).

 Δὲν εἶπε νὰ ἀκολουθήσῃ τὸ ἄψυχον ἡμερολόγιον καὶ ὁ πιστεύσας καὶ βαπτισθεὶς (εἰς αὐτὸ) σωθήσεται.

Ὁ πιστεύσας εἰς τὸν Χριστὸν καὶ εἰς τὸ Εὐαγγέλιον σωθήσεται, ὄχι εἰς τὸ παλαιὸν ἡμερολόγιον.

Πλανῶνται δεινὴν πλάνην πολλοὶ τῶν φανατικῶν καὶ ζηλωτῶν παλαιοημερολογιτῶν πιστεύοντες ὅτι χωρὶς τὸ ἡμερολόγιον δὲν σῴζεται ὁ ἄνθρωπος.

Οἱ Ἅγιοι Πάντες, Προφῆται, Ἀπόστολοι, Μάρτυρες καὶ Ὅσιοι, δὲν ἐσώθησαν καὶ δὲν ἐθαυματούργησαν μὲ τὰ ἡμερολόγια ἀλλὰ διὰ τῆς πίστεως…

Τὰ μυστήρια τὰ τελούμενα ὑπὸ τῶν νεοημερολογιτῶν εἶναι ἔγκυρα, διότι δὲν τὰ τελειοῖ καὶ ἁγιάζει τὸ ἡμερολόγιον, ἀλλὰ τὰ τελειοῖ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, τὸ ὁποῖον ἐπικαλοῦνται καὶ οἱ νεοημερολογῖται νὰ τὰ ἁγιάσῃ, καὶ ὁ ἄνθρωπος σῴζεται διὰ τῆς ὀρθῆς πίστεως, τῆς ἀγάπης καὶ τῶν καλῶν ἔργων, ὄχι διὰ τῶν ἡμερολογίων…

Ἡ λατρεία, τὴν ὁποίαν ἀπονέμουν πολλοὶ τῶν παλαιοημερολογιτῶν εἰς τὸ παλαιὸν ἡμερολόγιον καὶ κατήντησαν ἀληθεῖς χρονολάτραι, ἡ ἔλλειψις τῆς πραγματικῆς, τῆς εἰλικρινοῦς ἀγάπης πρὸς τὸν Θεὸν καὶ τὸν πλησίον, ἡ ἔλλειψις τῆς ἀγάπης πρὸς ἀλλήλους καὶ αὐτῶν τῶν παλαιοημερολογιτῶν ἀκόμη, ἡ ἀσέβεια, ἡ ἀπιστία, ἡ κακὴ πολιτεία, ἡ καταφρόνησις πρὸς τὸν νόμον τοῦ Θεοῦ, τὰς θείας ἐντολὰς καὶ τὰς ἱερὰς παραδόσεις τῶν πλείστων κληρικῶν καὶ λαϊκῶν νεοημερολογιτῶν, παρατείνουν τὴν διαίρεσιν, τὸ σχίσμα· αὐξάνουν τὰ πάθη, τὰ μίση, τὴν κακίαν, τὰς ἁμαρτίας• σκληρύνουν τὰς καρδίας ἀμφοτέρων, ἀπομακρύνουν τὴν μετάνοιαν καὶ πλησιάζομεν, ἐὰν δὲν μετανοήσωμεν, εἰς τὴν ἀπώλειαν.

Ἐὰν μὴ μετανοῆτε”, εἶπεν ὁ Κύριος, “πάντες ὡσαύτως ἀπολεῖσθε” (Λουκ. 13, 3).

Ἐγίναμεν οἱ πάντες, ἐκτὸς ὀλίγων ἐξαιρέσεων, γενεὰ πονηρά, σκολιὰ καὶ διεστραμμένη• καὶ πρὸς τοὺς σκολιοὺς σκολιὰς ὁδοὺς ἐξαποστέλλει ὁ Κύριος.

Τοὺς πονηροὺς ἐξολοθρεύει, καθὼς καὶ πάντας τοὺς ἁμαρτωλοὺς, καὶ φυλάσσει Κύριος πάντας τοὺς ἀγαπῶντας Αὐτόν.

Δὲν θὰ κριθοῦν καὶ καταδικασθοῦν οἱ ἄνθρωποι τόσον διὰ τὰ ἡμερολόγια, ὅσον θὰ καταδικασθοῦν διὰ τὴν ἔλλειψιν τῆς ἀγάπης καὶ τῶν καλῶν ἔργων.

Ἂς ἀγαπήσωμεν τὸν Κύριον, ἂς φυλάξωμεν τὰς ἐντολάς Του, καί, ἐὰν ὡς ἄνθρωποι ἁμαρτήσωμεν, ἂς μετανοήσωμεν διὰ νὰ μὴ μείνωμεν ἔξω τοῦ Νυμφῶνος Χριστοῦ…»

Ὁσιος Φιλόθεος Ζερβάκος

(ἀπὸ τὸ βιβλίον † Ἀρχιμανδρίτου Φιλοθέου Ζερβάκου ἡγουμένου Ἱ. Μ. Λογγοβάρδας Πάρου,

Ἀνέκδοτες ἐπιστολὲς γιὰ τὸ ἡμερολογιακὸ ζήτημα,

ἔκδ. Ἱ. Μ. Λογγοβάρδας, Πάρος 2009,

σσ. 78-79, τιμὴ 5,00)

Πηγή:

περιοδ. Χριστιανικοί Σπίθα

ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΤΗΣ (+1991): ΝΑ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙΣ ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

https://schismaticsreturntochurch.wordpress.com

SCHISMATICS RETURN TO CHURCH

2014-05-19Article893.Image.600x600

 “Να ακολουθείς το ημερολόγιο που έχει η Εκκλησία”

Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης της Αθήνας (+1991)

http://athensofmyheart.wordpress.com

ATHENS OF MY HEART

Είπε ο Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης (+1991) για τον Παλαιό Ημερολόγιο: “Αν πρόκειται να ζήσεις μέσα στον κόσμο, να ακολουθείς το ημερολόγιο που έχει η Εκκλησία, για να μη φέρνεις αναστάτωση στον κόσμο, εκτός και επιθυμείς να ζήσεις στο Άγιον Όρος”.

 Ακόμα όμως και στο Άγιον Όρος να ζεις, ο Όσιος γέροντας εννοούσε: Να έχεις κοινωνία με την Εκκλησία και τα μοναστήρια και όχι να ζεις στην πλάνη του “ζηλωτισμού”, διότι δια του αδιάκριτου ζηλωτισμού σου υπάρχει διάσπαση μέσα στην Εκκλησία, ο καθένας σηκώνει δικό του μπαϊράκι, είναι ένδειξη εγωισμού και όχι ορθοδόξου φρονήματος το οποίο είναι στολισμένο με την ταπείνωση και την υπακοή…

Γι’αυτό και τόνιζε: “Για να διατηρήσουμε την ενότητά μας, θα πρέπει να κάνουμε υπακοή στην Εκκλησία, στους επισκόπους της. Υπακούοντας στην Εκκλησία, υπακούομε στον ίδιο το Χριστό. Να πονάμε για την Εκκλησία. Να μη δεχόμαστε να κατακρίνουν τους αντιπροσώπους της.

Στο Άγιο Όρος το πνεύμα που έμαθα ήταν Ορθόδοξο, βαθύ, άγιο, σιωπηλό, χωρίς έριδες, χωρίς καυγάδες και κατακρίσεις. Να μην πιστεύουμε τους ιεροκατηγόρους. Και με τα μάτια μας να δούμε κάτι αρνητικό να γίνεται από κάποιον ιερωμένο, να μην το πιστεύομε, ούτε να το σκεπτόμαστε, ούτε να το μεταφέρουμε. Το ίδιο ισχύει και για τα λαϊκά μέλη της εκκλησίας και για κάθε άνθρωπο. Όλοι είμαστε Εκκλησία. Όσοι κατηγορούν την Εκκλησία για τα λάθη των εκπροσώπων της, με σκοπό δήθεν να βοηθήσουν για τη διόρθωση, κάνουν μεγάλο λάθος. Αυτοί δεν αγαπούν την Εκκλησία. Ούτε βέβαια το Χριστό. Τότε αγαπάμε την Εκκλησία, όταν με την προσευχή μας αγκαλιάζομε κάθε μέλος της και κάνομε ό,τι κάνει ο Χριστός. Θυσιαζόμαστε, αγρυπνούμε, κάνομε το παν, όπως εκείνος, ο οποίος «λοιδορούμενος ουκ αντελοιδόρει, πάσχων ουκ ηπείλει».

Πηγή:

Ανθολόγιο Συμβουλών Γέροντος Πορφυρίου

https://cominghomeorthodoxy.wordpress.com

FROM WORKER SECT TO ORTHODOXY

ΟΙ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΟΙ ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΕΣ “Γ.Ο.Χ.” ΣΥΚΟΦΑΝΤΟΥΝ ΤΟΝ ΕΠΙΣΚΟΠΟ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟ ΚΑΝΤΙΩΤΗ ΟΤΙ ΗΤΑΝ ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΗΣ “Γ.Ο.Χ.” – ΞΕΧΝΑΝΕ ΟΜΩΣ ΟΤΙ Ο ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ ΚΑΝΤΙΩΤΗΣ ΚΟΙΜΗΘΗΚΕ ΜΕ ΤΟ ΝΕΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

Lago di Oeschinen - Vittorio Vaninetti Photography 500px.com_photo_87239385 #lake #mountains #alps

Κοίμηση Αυγουστίνου Καντιώτη, +2014

Απόσπασμα από την ομιλία του ηγουμένου της Ι.Μ. Δοχειαρίου

Η έξοδος από τον Ι. Ν. Αγίου Παντελεήμονος του σεπτού σκηνώματος του

Μητροπολίτη πρώην Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτη

Οι σχισματικοί Παλαιοημερολογίτες “Γ.Ο.Χ.” συκοφαντούν τον π. Αυγουστίνο Καντιώτη Επίσκοπο Φλωρίνης ότι ήταν Παλαιοημερολογίτης “Γ.Ο.Χ.”. Ξεχνάνε, όμως, ότι ο Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης κοιμήθηκε στις 28 Αυγούστου 2014 σε ηλικία 104 ετών με το νέο ημερολόγιο και όχι με το παλαιό ημερολόγιο των σχισματικών “Γ.Ο.Χ.” οι οποίοι είναι εκτός Εκκλησίας.

LINK: THE ORTHODOX MONASTERY OF ALL CELTIC SAINTS – AN ORTHODOX PRESENCE IN THE HEBRIDES ISLANDS, SCOTLAND, UK

Scotland-Isle of Skye-Landscape

http://mullmonastery.com

The Orthodox Monastery of All Celtic Saints

An Orthodox Presence in the Hebrides Islands, Scotland, UK

59660_1600x1200-wallpaper-cb1348783951

Photos: Hebrides Islands

Hebrides-Island-Scotland_the-edge-of-the-world_2

ENGLAND