Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ ΟΠΑΔΟΥΣ ΤΗΣ ΕΞΕΛΙΚΤΙΚΗΣ ΘΕΩΡΙΑΣ

http://creationlifetruth.blogspot.com

CREATION LIFE TRUTH

unnamed

Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ

ΟΠΑΔΟΥΣ ΤΗΣ ΕΞΕΛΙΚΤΙΚΗΣ ΘΕΩΡΙΑΣ

 Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου, Λόγοι, τ. Α’

 images

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης, +1994

http://australiasaintpaisiosofmyheart.wordpress.com

AUSTRALIA & SAINT PAISIOS OF MY HEART

Τι ανοησίες λένε τώρα στα σχολεία με την θεωρία του Δαρβίνου κ.λπ.! Ενώ οι ίδιοι αυτές τις ανοησίες δεν τις πιστεύουν, τις λένε όμως, για να μολύνουν τα παιδιά, να τα απομακρύνουν από την Εκκλησία.

Μου είπε κάποιος: «Αν πούμε ότι το χώμα είχε διάφορα συστατικά, διάφορους οργανισμούς, και ο Θεός πήρε από αυτά και έκανε τον άνθρωπο…»* «Δηλαδή, λέω, αν δεν υπήρχαν αυτά, δεν μπορούσε ο Θεός να κάνη τον άνθρωπο; Δύσκολο πράγμα!»

«Αν πούμε, μου λέει, ότι πήρε πρώτα από τον πίθηκο και τον τελειοποίησε;»«Καλά, του λέω, δεν μπορούσε ο Θεός να κάνη το τέλειο δημιούργημα, τον άνθρωπο, που διέθεσε γιʼ αυτόν ολόκληρη ημέρα; Έπρεπε να βρη ανταλλακτικά; Διάβασε να δης τι λέει η Προφητεία του Ιώβ1, στο Ανάγνωσμα της Μεγάλης Πέμπτης. Τώρα αυτά για τον πίθηκο ούτε η επιστήμη τα παραδέχεται. Πόσα χρόνια έχει που οι άνθρωποι ανέβηκαν στο φεγγάρι; Οι πίθηκοι τόσα χρόνια δεν εξελίχθηκαν να κάνουν αν όχι ένα ποδήλατο τουλάχιστον ένα πατίνι. Είδες κανέναν πίθηκο με πατίνι; Άλλο, αν πάρης έναν πίθηκο και του μάθης να κάνη πατίνι!…» «Αν πούμε, λέει, εκείνο, αν πούμε εκείνο…;»«Μη λες τίποτε, του λέω, για νάσαι πιο σίγουρος».

Αυτή την θεωρία δίδασκε και ένας καθηγητής του Πανεπιστημίου. Του είπα μια φορά: «Σιγά-σιγά, με την περιποίηση, η φασολιά θα γίνη καλύτερη φασολιά, η μελιτζανιά καλύτερη μελιτζανιά. Ο πίθηκος, άμα τον ταΐσης, άμα τον περιποιηθής, θα γίνη καλύτερος πίθηκος· δεν μπορεί να γίνη άνθρωπος. Αν ένας μαύρος είναι σε ψυχρό κλίμα και δεν βγαίνη στον ήλιο, λιγάκι θα διορθωθή το δέρμα του· δεν θα πάψη όμως να είναι μαύρος». Και ύστερα, αν σκεφθής ότι από άνθρωπο, την Παναγία μας, γεννήθηκε ο Χριστός!Δηλαδή απόγονος του Χριστού ήταν ο πίθηκος; Τι βλασφημία! Και δεν το καταλαβαίνουν ότι βλασφημούν. Ρίχνουν μια πέτρα και δεν κοιτούν πόσα κεφάλια θα σπάση.Σου λέει: «Εγώ την έρριξα πιο μακριά από τον άλλον». Αυτό κάνουν σήμερα· θαυμάζουν ποιος θα πετάξη πιο μακριά την πέτρα. Πόσα κεφάλια θα σπάση από αυτούς που περνάνε εκεί κάτω, δεν τον σκέφτονται.

– Γέροντα, μερικοί νομίζουν ότι με αυτές τις θεωρίες θα κάνουν τους Μαρξιστές να πλησιάσουν στην Εκκλησία.*

– Στην αρχή, μπορεί να πλησιάσουν οι Μαρξιστές, αλλά μετά θα έρθουν σαν κόμμα. Θα λένε: «Τώρα να εκκλησιάζεσθε, τώρα όχι. Τώρα να κάνετε αυτό, τώρα εκείνο». Θα κανοναρχούν δηλαδή· και στο τέλος θα πουν: «»Ποιος σας είπε ότι υπάρχει Θεός; Δεν υπάρχει Θεός. Σας γελούν οι παπάδες». Και έτσι, χωρίς να το καταλαβαίνουν, τους χρησιμοποιούν οι Μαρξιστές, για να πετύχουν τον σκοπό τους. Όσοι Μαρξιστές έχουν καλή διάθεση, έρχονται, μετανοούν, εξομολογούνται. Όσοι δεν έχουν καλή διάθεση, δεν πρόκειται να αλλάξουν.

3153---gerontas-pasios-an-kalopernas-den-se-kanei-kardia-kai-na-pethaneis-1-315x236

Σημειώσεις:

[1] Ιώβ 38, 14: «Η συ λαβών γην πηλόν έπλασας ζώον και λαλητόν αυτόν έθου επί γης;».

* Ας προσέξουμε πως ο γέροντας δεν κάνει διαχωρισμό μεταξύ άθεων και χριστιανών εξελικτικών. Είναι φανερό πως τα λόγια του γέροντα απευθύνονται σε …Xριστιανούς οπαδούς της εξελικτικής θεωρίας.

ΠΗΓΗ:

Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου, Λόγοι, τ. Α’

http://www.egolpion.net/paisios_exelixh.el.aspx

http://www.egolpion.net/root.el.aspx

ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟ ΕΓΚΟΛΠΙΟ

Η ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΜΗΛΟΥ – Π. ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΩΣΤΩΦ, ΦΥΣΙΚΟΣ: ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΝ RICHARD DAWKINS

ff

Ἀπό τό βιβλίο τοῦ π. Ἰωάννου Κωστώφ, Φυσικού

Ἀθεϊσμός – Τίνος Eἶναι ἡ Aὐταπάτη

{Μέ ἀφορμή τό “Ἡ Περί Θεοῦ Αὐταπάτη” τοῦ Richard Dawkins}

332332ac1bd6b22e3b6883777f78daca

Η ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΜΗΛΟΥ

 Γνῶσι τῶν θέσεων τοῦ ἀντιπάλου

Τοῦ λέει κάποιος ἀναγνώστης του: «Δέν μπορεῖς ν’ ἀσκῆς κριτική στή θρησκεία χωρίς μία λεπτομερῆ ἀνάλυσι ἐγκρίτων θεολογικῶν βιβλίων.

[Καί ἀπαντᾶ ὁ Dawkins:] Best-seller ἔκπληξι; Ἄν εἶχα ἐντρυφήσει —ὅπως ἕνας ἐπιτηδευμένα διανοούμενος κριτικός ἐπιθυμοῦσε— στίς ἐπιστημολογικές διαφορές μεταξύ τοῦ Θωμᾶ Ἀκινάτη καί τοῦ Duns Scotus, ἄν ἀπέδιδα τήν προσήκουσα τιμή στόν Ἑριγένη περί τῆς ὑποκειμενικότητος, στό Rahner περί τῆς χάριτος ἤ στό Moltmann περί τῆς ἐλπίδος (ὅπως ὁ ἐν λόγῳ κριτικός ματαίως ἤλπιζε ὅτι θά ἔκανα), τότε τό βιβλίο μου θά ἦταν κάτι περισσότερο ἀπό ἕνα best-seller ἔκπληξι: θά ἦταν ἕνα best-seller θαῦμα. Δέν βρίσκεται ἐκεῖ, ὅμως, τό θέμα. Σέ ἀντίθεσι μέ τό Stephen Hawking (ὁ ὁποῖος συμμορφώθηκε μέ τή συμβουλή ὅτι κάθε μαθηματικός τύπος τόν ὁποῖο θά περιλάμβανε στό βιβλίο του θά ἐλάττωνε τίς πωλήσεις του κατά τό ἥμισυ), εὐχαρίστως θ’ ἀπαρνιόμουν τόν τίτλο τοῦ best-seller ἄν ὑπῆρχε ἡ παραμικρή ἐλπίδα ὁ Duns Scotus νά διαφωτίση τό κεντρικό μου ἐρώτημα γύρω ἀπ’ τήν ὕπαρξι ἤ μή τοῦ Θεοῦ. Στή συντριπτική τους πλειονότητα, τά θεολογικά γραπτά ἀποδέχονται τήν ὕπαρξί Του, κι αὐτό ἀποτελεῖ τήν ἀφετηρία τους. Γιά τούς σκοπούς μου, ἀρκεῖ νά ἐξετάσω μόνο τούς θεολόγους ἐκείνους πού παίρνουν στά σοβαρά τήν πιθανότητα νά μήν ὑπάρχη ὁ Θεός κι ἐπιχειρηματολογοῦν γιά τό ἀντίθετο»(Richard Dawkins, Ἡ Περί Θεοῦ Αὐταπάτη, ἐκδ. Κάτοπτρο, Ἀθήνα 2007, 14).

Γιατί κοροϊδεύει ὁ D.; Αὐτό τοῦ πρότεινε ὁ κριτικός του; Ἐνδοθεολογικές συγκρίσεις; Βεβαίως, ὄχι! Τοῦ πρότεινε —καί εἶναι λογικότατη ἀπαίτησι— νά ἔχη διαβάσει Χριστιανούς Ἀπολογητές. Ποιούς ἔχει διαβάσει καί τί ἀπαντήσεις δίνει στίς θέσεις τους, ὅπως εἶχε ὑποχρέωσι νά κάνη, γιά νά εἶναι τό οἰκοδόμημά του «λογικότερο»; Σχεδόν κανένα καί καμμία! Ἐδῶ πού τά λέμε, τό ἴδιο κάνουμε κι ἐμεῖς: ἀναγράφουμε «ἀοριστολογίες» χωρίς σχολιασμούς τῶν θέσεών του, ὅπως δείχνει τό παρόν βιβλίο μας!!!

 

Τό μῆλο!

Ἄς πιάσουμε, τώρα, ἕνα διαμαντάκι του: «Τό προπατορικό ἁμάρτημα ἔρχεται κατευθεῖαν ἀπ’ τήν Παλαιά Διαθήκη καί τό μύθο τοῦ Ἀδάμ καί τῆς Εὔας. Τό ἁμάρτημά τους —τ’ ὅτι ἔφαγαν τόν ἀπαγορευμένο καρπό— φαίνεται μᾶλλον ἐπιπόλαιο, ὥστε ν’ ἀρκῆ μία ἁπλή ἐπίπληξι καί μόνο. Ἀλλά ὁ συμβολικός χαρακτῆρας τοῦ καρποῦ (ἡ γνῶσι τοῦ καλοῦ καί τοῦ κακοῦ, ἡ ὁποία στήν πρᾶξι ἐκφράσθηκε ὡς γνῶσι τῆς γύμνιας τους) ὑπῆρξε ἀρκετός γιά νά μετατρέψη τήν κλοπή ἑνός μήλου σέ μητέρα καί πατέρα πασῶν τῶν ἁμαρτιῶν»(Richard Dawkins, Ἡ Περί Θεοῦ Αὐταπάτη, ἐκδ. Κάτοπτρο, Ἀθήνα 2007, 278).

Τό ἔχω συναντήσει σέ πολλούς ἀρνητές καί τό ὀνομάζω «ἡ θεολογία τοῦ μήλου». Τόση εἶναι ἡ ἀπό μέρους των γνῶσι τῆς Ἁγ. Γραφῆς πού δέν ἔχουν ἀγγίξει οὔτε τίς πρῶτες σελίδες της, ὅπου καί ἀναγράφεται ἡ βρῶσι τοῦ ἀπαγορευμένου καρποῦ. Πουθενά ἡ Ἁγ. Γραφή δέν ἀναφέρει περί μήλου τοῦ Ἀδάμ! Αὐτοί τό ἀναφέρουν (θυμᾶμαι πρόχειρα καί τόν ἄλλο «μεγάλο» τάχα μελετητή τῶν Γραφῶν καί ἀρνητή, τό Bertrand Russell). Κι ἔχουν μοῦτρα μετά νά τήν ἀπορρίπτουν. Ἡ θεολογία τους προέρχεται ἀπό τό λαιμό τους: στίς Ἀγγλοσαξωνικές χῶρες τό καρύδι τοῦ λαιμοῦ λέγεται Adam’s apple (μῆλο τοῦ Ἀδάμ). Καί ἰδού! Γινόμαστε, διά μεταφορᾶς ἐννοιῶν «κάτοχοι» τῶν Γραφῶν! Συγχαρητήρια!!!

 

Δεισιδαιμονίες ἀθέων

Ὁ ἀείμνηστος Τσιριντάνης μᾶς μιλᾶ γιά τά «μῆλα»-δεισιδαιμονίες τῶν ἀθέων: «Ὁ πιστός πού θά δείξη ἕνα ὁποιοδήποτε σημάδι πίστεως, θά δῆ τόν κοινωνικό ἀποκλεισμό σ᾽ ὅλη του τήν ἔκτασι. Ὁ νεοδιορισμένος καθηγητής τοῦ Πανεπιστημίου πού δέν θά δεχθῆ νά ὁρκισθῆ ὅταν εἶναι Τρίτη ἤ 13 τοῦ μηνός, δέν κάνει ἐντύπωσι καί ὁ μοντέρνος ἄνθρωπος πού ἀποφεύγει μέ κάθε τρόπο ν᾽ ἀνάψη τό τσιγάρο του μέ τό ἴδιο σπίρτο πού ἄναψαν δυό ἄλλοι, ἤ πού σέ ἀναγκάζει νά “κτυπήσης ξύλο” θεωρεῖται πώς κάνει τό φυσικότερο πρᾶγμα τοῦ κόσμου. Κάνετε, ὅμως, μιά προσευχή, ἤ ἔστω τό σταυρό σας, ἀρχίζοντας τό φαγητό σ᾽ ἕνα γεῦμα τῆς σύχρονης κοινωνίας τοῦ “καλοῦ κόσμου” καί θά δῆτε τό ἀποτέλεσμα!»(Ἀ. Τσιριντάνης, περ. Ἀκτῖνες, Ἰν 1948, 269).

 

Ὅταν ἔχης τέτοιους φίλους!

Γράφει ἀλλοῦ ὁ D.: «Ὁ ὑπαινιγμός ὅτι οἱ Γραφές παρέχουν μία κυριολεκτική καταγραφή τῆς γεωλογικῆς ἱστορίας θά προκαλοῦσε μορφασμό δυσφορίας σέ κάθε εὐυπόληπτο θεολόγο [ἐννοεῖ τούς decafeiné θεολόγους]. Μαζί μέ τό φίλο μου Richard Harries, ἐπίσκοπο τῆς Ὀξφόρδης [ἐμεῖς οἱ δυό οἱ φίλοι πού τρῶμε τό σταφύλι!], γράψαμε ἀπό κοινοῦ μία ἐπιστολή στόν Τony Blair καί πείσαμε ὀκτώ ἐπισκόπους κι ἐννέα ἀναγνωρισμένους ἐπιστήμονες νά τήν ὑπογράψουν [σημ.: Τό κείμενο τῆς ἐπιστολῆς μας, τήν ὁποία συνέγραψε ὁ ἐπίσκοπος τῆς Ὀξφόρδης, ἔχει ὡς ἑξῆς:

“Ἀγαπητέ Κύριε Πρωθυπουργέ,

Σᾶς γράφουμε ὡς μία ὁμάδα ἐπιστημόνων κι ἐπισκόπων γιά νά ἐκφράσουμε τήν ἀνησυχία μας γύρω ἀπ’ τή διδασκαλία τῆς ἐπιστήμης στό Τεχνολογικό Κολλέγιο Emmanuel [: διδάσκει τό Δημιουργισμό] στό Γκέιτσχεντ. Ἡ ἐξέλιξι εἶναι μία ἐπιστημονική θεωρία μεγάλης ἐξηγητικῆς ἰσχύος, ἱκανή νά ἑρμηνεύση ἕνα πλατύ εὖρος φαινομένων σέ διαφόρους κλάδους τῆς ἐπιστήμης. Ἐπιδέχεται βελτίωσι, ἐπιβεβαίωσι, ἤ ἀκόμη καί δραστική τροποποίησι ἄν ὑπάρξουν οἱ κατάλληλες ἐνδείξεις. Δέν ἀποτελεῖ, ὅπως ἰσχυρίζονται οἱ ἐκπρόσωποι τοῦ κολλεγίου, μία ‘θέσι πίστεως’, στήν ἴδια κατηγορία μέ τή βιβλική Δημιουργία, ἡ ὁποία ἔχει διαφορετική λειτουργία καί διαφορετικό σκοπό. Τό ζήτημα εἶναι εὐρύτερο ἀπ’ τό τί διδάσκεται ἐπί τοῦ παρόντος σ’ ἕνα κολλέγιο. Ὑπάρχει σήμερα μία αὐξανόμενη ἀνησυχία γύρω ἀπ’ τό τί θά διδάσκεται καί πῶς θά διδάσκεται στή νέα γενεά τῶν προτεινομένων σχολείων πίστεως. Εἴμαστε τῆς γνώμης ὅτι τά προγράμματα σπουδῶν σέ τέτοια σχολεῖα, ὅπως καί στό Τεχνολογικό Κολλέγιο Emmanuel, πρέπει νά ἐπιβλέπωνται αὐστηρά, ὥστε νά ἐξασφαλισθῆ ὅτι τ’ ἀντικείμενα τῆς ἐπιστήμης καί τῶν θρησκευτικῶν σπουδῶν θά τυγχάνουν τοῦ σεβασμοῦ πού τούς ἁρμόζει.

Εἰλικρινά δικοί σας”]. Στούς ἐννέα ἐπιστήμονες περιλαμβάνονταν ὁ τότε πρόεδρος τῆς Βασιλικῆς Ἑταιρείας (καί παλαιότερα κύριος ἐπιστημονικός σύμβουλος τοῦ Τony Blair), οἱ ἁρμόδιοι τῆς Βασιλικῆς Ἑταιρείας γιά τή βιολογία καί τή φυσική, ὁ βασιλικός ἀστρονόμος (νῦν πρόεδρος τῆς Βασιλικῆς Ἑταιρείας), ὁ διευθυντής τοῦ Μουσείου Φυσικῆς Ἱστορίας κι ὁ sir David Attenborough, πιθανόν ὁ πλέον σεβαστός ἄνθρωπος στήν Ἀγγλία. Στούς ἐπισκόπους συμπεριλαμβάνονταν ἕνας ρωμαιοκαθολικός κι ἑπτά ἀγγλικανοί ἐπίσκοποι —ἀνώτεροι θρησκευτικοί ἡγέτες ἀπό διάφορα μέρη τῆς Ἀγγλίας. Λάβαμε μία τυπική κι ἀνεπαρκῆ ἀπάντησι ἀπ’ τό γραφεῖο τοῦ πρωθυπουργοῦ, ἡ ὁποία παρέπεμπε στό ὑψηλό ποσοστό ἐπιτυχίας τῶν μαθητῶν τοῦ σχολείου στίς ἐξετάσεις καί στή θετική ἀναφορά τῆς OFSTED, τῆς ἐπίσημης ἑταιρείας σχολικῆς ἐπιθεωρήσεως. Προφανῶς δέν πέρασε ἀπ’ τό νοῦ τοῦ κυρίου Blair ὅτι, ἐάν οἱ ἐπιθεωρητές τῆς OFSTED συνέταξαν ἐπαινετική ἀναφορά γιά ἕνα σχολεῖο τοῦ ὁποίου ὁ ἐπιστημονικός διευθυντής διδάσκει πώς ὁλόκληρο τό Σύμπαν ξεκίνησε νά ὑπάρχη μετά τήν ἐξημέρωσι τοῦ σκύλου [αὐτό εἶναι ψευδέστατο. Κανείς δημιουργιστής δέν λέει τέτοιο πρᾶγμα μιᾶς καί ἡ Γένεσι ἀναφέρει ὅτι οἱ σκύλοι δημιουργήθηκαν τήν ἕκτη ἡμέρα, ἐνῶ τά ἀστρικά συστήματα τήν τετάρτη], τότε ἴσως κάτι νά μήν πηγαίνη καλά ὅσον ἀφορᾶ τά κριτήρια τῶν ἐπιθεωρητῶν»(Richard Dawkins, Ἡ Περί Θεοῦ Αὐταπάτη, ἐκδ. Κάτοπτρο, Ἀθήνα 2007, 370). Νά χαίρεται τούς φίλους του «ἐπισκόπους»-ἀνοήτους πού δέν γνωρίζουν κἄν τή Βίβλο. Ὅλοι μαζί πᾶνε σάν τούς στραβούς στόν Ἅδη, ἄν δέν μετανοήσουν γιά τίς ἀνοησίες τους.

 

Ἀσυνέπειες ἀθέων

Στή θεολογία τοῦ μήλου ἐντάσσουμε καί τίς ἀσυνέπειες τῶν ἀθέων:

«“Δέν ὑπάρχει Θεός. Δέν ὑπάρχει Θεός. Ὤ Θεέ μου, δέν ὑπάρχει Θεός!…”(Julia Sweeney, κωμική ἠθοποιός, στό: Letting Go of God)»(Richard Dawkins, Ἡ Περί Θεοῦ Αὐταπάτη, ἐκδ. Κάτοπτρο, Ἀθήνα 2007, 358).

Ἀπό συνέντευξι τοῦ Λουίς Μπουνιουέλ στόν Ἄδωνι Κύρου, 1964: «“Δόξα τῷ Θεῷ, εἶμαι ἀκόμα ἄθεος!”»(Δημήτρης Ν. Μαρκόπουλος, Εἴτε Παῖδες Ἑλλήνων, Εἴτε Παῖδες Βαρβάρων. Καί τά Δύο δέ Γίνεται!, Ἀθήνα 1994, 128)

Στή Ρωσία «μερικοί σπουδαστές συνέθεταν προσευχές στόν ἄγνωστο Θεό, γιά νά τούς βοηθήση νά περάσουν τίς ἐξετάσεις τους στόν ἀθεϊσμό!»(David Watson, Εἶναι Τάχα Κανένας Ἐκεῖ;, ἐκδ. Πέργαμος, Ἀθήνα 1989, 13)

Τέλος, ὅπως γράφει ὁ Ἰωάννης Κυρανάκος, ἀναγνώστης τοῦ περ. Συζήτησις: «Παλαιότερα, σέ μιά φιλική συντροφιά, γνώρισα ἕνα καλλιτέχνη τῆς θεατρικῆς μας σκηνῆς, γνωστό καί στό ἐξωτερικό, ἀπό τίς ἐπιτυχεῖς ἐμφανίσεις του. Ἡ συζήτησι περιστράφηκε καί στή δημιουργία τοῦ κόσμου. Πολλές ἀπόψεις ἀκούσθηκαν γύρω ἀπό τή δημιουργία, μά ὅλοι παραδέχθηκαν ὅτι ὑπάρχει τό ὑπέρτατο ὄν. Ὅλοι, ἐκτός ἀπό τόν καλλιτέχνη. Αὐτός ἔλεγε ὅτι ὅλα ἔγιναν τυχαῖα καί μετά τόν τάφο τίποτε. Μετά ἀπό μερικούς μῆνες παρακολούθησα μιά παράστασι στήν ὁποία συμμετεῖχε ὁ περί οὗ ὁ λόγος καλλιτέχνης.

Σέ μιά στιγμή ἀνέβηκα στά παρασκήνια νά τόν συγχαρῶ γιά τήν ἐπιτυχία του. Ἦταν διάλειμμα. Δέν ἄργησε νά κτυπήση τό κουδούνι καί ἐμφανιζόταν πρῶτος αὐτός στή σκηνή πού ἀκολουθοῦσε. Πρίν πατήση τό πόδι του στό σανίδι καί πρίν φύγω γιά τή θέσι μου, τόν βλέπω νά στρέφη τά μάτια του στόν οὐρανό καί νά σταυροκοπιέται συνεχῶς. Ἔμεινα ἄφωνος. Εἶπα μέσα μου: ἔτσι εἶναι οἱ ἄθεοι;»(Μά 1974, 105)

{Σημ.: D.=Dawkins Richard}

ΠΗΓΗ:

Κωστώφ Ἰωάννου, Φυσικοῦ

Ἀθεϊσμός – Τίνος Εἶναι ἡ Αὐταπάτη

ἐκδ. Ἅγ. Ἰωάννης Δαμασκηνός

Ἀθήνα 2007

τηλ. 2108220542

http://www.truthtarget.gr

TRUTH TARGET

ΟΤΑΝ ΕΝΑΣ ΑΘΕΟΣ ΠΡΟΣΕΥΧΕΤΑΙ Ο ΟΥΡΑΝΟΣ ΑΝΘΙΖΕΙ

tumblr_mgqj5bdb2X1qj2is9o1_r3_500

http://hippiesmetorthodoxy.wordpress.com/2014/07/29/usa-i-sigklonistiki-proseuxi-enos-atheou/

Αλλη μία συγκλονιστική προσευχή ενός αθέου Αμερικανού στρατιώτη

8705874267_c68c5fe88a_o11

Το νέο μου site:

http://paintingleaves.blogspot.com

PAINTING LEAVES

Ήταν ο άνθρωπος της παρέας. Πειράγματα, αισχρόλογα, αστεϊσμοί και άλλα πολλά ήταν στον ημερήσιοκατάλογο των κατορθωμάτων του. Τα χρόνια περνούσαν και ποτέ του δεν συνδέθηκε με κάποιους ανθρώπους…ποτέ του δεν εμπιστεύτηκε κανέναν. Όλοι τον θέλανε για την παρέα αλλά μέχρις εκεί. Αλλά και ο ίδιος κανέναν δεν έπαιρνε στα σοβαρά, κανέναν δεν αισθανόταν δικό του άνθρωπο, φίλο του, οικείο του.

Κάπου στα 30 του, γνώρισε μία κοπέλα. Την γνώρισε μέσα από μια τυχαία παρέα, διαμέσου γνωστών αγνώστων. Η κοπέλα αυτή είχε κάτι το διαφορετικό, κάτι το «περίεργο». Του κίνησε το ενδιαφέρον. Όταν τύχαινε στην παρέα να βρίσκεται και εκείνη (σπάνια), αυτός σταματούσε τις ανοησίες, σταματούσε τις αισχρότητες τις οποίες οι υπόλοιποι τον ωθούσαν να πράξει για χάριν της παρέας και του κεφιού.

Μετά από μερικούς μήνες πήρε το θάρρος και την ζήτησε να βγούνε έξω. Εκείνη δέχτηκε, προσφέροντάς του μία ευχάριστη έκπληξη. Δεν περίμενε να βγεί μαζί του ραντεβού…

Από το πρώτο ραντεβού κατάλαβε ότι είχε να κάνει με μία κοπέλα που πίστευε βαθιά στον Θεό. Απ΄την άλλη αυτός στο στόμα του έπιανε κάτι το “εκκλησιαστικό” μόνο για να το κοροϊδέψει και να το κατακρίνει.

Τα λόγια της κοπέλας είχαν μία γλυκύτητα. Μιλούσε και νόμιζες ότι σε μιλούσε μια μελωδία. Τα ραντεβού έφευγαν το ένα μετά το άλλο…η κοπέλα πάντα χαμογελαστή και πρόσχαρη, εκείνος ανήσυχος και προβληματισμένος. Του μιλούσε για τον Θεό, του μιλούσε για την ζωή μέσα στην Εκκλησία, του μιλούσε για την γνήσια και ανιδιοτελή αγάπη. Εκείνος αναπαυόταν μόνο στην σιγουριά των ματιών της.

Ποτέ δεν άγγιξε εκείνη την κοπέλα, μέχρις ότου στο τελευταίο τους ραντεβού του είπε: «Θα ήθελα να προσευχηθείς για εμένα…την άλλη εβδομάδα θα κάνω μία πολύ σοβαρή εγχείρηση στην καρδιά…». Τα λόγια της πάγωσαν το βλέμμα του. Ασυναίσθητα έπιασε τα χέρια της. Του ήταν αδιανόητο ότι μπορεί να την έχανε. «Ναι, θα προσευχηθώ….», είπε με τρεμάμενη φωνή.

Η κοπέλα σηκώθηκε τον ασπάσθηκε και έφυγε λέγοντας «Θα σε πάρω τηλέφωνο…». Εκείνος δεν είπε τίποτα.

Η ημέρα της εγχείρησης ήρθε. Σηκώθηκε το πρωί ενθυμούμενος ότι θα «πρέπει» να προσευχηθεί. Της το υποσχέθηκε. Δεν ήξερε πως. Δεν γνώριζε απ΄αυτά τα πράγματα…

Θυμήθηκε την μαυροφορεμένη γιαγιά του που τον πήγαινε μικρό σε ένα μικρό μοναστηράκι δίπλα στο χωριό του. Ήταν το μοναδικό ίσως μέρος που θεωρούσε άσπιλο, γνήσιο και αγνό. Κίνησε προς τα εκεί.

Ήταν πλέον μεσημέρι, σχεδόν εκείνη η ώρα που η κοπέλα θα έκανε την εγχείρηση. Έσβησε τη μηχανή του αυτοκινήτου και μαζί της έκλεισε και το ραδιόφωνο που τόσο ώρα έπαιζε στους κσσμικούς του ρυθμούς. Σιωπή. Έκανε να βγεί από το αυτοκίνητο προσεκτικά και ακόμα πιο ευλαβικά έκλεισε την πόρτα του αυτοκινήτου. Αυτή η ησυχία είχε κάτι το ιερό, σαν να έκρυβε κάτι το πολύτιμο…

Πρώτη φορά στη ζωή του βίωνε κάτι τέτοιο. Ησυχία, μέσα στην ανησυχία του.

Προχώρησε προς το ναό. Μερικά κεράκια τρεμόπαιζαν στο μανουάλι του εξωνάρθηκα.

Στάθηκε μπροστά στην πόρτα του ναού, η οποία του έφερε μπροστά του, το ιλαρό πρόσωπο της γιαγιάς του. Μικρό παιδί το έπαιρνε από το χέρι και ερχόταν εδώ να ανάψουν τα καντήλια. Τόσα χρόνια όλες αυτές οι ιερές μνήμες είχαν πέσει στο σκοτάδι της λήθης…σαν να μην τα είχε ζήσει.

Έκανε τον σταυρό του και έπιασε το χερούλι της πόρτα για να μπει στα ενδότερα.

Η πόρτα άνοιξε και μαζί της άνοιξε η πόρτα της καρδιάς του. Η πόρτα του ναού άνοιξε και μαζί της άνοιξαν και οι βρύσες των ματιών του. Έκλαιγε μέσα στην πρωτόγνωρη αυτή σιωπή. Έκλαιγε βουβά καθώς τα χείλη του ασπαζόταν την εικόνα της Παναγιάς. Ήταν μόνος του στον ναό. Για αρκετή ώρα τα δακρυσμένα μάτια του περιεργαζόταν τις αγιογραφίες, τα προσκυνητάρια, το τέμπλο, τους πολυέλεους, τα στασίδια.

Πήγε και κάθισε στο πρώτο σκαλοπάτι που οδηγούσε προς το πατάρι. Μπροστά του απλωνόταν μυστικά μια απόκοσμη και συνάμα γνώριμη οικειότητα. Ένιωθε σπίτι του. Ένιωθε μέσα στον ναό, σαν να βρισκόταν μέσα στην αγκαλιά της συγχωρεμένης του μητέρας…

«Θεέ μου, κάνε καλά αυτή την κοπέλα που τόσο πολύ σε αγαπά…βοήθησέ την…βοήθησε και εμένα…». Τα λεπτά περνούσαν. Δεν έλεγε να φύγει από εκείνο το σκαλοπάτι. Καθόταν εκεί γεμάτος αγωνία για την ηρεμία που ένιωθε…

Κάτι του έλεγε ότι όλα θα πάνε καλά. Μετά από αρκετή ώρα σηκώθηκε, ασπάσθηκε τις εικόνες στα προσκυνητάρια και έφυγε. Μετά από δύο ημέρες κάποιος συγγενείς της κοπέλας τον πήρε τηλέφωνο. «Όλα καλά πήγανε… μην ανησυχείς…».

Ύστερα από δύο ημέρες πήγε την είδε στο νοσοκομείο. «Φαίνεσαι διαφορετικός…» του είπε μόλις τον είδε η κοπέλα. «Σ’ευχαριστώ…εσύ μου έδειξες τον δρόμο προς τα εκεί…».

Ήταν η τελευταία φορά που την έβλεπε. Την φίλησε για πρώτη και μοναδική φορά, στο μέτωπο, της χαμογέλασε και έφυγε.

Πέρασαν πολλά χρόνια από τότε. Και να που ήρθε η ώρα να φύγει από αυτήν την ζωή, σε βαθιά γεράματα, εκείνος ο νέος.

Εκοιμήθη καθισμένος στο σκαλοπάτι του ναού που τότε είχε δακρύσει… Εκοιμήθη μετά από χρόνια μέσα στο μοναχικό ράσο, λέγοντας την ευχή.

Όλα άρχισαν μέσα από μία κοσμική παρέα. Μεταμορφώθηκαν μέσα από την ουράνια παρέα της Χάρης του Θεού. Και όλα ξαναρχίζουν τώρα, μέσα σε Φως, μέσα σε Αγάπη, μέσα στην Αιωνιότητα…πίσω από την πόρτα του ναού.

Ξύλινη,  κλειστή και σιωπηλή σου μιλούσε για όλα εκείνα που είχε δει και ακούσει. Κι εκείνος, ο μοναχός, πλέον ακίνητος, σου έγνεφε για τα λάθη που έκανε, για την μετάνοια που έζησε, για την Αγάπη που έδωσε και έλαβε, για τις ημέρες της σιωπής που βίωσε σαν σε πανηγύρι…

Αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

ΠΗΓΗ:

http://proskynitis.blogspot.gr

ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΠΟΔΕΙΧΘΕΙ ΟΤΙ ΕΛΑΒΕ ΧΩΡΑ Η ΕΞΕΛΙΞΗ – Π. ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΩΣΤΩΦ, ΦΥΣΙΚΟΣ: ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΝ RICHARD DAWKINS

http://creationtruthorthodoxy.wordpress.com

CREATION TRUTH ORTHODOXY

10277661_10152027843951426_5874013321254529169_n

ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΠΟΔΕΙΧΘΕΙ ΟΤΙ ΕΛΑΒΕ ΧΩΡΑ Η ΕΞΕΛΙΞΗ

Ἀπό τό βιβλίο τοῦ π. Ἰωάννου Κωστώφ, Φυσικού

Ἀθεϊσμός – Τίνος Eἶναι ἡ Aὐταπάτη

{Μέ ἀφορμή τό “Ἡ Περί Θεοῦ Αὐταπάτη” τοῦ Richard Dawkins}

«Δέν μπορεῖ ποτέ νά ἀποδειχθῆ ὅτι ἔλαβε χώρα ἡ ἐξέλιξι διότι ἀναγκαία προϋπόθεσι τῆς ἀποδείξεως εἶναι ἡ ὕπαρξι ἐκείνου ὁ ὁποῖος ἀποδεικνύει. Ἐφόσον, ὅμως, σύμφωνα μέ τίς ἐξελικτικές ἀντιλήψεις ὁ ἄνθρωπος (ὁ ὁποῖος θά ἔπρεπε νά ἀποδείξη τό ζητούμενο) εἶναι ὁ τελευταῖος κρίκος τῆς βιοσφαιρικῆς ἁλυσίδος, αὐτό σημαίνει ὅτι δέν ἦταν παρών στά προηγούμενα στάδια καί συνεπῶς οὔτε τά παρατήρησε οὔτε τά κατέγραψε. Καί, βέβαια, τώρα πλέον δέν μπορεῖ νά τό κάνη αὐτό, διότι ἀνήκουν στό παρελθόν. Τό νά μποροῦσε νά τό κάνη —ὑποθετικά μιλοῦμε— ἰσοδυναμεῖ μέ τό νά παρακολουθοῦσε τήν ἀρχή του (σ᾽ ὁποιοδήποτε στάδιό της). Γιά νά γίνη, ὅμως, αὐτό, θά ἔπρεπε νά εἶναι προγενέστερος ἀπ᾽ αὐτήν (!), πρᾶγμα ἀπαράδεκτο λογικά»(Ἰωάννου Κωστώφ, Συμβολή στήν Τελετή Λήξεως τῆς Θεωρίας τῆς Ἐξελίξεως, Ἀθήνα 1988, 194).

ΠΗΓΗ:

Κωστώφ Ἰωάννου, Φυσικοῦ

Ἀθεϊσμός – Τίνος Εἶναι ἡ Αὐταπάτη

ἐκδ. Ἅγ. Ἰωάννης Δαμασκηνός

Ἀθήνα 2007

τηλ. 2108220542

http://www.truthtarget.gr

TRUTH TARGET

Η ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΑΘΕΪΑΣ – Η ΨΕΥΔΗ ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΕΞΕΛΙΞΗΣ ΩΣ ΑΘΕΪΣΤΙΚΗ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΗ – Π. ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΩΣΤΩΦ, ΦΥΣΙΚΟΣ: ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΝ RICHARD DAWKINS

http://creationtruthorthodoxy.wordpress.com

CREATION TRUTH ORTHODOXY

nature-landscapes_other_beautiful-view_20356

Η ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΑΘΕΪΑΣ

Ἀπό τό βιβλίο τοῦ π. Ἰωάννου Κωστώφ, Φυσικού

Ἀθεϊσμός – Τίνος Eἶναι ἡ Aὐταπάτη

{Μέ ἀφορμή τό “Ἡ Περί Θεοῦ Αὐταπάτη” τοῦ Richard Dawkins}

«Ἡ συγκινητική καί διασκεδαστική περιγραφή τοῦ Douglas Adams γιά τό δικό του “προσηλυτισμό” στό ριζοσπαστικό ἀθεϊσμό —ἐπέμενε στό “ριζοσπαστικός” ὥστε νά μή θεωρηθῆ λανθασμένα ἀγνωστικιστής— συνιστᾶ μαρτυρία τῆς δυνάμεως τοῦ δαρβινισμοῦ ὡς παράγοντα συνειδητοποιήσεως. Ἐλπίζω νά μοῦ συγχωρηθῆ ἡ φανερή αὐταρέσκεια τοῦ ἀκολούθου ἀποσπάσματος. Ὁ λόγος πού τό παραθέτω εἶναι ὅτι ὁ προσηλυτισμός τοῦ Douglas ἐξαιτίας τῶν προηγουμένων βιβλίων μου —τά ὁποῖα δέν εἶχαν πρόθεσι νά προσηλυτίσουν κανένα— μ’ ἐνέπνευσε ν’ ἀφιερώσω τοῦτο τό βιβλίο —τό ὁποῖο ὄντως ἔχει αὐτή τήν πρόθεσι!— στή μνήμη του. Σέ μία συνέντευξι, ἡ ὁποία ἀνατυπώθηκε μετά θάνατο στό The Salmon of Doubt (¨Ο Σολομός τῆς Ἀμφιβολίας), ρωτήθηκε ἀπό ἕνα δημοσιογράφο πῶς ἔγινε ἄθεος. Ἄρχισε ἐξηγώντας πῶς ἔγινε ἀγνωστικιστής, καί μετά συνέχισε: “Καί σκεπτόμουν πάλι καί πάλι καί πάλι. Ἀλλά δέν διέθετα ἀρκετά στοιχεῖα γιά νά συνεχίσω, ὁπότε δέν κατέληξα οὐσιαστικά σέ καμμία ἀπόφασι. Οἱ ἀμφιβολίες μου γιά τήν ἰδέα τοῦ Θεοῦ ἦταν ἐξαιρετικά μεγάλες, ὡστόσο δέν γνώριζα ὅσα ἔπρεπε ὥστε νά διαθέτω ἕνα καλό λειτουργικό μοντέλο ὁποιασδήποτε ἄλλης ἐξηγήσεως —γιά τή ζωή, τό Σύμπαν καί τά πάντα. Ἀλλά ἐπέμεινα, καί συνέχισα νά διαβάζω καί νά σκέπτωμαι. Κάποια στιγμή, ὅταν εἶχα κλείσει τά τριάντα, γνώρισα τήν ἐξελικτική βιολογία, κυρίως μέσα ἀπ’ τά βιβλία τοῦ Richard Dawkins, τό The Selfish Gene καί τό The Blind Watchmaker, καί ξαφνικά (νομίζω ὅταν διάβαζα γιά δεύτερη φορά τό The Selfish Gene) ὅλα μπῆκαν στή θέσι τους. Ἡ σύλληψι ἦταν ἐκπληκτικά ἁπλῆ, ἀλλά ἐξηγοῦσε μέ φυσικό τρόπο ὅλη τήν ἄπειρη πολυπλοκότητα τῆς ζωῆς, μπροστά στήν ὁποία νιώθουμε τόση ἀμηχανία. Τό δέος τό ὁποῖο μοῦ ἐνέπνευσε ἔκανε τό δέος στό ὁποῖο ἀναφέρονται οἱ ἄνθρωποι σέ σχέσι μέ τή θρησκευτική ἐμπειρία νά μοιάζη, εἰλικρινά, συγκριτικά ἀνόητο. Σέ κάθε περίπτωσι, θά προτιμοῦσα τό δέος τῆς κατανοήσεως ἀντί γιά τό δέος τῆς ἀγνοίας” [σημ.: Douglas Adams, The Salmon of Doubt, ἐκδ. Pan, Λονδίνο 2003, 99. Ὁ “Θρῆνος γιά τό Douglas”, τόν ὁποῖο ἔγραψα τήν ἑπομένη τοῦ θανάτου του, ἀναδημοσιεύεται ὡς ἐπίλογος στό The Salmon of Doubt, κι ἐπίσης στό A Devil’s Chaplain, τό ὁποῖο ἐπίσης περιέχει τήν ὁμιλία μου στήν ἐπιμνημόσυνη τελετή πρός τιμήν του στήν ἐκκλησία τοῦ Ἁγίου Μαρτίνου τῶν Ἀγρῶν]»(Richard Dawkins, Ἡ Περί Θεοῦ Αὐταπάτη, ἐκδ. Κάτοπτρο, Ἀθήνα 2007, 141). Ἕνα πρῶτο σχόλιο: ὁ Douglas Adams μιλᾶ διά τήν «ἐκπληκτικά ἁπλῆ» ἐξήγησι τοῦ D.. Αὐτός, ὅμως, κτυπᾶ τό Χριστιανισμό, ἀκριβῶς λόγῳ τῆς ἁπλότητος τῶν ἀποδείξεών του: Μιλῶντας γιά τό ὀντολογικό ἐπιχείρημα λέει: «Δέν εἶναι, ὅμως, ὑπερβολικά εὔκολο νά προκύπτη μία μεγάλη ἀλήθεια γιά τό Σύμπαν ἀπό ἕνα ἁπλό παιχνίδι λέξεων;»(σ. 105). Τό ἴδιο θά λέγαμε κι ἐμεῖς καί στούς δύο. Μέ τήν ἐκπληκτικά ἁπλῆ θεώρησι τοῦ D. μπορεῖ «νά προκύπτη μία μεγάλη ἀλήθεια γιά τό Σύμπαν»;

Ἕνα δεύτερο σχόλιο: Ὁ διάβολος (devil —βλ. προηγούμενη ὑπ.), τούς φουσκώνει στό μυαλό τό περιβάλλον, «τήν ἄπειρη πολυπλοκότητα τῆς ζωῆς, μπροστά στήν ὁποία» τούς κάνει νά νοιώθουν «τόση ἀμηχανία» καί τούς προσφέρει ὡς λύσι τῆς ἀμηχανίας γιά τήν πολυπλοκότητα τή Θεωρία τῆς Ἐξελίξεως. Σάν τή μαμά πού θέλει νά κάνη τή δουλειά της καί γιά νά μήν τήν ἀπασχολῆ τό βρέφος της τοῦ δίνει ἕνα παιχνιδάκι νά παίζη. Κι ἀλήθεια, πρός τί ἡ ἀμηχανία; Θαυμασμός, ναί, ἀλλά ἀμηχανία, γιατί;

Ἕνα τρίτο σχόλιο: Δέν πρέπει νά μᾶς διαφεύγη τήν προσοχή —πρᾶγμα συνηθέστατο, συνεπικουροῦντος τοῦ devil— ὅτι ἡ Θεωρία τῆς Ἐξελίξεως «ἐξηγεῖ» τήν «πολυπλοκότητα τῆς ζωῆς» μέ τή φυσική ἐπιλογή καί τά παρεπόμενά της —«ἔτσι θά μποροῦσε νά συμβῆ ἡ ἀλλαγή ἀπό τό ἕνα ὄν σέ ἄλλο»—, δέν ἀποδεικνύει, ὅμως, ὅτι πράγματι συνέβη ἡ ἀλλαγή. Εἶναι, ὅπως ἔχουμε γράψει στό ἀντιεξελικτικό βιβλίο μας, σάν νά ψάχνουμε νά βροῦμε τούς τρόπους κλοπῆς πραγμάτων ἀπό ἕνα διαμέρισμα, χωρίς νά ἔχουμε ἀποδείξει ὅτι ἔλαβε χώραν κλοπή.

Τί νά ποῦμε, τέλος, γιά τήν ἐπιμνημόσυνη τελετή σέ ἐκκλησία, τοῦ «ριζοσπαστικοῦ ἀθεϊστῆ» Douglas Adams, καί τήν ὁμιλία κατ᾽ αὐτήν τοῦ «ἀγωνιστῆ ἀθεϊστῆ» D.; Ἀπό ἀρχές συνεπείας, ἄλλο τίποτε! Καί θυμηθήκαμε πάλι τίς «μελιτζάνες στά μαλλιά»!

Ἰδού καί μία ἄλλη ἀναφορά στήν ἱεραποστολή τοῦ D.: «… ἐπιστολές ἀνθρώπων ἀπ’ τήν Ἀμερική, οἱ ὁποῖοι ἔγραφαν ὅτι εἶχαν διαβάσει τά [ἐξελικτικά] βιβλία μου μέ ἀποτέλεσμα νά ἐγκαταλείψουν τή θρησκεία τους»(Richard Dawkins, Ἡ Περί Θεοῦ Αὐταπάτη, ἐκδ. Κάτοπτρο, Ἀθήνα 2007, 357). Μπράβο, ὦ ὑπνώττοντες Χριστιανοί, ἐρωτευμένοι μέ τή Θεωρία τῆς Ἐξελίξεως!

ΠΗΓΗ:

Κωστώφ Ἰωάννου, Φυσικοῦ

Ἀθεϊσμός – Τίνος Εἶναι ἡ Αὐταπάτη

ἐκδ. Ἅγ. Ἰωάννης Δαμασκηνός

Ἀθήνα 2007

τηλ. 2108220542

http://www.truthtarget.gr

TRUTH TARGET

ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΕΞΕΛΙΞΕΩΣ & ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ – Π. ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΩΣΤΩΦ, ΦΥΣΙΚΟΣ: ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΝ RICHARD DAWKINS

http://creationtruthorthodoxy.wordpress.com

CREATION TRUTH ORTHODOXY

tuscany-in-italy

ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΕΞΕΛΙΞΕΩΣ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ

Ἀπό τό βιβλίο τοῦ π. Ἰωάννου Κωστώφ, Φυσικού

Ἀθεϊσμός – Τίνος Eἶναι ἡ Aὐταπάτη

{Μέ ἀφορμή τό “Ἡ Περί Θεοῦ Αὐταπάτη” τοῦ Richard Dawkins}

Ἡ Θεωρία τῆς Ἐξελίξεως γίνεται προσπάθεια νά παρουσιασθῆ ὡς τό κυριώτερο ἀτού τῶν ἀρνητῶν ἐναντίον τοῦ Δημιουργοῦ Θεοῦ. Σχολιάσαμε στό κείμενό μας μερικές, σχετικές μέ τό θέμα αὐτό, θέσεις τοῦ D.. Ἄς δοῦμε, τώρα, συγκεντρωμένες καί κάποιες ἄλλες θέσεις τοῦ ἴδιου:

«Ὁ σχεδιαστής ὁ ἴδιος (/ἡ ἴδια/τό ἴδιο) ἐγείρει ἀμέσως τό ἀκόμη μεγαλύτερο πρόβλημα τῆς δικῆς του καταγωγῆς: ὁποιαδήποτε ὀντότητα ἱκανή νά σχεδιάση μ’ εὐφυῆ τρόπο κάτι τόσο ἀπίθανο ὅσο ἡ Aristolochia (ἤ ἕνα σύμπαν) πρέπει νά εἶναι ἀκόμη πιό ἀπίθανη ἀπ’ τήν Aristolochia. Ὁ Θεός ὄχι μόνο δέν τερματίζει τή φαύλη ἀναδρομή, ἀλλά τήν ἐπιδεινώνει ἐκδικητικά»(Richard Dawkins, Ἡ Περί Θεοῦ Αὐταπάτη, ἐκδ. Κάτοπτρο, Ἀθήνα 2007, 146). Καί: «Ὁ θεϊστής ἰσχυρίζεται ὅτι ὁ Θεός, ὅταν δημιουργοῦσε τό Σύμπαν, ρύθμισε τίς θεμελιώδεις σταθερές ἔτσι ὤστε ἡ καθεμιά νά εὐνοῆ τήν ἐμφάνισι ζωῆς —σάν νά εἶχε μπροστά Του ἔξι κουμπιά πού τά γύριζε προσεκτικά. Ὅπως πάντα, ἡ ἀπάντησι τοῦ θεϊστῆ εἶναι κάθε ἄλλο παρά ἱκανοποιητική, διότι ἀφήνει ἀνεξήγητη τήν ὕπαρξι τοῦ Θεοῦ. Ἕνας Θεός ἱκανός νά δώση αὐτές τίς τιμές στούς ἕξι ἀριθμούς πρέπει νά εἶναι τουλάχιστον ἐξίσου ἀπίθανος ὅσο κι ὁ ἴδιος ὁ συνδυασμός πού προκύπτει μέ τή λεπτή ρύθμισι τῶν ἀριθμῶν∙ ὄντως εἶναι πολύ ἀπίθανος —κι αὐτό βεβαίως συνιστᾶ τή βάσι ὅλης τῆς συζητήσεώς μας. Ἕπεται ὅτι ἡ ἀπάντησι τοῦ θεϊστῆ δέν συμβάλλει καθόλου στή λύσι τοῦ προβλήματός μας. Δέν ἔχω ἄλλη ἐπιλογή ἀπ’ τό νά τήν ἀπορρίψω, ἐνῶ ταυτόχρονα ἀπορῶ μέ τό πλῆθος τῶν ἀνθρώπων πού ἀδυνατοῦν νά δοῦν τό πρόβλημα καί δείχνουν ἱκανοποιημένοι μέ τό ἐπιχείρημα τοῦ “θεϊκοῦ χειριστῆ κουμπιῶν”»(Richard Dawkins, Ἡ Περί Θεοῦ Αὐταπάτη, ἐκδ. Κάτοπτρο, Ἀθήνα 2007, 170). Σχόλια δικά μας: Αὐτοί δέν σταματᾶνε κάπου; Βεβαίως. Ἀναγκάζονται νά παραδεχθοῦν τήν αἰωνιότητα τῆς ὕλης. Εἶναι κατανοητή αὐτή, ἡ αἰωνιότητα; Ἐξηγεῖ τήν ὕπαρξι τῆς ὕλης; Καθόλου. Ὁπότε γιατί ζητοῦν ἀπό ᾽μᾶς νά ἑρμηνεύσουμε τό ἀκατάληπτο τοῦ Θεοῦ; Ὅταν γίνεται κάποια συζήτησι, συμφωνοῦν πρῶτα οἱ συνομιλητές στούς ὅρους. Στήν περίπτωσί μας, τώρα, λέγοντας Θεό ἐννοοῦμε Κάποιο Δημιουργό οὐσιωδῶς διαφορετικό ἀπό τή Δημιουργία καί Ἀνώτερο ἀπ᾽ αὐτήν. Ἄν δέν δέχονται αὐτό τόν ὁρισμό τοῦ Θεοῦ, δέν κτυπᾶν τό δικό μας Θεό, ἀλλά ἕνα κατασκεύασμα δικό τους. Ἡ δική μας θέσι, λοιπόν, δέν ὑφίσταται κανένα πλῆγμα.

 

Ὀφθαλμός καί φτερούγα

Στή συνέχεια ἐπιχειρηματολογεῖ ὁ D. γιά τόν ὀφθαλμό. Ἐμεῖς λέμε ὅτι, γιά νά λειτουργήση καί νά ὠφελήση τόν κάτοχό του, πρέπει νά εἶναι ἐξαρχῆς τέλειος. Αὐτοί, ἐπειδή τό τέλειο ἀπαιτεῖ Νοημοσύνη, ἀναγκάζονται νά μιλήσουν γιά βαθμιαία ἐξέλιξι τοῦ ὀργάνου αὐτοῦ. Ἄς δοῦμε τί λέει ὁ D.: «Στό βιβλίο Climbing Mount Improbable (Ἀναρρίχησι στό Ὄρος Ἀπίθανο) ἐξέφρασα τό ἴδιο ζήτημα ἀλληγορικά: Ἡ μία πλευρά τοῦ ὄρους εἶναι κρημνώδης —ἀδύνατον νά τή σκαρφαλώσης—, ἀλλά ἡ ἄλλη εἶναι ὁμαλή ἀπ’ τίς ὑπώρειες μέχρι τήν κορυφή. Στήν κορυφή βρίσκεται κάποιο πολύπλοκο κατασκεύασμα, ὅπως τό μάτι ἤ ὁ κινητήρας τῶν μαστιγίων ἑνός βακτηρίου. Ἡ παράλογη ἰδέα ὅτι κάτι τόσο πολύπλοκο μπορεῖ ν’ αὐτοσυναρμολογηθῆ αὐθόρμητα συμβολίζεται μ’ ἕνα ἅλμα ἀπ’ τή βάσι τοῦ γκρεμοῦ κατευθεῖαν στήν κορυφή. Ἡ ἐξέλιξι, ἀντιθέτως, προχωρεῖ στό πίσω μέρος τοῦ βουνοῦ καί σκαρφαλώνει τήν ὁμαλή πλαγιά μέχρι τήν κορυφή: εὔκολο! Ἡ ἀρχή τῆς ἀναρριχήσεως στήν ὁμαλή πλαγιά σέ ἀντίθεσι μέ τό ἅλμα πάνω ἀπ’ τό γκρεμό εἶναι τόσο ἁπλῆ ὥστε προκαλεῖ ἐντύπωσι τό γεγονός ὅτι ἄργησε τόσο πολύ νά ἐμφανισθῆ ἕνας Δαρβῖνος γιά νά τήν ἀνακαλύψη…

Ἡ πραγματική ζωή ἀναζητᾶ τίς ὁμαλές πλαγιές στό πίσω μέρος τοῦ ὄρους Ἀπίθανο, ἐνῶ οἱ δημιουργιστές δέν βλέπουν παρά μόνο τόν ἀπειλητικό γκρεμό τῆς μπροστινῆς πλευρᾶς»(Richard Dawkins, Ἡ Περί Θεοῦ Αὐταπάτη, ἐκδ. Κάτοπτρο, Ἀθήνα 2007, 147).

Σχόλια δικά μας: Πῶς ἀποδεικνύεται ὅτι ὑπῆρξε αὐτή ἡ ὁμαλή πλαγιά-βαθμιαία ἐξέλιξι; Αὐτή, ὄχι μόνο στό παρόν δέν παρατηρεῖται, ἀλλά καί στό παρελθόν δέν μποροῦμε νά τήν προσεγγίσουμε, Ὁ χρόνος δέν γυρνᾶ ποτέ πρός τά πίσω, οὔτε ὑπῆρξε τότε παρατηρητής ἄνθρωπος. Ἐξάλλου ὁ D. αὐξάνει τό βάρος ἀποδείξεως στήν πλάτη τῶν ἐξελικτικῶν: Ἐκτός ἀπό τούς σκελετούς ἀπαιτεῖ τώρα καί ὄργανα πού νά δείχνουν τή βαθμιαία ἐξέλιξι. Ὑπάρχει στό γεωλογικό ἀρχεῖο ἀπόδειξι γι᾽ αὐτό; Βεβαίως, ὄχι. Ὁπότε μένουν μόνο οἱ συλλογισμοί τοῦ D., πού δέν ἀποτελοῦν, ὅμως, ἀποδείξεις. Στήν κατηγορία αὐτή τῶν ἀναποδείκτων θέσεων ὑπάγεται καί ὁ ἀκόλουθος λογοκαταρράκτης του:

«Τά ἐρωτήματα “Τί χρησιμότητα ἔχει μισός ὀφθαλμός;” καί “Τί χρησιμότητα ἔχει μισή φτερούγα;” ἀποτελοῦν περιπτώσεις τοῦ ἐπιχειρήματος τῆς “μή ἀναγώγιμης πολυπλοκότητος”. Μία λειτουργική μονάδα θεωρεῖται κατά μή ἀναγώγιμο τρόπο πολύπλοκη ἐάν ἡ ἀφαίρεσι ἑνός τμήματός της συνεπάγεται ἀδυναμία λειτουργίας τοῦ ὅλου. Τοῦτο ὑποτίθεται ὅτι εἶναι αὐτονόητο τόσο γιά τόν ὀφθαλμό ὅσο καί γιά τίς φτεροῦγες. Ἐντούτοις, ἀμέσως μόλις σκεφθοῦμε αὐτές τίς ὑποθέσεις, ἀναγνωρίζουμε τό σφάλμα. Ἡ ἀσθενής πού ὑποφέρει ἀπό καταρράκτη κι ἔχει ὑποβληθῆ σ’ ἐγχείρησι ἀφαιρέσεως τοῦ φακοῦ τοῦ ματιοῦ της δέν μπορεῖ νά διακρίνη καθαρά χωρίς γυαλιά, ὡστόσο μπορεῖ νά βλέπη ἀρκετά καλά ὥστε νά μή σκοντάψη σ’ ἕνα δένδρο οὔτε νά πέση σέ γκρεμό [αὐτή, ὅμως, εἶχε προηγουμένως τέλειο ὀφθαλμό καί ἡ ἐπιδιόρθωσι ἔγινε σέ τέλειο ὀφθαλμό, ὁπότε δέν κολλάει στήν ἐπιχειρηματολογία τοῦ D.]. Ἡ μισή φτερούγα πράγματι δέν εἶναι τό ἴδιο καλή μέ μία ὁλόκληρη φτερούγα, ὅμως, σίγουρα εἶναι προτιμότερη ἀπ’ τό νά μήν ὑπάρχη καθόλου φτερούγα. Ἡ μισή φτερούγα μπορεῖ νά σώση τή ζωή σας κάνοντας ὁμαλότερη τήν πτῶσι σας ἀπό ἕνα δένδρο κάποιου ὕψους. Καί τό 51% μιᾶς φτερούγας μπορεῖ νά σᾶς σώση ἄν πέσετε ἀπό ἕνα λίγο ψηλότερο δένδρο. Ὁποιοδήποτε κλάσμα τῆς φτερούγας θά σώση τή ζωή σας ἄν πέσετε ἀπό ἕνα ἀντίστοιχο ὕψος, καί δέν θά σᾶς ἔσωζε ἕνα ἐλαφρῶς μικρότερο τμῆμα φτερούγας [κι ἐδῶ πάλι μιλᾶ γιά πτηνά πού εἶχαν προηγουμένως πλήρη φτερούγα καί βλάφτηκε ἕνα τμῆμα της. Τό νά μήν ἔχεις, ὅμως, καθόλου φτερούγα καί ν᾽ ἀποκτήσης μισή, αὐτό δέν σοῦ προσφέρει τίποτε]. Τό νοητικό πείραμα τῆς πτώσεως ἀπό δένδρα διαφορετικοῦ ὕψους εἶναι μόνο ἕνας τρόπος νά διαπιστώσουμε, θεωρητικά, ὅτι τά πλεονεκτήματα αὐξάνονται ἀκολουθώντας ὁμαλή κλιμάκωσι ἀπ’ τό 1% τῆς φτερούγας ἕως τό 100%. Τά δάση βρίθουν ζώων πού κινοῦνται στόν ἀέρα σάν ἀνεμοπλάνα ἤ ἀλεξιπτωτιστές, ἐπιδεικνύοντας στήν πρᾶξι τό κάθε βῆμα τῆς διαδρομῆς πάνω στή συγκεκριμένη πλαγιά τοῦ ὄρους Ἀπίθανο [ὄχι κι ἔτσι! Στά δάκτυλα τῶν δύο χεριῶν μετριοῦνται].

Σέ ἀναλογία μέ τά δένδρα διαφορετικοῦ ὕψους, εἶναι εὔκολο νά φαντασθοῦμε καταστάσεις στίς ὁποῖες μισός ὀφθαλμός μπορεῖ νά σώση τή ζωή ἑνός ζώου, ἐνῶ τό 49% τοῦ ὀφθαλμοῦ δέν θά τό μποροῦσε. Ὁμαλές κλίσεις παρατηροῦνται κατά τίς μεταβολές στίς συνθῆκες φωτισμοῦ ἤ στήν ἀπόστασι ἀπ’ τήν ὁποία μπορεῖτε νά διακρίνετε τή λεία σας —ἤ τό θηρευτή σας. Καί, ὅπως συμβαίνει μέ τίς φτεροῦγες καί τίς πτήσεις, δέν εἶναι ἁπλῶς εὔκολο νά φαντασθοῦμε ἐνδεχόμενες ἐνδιάμεσες καταστάσεις: ἀφθονοῦν σ’ ὅλο τό ζωϊκό βασίλειο. Ἔτσι, ὁ ὀφθαλμός τοῦ πλατυέλμινθα ὑπολείπεται τουλάχιστον κατά τό ἥμισυ τοῦ ἀνθρωπίνου, μέ κάθε λογικό μέτρο [εἶναι, ὅμως πλήρης γιά τίς δικές του ἀνάγκες]. Ὁ ὀφθαλμός τοῦ Nautilus (καί πιθανόν τῶν ἐξαφανισμένων ἀμμωνιτῶν, τῶν ἐξαδέλφων του πού κυριαρχοῦσαν στίς θάλασσες τοῦ Παλαιοζωϊκοῦ καί Μεσοζωϊκοῦ) βρίσκεται μεταξύ πλατυέλμινθα κι ἀνθρώπου. Σέ ἀντίθεσι μέ τόν ὀφθαλμό τοῦ πλατυέλμινθα, ὁ ὁποῖος μπορεῖ ν’ ἀνιχνεύση τό φῶς καί τή σκιά ἀλλά δέν διακρίνει εἰκόνα, ὁ ὀφθαλμός τοῦ Nautilus —ὁ ὁποῖος μοιάζει μέ “σκοτεινό θάλαμο”— σχηματίζει πραγματική εἰκόνα, ἀλλά θολή κι ἀσαφῆ σέ σύγκρισι μέ τό δικό μας [καί πάλι, ὅμως, εἶναι τέλειος γι᾽αὐτόν]. Ἡ ἀπόδοσι ἀριθμῶν στίς διαδοχικές βελτιώσεις δέν θά πρόσθετε σέ ἀκρίβεια, ὡστόσο κανείς δέν μπορεῖ ν’ ἀρνηθῆ λογικά ὅτι οἱ ὀφθαλμοί αὐτῶν τῶν ἀσπονδύλων, καθώς καί πολλῶν ἄλλων, εἶναι καλύτεροι ἀπ’ τήν παντελῆ ἔλλειψι ὀφθαλμοῦ κι ὅτι ὅλοι καταλαμβάνουν μία συνεχῆ κι ἐλαφρῶς κεκλιμένη πλαγιά τοῦ ὄρους Ἀπίθανο, μέ τό δικό μας μάτι σέ μία κορυφή —ὄχι στήν ψηλότερη κορυφή, ἀλλά ἀρκετά ψηλά [οἱ βαθμοί ὁρατότητος τῶν διαφόρων ζώων δέν ἀποτελοῦν συνεχῆ γραμμή, ἀλλά ἀσύνδετα σημεῖα. Ὁ κάθε ὀφθαλμός εἶναι τέλειος γιά τόν κάτοχό του]. Στό Climbing Mount Improbable ἀφιέρωσα ἀπό ἕνα ὁλόκληρο κεφάλαιο στόν ὀφθαλμό καί στή φτερούγα, δείχνοντας πόσο εὔκολο ὑπῆρξε νά ἐξελιχθοῦν μέ ἀργά (ἤ ἀκόμη καί μέ ὄχι τόσο ἀργά) βαθμιαῖα βήματα, καί δέν θά ἐπιμείνω περισσότερο σ’ αὐτό τό ζήτημα ἐδῶ»(Richard Dawkins, Ἡ Περί Θεοῦ Αὐταπάτη, ἐκδ. Κάτοπτρο, Ἀθήνα 2007, 149).

Κι ἕνα τελευταῖο παράθεμα ἀπ᾽ τό D.: «Εἶναι ἐντελῶς παράλογο ν’ ἀπαιτῆ κανείς τήν πλήρη στοιχειοθέτησι κάθε βήματος ὁποιασδήποτε ἀφηγήσεως, εἴτε πρόκειται γιά τήν ἐξέλιξι εἴτε γιά ὁποιαδήποτε ἄλλη ἐπιστήμη. Εἶναι σάν ν’ ἀπαιτοῦσε κανείς, πρίν καταδικάση κάποιον γιά δολοφονία, ἕνα πλῆρες κινηματογραφικό ἱστορικό κάθε βήματος τοῦ δολοφόνου μέχρι τή στιγμή τοῦ ἐγκλήματος, χωρίς νά λείπη καμμία σκηνή. Μόνο ἕνα ἐλάχιστο ποσοστό πτωμάτων ἀπολιθώνεται, καί εἴμαστε τυχεροί πού διαθέτουμε ἔστω καί τά ὑπάρχοντα ἐνδιάμεσα ἀπολιθώματα. Θά μπορούσαμε κάλλιστα νά μήν ἔχουμε καθόλου ἀπολιθώματα, ἀλλά καί πάλι τ’ ἀποδεικτικά στοιχεῖα γιά τήν ἐξέλιξι ἀπό ἄλλες πηγές —ὅπως ἡ μοριακή γενετική καί ἡ γεωγραφική κατανομή— θά ἦταν συντριπτικά. Ἐξάλλου, ἡ ἐξέλιξι διατυπώνει τήν ἰσχυρή πρόβλεψι ὅτι, ἐάν ἕνα καί μόνο ἀπολίθωμα ἐμφανισθῆ σέ λάθος γεωλογικό στρῶμα, τότε ἡ θεωρία θά τιναχθῆ στόν ἀέρα. Ὅταν ἕνας πιστός ὀπαδός τοῦ Popper προκάλεσε τόν J. B. S. Haldane νά ἐξηγήση πῶς θά μποροῦσε ποτέ νά διαψευσθῆ ἡ ἐξέλιξι, ἐκεῖνος μουρμούρισε τή διάσημη φράσι: “Μέ ἀπολιθώματα κουνελιῶν στό Προκάμβριο”. Ποτέ δέν ὑπῆρξαν αὐθεντικά στοιχεῖα τῆς ὑπάρξεως τέτοιων ἀναχρονιστικῶν ἀπολιθωμάτων, παρά τούς ἀποδεδειγμένα ἀνυποστάτους μύθους τῶν δημιουργιστῶν γιά ἀνθρώπινα κρανία στό ἀνώτερο Λιθανθρακοφόρο καί γιά ἀνθρώπινες πατημασιές ἀνάμεσα σέ ἴχνη δεινοσαύρων»(Richard Dawkins, Ἡ Περί Θεοῦ Αὐταπάτη, ἐκδ. Κάτοπτρο, Ἀθήνα 2007, 153).

Ἰδού καί ὁ σχολιασμός μας: Ὡραῖο τό παράδειγμα μέ τό δολοφόνο, ἀλλά στήν περίπτωσι αὐτή ἔχουμε μπροστά μας τό δολοφόνο καί διαπιστώνουμε πράγματα διαπιστώσιμα. Στό ἀπολιθωματικό ἀρχεῖο, ὅμως, δέν ἔχουμε τέτοια. Ἐφόσον ἀναφέρονται στό ἀπώτατο παρελθόν δέν μποροῦν νά προσαχθοῦν ὡς στοιχεῖα ἀποδείξεως. Ἡ αὐτοψία τῆς ἀποδείξεως δέν εἶναι ἐπιτεύξιμη. Ἡ σπανιότητα, μάλιστα, τῶν ἀπολιθωμάτων γίνεται παραδεκτή κι ἀπ᾽ τόν ἴδιο τό D.. Οὔτε ἡ μοριακή γενετική, ἐξάλλου, οὔτε ἡ γεωγραφική κατανομή εἶναι ἀποδεικτικά στοιχεῖα ἐξελίξεως. Δείχνουν μόνο τί συμβαίνει σήμερα καί ἡ ἐπέκτασι τῶν συμπερασμάτων στό παρελθόν ἀποτελεῖ στοιχεῖο πίστεως κι ὄχι ἀποδείξεως.

Τί ἀπέμεινε, λοιπόν, κι ἀπό τή Θεωρία τῆς Ἐξελίξεως ὑπέρ τῆς ἀρνήσεως; Ἀπολύτως τίποτε!

ΠΗΓΗ:

Κωστώφ Ἰωάννου, Φυσικοῦ

Ἀθεϊσμός – Τίνος Εἶναι ἡ Αὐταπάτη

ἐκδ. Ἅγ. Ἰωάννης Δαμασκηνός

Ἀθήνα 2007

τηλ. 2108220542

http://www.truthtarget.gr

TRUTH TARGET

A WONDROUS APPEARANCE & A GREAT MIRACLE OF SAINT PORPHYRIOS OF ATHENS, GREECE (+1991)

 

tumblr_nn00y3w0OH1s9lv8qo1_540

http://lettersfromanex2x2.blogspot.com

LETTERS FROM AN EX 2X2

http://athensofmyheart.wordpress.com

ATHENS OF MY HEART

In the book, “Traveling the walls of the city”, Nun Porphyria mentions a wondrous appearance and a great miracle of Saint Porphyrios (+1991), which shows that life continues after death, and teaches us that we should never loose hope, for God is All-Good and All-Powerful:

It was 2PM, and I was in the Square “Agion Anargyron” of Athens.

I was stopped at a light facing Athens. A man approached me…”Can you take me to Menidi?”

“No,” I replied, “I can’t.” I couldn’t because at 3PM I had to take the taxi towards Pireus.

The man stood in front of me, and was waiting for another taxi to pass by. Something within me said that I should help him. I made a sign for him to come over. As soon as he entered the taxi, he exclaimed: “It’s impossible!” And he took the photograph of Elder Porphyrios [that I had in the taxi] in his hands, and kissed it. At that instant, the light changed, and I turned to head towards Menidi. I wanted to take back the photograph, but when I saw how much he looked at it with longing, I regretted my thought.

“Do you know him?” He asked me.
“No, but from his books I got to know him and love him very much.”
“Do you want, my lady, to hear how I got to know him?”
“Of course” I replied with joy.
“I heard that my wife was gravely sick, with cancer. The doctors gave her three months to live. During that time, my oldest son was finishing high school. And he told us that he had arranged to go with ten of his fellow students to Mount Athos for a week. We said it was alright; the children left.

“In the meantime, my wife took a turn for the worse. The doctor that was following her told us that the end was near. We asked him in anguish: ‘Doctor, what can we do to give her a little more life?’ He replied: ‘We can do a surgery, and may God help!’ he replied. I agreed, and my wife consented, because she wanted to remain until our son returned.

“My son returned so happy, so joyous, like we had never seen him before. He told us how beautiful it was there, and how warmly the monks received them, and how much peace he sensed within his soul. He said that he sensed the presence of God so much that he had forgot that his mother was sick. She was reminded, when Elder Porphyrios appeared before him. He told us some wondrous things about Elder Porphyrios, which appeared unbelievable to us.”

“Excuse me,” I interjected, “When did this occur?”
“This occured in 1996.

“All the children were sitting below a tree, and speaking and laughing, when straightaway a monk approached them. They stood up and kissed his hand, and the Elder began to say each child’s name. As you could image, the children were surprised that he knew their names and families. To my son he said: ‘Tell your mother to not have surgery, she’s all better!’

“‘You know her?’ he asked.
“‘I know her, I know all of you!’
“‘Who are you?’ they asked.
“‘I am Elder Porphyrios’ he said, and he left.

“During their return from the Holy Mountain they stopped in Ouranoupolis at a drug store to buy aspirin, for they were seasick and nauseous. Entering the pharmacy, they saw a photograph of Elder Porphyrios and said: “There is the Elder Porphyrios we saw on the Holy Mountain!” As soon as the pharmacist saw this, he was confused.

“‘I’m sorry, children, you saw this Elder on Mount Athos? Are you sure?’
“‘Of course we’re sure,’ they replied, ‘we all talked with him. And of course we were surprised that he knew our names and our families. When we asked him who he was, he replied that he was Elder Porphyrios.’
“‘Children, I’m sure that you saw him, but…Don’t be alarmed when I tell you…The Elder has been dead for five years!’
“The children were shocked! ‘Impossible!’ they said, we just were speaking to him!’

“And my wife and I believed that they saw someone else, who looked like him and called himself Porphyrios. Because all monks resemble each other.

“‘You don’t believe me, eh? In any case, he said that you should not get the surgery, because you are well,’ the child said to his mother. Two days later, we went to the hospital. The next morning, the surgery would have taken place. The time came, and though I was waiting with anguish outside the operating room, right away, I saw my wife come out. I ran near her and asked: ‘What happened?’
“‘I’m not getting an operation, I am well!’

“The doctor came out from behind her. ‘What happened, Doctor?’
“‘I don’t know, she doesn’t want to get the operation!’
“‘I told you,” she said, ‘I am better!’
“‘Honey, are you crazy?’ I took her in my arms and tried to convince her that she needed the surgery. She replied: ‘I told you that I feel better. Do the tests and you will see that I am better, I feel it!’

“‘Great!’ said the doctor, ‘Let’s not force her, if she is feeling well.’
“‘You don’t believe? Great! Do your tests to confirm this.’

“In reality, the tests were run. The next day the results came back, and the doctor took on a grave appearance.”‘What did the tests show?’ we asked him. It was as if the sickness had never touched her! The doctors looked at the old tests and the new ones, and were going crazy! It’s impossible, and they said they would have to order new ones the next day, they said in surprise.

“When my son came, and saw the doctors ordering more tests, he told me: ‘Why don’t you believe that which Elder Porphyrios said on Mount Athos?’
“Then, the doctor said: ‘What did you say? Did you mention Elder Porphyrios?’
“‘He said that my mom is well and should not get the surgery!’

“The doctor pulled out a photograph of Elder Porphyrios from his pocket. ‘You saw him, my boy, on Mount Athos?’

“‘Yes, him!’

“‘The tests are correct! Your wife is well, and now you can leave for sure! Go get ready!’

“The doctors had given my wife three months to live. Two years have passed since then, and she is much better than she was before her sickness. Because of this, I love Elder Porphyrios very much. We have been to the Monastery many times. And whenever we have difficulties, he strengthens us.”

This man’s story of another miracle of our Elder, gave me great joy. The only thing that I whispered as the man departed was: “Thank you.”

ΕΛΕΩΝΟΡΑ ΖΟΥΓΑΝΕΛΗ & ΝΑΤΑΣΣΑ ΜΠΟΦΙΛΙΟΥ – ΕΓΩ ΜΙΛΑΩ ΓΙΑ ΔΥΝΑΜΗ (ΚΑΙ ΓΥΡΝΑΩ ΣΤΗΝ ΑΘΩΟΤΗΤΑ, ΤΗΝ ΠΑΛΙΑ ΜΟΥ ΤΗΝ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ)

gg

https://www.youtube.com/watch?v=jjOEx-DRGWU

Εγώ μιλάω για δύναμη – Και γυρνάω στην αθωότητα, την παλιά μου την ταυτότητα

Ελεωνόρα Ζουγανέλη & Νατάσσα Μποφίλιου 

(Στήν υγειά μας Alpha) {30/11/2013}

images

Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου

Μουσική: Δήμητρα Γαλάνη

1. Δήμητρα Γαλάνη

2. Νατάσα Μποφίλιου & Ελεωνόρα Ζουγανέλη

 Εγώ μιλάω για δύναμη

Όλα ξέρω γιατί γίνονται

και πως λειτουργούν,
το μυαλό με βοήθησε
να καταλαβαίνω,
οι ευαίσθητοι αμύνονται
στη ζωή και αργούν,
κι η λαχτάρα τους συνήθισε
να πατάει το φρένο.

Όλα ξέρω τι σημαίνουν
και τι εννοούν,
το μυαλό μου με συντόνισε
στο καινούργιο μήκος,
οι ευαίσθητοι παθαίνουν
και παρανοούν,
λες κι ο κόσμος το κανόνισε
να γλιτώνει ο λύκος.

#ρεφρέν
Μα εγώ μιλάω για δύναμη,
της αγάπης ισοδύναμη,
και ζητάω προτεραιότητα,
φύση, θέση, κι ιδιότητα.

Μα εγώ μιλάω για δύναμη,
της ελπίδας ισοδύναμη,
και γυρνάω στην αθωότητα,
την παλιά μου την ταυτότητα.

http://heartmusicheart.wordpress.com

HEART MUSIC HEART

FALSE EVOLUTION & TRUTH EVOLUTION

BVXS6BdCQAA-ere

http://creationtruthorthodoxy.wordpress.com

CREATION TRUTH ORTHODOXY

IS YOUR GRANDMOTHER A FISH? – DR. GEORGIA PURDOM

sea

http://creationtruthorthodoxy.wordpress.com

CREATION TRUTH ORTHODOXY

tumblr_mnvzqqXgQd1r4zr2vo2_r1_500

Is your grandmother a fish?

By

Dr. Georgia Purdom

SOURCE:

https://answersingenesis.org

https://answersingenesis.org/answers/

http://blogs.answersingenesis.org/blogs/georgia-purdom/

ANSWERS IN GENESIS

According to a soon-to-be published book for young children, a fish and many other animals are your “grandmothers.” The subtitle for the book is “a child’s first book of Evolution.” While the author and illustrator do a good job of simplifying evolution through words and pictures and using terminology that is kid-friendly, it is exactly those points that make the book so deceptive.

Starting with the Familiar

Rather than starting at the beginning of the evolutionary tree of life with a single-celled organism, the author starts with a fish likely because this would be more familiar to young children. The author chose not to use the terminology of “millions of years” but rather states “a long, long, long, long, long time ago” probably because young children don’t have a good understanding of time. In addition, the author uses the term “grandmother” to refer to each animal (i.e., grandmother fish, reptile, mammal) since children would know what a grandmother is but not an ancestor.

Confusing the Issue of Intelligent Behavior

The book compares animal behavior to human behavior for each of the animal grandmothers. This seduces children into thinking because they can do the same types of things they must be related to the animals. For example, “She [Grandmother Fish] could wiggle and swim fast. Can you wiggle?” Well, certainly children can wiggle (every parent can attest to this!), but that doesn’t mean humans are related to fish. It’s no secret that humans and animals have some similar behaviors, but as we have reported many, many times before this isn’t because of shared ancestry. Instead, God designed animals to beintelligent, but their intelligence pales in comparison to that of humans who are made in the image of God.

Missing Evolutionary Transitions

Following the comparative animal-human behaviors for each “grandmother,” children are presented with a small evolutionary tree showing lines connecting that grandmother to the next one. The book connects fish to reptiles, reptiles to mammals, mammals to apes, and, of course, apes to humans. While visually simple, it discounts the millions of mutations that would have to occur by random chance for these transitions to be possible (and the fact that transitional fossils between these organisms are absent).

Following the conclusion of the book is a parent’s guide giving more detailed information about each evolutionary transition presented in the book. For example, grandmother mammal is said to cuddle and parents are told, “They evolved cuddling as part of nursing our young. Both of these behaviors are governed by the ‘cuddle hormone,’ oxytocin.” It seems the author didn’t stop with simplifying evolution for kids; he also wanted to absurdly simplify it for their parents as well.

How Evolution Supposedly Happens

Also in the parent’s guide are explanations of three major points related to evolution: descent with modification, artificial selection, and natural selection. Dogs are used for artificial selection to show that people have bred dogs to achieve dogs with specific traits (of course, traits that already existed in dogs). They conclude this section with, “All the different kinds of dogs come from one kind of dog that lived a long time ago.” Finally, something I can agree with in the book! All dogs did come from the original dog kind created by God on Day Six of Creation Week, approximately 6,000 years ago. I found it interesting that their point about artificial selection is that it results in variation within a certain group of animals (dogs) and yet somehow a similar type of mechanism (natural selection) is supposed to achieve molecules-to-man evolution with one kind of animal evolving into a completely different kind of animal! I honestly hope parents reading the guide will see the obvious problem this creates for evolution and how natural selection cannot be a mechanism.

As with many books on evolution, time is presented as the key. Evolution can do anything and everything with enough time. But it is this simplification presented to both children and parents in this book that is so problematic. As a professional geneticist, I can attest to the fact that time is not the key but rather what is needed is a genetic mechanism that adds new and novel information so that organisms can evolve from fish to humans. The problem is that with all the thousands of papers published on mutations, no such mechanism has ever been observed. Mutations only alter (and many times detrimentally) genetic information that is already present—they don’t add new and novel information of the type that will change one kind of organism into another. All the time in the world is useless if there is no genetic mechanism to add what is needed for molecules-to-man evolution.

Teaching Our Kids the Truth About Our Origins

With its engaging text and illustrations, I’m sure this book will find its way into many public libraries and even school libraries. I challenge parents and others to suggest to their local librarian an alternative book from AiG’s vast resources for children. One of my personal favorites is Dinosaurs for Kids. I always say it should be called “Dinosaurs for Everyone,” because it is a book that will keep the attention of both children and parents and equip them to answer common questions about dinosaurs. Also, be sure to visit the Creation Museum and take advantage of our “Kids Free in 2014.”

While it is sad to see evolutionary resources like this book for children, it is very encouraging to see the many children’s resources (including Answers Bible Curriculum andAnswers VBS) available through AiG that help us teach our kids that the truth about our origins can only be found in the truth of God’s Word.

Keep fighting the good fight of the faith!

SOURCE:

http://blogs.answersingenesis.org/blogs/georgia-purdom/2014/07/10/is-your-grandmother-a-fish/

ΓΕΡΜΑΝΙΑ, ΕΛΒΕΤΙΑ, ΗΠΑ: Ο ΑΘΕΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ & Ο ΦΟΙΤΗΤΗΣ A. E.

A Teton Mountain Beaver Dam Sunset - Photography by +Jerry Patterson http--smu.gs-1rt8eh4 The Grand Teton from the beaver dam at Schwabachers Landing in Jackson Hole, Wyoming (USA) #mountains #tetons #reflection

http://creationtruthorthodoxy.wordpress.com

CREATION TRUTH ORTHODOXY

 Ένας άθεος καθηγητής της φιλοσοφίας συζητά με έναν φοιτητή του, για την σχέση μεταξύ επιστήμης και πίστης στον Θεό.

Καθηγητής: Λοιπόν, πιστεύεις στον Θεό;

Φοιτητής: Βεβαίως, κύριε.

Καθ.: Είναι καλός ο Θεός;

Φοιτ.: Φυσικά.

Καθ.: Είναι ο Θεός παντοδύναμος;

Φοιτ.: Ναι.

Καθ.: Ο αδερφός μου πέθανε από καρκίνο παρότι παρακαλούσε τον Θεό να τον γιατρέψει και προσευχόταν σε Αυτόν. Οι περισσότεροι από εμάς θα προσπαθούσαν να βοηθήσουν αυτούς που έχουν την ανάγκη τους. Πού είναι η καλοσύνη του Θεού λοιπόν;

Φοιτ.: …

Καθ.: Δεν μπορείς να απαντήσεις, έτσι δεν είναι; Ας ξαναρχίσουμε μικρέ μου. Είναι καλός ο Θεός;

Φοιτ.: Ναι.

Καθ.: Είναι καλός ο διάβολος;

Φοιτ.: Όχι.

Καθ.: Ποιος δημιούργησε τον διάβολο;

Φοιτ.: Ο…Θεός…

Καθ.: Σωστά. Πες μου παιδί μου, υπάρχει κακό σ’ αυτόν τον κόσμο;

Φοιτ.: Ναι.

Καθ.: Το κακό βρίσκεται παντού, έτσι δεν είναι; Και ο Θεός έπλασε τα πάντα, σωστά;

Φοιτ.: Ναι.

Καθ.: Αρα λοιπόν ποιος δημιούργησε το κακό;

Φοιτ.: …

Καθ.: Υπάρχουν αρρώστιες; Ανηθικότητα; Μίσος; Ασχήμια; Όλα αυτά τα τρομερά στοιχεία υπάρχουν σ’ αυτόν τον κόσμο, έτσι δεν είναι;

Φοιτ.: Μάλιστα.

Καθ.: Λοιπόν, ποιός τα δημιούργησε;

Φοιτ.: …

Καθ.: Η επιστήμη λέει ότι χρησιμοποιείς τις 5 αισθήσεις σου για να αναγνωρίζεις το περιβάλλον γύρω σου και να προσαρμόζεσαι σε αυτό. Πες μου παιδί μου, έχεις δει ποτέ τον Θεό;

Φοιτ.: Όχι, κύριε.

Καθ.: Έχεις ποτέ αγγίξει το Θεό; Έχεις ποτέ γευτεί το Θεό, μυρίσει το Θεό σου; Και τέλος πάντων, έχεις ποτέ αντιληφθεί με κάποια από τις αισθήσεις σου το Θεό;

Φοιτ.: …Όχι, κύριε. Φοβάμαι πως όχι.

Καθ.: Και παρόλα αυτά πιστεύεις ακόμα σε Αυτόν;

Φοιτ.: Ναι.

Καθ.: Σύμφωνα με εμπειρικό, ελεγχόμενο και με δυνατότητα μελέτης των αποτελεσμάτων ενός φαινομένου πρωτόκολλο, η επιστήμη υποστηρίζει ότι ο Θεός σου δεν υπάρχει. Τι έχεις να απαντήσεις σε αυτό, παιδί μου;

Φοιτ.: Τίποτα. Εγώ έχω μόνο την πίστη μου.

Καθ.: Ναι, η πίστη. Και αυτό είναι το πρόβλημα της επιστήμης.

Φοιτ: Καθηγητά, υπάρχει κάτι που το ονομάζουμε θερμότητα;

Καθ.: Ναι.

Φοιτ.: Και υπάρχει κάτι που το ονομάζουμε κρύο;

Καθ.: Ναι.

Φοιτ.: Όχι, κύριε. Δεν υπάρχει. Μπορεί να έχεις μεγάλη θερμότητα, ακόμα περισσότερη θερμότητα, υπερθερμότητα, καύσωνα, λίγη θερμότητα ή καθόλου θερμότητα. Αλλά δεν υπάρχει τίποτα που να ονομάζεται κρύο. Μπορεί να χτυπήσουμε 458 βαθμούς υπό το μηδέν, που σημαίνει καθόλου θερμότητα, αλλά δεν μπορούμε να πάμε πιο κάτω από αυτό. Δεν υπάρχει τίποτα που να ονομάζεται «κρύο». «Κρύο» είναι μόνο μια λέξη, που χρησιμοποιούμε για να περιγράψουμε την απουσία θερμότητας. Δεν μπορούμε να μετρήσουμε το κρύο. Η θερμότητα είναι ενέργεια. Το κρύο δεν είναι το αντίθετο της θερμότητας, κύριε, είναι απλά η απουσία της.

Στην αίθουσα επικρατεί σιγή…

Φοιτ.: Σκεφτείτε το σκοτάδι, καθηγητά. Υπάρχει κάτι που να ονομάζουμε σκοτάδι;

Καθ.: Ναι, τι είναι η νύχτα αν δεν υπάρχει σκοτάδι;

Φοιτ.: Κάνετε και πάλι λάθος, κύριε καθηγητά. Το «σκοτάδι» είναι η απουσία κάποιου άλλου παράγοντα. Μπορεί να έχεις λιγοστό φως, κανονικό φως, λαμπερό φως, εκτυφλωτικό φως… Αλλά, όταν δεν έχεις φως, δεν έχεις τίποτα και αυτό το ονομάζουμε σκοτάδι, έτσι δεν είναι; Στην πραγματικότητα το σκοτάδι απλά δεν υπάρχει. Αν υπήρχε θα μπορούσες να κάνεις το σκοτάδι σκοτεινότερο.

Καθ.: Που θέλεις να καταλήξεις με όλα αυτά, νεαρέ;

Φοιτ.: Κύριε, ότι η φιλοσοφική σας σκέψη είναι ελαττωματική.

Καθ.: Ελαττωματική!; Μήπως μπορείς να μου εξηγήσεις γιατί;

Φοιτ.: Καθηγητά, σκέφτεστε μέσα στα όρια της δυαδικότητας. Υποστηρίζετε ότι υπάρχει η ζωή και μετά υπάρχει και ο θάνατος, ένας καλός Θεός και ένας κακός Θεός. Βλέπετε την έννοια του Θεού σαν κάτι τελικό, κάτι που μπορεί να μετρηθεί. Κύριε, η επιστήμη δεν μπορεί να εξηγήσει ούτε κάτι τόσο απλό όπως την σκέψη. Χρησιμοποιεί την ηλεκτρική και μαγνητική ενέργεια, αλλά δεν έχει δει ποτέ, πόσο μάλλον να καταλάβει απόλυτα αυτήν την ενέργεια. Το να βλέπεις το θάνατο σαν το αντίθετο της ζωής είναι σαν να αγνοείς το γεγονός ότι ο θάνατος δεν μπορεί να υπάρξει αυτόνομος. Ο θάνατος δεν είναι το αντίθετο της ζωής: είναι απλά η απουσία της. Τώρα πείτε μου, καθηγητά διδάσκετε στους φοιτητές σας ότι εξελίχτηκαν από μια μαϊμού;

Καθ.: Εάν αναφέρεσαι στην φυσική εξελικτική πορεία, τότε ναι, και βέβαια.

Φοιτ.: Έχετε ποτέ παρακολουθήσει με τα μάτια σας την εξέλιξη;

Καθ.: …

Φοιτ.: Εφόσον κανένας δεν παρακολούθησε ποτέ την διαδικασία εξέλιξης επιτόπου και κανένας δεν μπορεί να αποδείξει ότι αυτή η διαδικασία δεν σταματά ποτέ, τότε διδάσκεται την προσωπική σας άποψη επί του θέματος. Τότε μήπως δεν είστε επιστήμονας, αλλά απλά ένας κήρυκας;

Καθ.: …

Φοιτ.: Υπάρχει κάποιος στην τάξη που να έχει δει τον εγκέφαλο του καθηγητή; Που να έχει ακούσει ή νιώσει ή ακουμπήσει ή μυρίσει τον εγκέφαλο του καθηγητή; Κανένας. άρα σύμφωνα με τους κανόνες του εμπειρικού, ελεγχόμενου και με δυνατότητα προβολής πρωτόκολλου, η επιστήμη ισχυρίζεται ότι δεν έχετε εγκέφαλο, κύριε. Και αφού είναι έτσι τα πράγματα, τότε, με όλο τον σεβασμό, πώς μπορούμε να εμπιστευτούμε αυτά που διδάσκετε, κύριε;

Καθ.: Μου φαίνεται ότι απλά θα πρέπει να στηριχτείς στην πίστη σου, παιδί μου.

Φοιτ.: Αυτό είναι, κύριε… Ο σύνδεσμος μεταξύ του ανθρώπου και του Θεού είναι η ΠΙΣΤΗ. Αυτή είναι που κινεί τα πράγματα και τα κρατάει ζωντανά.

Αυτός ο νεαρός φοιτητής ήταν ο ALBERT EINSTEIN…

http://paintingleaves.blogspot.com

PAINTING LEAVES

LINK: OCA – ORTHODOX CHURCH IN AMERICA

Toronto_Time_Lapse

http://oca.org

Orthodox Church in America

LINK: ALL SAINTS OF NORTH AMERICA

m-3205-gif

http://www.asna.ca

All Saints of North America

EVIDENCE FOR A YOUNG WORLD – DR. RUSSEL HUMPHREYS

465612_375015905925461_1655224593_o

http://creationtruthorthodoxy.wordpress.com

CREATION TRUTH ORTHODOXY

432173_457670024326715_953575209_n

Evidence for a Young World

by

Dr. Russel Humphreys

SOURCE:

https://answersingenesis.org

https://answersingenesis.org/answers/

ANSWERS IN GENESIS

First published in

Impact #384, ICR
June 2005

Abstract

Here are fourteen natural phenomena which conflict with the evolutionary idea that the universe is billions of years old. The numbers listed below in bold print (usually in the millions of years) are often maximum possible ages set by each process, not the actual ages.

Here are fourteen natural phenomena which conflict with the evolutionary idea that the universe is billions of years old. The numbers listed below in bold print (usually in the millions of years) are often maximum possible ages set by each process, not the actual ages. The numbers in italics are the ages required by evolutionary theory for each item. The point is that the maximum possible ages are always much less than the required evolutionary ages, while the Biblical age (6,000 years) always fits comfortably within the maximum possible ages. Thus, the following items are evidence against the evolutionary time scale and for the Biblical time scale. Much more young-world evidence exists, but I have chosen these items for brevity and simplicity. Some of the items on this list can be reconciled with the old-age view only by making a series of improbable and unproven assumptions; others can fit in only with a recent creation.

1. Galaxies wind themselves up too fast.

The stars of our own galaxy, the Milky Way, rotate about the galactic center with different speeds, the inner ones rotating faster than the outer ones. The observed rotation speeds are so fast that if our galaxy were more than a few hundred million years old, it would be a featureless disc of stars instead of its present spiral shape.1 Yet our galaxy is supposed to be at least 10 billion years old. Evolutionists call this “the winding-up dilemma,” which they have known about for fifty years. They have devised many theories to try to explain it, each one failing after a brief period of popularity. The same “winding-up” dilemma also applies to other galaxies. For the last few decades the favored attempt to resolve the puzzle has been a complex theory called “density waves.”2 The theory has conceptual problems, has to be arbitrarily and very finely tuned, and has been called into serious question by the Hubble Space Telescope’s discovery of very detailed spiral structure in the central hub of the “Whirlpool” galaxy, M51.3

2. Too few supernova remnants.

According to astronomical observations, galaxies like our own experience about one supernova (a violently-exploding star) every 25 years. The gas and dust remnants from such explosions (like the Crab Nebula) expand outward rapidly and should remain visible for over amillion years. Yet the nearby parts of our galaxy in which we could observe such gas and dust shells contain only about 200 supernova remnants. That number is consistent with only about 7,000 years worth of supernovas.4

3. Comets disintegrate too quickly.

According to evolutionary theory, comets are supposed to be the same age as the solar system, about five billion years. Yet each time a comet orbits close to the sun, it loses so much of its material that it could not survive much longer than about 100,000 years. Many comets have typical ages of less than 10,000 years.5 Evolutionists explain this discrepancy by assuming that (a) comets come from an unobserved spherical “Oort cloud” well beyond the orbit of Pluto, (b) improbable gravitational interactions with infrequently passing stars often knock comets into the solar system, and (c) other improbable interactions with planets slow down the incoming comets often enough to account for the hundreds of comets observed.6 So far, none of these assumptions has been substantiated either by observations or realistic calculations. Lately, there has been much talk of the “Kuiper Belt,” a disc of supposed comet sources lying in the plane of the solar system just outside the orbit of Pluto. Some asteroid-sized bodies of ice exist in that location, but they do not solve the evolutionists’ problem, since according to evolutionary theory, the Kuiper Belt would quickly become exhausted if there were no Oort cloud to supply it.

4. Not enough mud on the sea floor.

Each year, water and winds erode about 20 billion tons of dirt and rock from the continents and deposit it in the ocean.7 This material accumulates as loose sediment on the hard basaltic (lava-formed) rock of the ocean floor. The average depth of all the sediment in the whole ocean is less than 400 meters.8 The main way known to remove the sediment from the ocean floor is by plate tectonic subduction. That is, sea floor slides slowly (a few cm/year) beneath the continents, taking some sediment with it. According to secular scientific literature, that process presently removes only 1 billion tons per year.9 As far as anyone knows, the other 19 billion tons per year simply accumulate. At that rate, erosion would deposit the present mass of sediment in less than 12 million years. Yet according to evolutionary theory, erosion and plate subduction have been going on as long as the oceans have existed, an alleged three billion years. If that were so, the rates above imply that the oceans would be massively choked with sediment dozens of kilometers deep. An alternative (creationist) explanation is that erosion from the waters of the Genesis flood running off the continents deposited the present amount of sediment within a short time about 5,000 years ago.

5. Not enough sodium in the sea.

Every year, rivers10 and other sources11 dump over 450 million tons of sodium into the ocean. Only 27% of this sodium manages to get back out of the sea each year.12,13 As far as anyone knows, the remainder simply accumulates in the ocean. If the sea had no sodium to start with, it would have accumulated its present amount in less than 42 million years at today’s input and output rates.14 This is much less than the evolutionary age of the ocean, three billion years. The usual reply to this discrepancy is that past sodium inputs must have been less and outputs greater. However, calculations that are as generous as possible to evolutionary scenarios still give a maximum age of only 62 million years.15Calculations16 for many other seawater elements give much younger ages for the ocean.

6. The earth’s magnetic field is decaying too fast.

The total energy stored in the earth’s magnetic field (“dipole” and “non-dipole”) is decreasing with a half-life of 1,465 (± 165) years.17Evolutionary theories explaining this rapid decrease, as well as how the earth could have maintained its magnetic field for billions of years are very complex and inadequate. A much better creationist theory exists. It is straightforward, based on sound physics, and explains many features of the field: its creation, rapid reversals during the Genesis flood, surface intensity decreases and increases until the time of Christ, and a steady decay since then.18 This theory matches paleomagnetic, historic, and present data, most startlingly with evidence for rapid changes.19 The main result is that the field’s total energy (not surface intensity) has always decayed at least as fast as now. At that rate the field could not be more than 20,000 years old.20

7. Many strata are too tightly bent.

In many mountainous areas, strata thousands of feet thick are bent and folded into hairpin shapes. The conventional geologic time scale says these formations were deeply buried and solidified for hundreds of millions of years before they were bent. Yet the folding occurred without cracking, with radii so small that the entire formation had to be still wet and unsolidified when the bending occurred. This implies that the folding occurred less than thousands of years after deposition.21

8. Biological material decays too fast.

Natural radioactivity, mutations, and decay degrade DNA and other biological material rapidly. Measurements of the mutation rate of mitochondrial DNA recently forced researchers to revise the age of “mitochondrial Eve” from a theorized 200,000 years down to possibly as low as 6,000 years.22 DNA experts insist that DNA cannot exist in natural environments longer than 10,000 years, yet intact strands of DNA appear to have been recovered from fossils allegedly much older: Neandertal bones, insects in amber, and even from dinosaur fossils.23 Bacteria allegedly 250 million years old apparently have been revived with no DNA damage.24 Soft tissue and blood cells from a dinosaur have astonished experts.25

9. Fossil radioactivity shortens geologic “ages” to a few years.

Radiohalos are rings of color formed around microscopic bits of radioactive minerals in rock crystals. They are fossil evidence of radioactive decay.26 “Squashed” Polonium-210 radiohalos indicate that Jurassic, Triassic, and Eocene formations in the Colorado plateau were deposited within months of one another, not hundreds of millions of yearsapart as required by the conventional time scale.27 “Orphan” Polonium-218 radiohalos, having no evidence of their mother elements, implyaccelerated nuclear decay and very rapid formation of associated minerals.28,29

10. Too much helium in minerals.

Uranium and thorium generate helium atoms as they decay to lead. A study published in the Journal of Geophysical Research showed that such helium produced in zircon crystals in deep, hot Precambrian granitic rock has not had time to escape.30 Though the rocks contain 1.5 billion yearsworth of nuclear decay products, newly-measured rates of helium loss from zircon show that the helium has been leaking for only 6,000 (± 2000) years.31 This is not only evidence for the youth of the earth, but also for episodes of greatly accelerated decay rates of long half-life nuclei within thousands of years ago, compressing radioisotope timescales enormously.

11. Too much carbon 14 in deep geologic strata.

With their short 5,700-year half-life, no carbon 14 atoms should exist in any carbon older than 250,000 years. Yet it has proven impossible to find any natural source of carbon below Pleistocene (Ice Age) strata that does not contain significant amounts of carbon 14, even though such strata are supposed to be millions or billions of years old. Conventional carbon 14 laboratories have been aware of this anomaly since the early 1980s, have striven to eliminate it, and are unable to account for it. Lately the world’s best such laboratory which has learned during two decades of low-C14 measurements how not to contaminate specimens externally, under contract to creationists, confirmed such observations for coal samples and even for a dozen diamonds, which cannot be contaminated in situ with recent carbon.32 These constitute very strong evidence that the earth is only thousands, not billions, of years old.

12. Not enough Stone Age skeletons.

Evolutionary anthropologists now say that Homo sapiens existed for at least 185,000 years before agriculture began,33during which time the world population of humans was roughly constant, between one and ten million. All that time they were burying their dead, often with artifacts. By that scenario, they would have buried at least eight billion bodies.34 If the evolutionary time scale is correct, buried bones should be able to last for much longer than 200,000 years, so many of the supposed eight billion stone age skeletons should still be around (and certainly the buried artifacts). Yet only a few thousand have been found. This implies that the Stone Age was much shorter than evolutionists think, perhaps only a few hundred years in many areas.

13. Agriculture is too recent.

The usual evolutionary picture has men existing as hunters and gatherers for 185,000 years during the Stone Age before discovering agriculture less than 10,000 years ago.<35 Yet the archaeological evidence shows that Stone Age men were as intelligent as we are. It is very improbable that none of the eight billion people mentioned in item 12 should discover that plants grow from seeds. It is more likely that men were without agriculture for a very short timeafter the Flood, if at all.36

14. History is too short.

According to evolutionists, Stone Age Homo sapiens existed for 190,000 years before beginning to make written records about 4,000 to 5,000 years ago. Prehistoric man built megalithic monuments, made beautiful cave paintings, and kept records of lunar phases.37 Why would he wait two thousand centuries before using the same skills to record history? The Biblical time scale is much more likely.<38

Additional resources for items 9–11.

Footnotes

  1. Scheffler, H. and Elsasser, H., Physics of the Galaxy and Interstellar Matter, Springer-Verlag (1987) Berlin, pp. 352–353, 401–413.
  2. Scheffler, H. and Elsasser, H., Physics of the Galaxy and Interstellar Matter, Springer-Verlag (1987) Berlin, pp. 352–353, 401–413.
  3. D. Zaritsky, H-W. Rix, and M. Rieke, Inner spiral structure of the galaxy M51, Nature 364:313–315 (July 22, 1993).
  4. Davies, K., Distribution of supernova remnants in the galaxy, Proceedings of the Third International Conference on Creationism, vol. II, Creation Science Fellowship (1994), Pittsburgh, PA, pp. 175–184, order fromhttp://www.creationicc.org/.
  5. Steidl, P. F., Planets, comets, and asteroids, Design and Origins in Astronomy, pp. 73-106, G. Mulfinger, ed., Creation Research Society Books (1983), order from http://www.creationresearch.org/.
  6. Whipple, F. L., Background of modern comet theory, Nature 263:15–19 (2 September 1976). Levison, H. F. et al. See also: The mass disruption of Oort Cloud comets, Science 296:2212–2215 (21 June 2002).
  7. Milliman, John D. and James P. M. Syvitski, Geomorphic/tectonic control of sediment discharge to the ocean: the importance of small mountainous rivers, The Journal of Geology, vol. 100, pp. 525–544 (1992).
  8. Hay, W. W., et al., Mass/age distribution and composition of sediments on the ocean floor and the global rate of sediment subduction, Journal of Geophysical Research, 93(B12):14,933–14,940 (10 December 1988).
  9. Hay, W. W., et al., Mass/age distribution and composition of sediments on the ocean floor and the global rate of sediment subduction, Journal of Geophysical Research, 93(B12):14,933–14,940 (10 December 1988).
  10. Meybeck, M., Concentrations des eaux fluviales en elements majeurs et apports en solution aux oceans, Revue de Géologie Dynamique et de Géographie Physique 21(3):215 (1979).
  11. Sayles, F. L. and P. C. Mangelsdorf, Cation-exchange characteristics of Amazon River suspended sediment and its reaction with seawater, Geochimica et Cosmochimica Acta 43:767–779 (1979).
  12. Sayles, F. L. and P. C. Mangelsdorf, Cation-exchange characteristics of Amazon River suspended sediment and its reaction with seawater, Geochimica et Cosmochimica Acta 43:767–779 (1979).
  13. Austin, S. A. and D. R. Humphreys, The sea’s missing salt: a dilemma for evolutionists, Proceedings of the Second International Conference on Creationism, vol. II, Creation Science Fellowship (1991), Pittsburgh, PA, pp. 17–33, order from http://www.creationicc.org/.
  14. Austin, S. A. and D. R. Humphreys, The sea’s missing salt: a dilemma for evolutionists, Proceedings of the Second International Conference on Creationism, vol. II, Creation Science Fellowship (1991), Pittsburgh, PA, pp. 17–33, order from http://www.creationicc.org/.
  15. Austin, S. A. and D. R. Humphreys, The sea’s missing salt: a dilemma for evolutionists, Proceedings of the Second International Conference on Creationism, vol. II, Creation Science Fellowship (1991), Pittsburgh, PA, pp. 17–33, order from http://www.creationicc.org/.
  16. Nevins, S., [Austin, S. A.], Evolution: the oceans say no!, Impact No. 8 (Nov. 1973) Institute for Creation Research.
  17. Humphreys, D. R., The earth’s magnetic field is still losing energy, Creation Research Society Quarterly39(1):3–13, June 2002. http://www.creationresearch.org/crsq/articles/39/39_1/GeoMag.htm.
  18. Humphreys, D. R., Reversals of the earth’s magnetic field during the Genesis flood, Proceedings of the First International Conference on Creationism, vol. II, Creation Science Fellowship (1986), Pittsburgh, PA, pp. 113–126, out of print but contact http://www.creationicc.org/ for help in locating copies.
  19. Coe, R. S., M. Prévot, and P. Camps, New evidence for extraordinarily rapid change of the geomagnetic field during a reversal, Nature 374:687–92 (20 April 1995).
  20. Humphreys, D. R., Physical mechanism for reversals of the earth’s magnetic field during the flood, Proceedings of the Second International Conference on Creationism, vol. II, Creation Science Fellowship (1991), Pittsburgh, PA, pp. 129–142, order from http://www.creationicc.org/.
  21. Austin, S. A. and J. D. Morris, Tight folds and clastic dikes as evidence for rapid deposition and deformation of two very thick stratigraphic sequences, Proceedings of the First International Conference on Creationism, vol. II, Creation Science Fellowship (1986), Pittsburgh, PA, pp. 3–15, out of print, contact http://www.creationicc.org/ for help in locating copies.
  22. Gibbons A., Calibrating the mitochondrial clock, Science 279:28–29 (2 January 1998).
  23. Cherfas, J., Ancient DNA: still busy after death, Science 253:1354–1356 (20 September 1991). Cano, R. J., H. N. Poinar, N. J. Pieniazek, A. Acra, and G. O. Poinar, Jr. Amplification and sequencing of DNA from a 120-135-million-year-old weevil, Nature 363:536–8 (10 June 1993). Krings, M., A. Stone, R. W. Schmitz, H. Krainitzki, M. Stoneking, and S. Pääbo, Neandertal DNA sequences and the origin of modern humans, Cell 90:19–30 (Jul 11, 1997). Lindahl, T, Unlocking nature’s ancient secrets, Nature 413:358–359 (27 September 2001).
  24. Vreeland, R. H.,W. D. Rosenzweig, and D. W. Powers, Isolation of a 250 million-year-old halotolerant bacterium from a primary salt crystal, Nature 407:897–900 (19 October 2000).
  25. Schweitzer, M., J. L. Wittmeyer, J. R. Horner, and J. K. Toporski, Soft-Tissue vessels and cellular preservation inTyrannosaurus rexScience 207:1952–1955 (25 March 2005).
  26. Gentry, R. V., Radioactive halos, Annual Review of Nuclear Science 23:347–362 (1973).
  27. Gentry, R. V. , W. H. Christie, D. H. Smith, J. F. Emery, S. A. Reynolds, R. Walker, S. S. Christy, and P. A. Gentry, Radiohalos in coalified wood: new evidence relating to time of uranium introduction and coalification, Science194:315–318 (15 October 1976).
  28. Gentry, R. V., Radiohalos in a radiochronological and cosmological perspective, Science 184:62–66 (5 April 1974).
  29. Snelling, A. A. and M. H. Armitage, Radiohalos—a tale of three granitic plutons, Proceedings of the Fifth International Conference on Creationism, vol. II, Creation Science Fellowship (2003), Pittsburgh, PA, pp. 243–267, order fromhttp://www.creationicc.org/.
  30. Gentry, R. V., G. L. Glish, and E. H. McBay, Differential helium retention in zircons: implications for nuclear waste containment, Geophysical Research Letters 9(10):1129–1130 (October 1982).
  31. Humphreys, D. R, et al., Helium diffusion age of 6,000 years supports accelerated nuclear decay, Creation Research Society Quarterly 41(1):1–16 (June 2004). See archived article on following page of the CRS website:http://www.creationresearch.org/crsq/articles/41/41_1/Helium.htm.
  32. Baumgardner, J. R., et al., Measurable 14C in fossilized organic materials: confirming the young earth creation-flood model, Proceedings of the Fifth International Conference on Creationism, vol. II, Creation Science Fellowship (2003), Pittsburgh, PA, pp. 127–142. Archived at http://globalflood.org/papers/2003ICCc14.html.
  33. McDougall, I., F. H. Brown, and J. G. Fleagle, Stratigraphic placement and age of modern humans from Kibish, Ethiopia, Nature 433(7027):733–736 (17 February 2005).
  34. Deevey, E. S., The human population, Scientific American 203:194–204 (September 1960).
  35. Deevey, E. S., The human population, Scientific American 203:194–204 (September 1960).
  36. Dritt, J. O., Man’s earliest beginnings: discrepancies in evolutionary timetables, Proceedings of the Second International Conference on Creationism, vol. II, Creation Science Fellowship (1991), Pittsburgh, PA, pp. 73–78, order from http://www.creationicc.org/.
  37. Marshack, A., Exploring the mind of Ice Age man, National Geographic 147:64–89 (January 1975).
  38. Dritt, J. O., Man’s earliest beginnings: discrepancies in evolutionary timetables, Proceedings of the Second International Conference on Creationism, vol. II, Creation Science Fellowship (1991), Pittsburgh, PA, pp. 73–78, order from http://www.creationicc.org/.

SOURCE:

https://answersingenesis.org/astronomy/age-of-the-universe/evidence-for-a-young-world/

ANSWERS IN GENESIS

ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΟΤΙ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΕΙΝΑΙ ΝΕΟ! – DR. RUSSEL HUMPHREYS

Toronto_Time_Lapse

http://creationtruthorthodoxy.wordpress.com

CREATION TRUTH ORTHODOXY

ΠΗΓΗ:

http://www.diakrisis.gr/index.php?lng=gr

ΔΙΑΚΡΙΣΙΣ – Ο ΕΡΕΥΝΗΤΗΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ

ΜΑΝΩΛΗΣ ΚΑΛΟΜΟΙΡΗΣ

Απόδειξη ότι το Σύμπαν είναι νέο!

Του Dr.Russel Humphreys

Εδώ είναι περίπου μια ντουζίνα φυσικά φαινόμενα που συγκρούονται με την εξελικτική ιδέα ότι το σύμπαν έχει ηλικία δισεκατομμυρίων ετών. Οι αριθμοί που παραθέτω πιο κάτω με έντονα στοιχεία (συχνά εκατομμύρια χρόνια) είναι οι μέγιστες πιθανές ηλικίες που τίθονται από κάθε διαδικασία, όχι οι πραγματικές ηλικίες. Οι αριθμοί με πλάγια στοιχεία είναι οι ηλικίες που απαιτούνται από την εξελικτική θεωρία για κάθε θέμα. Το σημείο είναι ότι οι μέγιστες πιθανές ηλικίες είναι πάντοτε πολύ λιγότερες απ’ ότι απαιτούν οι εξελικτικές ηλικίες, ενώ η βιβλική ηλικία (6.000 – 10.000 χρόνια) πάντοτε ταιριάζει άνετα μέσα στις μέγιστες πιθανές ηλικίες. ΄Ετσι τα ακόλουθα θέματα είναι απόδειξη ενάντια στο εξελικτικό χρονοδιάγραμμα και υπέρ του βιβλικού χρονοδιαγράμματος. Πολύ περισσότερη απόδειξη υπέρ του νέου σύμπαντος υπάρχει, αλλά έχω επιλέξει αυτά τα θέματα για την συντομία τους και την απλότητά τους. Μερικά από τα θέματα σε αυτή τη λίστα μπορούν να συμφιλιωθούν με ένα παλιό σύμπαν μόνο κάνοντας μια σειρά από απίθανες και αναπόδεικτες υποθέσεις× άλλα μπορούν να ταιριάξουν μόνο με ένα νέο σύμπαν. Η λίστα αρχίζει με απόμακρα αστρονομικά φαινόμενα και προχωράει μέχρι την Γη, καταλήγοντας με καθημερινά γεγονότα.

Οι κομήτες αποσυντίθονται πολύ γρήγορα.

Σύμφωνα με την εξελικτική θεωρία, οι κομήτες υποτίθεται ότι έχουν την ίδια ηλικία με το ηλιακό σύστημα, περίπου 5 δισεκατομμύρια χρόνια. Ακόμη κάθε φορά που ένας κομήτης περιστρέφεται κοντά στον ήλιο, αυτός χάνει τόσο πολύ από το υλικό του, ώστε δεν θα μπορούσε να επιβιώσει πολύ περισσότερο από 100.000 χρόνια περίπου. Πολλοί κομήτες έχουν χαρακτηριστικές μέγιστες ηλικίες (πάνω σ’ αυτή τη βάση) τα 10.000 χρόνια.

Οι εξελικτικοί εξηγούν αυτή την ασυμφωνία υποθέτοντας ότι (α) οι κομήτες έρχονται από ένα απαρατήρητο σφαιρικό ‘νέφος Οόρτ’ αρκετά πέρα της τροχιάς του Πλούτωνα, (β) απίθανες αλληλεπιδράσεις της βαρύτητας με όχι συχνά διερχόμενα αστέρια συχνά χτυπάνε τους κομήτες μέσα στο ηλιακό σύστημα, και (γ) άλλες απίθανες αλληλεπιδράσεις με πλανήτες επιβραδύνουν τους εισερχόμενους κομήτες αρκετά συχνά ώστε να υπολογιστούν για τους εκατοντάδες παρατηρημένους κομήτες.  Μέχρι εδώ, καμμιά από αυτές τις υποθέσεις δεν έχει τεκμηριωθεί, είτε με παρατηρήσεις, ή με ρεαλιστικούς υπολογισμούς. Τελευταία, έχει γίνει πολύ συζήτηση για το ‘Kuiper Belt’, έναν δίσκο από υποτιθέμενες πηγές κομητών που τοποθετείται στο ηλιακό σύστημα, λίγο έξω από την τροχιά του Πλούτωνα. Ακόμη κι εάν μερικά σώματα πάγου υπάρχουν σ’ εκείνη την τοποθεσία, αυτά δεν θα μπορούσαν αληθινά να λύσουν το πρόβλημα των εξελικτικών, αφού σύμφωνα με την εξελικτική θεωρία το Kuiper Belt γρήγορα θα εξαντλούνταν εάν δεν υπήρχε κανένα ‘νέφος Οόρτ’ για να το προμηθεύει.

Όχι αρκετή λάσπη στον βυθό της θάλασσας.

Κάθε χρόνο, το νερό και οι άνεμοι, διαβρώνουν περίπου 25 δισεκατομμύρια τόνους χώματος και βράχων από τις ηπείρους και το συγκεντρώνουν στον ωκεανό. Αυτό το υλικό συσσωρεύεται σαν χαλαρό ίζημα (δηλ. λάσπη) πάνω στο σκληρό βασαλτικό (σχηματισμένο από λάβα) πέτρωμα του βυθού του ωκεανού. Το μέσο βάθος όλης της λάσπης σε όλο τον ωκεανό, περιλαμβανομένης της υφαλοκρηπίδας των ηπείρων, είναι λιγότερο από 400 μέτρα. Η βασική διαδικασία που είναι γνωστή, για την αφαίρεση της λάσπης από τον ωκεάνιο πυθμένα είναι ο εξής: Ο θαλάσσιος πυθμένας ολισθαίνει αργά (λίγα εκατοστά τον χρόνο) κάτω από τις ηπείρους, παίρνοντας λίγο ίζημα μαζί του. Σύμφωνα προς την κοσμική επιστημονική βιβλιογραφία, εκείνη η διαδικασία προς το παρόν, αφαιρεί μόνο 1 δισεκατομμύριο τόνους κάθε χρόνο. Απ’ ότι καθένας γνωρίζει, τα άλλα 25 δισεκατομμύρια τόνοι ανά έτος απλώς συσσωρεύονται. Με εκείνο τον ρυθμό, η διάβρωση θα συγκέντρωνε το σημερινό ποσό του ιζήματος σε λιγότερο από 12 εκατομμύρια χρόνια.

Ακόμη σύμφωνα με την εξελικτική θεωρία, η διάβρωση θα έχει προχωρήσει όσο καιρό υπάρχουν οι ωκεανοί, ένα υποτιθέμενο διάστημα 3 δισεκατομμυρίων ετών. Εάν ήταν έτσι, οι ρυθμοί αύξησης υπονοούν ότι οι ωκεανοί θα παραγέμιζαν μαζικά με ντουζίνες λάσπης σε βάθος χιλιομέτρων. Μια εναλλακτική (δημιουργιστική) εξήγηση είναι ότι εκείνη η διάβρωση από τα νερά του Κατακλυσμού της Γένεσης που θα αδειάζονταν στις ηπείρους, θα εναπόθεταν το σημερινό ποσό λάσπης μέσα σε ένα βραχύ διάστημα περίπου 5.000 ετών πριν.

Όχι αρκετό νάτριο μέσα στη θάλασσα.

Κάθε χρόνο, οι ποταμοί και άλλες πηγές ρίχνουν πάνω από 450 εκατομμύρια τόνους από νάτριο μέσα στον ωκεανό. Μόνο 27% αυτού του νατρίου καταφέρνει να υπαναχωρήσει από τη θάλασσα κάθε χρόνο. Απ’ ότι καθένας γνωρίζει, το υπόλοιπο απλά συσσωρεύεται στον ωκεανό. Εάν η θάλασσα δεν είχε καθόλου νάτριο για να ξεκινήσει με αυτό, αυτό θα έχει συσσωρευτεί στο σημερινό του ποσό σε λιγότερο από 42 εκατομμύρια χρόνια με τους σημερινούς ρυθμούς εισαγωγής και εξαγωγής. Αυτό είναι πολύ λιγότερο από την εξελικτική ηλικία του ωκεανού,  τα 3 δισεκατομμύρια έτη. Η συνήθης απάντηση σε αυτή την ασυμφωνία είναι ότι οι ρυθμοί εισαγωγής νατρίου στο παρελθόν πρέπει να είχαν γίνει μικρότεροι, και της εξαγωγής μεγαλύτεροι. Ωστόσο, υπολογισμοί που είναι όσο γενναιόδωροι είναι δυνατον προς τα εξελικτικά σενάρια, ακόμη δίνουν μια μέγιστη ηλικία μόνο 62 εκατομμυρίων ετών. Υπολογισμοί για πολλά άλλα στοιχεία του θαλασσινού νερού δίνουν πολύ νεώτερες ηλικίες για τον ωκεανό.

Το μαγνητικό πεδίο της Γης παρακμάζει πολύ γρήγορα.

Η συνολική αποθηκευμένη ενέργεια στο μαγνητικό πεδίο της Γης έχει σταθερά μειωθεί με τον συντελεστή 2,7 πάνω στα προηγούμενα 1000 χρόνια. Οι εξελικτικές θεωρίες που εξηγούν αυτή την ταχεία μείωση, και επίσης πως η Γη θα μπορούσε να διατηρήσει το μαγνητικό της πεδίο για δισεκατομμύρια χρόνια, είναι πολύ περίπλοκες και ανεπαρκείς. Μια πολύ καλύτερη δημιουργιστική θεωρία υπάρχει. Αυτή είναι καθαρή, βασισμένη πάνω στην υγιή φυσική, και εξηγεί πολλά χαρακτηριστικά του πεδίου: την δημιουργία του, τις ταχείες αναστροφές κατά την διάρκεια του Κατακλυσμού της Γένεσης, τις μειώσεις και τις αυξήσεις της έντασης της επιφάνειας μέχρι την εποχή του Χριστού, και μια σταθερή παρακμή από τότε. Αυτή η θεωρία ταιριάζει με τα παλαιομαγνητικά, τα ιστορικά, και τα σημερινά δεδομένα. Το κύριο αποτέλεσμα είναι ότι η συνολική ενέργεια του πεδίου (όχι η ένταση της επιφάνειας) έχει πάντοτε παρακμάσει τουλάχιστον τόσο γρήγορα όσο τώρα. Με εκείνο τον ρυθμό, το πεδίο δεν θα μπορούσε ποτέ να είναι περισσότερο από10.000 χρόνια παλαιό.

Πολλά στρώματα εδάφους είναι σφιχτά λυγισμένα.

Σε πολλές ορεινές περιοχές, στρώματα του εδάφους χιλιάδες πόδια λεπτά είναι λυγισμένα, γερμένα και πτυσσόμενα σε σχήματα διχάλας. Το συμβατικό γεωλογικό χρονοδιάγραμμα λέει ότι αυτές οι μορφοποιήσεις ήταν βαθιά θαμμένες και στερεοποιημένες για εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια πριν λυγίσουν. Ακόμη το δίπλωμά τους συνέβηκε χωρίς να σπάσουν, με ακτίνες τόσο μικρές, ώστε η όλη μορφοποίηση είχε να είναι ακόμη υγρή και μη στερεοποιημένη όταν το λύγισμα έγινε. Αυτό υπονοεί ότι το δίπλωμα συνέβη σελιγότερο από χιλιάδες χρόνια μετά την συγκέντρωση του υλικού.

Ενέσιμοι αμμόβραχοι συντομεύουν τους γεωλογικούς ‘αιώνες’.

Ισχυρή γεωλογική απόδειξη υπάρχει, ότι ο Καμβριανός Αμμόβραχος –μορφοποιημένος υποτίθεται 500 εκατομμύρια χρόνια πριν- τουUte Pass Fault, δυτικά του Colorado Springs, ήταν μη στερεοποιημένος όταν πιέστηκε προς την επιφάνεια κατά τη διάρκεια της εξύψωσης των Βραχωδών Ορέων, δήθεν 70 εκατομμύρια χρόνια πριν. Είναι πολύ απίθανο ότι ο αμμόβραχος δεν θα στερεοποιούνταν κατά τη διάρκεια των υποτιθέμενων 430 εκατομμυρίων ετών που ήταν κάτω απ’ το έδαφος. Αντίθετα, είναι πιθανόν, ότι τα δύο γεωλογικά γεγονότα ήταν λιγότερο από χιλιάδες χρόνια ξεχωριστά, έτσι συντομεύοντας πολύ το γεωλογικό χρονοδιάγραμμα.

Απολιθωμένη ραδιενέργεια συντομεύει τους ‘γεωλογικούς αιώνες’ σε λίγα χρόνια.

Τα ραδιοφωτοστέφανα είναι έγχρωμα δαχτυλίδια που μορφώνονται γύρω από μικροσκοπικά κομμάτια ραδιοενεργών μετάλλων σε κρυστάλλους των βράχων. Αυτά είναι η απόδειξη των απολιθωμάτων για την παρακμή της ραδιενέργειας. Συμπυκνωμένου Πολώνιου 210 ραδιοφωτοστέφανα δείχνουν ότι Ιουρασικές, Τριαδικές και Ηώκαινες μορφοποιήσεις στο οροπέδιο του Coloradoσυγκεντρώθηκαν εντός μηνών το ένα μετά το άλλο, κι όχι εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια ξεχωριστά καθώς απαιτείται από το συμβατικό χρονοδιάγραμμα. ‘Ορφανού’ Πολώνιου 218 ραδιοφωτοστέφανα, μη έχοντας απόδειξη των μητρικών τους στοιχείων, υπονοούν είτε στιγμιαία δημιουργία ή δραστικές αλλαγές στους ρυθμούς παρακμής της ραδιενέργειας.

Ήλιον μέσα σε λάθος τοποθεσίες.

΄Ολες οι φυσικά συμβαίνοντες οικογένειες ραδιοενεργών στοιχείων ‘γεννούν’ ΄Ηλιον καθώς παρακμάζουν. Εάν τέτοια παρακμή συμβαίνει για δισεκατομμύρια χρόνια, καθώς υποθέτουν οι εξελικτικοί, πολύ ήλιον θα έπρεπε να έχει βρεθεί στην πορεία του μέσα στην ατμόσφαιρα της Γης. Ο ρυθμός απώλειας του ήλιου από την ατμόσφαιρα στο διάστημα είναι υπολογίσιμος και μικρός.Μετρώντας εκείνη την απώλεια, η ατμόσφαιρα σήμερα έχει μόνο 0.05% της ποσότητας του ήλιου που θα έπρεπε να έχει συσσωρεύσει σε 5 δισεκατομμύρια χρόνια. Αυτό σημαίνει, ότι η ατμόσφαιρα είναι πολύ νεώτερη απ’ ότι η υποτιθέμενη εξελικτική ηλικία.

Όχι αρκετοί σκελετοί της Λίθινης Εποχής.

Οι εξελικτικοί ανθρωπολόγοι λένε ότι η Λίθινη Εποχή διάρκεσε τουλάχιστον 100.000 χρόνια, κατά τη διάρκεια της οποίας, ο παγκόσμιος πληθυσμός του Νεάντερταλ και Κρομανιόν ανθρώπων ήταν χονδρικά σταθερός, μεταξύ 1 και 10 εκατομμυρίων. ΄Ολο εκείνο τον χρόνο θάβανε τους νεκρούς τους μαζί με καλλιτεχνήματα. Με αυτό το σενάριο, θα έχουνε θάψει τουλάχιστον 4 δισεκατομμύρια σώματα. Εάν το εξελικτικό χρονοδιάγραμμα ήταν σωστό, τα θαμμένα οστά θα έπρεπε να μπορούσαν να διαρκέσουν για πολύ περισσότερο από 100.000 χρόνια, έτσι πολλοί από τα δήθεν 4 δισεκατομμύρια σκελετοί της Λίθινης Εποχής θα έπρεπε ακόμη να βρίσκονται παντού (και βεβαίως τα θαμμένα καλλιτεχνήματα). Ακόμη μόνο λίγες χιλιάδες έχουν βρεθεί. Αυτό υπονοεί ότι η Λίθινη Εποχή ήταν πολύ συντομότερη απ’ ότι οι εξελικτικοί νομίζουν, λίγες εκατοντάδες χρόνια σε πολλές περιοχές.

Η Γεωργία είναι πολύ πρόσφατη.

Η συνήθης εξελικτική εικόνα έχει ανθρώπους να υπάρχουν ως κυνηγοί και συλλέκτες για 100.000 χρόνια κατά τη διάρκεια της Λίθινης Εποχής πριν ανακαλυφθεί η γεωργία λιγότερο από 10.000 χρόνια πριν. Ακόμη, η αρχαιολογική απόδειξη δείχνει ότι οι άνθρωποι της Λίθινης Εποχής ήταν τόσο έξυπνοι όσο εμείς. Είναι πολύ απίθανο ότι κανείς από τα 4 δισεκατομμύρια ανθρώπους που αναφέρθηκαν στο θέμα 9 δεν θα ανακάλυπτε ότι τα φυτά μεγαλώνουν από τους σπόρους. Είναι περισσότερο πιθανό ότι οι άνθρωποι ήσαν χωρίς γεωργία λιγότερο από λίγες εκατοντάδες χρόνια μετά τον Κατακλυσμό, εάν καθόλου.

Ιστορία είναι πολύ σύντομη.

Σύμφωνα με τους εξελικτικούς, ο άνθρωπος της Λίθινης Εποχής υπήρχε για 100.000 χρόνια πριν αρχίσει να κάνει γραπτές αναφορές περίπου 4.000-5.000 χρόνια πριν. Ο προϊστορικός άνθρωπος έχτισε μεγαλιθικά μνημεία, έκανε θαυμάσια ζωγραφική στα σπήλαια, και κρατούσε αναφορές των φάσεων της σελήνης. Γιατί θα περίμενε χίλιους αιώνες πριν χρησιμοποιήσει τις ίδιες επιδεξιότητες για να καταγράψει ιστορία; Το βιβλικό χρονοδιάγραμμα είναι πολύ περισσότερο πιθανό.

Χρησιμοποιείται ύστερα από άδεια του οργανισμού ANSWERS IN GENESIS.

Copyright   Περιοδικό CREATION EX NIHILO, JUNE-AUGUST 1991.

Τίτλος πρωτότυπου άρθρου: Evidence for a young world

https://answersingenesis.org

https://answersingenesis.org/answers/

ANSWERS IN GENESIS

ΠΗΓΗ:

http://www.diakrisis.gr/index.php?lng=gr

ΔΙΑΚΡΙΣΙΣ – Ο ΕΡΕΥΝΗΤΗΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ

ΜΑΝΩΛΗΣ ΚΑΛΟΜΟΙΡΗΣ

ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΠΟΥ ΑΛΛΑΞΕ ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ: Η ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΕΝΟΣ ΠΡΩΗΝ ΑΘΕΟΥ BLOGGER

dbf614f031e35f0521af619a9a07394e[1]

http://creationtruthorthodoxy.wordpress.com

CREATION TRUTH ORTHODOXY

Αγαπητέ μας φίλε και αδελφέ Κώστα η περίπτωσή σου αποτελεί για εμάς φωτεινό παράδειγμα μετανοίας. Καλούμε επίσης όλους του αναγνώστες να αντιμετωπίζουν με επιείκεια και σεβασμό τους απίστους που κατά καιρούς σχολιάζουν τα διάφορα άρθρα μας. Οι άνθρωποι αυτοί μπορεί αύριο με τη Xάρη του Θεού να είναι πιστοί Χριστιανοί και αδελφοί μας.  Αδελφέ μας Κώστα σε  ευχαριστούμε για την εμπειρία που μοιράστηκες μαζί μας και για το όφελος που σίγουρα θα έχουν πολλοί αναγνώστες από την ανάγνωση αυτής. Ο Θεός να σε ευλογεί και να σε αγιάζει πάντοτε…

Green-Grass-Lake-Taipei-Taiwan

Χαίρετε. Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας ένα θαυμαστό γεγονός που συνέβη σε μένα τον ανάξιο προ ολίγων μηνών. Έχω μεγαλώσει σε άθεη οικογένεια. Απο μωρό παιδί έχω διδαχθεί το μίσος προς οποιαδήποτε θρησκεία, είτε αυτή ονομάζεται μουσουλμανισμός, είτε χριστιανισμός κ.τ.λ. Μεγαλώνοντας λοιπόν δημιούργησα το δικό μου blog – ιστοσελίδα, μέσα απο το οποίο παρέθετα άρθρα ενάντια στην θρησκεία και ειδικότερα κατά του χριστιανισμού. Τα άρθρα μου περιείχαν αρκετά “σεβαστά” επιχειρήματα, μέσα απο τα οποία θα μπορούσε κανείς όχι μόνο να απορρίψει την ύπαρξη του Θεού, αλλά και να μισήσει ότιδήποτε τον θυμίζει. Μεταξύ αυτών των επιχειρημάτων, η θεωρία της εξέλιξης, άλλα επιστημονικά επιχειρήματα, χωρία απο την Παλαιά Διαθήκη τα οποία θεωρούσα ρατσιστικά και βίαια και άλλα πολλά.

Μέσω των άρθρων αυτών, έβγαζα τα απωθημένα μου εναντίον του Θεού και προσπαθούσα με κάθε τρόπο να χτυπήσω τον χριστιανισμό και να φέρω στην αθεΐα όσο το δυνατό περισσότερους πιστούς. Μέχρι που συνέβηκε το ακόλουθο θαύμα (εάν μπορεί να χαρακτηριστεί τέτοιο), το οποίο μου έχει αλλάξει ριζικά τη ζωή. Μερικούς μήνες πρίν, στα γενέθλιά μου, μια αγαπημένη φίλη μου, η οποία απο μικρή ήτανε στο δρόμο της Εκκλησίας μου χάρισε για δώρο μια εικόνα του Χριστού. Εγώ απόρησα, γιατί όλοι οι φίλοι και φίλες μου γνώριζαν ότι απο μικρός ήμουνα άθεος και ότι είχα απορρίψει κάθε πιθανότητα και ενδεχόμενο ύπαρξης του Θεού. Δέχτηκα όμως το δώρο αυτό και απο ευγένεια τοποθέτησα την εικόνα του Χριστού στο δωμάτιό μου.

Ένα βράδυ λοιπόν, χωρίς να κατανοώ ακόμα το γιατί, άρχισα να “μιλάω” στην εικόνα του Χριστού και να της θέτω αρκετά ερωτήματα όπως “Αν υπάρχει Θεός, γιατί το κακό κυριαρχεί στον κόσμο”, “Γιατί ο Θεός δεν κάνει γνωστή την παρουσία του (αν υπάρχει) σε μένα και στους άλλους άθεους για να πιστέψουμε σε αυτόν” και άλλα τέτοιας φύσεως ερωτήματα. Ξαφνικά, αστραπιαία, φώς απλώθηκε απο την εικόνα σε όλο το δωμάτιό μου, ενώ παράλληλα ένα συναίσθημα που βίωσα για πρώτη φορά στη ζωή μου με κατέλαβε. Μια εσωτερική αγαλίαση, ένα αίσθημα που με διαβεβαίωνε για την ύπαρξη του Θεού, ενώ με δάκρυα στα μάτια ζήτησα συγχώρεση απο τον Χριστό για όλα τα χρόνια που όχι μόνο τον αμφισβήτησα, αλλά και τον πολέμησα.

Έκτοτε έχω διαγράψει το αντι-χριστιανικό μου blog, προσεύχομαι στον Θεό να με συγχωρέσει για την ζημιά που έχω κάνει σε πολύ κόσμο με τα πρώην αθεϊστικά άρθρα μου. Επίσης, βρήκα ένα πνευματικό πατέρα τον οποίο εμπιστεύομαι και στον οποίο προσπαθώ να εξομολογούμαι σε τακτική βάση για όλες μου τις αμαρτίες. Η ζωή μου έχει αλλάξει ριζικά, αφού για πρώτη φορά εδώ και χρόνια βιώνω το αίσθημα της εσωτερικής ησυχίας και χαράς. Εύχομαι να διαδώσετε το πιο πάνω θαύμα προς δόξαν Θεού, ώστε περισσότερος κόσμος να πιστέψει και να επιστρέψει στο δρόμο του Θεού. Ευχαριστώ.

Κώστας

tumblr_mzovd4kJnM1r5h04to1_500

https://cominghomeorthodoxy.wordpress.com/2014/03/08/elena-i-proskinitria-valaam/

Άλλη μια μεταστροφή άθεης μέσω internet

Το νέο μου site:

http://alaskaofmyheart.wordpress.com

ALASKA OF MY HEART

Η ΑΛΛΑΓΗ ΤΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ – ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΙΩΣΗΦ ΤΟΥ ΗΣΥΧΑΣΤΗ

01_n

Η αλλαγή του ημερολογίου –

Πνευματικές εμπειρίες του Γέροντος Ιωσήφ του Ησυχαστή

joseph1

Ο Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής (+1959)

Το νέο μου site:

http://schismaticsreturntochurch.wordpress.com

SCHISMATICS RETURN TO CHURCH

Πηγή:

http://www.egolpion.com/g-iosif_hmerologio.el.aspx

ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟ ΕΓΚΟΛΠΙΟ

Όταν άλλαξε το ημερολόγιον και η Εκκλησία ακολούθησε το νέον ημερολόγιον, το Άγιον Όρος, ένεκα της παραδόσεως διετήρησε την χρήσιν του παλαιού ημερολογίου, χωρίς να διακόψη την επικοινωνίαν και εξάρτησίν του από το Οικουμενικόν Πατριαρχείον Κωνσταντινουπόλεως.

Μερικοί αγιορείτες μοναχοί, αυτοτιτλοφορούμενοι ”ζηλωτές”, εξ αιτίας της αλλαγής του ημερολογίου διέκοψαν την πνευματικήν επικοινωνίαν τους με το Πατριαρχείον και το υπόλοιπο Άγιο Όρος. Δεν συμμετείχον εις τα Λειτουργίας, τας πανηγύρεις, ούτε και επικοινωνούσαν με τους υπόλοιπους πατέρας.

Ο Γέροντας Ιωσήφ ελυπείτο πολύ δι’ αυτήν την κατάστασιν. Προσπίπτει με δάκρυα και πόνον ψυχής και ικετεύει τον Άγιον Θεόν λέγοντας:

“Ημάρτομεν, ηνομήσαμεν ενώπιόν Σου και προδίδομεν το πανάγιόν Σου θέλημα και δικαίως μας παρέβλεψες ίνα ακαταστατούμεν και να πλανώμεθα του φωτός της αληθείας Σου. Ηγνοήσαμεν το στερέωμα της αληθείας, την ακράδαντον και αταλάντευτόν Σου Εκκλησίαν, το πανάγιον Σώμα, όπου μεθ’ ημών ίδρυσας τη ιδία Σου παρουσία και παρεδόθημεν εις συμπεράσματα ανθρωπίνων σκέψεων και διαλογισμών. Μνήσθητι, Πανάγαθε, των οικτιρμών Σου και τα ελέη Σου, ότι από του αιώνος και έως του αιώνος εισίν”.

Με πολύ πόνον έκρουε την θύραν του θείου ελέους και ο Πανάγαθος Θεός δεν παρέβλεψε την ταπεινήν δέησίν του.

Εις την έντονην αυτήν προσευχήν, διηγείται ο μακάριος Γέροντας Ιωσήφ, με επήρε ο ύπνος. Τότε βρέθηκα ξαφνικά μόνος μου επάνω εις ένα μικρό κομμάτι του Αγίου Όρους, μέσα εις την θάλασσαν, που ταλαντευόταν από στιγμή σε στιγμή να βυθισθή.

Τρόμαξα και σκέφτηκα, ότι αφού αυτό αποκόπηκε από το σύνολον και ταλαντεύεται, σε λίγο θα βυθισθή και εγώ θα χαθώ. Τότε με ένα δυνατόν πήδημα βρέθηκα εις το σταθερόν μέρος του βουνού. Πράγματι, το μικρόν κομμάτι του βράχου που ευρισκόμουν, το κατέπιε η θάλασσα και εγώ εδόξασα τον Άγιον Θεόν, που με έσωσεν από τον όλεθρον!

Αμέσως συνέδεσα το όνειρον με το θέμα που με απασχολούσε και παρακαλούσα Τον Κύριον, ώστε να μη με αφήσει να πλανηθώ εις την κρίσιν μου”. Τότε άκουσε θεία φωνή να του λέγη:”Η Εκκλησία ευρίσκεται εις το Οικουμενικόν Πατριαρχείον Κωνσταντινουπόλεως”.

Όταν επέστρεψαν με τους υπολοίπους Αγιορείτες Πατέρες, με την υπόδειξιν του Γέροντος Ιωσήφ και άφησαν τους ζηλωτάς, τότε εγνώρισαν έμπρακτα την δύναμιν της θείας Χάριτος εις τα Μυστήρια που ετελούσαν.

Ο παπα-Εφραίμ ο Κατουνακιώτης έβλεπε πάντοτε την θείαν Χάριν εις την Θείαν Λειτουργίαν να καθαγιάζει τα Τίμια Δώρα, σε Σώμα και Αίμα του Χριστού. Όσον διάστημα ήταν με τους ζηλωτές έβλεπε κάτι ως κάλυμμα μπροστά του, το οποίον τον εμπόδιζε να βλέπει ευκρινώς την θείαν Χάριν. Το κάλυμμα αυτό, απομακρύνθηκε όταν επανήλθεν εις την ζώσαν Εκκλησίαν.

ΠΗΓΗ:

Ιερά Μονή Καρακάλλου Αγίου Όρος

Πνευματικαί εμπειρίαι Γέροντος Ιωσήφ του Ησυχαστού

Έκδ. Ορθόδοξος Κυψέλη, 2005

tumblr_n3mxhij4v11ruuajdo1_500

http://arizonaofmyheart.wordpress.com

ARIZONA OF MY HEART

 

ΜΙΑ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΣΤΟΝ Π. ΠΑΪΣΙΟ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΗ, ΨΕΥΔΗ & ΑΝΑΠΟΔΕΙΚΤΗ ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΕΞΕΛΙΞΗΣ

MountMcKinley

Μία εμφάνιση του Χριστου στον π. Παΐσιο σχετικά με την λανθασμένη,

ψευδή & αναπόδεικτη Θεωρία της Εξέλιξης

γέροντας παίσιος κλασική

https://cominghomeorthodoxy.wordpress.com/2013/11/30/koinonia-ora-mega-g-paisios/

Ἀφιέρωμα στόν π. Παΐσιο

 π. Παΐσιος, +1994

 

http://creationtruthorthodoxy.wordpress.com

 

CREATION TRUTH ORTHODOXY

http://www.truthtarget.gr

TRUTH TARGET

π. Παΐσιος: 

«Ὅταν ἤμουν μικρός, στήν Κόνιτσα, διάβαζα πολλούς βίους Ἁγίων καί ἔδινα καί στά ἄλλα παιδιά νά διαβάσουν ἤ τά μάζευα καί διαβάζαμε μαζί. Θαύμαζα τήν μεγάλη ἄσκησι καί τίς νηστεῖες τίς ὁποῖες ἔκαναν οἱ Ἅγιοι καί προσπαθοῦσα νά κάνω καί ἐγώ ὅ,τι ἔκαναν ἐκεῖνοι. Ἀπό τή νηστεία ὁ λαιμός μου εἶχε γίνει σάν τό κοτσάνι ἀπό τό κεράσι. Τά παιδιά μέ πείραζαν. “Θά πέση τό κεφάλι σου!”, μοῦ ἔλεγαν. Τί τραβοῦσα! Τέλος πάντων. Ἀπό τήν ἄλλη, ὁ μεγάλος μου ἀδελφός ἐπειδή ἀρρώσταινα ἀπό τίς νηστεῖες καί φοβόταν μήπως δέν τελειώσω τό σχολεῖο, μοῦ ἔπαιρνε τά Συναξάρια τῶν Ἁγίων τά ὁποῖα διάβαζα. Μετά τά ἔκρυβα στό δάσος, στό ἐξωκλήσι τῆς Ἁγίας Βαρβάρας, καί πήγαινα ἐκεῖ κρυφά καί διάβαζα. Μιά μέρα κάποιος γείτονας ὀνόματι Κώστας, εἶπε, στόν ἀδελφό μου:

—Θά τόν κάνω ἐγώ νά ἀλλάξη μυαλό, νά πετάξη αὐτά τά βιβλία πού διαβάζει καί νά ἀφήση καί τίς νηστεῖες καί τίς προσευχές.

Μέ βρῆκε λοιπόν —ἤμουν περίπου δεκαπέντε χρονῶν τότε— καί ἄρχισε νά μοῦ λέη τή Θεωρία του Δαρβίνου. Ἔλεγε-ἔλεγε, ὥσπου μέ ζάλισε. Ἔτσι ὅπως ἤμουν ζαλισμένος πῆγα κατ᾽ εὐθεῖαν στό δάσος, στό ἐξωκκλήσι τῆς Ἁγίας Βαρβάρας. Μπῆκα μέσα καί ἄρχισα νά παρακαλῶ τό Χριστό. “Χριστέ μου, ἄν ὑπάρχης, νά μοῦ παρουσιασθῆς”, ἔλεγα καί ἔκανα συνέχεια γιά πολλή ὥρα μετάνοιες. Ἦταν καλοκαίρι. Ὁ ἱδρώτας ἔτρεχε, εἶχα γίνει μούσκεμα· εἶχα ἀποκάμει τελείως. Ἀλλά οὔτε εἶδα οὔτε ἄκουσα τίποτε. Οὔτε ὁ Θεός νά μέ οἰκονομήση λίγο, ἔστω μέ ἕνα μικρό σημεῖο, κάποιο κρότο, κάποια σκιά· παιδί ἤμουν στό κάτω-κάτω. Καί ἄν τό ἔβλεπε κανείς ἀνθρωπίνως ἤ μέ τή λογική, θά ἔλεγε: “Κρίμα, Θεέ μου, τό ταλαίπωρο! Ἀπό ἕντεκα χρονῶν ἀνέβαινε στά βράχια, ἔκανε τέτοια ἄσκησι, καί τώρα περνάει μιά κρίσι. Τό ζάλισε ὁ ἄλλος μέ κάτι ἀνόητες θεωρίες. Μέσα στό σπίτι ἔχει δυσκολίες ἀπό τόν ἀδελφό του. Ἔφυγε στό δάσος, γιά νά Σοῦ ζητήση βοήθεια…”. Ὅμως τίποτε-τίποτε-τίποτε! Ἀποκαμωμένος ἀπό τίς πολλές μετάνοιες κάθησα λίγο κάτω. Τότε σκέφθηκα: “Καλά”, ὅταν ρώτησα τόν Κώστα “τί γνώμη ἔχει ἐκεῖνος γιά τό Χριστό” τί μοῦ εἶπε;

—Ἦταν ὁ πιό καλός, ὁ πιό δίκαιος ἄνθρωπος, μοῦ εἶχε πεῖ, καί, ἐπειδή κήρυττε δικαιοσύνη, θίχθηκαν τά συμφέροντα τῶν Φαρισαίων, καί Τόν σταύρωσαν ἀπό φθόνο.

Τότε εἶπα: “Ἀφοῦ ὁ Χριστός ἦταν τόσο καλός ἄνθρωπος, τόσο δίκαιος, καί δέν εἶχε παρουσιασθῆ ποτέ ἄλλος ὅμοιός Του καί οἱ ἄλλοι ἀπό φθόνο καί κακία Τόν θανάτωσαν, ἀξίζει γι᾽ αὐτόν τόν ἄνθρωπο νά κάνω περισσότερα ἀπό ὅσα ἔκανα, ἀκόμη καί νά πεθάνω”. Μόλις τό ἀντιμετώπισα ἔτσι, παρουσιάσθηκε ὁ Χριστός μέσα σέ πολύ φῶς —ἔλαμψε τό ἐκκλησάκι— καί μοῦ εἶπε: “Ἐγώ εἶμαι ἡ Ἀνάστασι καί ἡ ζωή· ἐκείνος πού πιστεύει σέ ἐμένα, καί ἄν πεθάνη, θά ζήση”(Ἰωάννου 11, 25-26). Τά λόγια αὐτά διάβαζα καί στό ἀνοικτό Εὐαγγέλιο, τό ὁποῖο κρατοῦσε στό ἕνα χέρι. Μοῦ ἔκανε τέτοια ἀλλοίωσι ἐσωτερική πού ἔλεγα συνέχεια: “Ἕλα τώρα ἐδῶ, Κώστα, νά τά ποῦμε, ἄν ὑπάρχη ἤ δέν ὑπάρχη Θεός”. Βλέπεις, ὁ Χριστός, γιά νά παρουσιασθῆ, περίμενε τή δική μου φιλότιμη ἀντιμετώπισι. Καί ἄν ἀπό ἕνα παιδί ζητᾶ τήν φιλότιμη ἀντιμετώπισι, πόσο μᾶλλον ἀπό ἕνα μεγάλο».

unknown7

Ὁ τάφος τοῦ π. Παϊσίου στή Σουρωτή Θεσσαλονίκης

ΠΗΓΗ:

Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ

Θεός Ἐφανερώθη – Ἀπό τόν Ἀθεϊσμό στό Χριστό

ἐκδ. Ἁγ. Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός

Ἀθήνα 2011

http://www.truthtarget.gr

TRUTH TARGET

https://cominghomeorthodoxy.wordpress.com/ores-eksomologisis/

(Ὧρες Εξομολόγησης)

Sunset-waves

CAN GOD & SCIENCE COEXIST? – BY SAINT LUKE THE SURGEON, ARCHBISHOP OF SIMFEROPOL (1877-1961)

Mountain-island

Can God and Science Coexist?

by

Saint Luke the Surgeon, Archbishop of Simferopol (1877-1961)

AgiosLoukas03

Saint Luke the Surgeon

Archbishop of Simferopol, Ukraine (+1961)

Fest day: June 11

Source:

http://easternorthodoxspirituality.blogspot.com

EASTERN ORTHODOX SPIRITUALITY

“When we examine contemporary science as developed by scientists such as Lamark and Darwin, we see the antithesis and I would say the complete disagreement that exists between science and religion, on topics that concern the more basic problems of existence and knowledge. For this, an enlightened mind cannot accept at the same time both one and the other and must choose between religion and science.”

A well known German Zoologist, Ernst Haeckel (1834-1919), who was a good follower of Darwin, wrote these words some 65 years ago, in his book, “The Riddle of the Universe” that was very successful and as it seemed, had proved that faith is absurd. So says Haeckel that every enlightened man must choose between science and religion and should follow either one or the other. He considered it necessary that such men should deny religion because a logical man cannot deny science.

Truly, is this necessary? No, not at all, for we know that many and great scientists were at the same time great believers. For example, such was the Polish astronomer Copernicus who laid the foundation of all contemporary astronomy. Copernicus was not only a believer but was also a cleric. Another great scientist, Newton, whenever he mentioned the word God, he removed his hat. He was a great believer. A great bacteriologist of our time and almost a contemporary, Pasteur, who laid the basis of contemporary bacteriology, he would start every scientific work with a prayer to God. Some ten years ago a great scientist passed away, who was our countryman, physiologist Pavlov, who was the creator of the new physiology of the brain. He too was a great believer. Would Haeckel therefore dare say that these men did not have enlightened minds because they believed in God?

10342889_246151668917656_4193803757496887724_n

So what happens now? Why even today there are some scientists, professors at Universities whom I personally know and are great believers. Why don’t all the scientists deny religion but only those who think the same as Haeckel? Because these people believe only in the material and deny the spiritual world, they do not believe in life after death, they do not accept the immortality of the soul and of course they do not accept the resurrection of the dead. They say that science is capable of everything, that there is no secret in nature that science cannot discover. What can we answer to these?

We shall respond to them this way. You are totally right. We cannot limit the human mind that searches nature. We know that today, science knows only a part of the things we have of nature. We also understand that the possibilities of science are great. In this they are right and we don’t doubt it. What then do we doubt? Why don’t we deny religion like them and consider it contrary to scientific knowledge?

Because we believe wholeheartedly that there is a spiritual world. We are certain that apart from the material world there is an infinite and incomparably superior spiritual world. We believe in the existence of spiritual beings that have higher intellects than us humans. We believe wholeheartedly that above this spiritual and material world there is the Great and Almighty God.

What we doubt is the right of science to research with its methods the spiritual world. Because the spiritual world cannot be researched with the methods used to research the material world. Such methods are totally inappropriate to research the spiritual world.

End-of-the-day

How do we know that there is a spiritual world? Who told us that it exists? If we are asked by people who do not believe in Divine Revelation, we shall answer them thus: “Our heart tells us.” For there are two ways for one to know something, the first being that which is spoken by Haeckel, which is used by science to learn of the material world. There is however another way that is unknown to science, and does not wish to know it. It is the knowledge through the heart. Our heart is not only the central organ of the circulation system, it is an organ with which we know the other world and receive the highest knowledge. It is the organ that gives us the capability to communicate with God and the world above. Only in this we disagree with science.

Praising the great successes and achievements of science, we do not doubt at all its great importance and we do not confine scientific knowledge. We only tell the scientists: “You do not have the capability with your methods to research the spiritual world, we however can with our heart.”

There are many unexplainable phenomena which concern the spiritual world that are real (as are some type of material phenomena). There are therefore phenomena that science will never be able to explain because it does not use the appropriate methods.

Sunset-waves

Let science explain how the prophecies appeared on the coming of the Messiah, which were all fulfilled. Could science tell us how the great prophet Isaiah, some 700 years before the birth of Christ, foretold the most important events in His life and for which he was named the evangelist of the Old Testament? Could it explain the prophetic grace possessed by the saints and tell us with which physical methods the saints inherited this grace and how they could understand the heart and read the thoughts of a person they had just met for the first time? They would see a person for the first time and they will call him by his name. Without waiting for the visitor to ask, they would answer in regards to what troubled him.

If they can, let them explain it to us. Let them explain with what method the saints foretold the great historical events which were accurately fulfilled as they were prophesied. Let them explain the visitation from the other world and the appearance of the dead to the living.

They shall never explain it to us because they are too far from the basis of religion – from faith. If you read the books of the scientists who try to reconstruct religion, you will see how superficially they look at things. They do not understand the essence of religion, yet they criticize it. Their criticism does not touch the essence of faith, since they are unable to understand the types and the expressions of religious feeling. The essence of religion they do not understand. Why not? Because the Lord Jesus Christ says: “No one can come to me unless My Father who sent Me draws him to Me” (John 6:44).

So it is necessary that we be drawn by the Heavenly Father, and it is necessary that the grace of the Holy Spirit enlighten our heart and our mind. To dwell in our heart and mind through this enlightenment, the Holy Spirit and the ones who were found worthy to receive the gift of the Holy Spirit, those in whose heart lives Christ and His Father, know the essence of faith. The others, those outside the faith, cannot understand anything.

Let us hear the criticism against Haeckel from a French philosopher Emile Boutroux (1845-1921). So says Boutroux: “The criticisms of Haeckel concern much more the ways, than the essence, which he observes with such a materialistic and narrow view, that they cannot be accepted by religious people. Thus the criticism of religion by Haeckel is not referred to, not even in one of the principles that constitutes religion.”

This is therefore our opinion regarding Haeckel’s book “The Riddle of the Universe” which up to day is considered the “Bible” for all those who criticize religion, which they deny and find it contrary to science. Do you see how poor and tasteless arguments they use? Don’t become scandalized when you hear what they say about religion, since they themselves cannot understand its essence. You people, who may not have much of a relationship with science and do not know much about philosophy, remember always the most basic beginning, which was well known by the early Christians. They considered poor the person who knew all the sciences yet he knew not God. On the other hand, they considered blessed the person who knew God, even if he knew absolutely nothing about worldly things.

Guard this truth like the best treasure of the heart, walk straight without looking right or left. Let us not bother with what we hear against religion, losing our bearings. Let us hold on to our faith which is the eternal indisputable truth. Amen.

St. Luke of Simferopol

St. Luke the Surgeon,

Archbishop of Simferopol, Ukraine (1877-1961)

Fest day: June 11

25a65ab4-6c87-4fbf-9833-db2190a5c40f

<

p style=”text-align:left;”>

ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΠΟΤΕ ΝΑ ΑΠΟΔΕΙΧΘΕΙ ΟΤΙ ΕΛΑΒΕ ΧΩΡΑ Η ΕΞΕΛΙΞΗ – Π. ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΩΣΤΩΦ, ΦΥΣΙΚΟΣ

05-02-14-1

 

Συμβολή στην τελετή λήξεως της Θεωρίας της Εξελίξεως

Δεν μπορεί ποτέ να αποδειχθεί ότι έλαβε χώρα η εξέλιξη, διότι αναγκαία προϋπόθεση της αποδείξεως είναι η ύπαρξη εκείνου ο οποίος αποδεικνύει. Εφόσον όμως, σύμφωνα με τις εξελικτικές αντιλήψεις, ο άνθρωπος (ο οποίος θα έπρεπε να αποδείξει το ζητούμενο) είναι ο τελευταίος κρίκος της βιοσφαιρικής αλυσίδας, αυτό σημαίνει ότι δεν ήταν παρών στα προηγούμενα στάδια και συνεπώς ούτε τα παρατήρησε ούτε τα κατέγραψε.

ΠΗΓΗ:

π. Ιωάννης Κωστώφ, Φυσικός (τηλ. 2108220542)

Συμβολή στην Τελετή Λήξεως της Θεωρίας της Εξελίξεως

εκδ. Αποστολικής Διακονίας,

β’ έκδοση 1996, Αθήνα

http://www.truthtarget.gr (Ωρες Εξομολόγησης)

TRUTH TARGET