Latin America: Peoples in search of Orthodoxy

http://latinamericaofmyheart.wordpress.com

LATIN AMERICA OF MY HEART

Latin America: Peoples in search of Orthodoxy

by

His Eminence Metropolitan Athenagoras of Mexico

Thirteen years ago, when I undertook the (then newly-established) Holy Metropolis of Mexico with only three priests and three mainly Greek-speaking communities, in Mexico, Panama and Venezuela, I would never have expected, let alone conceive the miracle that is unfolding today for our Orthodox Church in Latin America. We all lived the miracle of Cuba, when Fidel Castro’s government undertook the construction of the Sacred Temple of Saint Nicholas in Havana and officially received Ecumenical Patriarch Bartholomew, who officiated the inauguration of that Holy shrine in January of 2004. In the decade that passed, we experienced the propagating of our faith in the states of Mexico, Colombia, Costa Rica, etc… just as we experienced – and continue to experience – the continuing drama of the people of Haiti, after the catastrophic earthquake of last January. A drama which unfortunately will heal, only after several years have passed.

Orthodox children of Cuba

Greece became acquainted with Christianity and lived its own Pentecost around two thousand years ago, through the Apostle Paul and the other Apostles. Greece is the most blessed country in the world. And this is because – as I point out to our priests – whichever stone you lift, underneath it you will find the relics of a Saint, a Martyr, a holy man, a fighter for the Orthodox faith… We, however, in Latin America are living our Pentecost today. For us – with the exception of the few Greek Orthodox Communities – Orthodoxy has only just arrived in Latin America. I recall six years ago, when our Ecumenical Patriarch visited Cuba to officiate in the inauguration of the Holy Temple of Saint Nicholas, there were only four Orthodox Cubans, whereas now, more than one thousand Cuban families have been baptized and have embraced Orthodoxy. And every day, there are more – many more – who seek to acquaint themselves with the Faith of our Fathers. Six years ago, with the inauguration of Saint Continue reading “Latin America: Peoples in search of Orthodoxy”

Advertisements

Who started the Orthodox Church?

http://easternorthodoxchurch.blogspot.com

EASTERN ORTHODOX CHURCH

Who started the Orthodox Church? 

The Orthodox Church was founded by our Lord Jesus Christ, when after His Ascension, He sent down upon His Apostles the Holy Spirit who proceeds from God the Father as is written in the New Testament. The Orthodox Church of today can trace its history back to the New Testament Church in unbroken continuity. The Apostles, as per our Lord’s command, preached the Gospel of Jesus Christ and founded churches in Europe, Asia and Africa. Under the direction of the Apostles and their successors, whom they appointed to carry on their mission, the Orthodox Church began to thrive. At each city and town that the Apostles traveled they would appoint a bishop to continue to minister to the faithful, before leaving on their missionary journeys. As the Church grew, the bishops in turn had to appoint priests and deacons to help them with their flock.

Source:

https://www.orthodoxphotos.com

https://www.orthodoxphotos.com/beginning.shtml

ORTHODOX PHOTOS

 

Η μεταστροφή του ιατρού Κωνσταντίνου Σακελλαρίου (+1916) στην Γαλλία από τον αθεϊσμό στην Ορθόδοξη Πίστη

http://atheistsmetorthodoxy.wordpress.com

ATHEISTS MET ORTHODOXY

Η μεταστροφή του ιατρού Κωνσταντίνου Σακελλαρίου (+1916)

από τον αθεϊσμό στην Ορθόδοξη Πίστη

Πηγή:

http://www.truthtarget.gr

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΗ – TRUTH TARGET

Ὁ ἰατρός Κωνσταντίνος Σακελλαρίου (1856-1916), γυιός Ἱερέως, σπούδασε ἰατρική στή Γαλλία ὅπου καί ἔχασε τήν πίστι του. «Πολλές φορές κρατώντας τό περίστροφο στό χέρι, τό ἀκουμποῦσε στό στῆθος του ἤ στόν κρόταφο, ἀλλά τό περίστροφο δέν ἐκπυρσοκροτοῦσε —σάν νά μήν ἤθελε νά ὑπακούση. Ἔστρεφε τότε πρός τά ἔξω τό πιστόλι του καί τότε ἐκπυρσοκροτοῦσε. Τό γεγονός αὐτό τοῦ ἔκανε μεγάλη ἐντύπωσι, ἄν καί δέν ἦταν σέ θέσι νά ἐννοήση ὅτι αὐτό ἦταν ἐπέμβασι τῆς θείας Προνοίας. Θυμήθηκε, ὅμως, ἀμυδρά τή σεβάσμια μορφή τοῦ πατέρα του.

Καί σέ ἄλλη περίπτωσι ὁ νεαρός γιατρός ἀποφάσισε νά θέση τέρμα στή ζωή του. Εἶχε πάει στό Παρίσι καί ἦταν καλοκαίρι. Ἔμενε σέ ξενοδοχεῖο. Τό βράδυ ἀνέβηκε νά κοιμηθῆ στήν ταράτσα καί, μάλιστα, πάνω στό πεζούλι, μέ τήν ἀπόφασι νά πέση κάτω κατά τόν ὕπνο του καί νά γκρεμισθῆ στό δρόμο χωρίς νά τό καταλάβη. Ἀλλά καί ἐδῶ οἱ ἐλπίδες του διαψεύσθηκαν. Τή νύκτα ἔπεφτε ἀπό τό μέσα μέρος καί ποτέ πρός τά ἔξω, ὅσες φορές κι ἄν ἐπεχείρησε. Κάτι παρόμοιο δοκίμασε καί στήν ὄχθη τοῦ Σηκουάνα, ἀλλά κι ἐδῶ τό ἴδιο ἀποτέλεσμα. Τό γεγονός αὐτό τοῦ ἔκανε μεγάλη ἐντύπωσι». Βλέπουμε στά περιστατικά αὐτά τή φανερή ἐπέμβασι τοῦ Θεοῦ στό μετέπειτα πιστό παιδί του.

Πηγή:

Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ

Θεός Ἐφανερώθη – Ἀπό τόν Ἀθεϊσμό στό Χριστό

ἐκδ. Ἁγ. Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός

Αθήνα 2011

Η συγκινητική αλλαγή μιας πρώην πόρνης στην Αθήνα – Μοναχή Πορφυρία (+2015): Ταξιδεύοντας στά τείχη της πόλης, Αθήνα 1997-2007

http://atheistsmetorthodoxy.wordpress.com

ATHEISTS MET ORTHODOXY

DrpbzFGU4AEFqEs.jpg

Η συγκινητική αλλαγή μιας πρώην πόρνης στην Αθήνα

Μοναχή Πορφυρία (+2015):

Ταξιδεύοντας στά τείχη της πόλης, Αθήνα 1997-2007

Η Μοναχή Πορφυρία γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Πειραιά. Άσκησε κατά καιρούς διάφορα επαγγέλματα. Επί δέκα χρόνια, τα έτη 1997-2007, εργάστηκε ως οδηγός Ταξί στην Αθήνα και στον Πειραιά. Γνώρισε τον σύγχρονο ενάρετο και ένθεο Γέροντα Πορφύριο από βιβλία σχετικά με την ζωή και την διδασκαλία του. Αυτή η γνωριμία την έφερε πιο κοντά στον Χριστό και τη συνειδητή χριστιανική ζωή. Με δυνατή πίστη και βαθιά αγάπη στον Θεό έβαλε στόχο τη δόξα Του και τη σωτηρία των συνανθρώπων της. Έτσι το Ταξί της έγινε ένας σύγχρονος άμβωνας, που οδήγησε πολλούς σε αλλαγή ζωής, στην ευλογημένη αλλοίωση. Το 2008 περιεβλήθη το ταπεινό μοναχικό τριβώνιο, με διπλό σκοπό: να αγωνιστεί απερίσπαστη για τη σωτηρία της και να διακονήσει τον σύγχρονο δοκιμαζόμενο άνθρωπο. Η Μοναχή Πορφυρία κοιμήθηκε το 2015.

* * *

Η μοναχή Πορφυρία (+2015), η επί δεκαετίας (1997-2007) πρώην οδηγός TAXI  σε Αθήνα και Πειραιά μας αναφέρει:

«Ἡ βάρδια μου εἶναι νυκτερινή, ἡ ὥρα ἕντεκα τό βράδυ. Ἀνέβαινα τήν ὁδό Πειραιῶς, πρός Ὀμόνοια. Μέσα στό ταξί, ὡς συνήθως, μιλοῦσα μέ τόν γλυκύ μου Ἰησοῦ. Αὐθόρμητα εἶπα μέσα μου στό Χριστό μου: Τόν πρῶτο ἄνθρωπο πού θά μοῦ κάνη σινιάλο νά σταματήσω, θά τόν πάω χωρίς χρήματα, ἀρκεῖ νά τόν φέρω κοντά Σου. Δέν μέ σταμάτησε κανείς, μέχρι πού ἔφθασα Πειραιῶς καί Μενάνδρου. Ἐκεῖ στή γωνία στεκόταν μιά κοπέλλα. Σταμάτησα καί τήν κοιτοῦσα. Περίμενε πελάτη, γιά τό μεροκάματο. Χωρίς νά τό καλοσκεφθῶ, κατέβηκα καί πῆγα κοντά της.

—Καλησπέρα!

—Καλησπέρα!, μοῦ ἀπάντησε.

—Ξέρεις, αὐτή τήν ὥρα, αἰσθάνομαι πολύ πόνο στήν ψυχή μου καί θέλω μέ κάποιον νά τόν μοιρασθῶ.

Μέ κοιτοῦσε παραξενεμένη καί μοῦ λέει:

—Καλά, καί βρῆκες ἐμένα νά μιλήσης;

—Ναί! Ἡ καρδιά μου μοῦ λέει πώς ἐσύ θά μέ καταλάβης.

—Ξέρεις τί δουλειά κάνω ἐγώ;

—Τό βλέπω.

—Καί θέλεις νά μιλήσης μαζί μου;

—Ναί! Θέλω νά μιλήσω μαζί σου. Εἶσαι νά χάσουμε σήμερα καί οἱ δύο τό μεροκάματο; Ἴσως νά μπορέσης νά μέ βοηθήσης καί νά σωθῶ.

—Πᾶμε, μοῦ λέει διστακτικά.

—OΚ, φύγαμε!

Ἔρριξε μιά ματιά γύρω της καί μπῆκε γρήγορα στό ταξί.

Χαρούμενη ἐγώ, ἀλλά καί προβληματισμένη· τί θά τῆς ἔλεγα; Θεέ μου! ἔλα κάτω καί βοήθησέ με, τί νά κάνω τώρα; Τί νά τῆς πῶ; Ἀφοῦ συστηθήκαμε, τῆς λέω:

—Δύσκολα τά ἐπαγγέλματα πού διαλέξαμε νά κάνουμε, ἔ;

Καί ἔτσι ἀρχίζει μιά πολύ ὡραία συζήτησι.

Στήν ἀρχή γύρω ἀπ’ τό ταξί καί τίς δυσκολίες του. Καί δειλά-δειλά ἄρχισα νά μπαίνω στή δική της ζωή. Ὡστόσο, φθάσαμε στό Καβούρι. Τῆς εἶπα:

—Θά κατέβουμε ἐδῶ νά πιοῦμε καφέ καί νά συνεχίσουμε τήν κουβέντα μας.

Ἐκείνη τότε μοῦ εἶπε κάτι πού μέ συγκίνησε:

—Δέν ντρέπεσαι νά πᾶμε μαζί μέσα;

Ὅπως καταλαβαίνετε, τό ντύσιμό της ἦταν διαφορετικό ἀπ’ τό δικό μου, ἀλλά καί ἡ ὅλη της ἐμφάνισι. Τῆς εἶπα:

—Ὄχι! Δέν ντρέπομαι! Νά ντρέπωνται αὐτοί πού σέ ἔφεραν σ’ αὐτή τήν κατάστασι! Γιά μένα εἶσαι ἕνα γλυκό καί τρυφερό πλάσμα τοῦ Θεοῦ.

Μπήκαμε μέσα· τά βλέμματα ὅλων πέσανε ἐπάνω μας. Ὅμως, αὐτό δέν μέ ἐνδιέφερε καθόλου, οὔτε οἱ μελανιές τίς ὁποῖες εἶχε στά πόδια της μέ ἔκαναν νά ντραπῶ καί νά ἀρχίσω νά τρέχω. Γιά μένα ἐκείνη ἡ ὥρα ἦταν ἱερή. Ἔπρεπε, μέ τή βοήθεια τοῦ Θεοῦ, νά ἀναστήσω πάσῃ θυσία αὐτό τό κορίτσι.

Ὅπως κι ἄλλες φορές, αἰσθανόμουν πώς δέν μιλάω ἐγώ, ἀλλά κάποιος ἄλλος μέσα ἀπό ἐμένα· τό ἴδιο συνέβη καί σ’ αὐτή τήν περίπτωσι· κάποιος ἄλλος μέ ὠθοῦσε νά βοηθήσω αὐτή τήν κοπέλλα. Μοῦ διηγήθηκε ὅλη τή ζωή της ἀπ’ τά παιδικά της χρόνια μέχρι σήμερα. Καί, ἐπίσης, πῶς ἔφθασε νά κάνη αὐτό τό ἐπάγγελμα.

Ἕνα ἐπάγγελμα ὀδυνηρό, ὄχι ἁπλᾶ δύσκολο. Αὐτό τό ἐπάγγελμα σοῦ καταρρακώνει τήν προσωπικότητα, τήν ἀξιοπρέπεια, ξεχνᾶς ἄν εἶσαι ἄνθρωπος, ξεχνᾶς τά θέλω σου, ζῆς καί λειτουργεῖς μέ τά θέλω τῶν ἄλλων. Ἐσύ δέν ὑπάρχεις πουθενά, γιατί, ἐκτός ἀπ’ τή σάρκα σου, γι’ αὐτούς δέν ἔχεις τίποτε ἄλλο. Γι’ αὐτό καί εἶσαι ὑποχρεωμένος νά ὑπακοῦς στίς διαταγές τους. Δηλαδή, βρίσκεσαι στήν ὑπακοή τοῦ Διαβόλου καί ὄχι τοῦ Θεοῦ. Τή δυσκολία αὐτοῦ τοῦ ἐπαγγέλματος τήν ἄκουσα γιά πρώτη φορά αὐτή τή βραδιά. Πιστέψτε με, ρομφαία τρύπησε τήν καρδιά μου! Ἡ ἐξομολόγησι αὐτοῦ τοῦ κοριτσιοῦ μέ πόνεσε τόσο πολύ, πού ἀνάλογο πόνο δέν θυμᾶμαι νά ἔχω νοιώσει στή ζωή μου!

Τότε ἄρχισα νά τῆς μιλῶ γιά τό Θεό καί γιά τή μεγάλη εὐτυχία τήν ὁποία μᾶς χαρίζει, ὅταν εἴμασθε κοντά Του· τῆς μίλησα γιά τήν Παναγία μας καί τό πόσο γλυκειά, τρυφερή καί προστατευτική εἶναι γιά τά παιδιά Της. Τῆς μίλησα γιά τά θαύματα τῶν Ἁγίων μας, γιά τό Γέροντα Πορφύριο, γιά τά θαύματα τά ὁποῖα ἔζησα μέσα στό ταξί, μά καί πολλοί ἄνθρωποι μαζί μου. Τῆς μίλησα γιά τή δύναμι τῆς Ἐξομολογήσεως, τῆς Θείας Κοινωνίας καί γιά πάρα πολλά θέματα γύρω ἀπ’ τό Θεό καί τήν πίστι. Προσπαθοῦσα νά τήν πείσω νά ἀλλάξη τή ζωή τήν ὁποία ἔκανε, ἀφήνοντας τά δάκρυά μου νά τρέχουν συνέχεια, ἀσταμάτητα, κρατώντας της τρυφερά τά χέρια.

Ὅταν πιά, κουρασμένη ἀπ’ τό κλάμα μου, τῆς εἶπα: “Ὥρα εἶναι νά πηγαίνουμε”, πλήρωσα καί σηκωθήκαμε νά φύγουμε.

Ὅταν φθάσαμε στό ταξί, μέ περίμενε ἡ μεγάλη ἔκπληξι. Ἦλθε κοντά μου καί μοῦ λέει:

—Μ’ ἀφήνεις νά σέ ἀγκαλιάσω;

—Καί, βέβαια, νά μέ ἀγκαλιάσης, τῆς εἶπα μέ πολύ χαρά.

Μέ ἀγκάλιασε καί τότε ξέσπασε σέ λυγμούς. Μέσα ἀπ’ τούς λυγμούς της μοῦ ἔλεγε:

—Βοήθησέ με, βοήθησέ με, ὁ Θεός σου σέ ἔστειλε, βοήθησέ με νά ἀλλάξω τή ζωή μου, κουράσθηκα νά κάνω αὐτή τή δουλειά! Εἶμαι πολύ νέα, ὅπως λές κι ἐσύ, ἄν καί νιώθω ἑκατό χρονῶν. Βοήθησε νά κάνω μιά καινούργια ἀρχή, νά κάνω οἰκογένεια, νά κάνω παιδιά. Ἔχεις δίκηο, μπορῶ νά ξαναρχίσω ἀπ’ τήν ἀρχή. Ὁ Θεός σου σέ ἔστειλε. Σέ παρακαλῶ, πήγαινέ με στό δικό σου Θεό καί, σέ παρακαλῶ, πές Του νά μοῦ δώση καί μένα ὅ,τι ἔδωσε σέ σένα. Νά γίνω κι ἐγώ εὐτυχισμένη καί χαρούμενη ὅσο καί ἐσύ.

Τῆς ὑποσχέθηκα πώς θά τή βοηθήσω. Τή φιλοξένησα ἐπί ἕνα μῆνα σπίτι μου. Ἕνας μῆνας μαρτυρικός καί ἐπικίνδυνος γιά μένα. Γιατί, ὅπως γνωρίζετε, αὐτές οἱ κοπέλλες ἔχουν καί κάποιον πού τίς “προστατεύει”. Κινδύνευσε ἡ ζωή μου μερικές φορές. Ὅμως, ἤμουν σίγουρη πώς ὁ Θεός δέν θά ἐπέτρεπε νά μοῦ συμβῆ κανένα κακό· ἀντιθέτως θά μέ βοηθοῦσε νά σώσω αὐτό τό κορίτσι· γιατί Ἐκεῖνος μέ ἔστειλε στό δρόμο της.

Ἔτσι κι ἔγινε· ἀπό ἐκείνη τή νύκτα ἡ ζωή της ὁλοκληρωτικά ἄλλαξε. Σήμερα εἶναι παντρεμένη, εὐτυχισμένη καί κοντά στό Θεό, ἔχει καί δύο παιδάκια.

Ἐκείνη ἡ νύκτα ἦταν εὐλογημένη, ἦταν θεϊκή!».

Πηγή:

Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ

Θεός Ἐφανερώθη – Ἀπό τόν Ἀθεϊσμό στό Χριστό

ἐκδ. Ἁγ. Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός

Ἀθήνα 2011

 Μοναχή Πορφυρία: Πρώην οδηγός TAXI σε Αθήνα και Πειραιά κατά τα έτη 1997-2007 

New Zealand: Orthodoxy in the Land of the Kiwi

http://newzealandofmyheart.wordpress.com

NEW ZEALAND OF MY HEART

New Zealand:

Orthodoxy in the Land of the Kiwi

Source:

http://orthochristian.com

http://orthochristian.com/46971.html

ORTHODOX CHRISTIANITY

An interview with the dean of parishes of the Russian Orthodox Church Abroad in New Zealand, Archpriest Vladimir Boikov
We imagine New Zealand as a distant, fairy tale land at the end of the earth. Its landscapes have become known only recently through their depiction in the movies.

Nevertheless, few know that Orthodox parishes of the Russian Orthodox Church Abroad have existed here for a half century now. Other local Orthodox churches also serve the spiritual needs of their flocks in New Zealand. Today we are speaking with Fr. Vladimir Boikov, a recent guest of Sretensky Monastery, about the Orthodox Church today, the Russian diaspora, and the spiritual problems of New Zealand society.

—Fr. Vladimir, what is the Russian Church like in New Zealand; how is it administratively organized in that distant, seemingly exotic land?

—We are part of the diocese of Australia and New Zealand of the Russian Church Abroad. The majority of the Russian flock in our diocese lives in Australia. There are especially many people from Russia and the former USSR in Sydney.

There have always been fewer Russians in New Zealand. The main wave of Russian immigrants came after the Second World War. These were people resettling from Europe and China. Russians came from China in the 1950’s–1960’s, first to Australia, and then some families reached New Zealand. Nevertheless, with time the majority of them returned to Australia, influenced by familial ties and the particularities of life in New Zealand.

—In other words, we can say that the Russian diaspora in New Zealand appeared during the period after the Second World War?

—Yes. Especially many Russians appeared in Australia, and as I said, significantly fewer in New Zealand. The first Russians who came to that country founded three of our parishes. The problem is that there have never been sufficient resources to cover New Zealand in our diocesan center; and, as I think, also because the question of support for parishes and missionary Continue reading “New Zealand: Orthodoxy in the Land of the Kiwi”

Ομοφυλοφιλία: Η Ορθόδοξη θέση – π. Thomas Hopko, ΗΠΑ

http://usaofmyheart.wordpress.com

USA OF MY HEART

Ομοφυλοφιλία: Η Ορθόδοξη θέση

π. Thomas Hopko, ΗΠΑ

Λαμβάνοντας υπόψη την παραδοσιακή Ορθόδοξη ερμηνεία της Παλαιάς και Καινής Διαθήκης, όπως αυτή εκφράζεται στη λειτουργική λατρεία της Εκκλησίας, τις μυστηριακές ακολουθίες, τους Ιερούς Κανόνες και τη ζωή και διδασκαλία των Αγίων, είναι σαφές ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία ενστερνίζεται τις απόψεις εκείνων των Χριστιανών, ομοφυλόφιλων ή ετεροφυλόφιλων, οι οποίοι βλέπουν τον ομοφυλοφιλικό προσανατολισμό ως διαταραχή και ασθένεια, και οι οποίοι επομένως θεωρούν τις ομοφυλοφιλικές πράξεις αμαρτωλές και καταστροφικές.

Σύμφωνα με τη μαρτυρία της Ορθόδοξης Εκκλησίας ανά τους αιώνες, αγιογραφικές περικοπές όπως οι επόμενες δεν επιτρέπουν οποιαδήποτε άλλη εκτός από την προφανή ερμηνεία:

“Εάν ένας άνδρας κοιμηθεί με έναν άντρα όπως με μια γυναίκα, και οι δύο έχουν διαπράξει βδέλυγμα…” (Λευιτικό 20, 13).

“Γι’ αυτό το λόγο (δηλ. για την άρνησή τους να αναγνωρίσουν, να ευχαριστήσουν και να δοξάσουν το Θεό) ο Θεός τους παρέδωσε σε επαίσχυντα πάθη. Οι γυναίκες τους αντάλλαξαν τις φυσικές σχέσεις με τις παρα φύση, και παρομοίως οι άνδρες άφησαν τις φυσικές σχέσεις με τις γυναίκες και κάηκαν με φλόγα ακράτητης επιθυμίας μεταξύ τους, διαπράττοντας άνδρας με άνδρα επαίσχυντες πράξεις και Continue reading “Ομοφυλοφιλία: Η Ορθόδοξη θέση – π. Thomas Hopko, ΗΠΑ”

La paura bussò alla porta. La fede andò ad aprire; fuori non c’era nessuno! (Anonimo) ╰⊰¸¸.•¨* Italian

http://italyofmyheart.wordpress.com

ITALY OF MY HEART

f7dbdfc62c8e4bfaf57b1c50becaa0dd.jpg

La paura bussò alla porta.

La fede andò ad aprire; fuori non c’era nessuno! (Anonimo)

We call the Mother of Jesus Christ “Most Holy Virgin Mary” like the Holy Bible call the Eleazar “most holy man” in 4 Maccabees 7:4

http://multilingualholybible.wordpress.com

MULTILINGUAL HOLY BIBLE

The Eastern Orthodox Church call the Mother of Jesus Christ “Most Holy Virgin Mary” like the Holy Bible in Old Testament, in 4 Maccabees 7:4 call the Eleazar “most holy man”:

4 Maccabees 7:4:

“No city besieged with many ingenious war machines has ever held out as did that most holy man. Although his sacred life was consumed by tortures and racks, he conquered the besiegers with the shield of his devout reason”.

Ένας Κινέζος στο Πεκίνο κάνει το Σταυρό του Ορθόδοξα

http://orthodox-heart.blogspot.com

http://taiwanhongkongofmyheart.wordpress.com

TAIWAN & HONG KONG OF MY HEART

ORTHODOX HEART

Ένας Κινέζος στο Πεκίνο κάνει το Σταυρό του Ορθόδοξα

«Ἕνας Ὀρθόδοξος Κληρικός, πού προΐσταται τῆς ἱεραποστολῆς μιᾶς γειτονικῆς μέ τήν Κίνα χώρας, μοῦ διηγήθηκε τήν παρακάτω θαυμαστή ἱστορία: Βρισκόταν στό Πεκίνο καί κάποια στιγμή βρέθηκε σ᾽ ἕνα μεγάλο κτήριο. Πῆρε τό ἀσανσέρ, γιά ν᾽ ἀνεβῆ ἐκεῖ ὅπου ἤθελε. Μέσα στήν καμπίνα ἦταν μόνο αὐτός κι ἕνας ἄλλος ἄγνωστος Κινέζος. Φυσικά ὁ κληρικός φοροῦσε τά ράσα του καί διατηροῦσε, βέβαια, καί μεγάλη κάτασπρη γενειάδα. Μόλις τό ἀσανσέρ ἄρχισε ν᾽ ἀνεβαίνη, εἶδε μέ ἔκπληξι ἀλλά καί μεγάλη συγκίνησι τόν Κινέζο νά σταυροκοπιέται ὀρθόδοξα. Σέ ἐρώτησί του, ἄν εἶναι ὀρθόδοξος, ὁ Κινέζος ἀπάντησε καταφατικά μέ μιά κίνησι τῆς κεφαλῆς κι ἔσπευσε νά ἐγκαταλείψη τό ἀσανσέρ στήν πρώτη στάσι, πρίν μποῦν κι ἄλλα ἄτομα».

Πηγή:

Ἀρχιμ. Ἰωάννου Κωστώφ

ΣΤΑΥΡΟΣ, ΔΑΙΜΟΝΩΝ ΤΟ ΤΡΑΥΜΑ

Τό δικό μας Holywood (=Ἱερό Ξύλο)

ἐκδ. Ἁγ. Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός

Ἀθήνα 2011

A German Protestant comes to know Orthodoxy through the wireless

http://textsorthodoxy.wordpress.com

TEXTS – ORTHODOXY

A German Protestant

comes to know Orthodoxy through the wireless

On Saturday 8-8-2009, at the Holy Monastery of Dohiariou at the Holy Mountain, in an atmosphere of devotion, the German Dominik Weiel 40 years old Geologist, renounced Protestantism and entered Orthodoxy, receiving the baptismal name Michael.

Michael became acquainted with Athos and Orthodoxy through his communication via the wireless with Radio-amateur brother of the Monastery Fr. Apollo SV2ASP/A, who began in 1991. The experienced German Radio-amateur DL5EBE, then as an undergraduate, when he heard for the first time the inexperienced Agiorite monk with a weak signal calling, he communicated with him and offered to help him. This was the first opportunity for him to come to Athos, meet the monk and set up the station. This visit became a landmark in his life. He met the Elder Gregory, Abbot of the Monastery and the brothers, whom he loved and continued to visit to the Monastery, always following its full daily program.

When he completed his University studies he was employed by a German petroleum products company, active throughout the world. For many years now he works in Moscow and because of this it was many years since he had visited Athos. However, despite of this, he did not cease his communication. All this period he struggled within himself on his conversion and finally decided to be baptized, thus he came to Athos. Those days it happened that we had a lot of work in which he took part. The days would pass and he was anxious to be baptized. Finally on Friday the Elder asked him “do you wish to be baptized?’ “It would be my great pleasure” he replied and immediately his face shined. Then we invited Mr. Stavro Pomaki, Officer in the Army Air Force, radio-amateur and spiritual child of the Monastery, who even though he was far from his home, he eagerly agreed to become his godparent. Very shortly later everything was ready, so the morning of Saturday after the Divine Liturgy, he received the holy baptism at the harbor of our Monastery in the presence of the whole brotherhood and pilgrims and finally very happy he returned to his work.

Let us pray that the Archangel Michael, the protector of our Monastery whose name was given by the Elder, support him on the difficult road of his life he struggles daily.

Source:

https://www.impantokratoros.gr/590BD9B9.en.aspx